Tibetan
དག་དང་། །ཉོན་མོངས་བདག་ཏུ་འཆིང་བར་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་ལམ་ཡང་སྟོར་བ་དང་། །འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་དང་། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པའི་གཞི་མེད་དང་། །རང་རིག་ཁམས་གསུམ་བཅིངས་པ་དང་། །རྟོག་དང་བཅས་པའི་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དེའི་དགོངས་པ་སྣང་སྲིད་གཞི་གཞག་གི་ཆོས་ཉིད་འཆར་བ་ནི། སྔར་གཞི་བཞེངས་ཞེས་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་གང་སྣང་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཀུན། སྐབས་འདིར་སྤྲོས་པ་ཚོད་ཟིན་ནས་རང་གཞག་ལ་གྲོལ་བས། གཞི་དངོས་པོའི་འདུག་ཚུལ་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་། དེའི་སྟེང་དུ་གནས་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །མ་བཟུང་འགག་མེད་རང་སྣང་བས། །རང་རིག་གསལ་བའི་ཡུལ་ངོ་ཤེས། །གཞི་གཞག་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །བསམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །རང་གནས་ལྷུན་ འབྱམས་སྣང་བ་ནི། །སྒྲ་བཞི་རང་ལོག་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །དྲན་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །འགྱུ་བྱེད་རང་དག་སྣང་བ་ནི། །འཛིན་པ་རང་དག་བསམ་གཏན་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་རང་རྒྱས་བཏབ་པས། ཉོན་མོངས་རང་དག་གི་ཆ་དེ་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་ནས། སྣང་རྟགས་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་ངང་དུ་རང་གསལ་རྗེན་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བབས་སུ་གྲུབ་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །གཞི་གཞག་ཆེན་པོ་རང་སར་དག །ཐོག་བབས་ཆེན་པོའི་སེམས་ཉིད་ལ། །སྣང་བ་ཐད་ཀར་རང་སར་དག །ཡིན་པར་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བརྫུན་གྱི་ཚིག་རྣམས་རང་སར་དག །མེད་པར་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །མ་བྱིན་ལེན་པ་རང་སར་དག །ཡིན་དང་མིན་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །མི་ཚངས་སྤྱོད་པ་རང་སར་དག །འཆལ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ངག་འཁྱལ་རྣམས་ནི་རང་སར་དག །ཡུལ་ལ་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཕྲ་མའི་ཚིག་རྣམས་རང་སར་དག །འགྱུ་བར་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །འདོད་ལོག་རྣམས་ནི་རང་སར་དག །ཀ་ནས་དག་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །སྲོག་གཅོད་པ་ཡང་རང་སར་དག །རྐྱེན་དུ་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བརྣབ་སེམས་རྣམས་ནི་རང་སར་དག །འབྲས་བུར་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །གནོད་སེམས་རྣམས་ནི་རང་སར་དག །སྒྲ་རུ་ སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །གྲག་པ་རྣམས་ནི་རང་སར་དག །གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །འཛིན་པའི་ཆ་རྣམས་རང་སར་དག །དྲི་རུ་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཤེས་པའི་ཆ་རྣམས་རང་ས
Chinese
以及，烦恼会束缚于我。也会失去成佛之道，并且不了解果的自性，以及一切法平等的无基，自明的三界被束缚，并且会堕入有分别的境地。如是说。因此应当精勤于禅修。第三，其意为显现现有基位的法性，之前所谓的建立基础，是指以分别念来将一切显现转化为道。此时，由于戏论适可而止，并在自位解脱，因此不会动摇于基础实物的安住方式，并且能够安住于其上。在《六界》中说：于无分别的心性中，不执著、无阻碍的自显现，认识自明清晰的境，名为大基位的意，普贤我已宣说。于无思的心性中，自住任运显现者，名为四声自返的意，普贤我已宣说。于无念的心性中，动摇者自净的显现者，执著自净名为禅定，普贤我已宣说。如是说。第四，其果为，烦恼自生增长，烦恼自净之分显现为智慧，显现征相的各种法，全部于法身之性中，自明赤裸解脱，在《六界》中说：于自然成就的心性中，大基位自然清净。于最初自然的心性中，显现直接自然清净。于显现为是的心性中，虚妄之语自然清净。于显现为否的心性中，不予而取自然清净。于显现为是与否的心性中，非梵行自然清净。于无有邪淫的心性中，绮语等自然清净。于显现为境的心性中，离间语等自然清净。于显现为动摇的心性中，邪淫等自然清净。于本来清净的心性中，杀生等也自然清净。于显现为缘的心性中，贪心等自然清净。于显现为果的心性中，害心等自然清净。于显现为声的心性中，声响等自然清净。于显现为色的心性中，执著之分等自然清净。于显现为香的心性中，知觉之分等自然清净。
English
And, afflictions will bind to me. One will also lose the path to Buddhahood, and not understand the nature of the result, and the baselessness of all dharmas being equal, the self-aware three realms being bound, and one will fall into a state of conceptualization. Thus it is said. Therefore, one should strive in meditation. Third, its meaning is the arising of the nature of phenomena of the basis of existence and non-existence. The previous so-called establishing the basis refers to transforming everything that appears into the path through conceptualization. At this time, because the proliferation is moderate and liberated in its own place, it does not move from the way the basic substance resides, and it can abide on it. In the Sixth Sphere it says: In the mind itself without thought, Without grasping, unobstructed self-appearance, Knowing the face of the self-aware clear object, Called the meaning of the great base, Samantabhadra I have shown. In the mind itself without thought, The self-abiding spontaneously arising appearance, Called the meaning of the four sounds self-returning, Samantabhadra I have shown. In the mind itself without memory, The appearance of the moving self-purification, Grasping self-purification is called meditation, Samantabhadra I have shown. Thus it is said. Fourth, its result is, the afflictions grow and increase by themselves, the part of the afflictions that is self-purified appears as wisdom, all the various dharmas that appear as signs are liberated nakedly and self-clearly in the nature of the Dharmakaya. In the Sixth Sphere it says: In the mind itself that is naturally accomplished, The great base is naturally pure in its own place. In the mind itself of the great original fall, The appearance is directly naturally pure in its own place. In the mind itself that appears to be, False words are naturally pure in their own place. In the mind itself that appears to be non-existent, Taking what is not given is naturally pure in its own place. In the mind itself that appears to be yes and no, Non-virtuous conduct is naturally pure in its own place. In the mind itself without immorality, Idle talk and so on are naturally pure in their own place. In the mind itself that appears to be an object, Slanderous words and so on are naturally pure in their own place. In the mind itself that appears to be moving, Wrong desires and so on are naturally pure in their own place. In the mind itself that is pure from the beginning, Killing and so on are also naturally pure in their own place. In the mind itself that appears to be a condition, Covetousness and so on are naturally pure in their own place. In the mind itself that appears to be a result, Harmful thoughts and so on are naturally pure in their own place. In the mind itself that appears to be sound, Sounds and so on are naturally pure in their own place. In the mind itself that appears to be form, The parts of grasping and so on are naturally pure in their own place. In the mind itself that appears to be smell, The parts of knowing and so on are naturally pure in their own place.
Tibetan
ར་དག །རོ་ཉིད་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །མྱོང་བྱེད་ཤེས་པ་རང་སར་དག །རེག་ཏུ་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །རེག་བྱའི་ཤེས་པ་རང་སར་དག །ཅེས་སོ། །དོན་གསུམ་པ་ལྟ་བ་ལ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བཞི་སྟེ། ལྟ་བ་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད། དེའི་མན་ངག་རི་བོ་ཅོག་གཞག་གི་ཐབས། དེའི་དགོངས་པ་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ། དེའི་འབྲས་བུ་ཉོན་མོངས་གནས་དག་གོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྟ་བ་སྤྱིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། རང་གི་དོན་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་རང་བཞིན། དབྱེ་བ། ས་མཚམས་གསུམ་ལས། ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ནི། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཡེ་ནས་གྲོལ་བར་གནས་པ་རྟོགས་པའི་བློ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ལྟ་བའི་རང་བཞིན་སྣོད་བཅུད་ལ། །མ་ཁྱབ་མེད་པས་གང་ཡང་གྲོལ། །གྲོལ་བའི་ཆོས་ལ་རྣམ་སྨིན་བྲལ། །ཅིར་སྣང་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ལས། །བཅོས་མའི་ཆོས་ཉིད་ལོགས་ན་མེད། །ཇི་ལྟར་སྤྱད་ཀྱང་མི་རྟོག་སྐྱེ། །སྤང་དང་བླང་མེད་རང་སྣང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན་ཚིག་དོན་ལྟ་བའི་ལྟ་བ། རྣམ་གྲངས་པའི་ལྟ་བ། རང་བཞིན་གྱི་ལྟ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ཚིག་གི་ལྟ་བ་སོ་སོའི་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས། ཡེ་ནས་བྱ་བྲལ་དུ་འདོད་པ་དང་། འབད་ མེད་ཡེ་གྲོལ་དུ་འདོད་པ་དང་། བློ་རིམ་གོང་ནས་གོང་ཁྲིད་ལ་ལྟོས་ནས་རིས་མི་འདྲར་འདོད་པ་དང་། དགེ་སྡིག་ལས་འདས་པར་འདོད་པ་དང་། བྱས་མེད་བྱུང་མེད་ཆེན་པོར་འདོད་པ་དང་། མ་བསྒྱུར་རང་དག་ཆེན་པོར་འདོད་པ་དང་། རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་འདོད་པ་དང་བདུན་ནོ། །དོན་གྱི་ལྟ་བ་རིག་པ་རང་ཐོག་ཏུ་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་ལྟ་བ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཚིག་གི་ལྟ་དང་དོན་གྱི་ལྟ། །ཚིག་གི་ལྟ་བ་བདུན་རིམ་ལས། །སོ་སོའི་འདོད་པ་བློར་བྱས་ཏེ། །བྱ་བྲལ་འབད་པ་མེད་པ་དང་། །རིམ་འཇུག་རང་གཞན་ཁྱད་འདོན་དང་། །སྲོག་བཅད་དགེ་སྡིག་བྲལ་བ་དང་། །བྱས་མེད་བྱུང་ས་མེད་པ་དང་། །མ་བསྒྱུར་སྣང་བ་རང་དག་དང་། །ཉོན་མོངས་རང་གཞག་གྲོལ་བར་འདོད། །དོན་ནི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ལ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་པར། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་དུ་ལྟ། །ཞེས་སོ། །ཚིག་གི་ལྟ་བ་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སེམས་ཀློང་སྤྱིའི་ལྟ་བ་བསྡུས་པའོ། །གཉིས་པ་རྣམ་གྲངས་པའི་ལྟ་བ་ནི་རིམ་དགུ་སོ་སོའི་ལྟ་བ་རྣམས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། བརྗོད་ཚིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི། །ཕྱི་དང་ནང་དང་གསང་བ་དང་། །བླ་ན་མེད་པའི་ལྟ་བ་བཞིའོ། །ཕྱི་ནི་ཆོས་ཅན་ལྟ་བ་ལ། །རིམ་བརྒྱད་བློ་ཡི་འདོད་པ་སྟེ། །
Chinese
拉德（ར་དག）！如绳索显现的心性中，体验之识于自处解脱。如可触显现的心性中，所触之识于自处解脱。如是说。第三，于见修行持之瑜伽有四：断见之城郭相续，其诀窍为山王稳固之方便，其意为三界究竟解脱，其果为烦恼处清净。第一，有二：见之总的善加分别，与自之义确定把握。第一，有自性、差别、界限三者。见之自性是，了悟显有世间器情本初解脱而安住之觉性相关联。于决断中说：见之自性器情中，无不遍故皆解脱，解脱之法离异熟，何显现自之法性中，造作之法性异处无，如何行持亦生不起分别，无舍与取自显现。如是说。差别有词义见之见，名相之见，自性之见三者。第一是词之见，以各自之意念思择，认为本初离作，认为不勤勉本解脱，认为观待觉性次第由上而上引导而有不同类别，认为超越善恶，认为无作无生广大，认为未变自净广大，认为自生自解广大等七种。义之见是觉性于自身上见。彼（经）中说：彼有见之二种相，词之见与义之见，词之见于七次第中，各自之欲求作意念，离作不勤勉，次第进入自他区分，断命善恶离，无作生处无，未变显现自净，烦恼自置解脱。义是法性现量上，非以智慧，于根之行境中见。如是说。词之见是总摄大圆满心部之共同见。第二，名相之见是九次第各自之见。于决断中说：言词名之名相是，外与内与秘密与，无上之见四者。外是于有法见上，八次第意之欲求是。
English
Ra dag! In the nature of mind that appears as a rope, the experiencing consciousness is liberated in its own place. In the nature of mind that appears as touch, the consciousness of the touched is liberated in its own place. Thus it is said. Third, the yoga of continuously practicing the view has four aspects: cutting off the continuity of the city of views, the instruction for that is the method of the stable mountain king, its meaning is the complete liberation of the three realms, and its result is the purification of the place of afflictions. First, there are two: the general excellent distinction of the view, and the determination of one's own meaning. First, there are three aspects: nature, difference, and boundary. The nature of the view is related to the mind that realizes that the phenomena of existence, the container and its contents, are primordially liberated and abide as such. In the decisive [text] it says: The nature of the view is in the container and its contents, since there is nothing not pervaded, everything is liberated. The nature of liberation is devoid of maturation. Whatever appears is from its own nature. There is no artificial nature apart from it. However one practices, non-conceptualization arises. There is no abandoning or taking, it is self-appearance. Thus it is said. The differences are the view of words and meanings, the view of names, and the view of nature, three in all. The first is the view of words, which is considered to be primordially free from action by the individual intellect, considered to be effortlessly primordially liberated, considered to be of different kinds depending on the guidance of the higher and higher levels of mind, considered to be beyond virtue and vice, considered to be unmade and unborn, considered to be great, considered to be unchanged and self-purifying, considered to be spontaneously arising and self-liberating, and so on, seven in all. The view of meaning is the view of awareness on its own ground. In that very [text] it says: There are two aspects of the view, the view of words and the view of meaning. The view of words is in the seven levels, each with its own desires made into thoughts, such as freedom from action, effortless, gradual entry, distinguishing self and other, cutting off life, being free from virtue and vice, being unmade, having no place of origin, being unchanged, the appearance being self-purifying, and afflictions being self-placed and liberated. Meaning is the direct perception of the nature of reality, not by wisdom, but by seeing it as the very object of the senses. Thus it is said. The view of words is the condensed common view of the Great Perfection Mind Division. Second, the view of names is the view of each of the nine levels. In the decisive [text] it says: The names of words are the four views of outer, inner, secret, and unsurpassed. Outer is on the view of phenomena, the desires of the mind of the eight levels.