Tibetan
་ལ་སྲིད་པའི་བར་དོར་དབང་པོ་འབྲིང་རྣམས་ཡི་དམ་ལྷའི་སྒྱུ་ལུས་ཤར་བས་གྲོལ་ལ། ཐ་མ་རྣམས་ལས་བཟང་པོའི་འཕྲོ་མཐུད་དེ། ཕྱི་མ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་དང་ཕྲད་ནས་གྲོལ་བར་ངེས་སོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། སྐྱེ་འདིར་གྲོལ་བ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །སྐྱེས་གཞན་སྲིད་པར་གྲོལ་བར་འཐོབ། །ཅེས་སོ། །ཐུན་མོང་གི་ ལུགས་ལའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མོས་པ་དག་ཕྱི་མར་གྲོལ་བར་བཤད་དེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། དེ་ཉིད་ཤེས་པས་གལ་ཏེ་འདིར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འབད་མེད་པར། །ངེས་པར་ཐོབ་འགྱུར་ལས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གི་འཕྲོས་དང་བཅས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ལ་གཉིས་ལས། མདོར་བསྟན་པ་ནི། རང་ཤར་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ནི། །ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལ་གོམས་པར་གྱུར་ན་ཡང་། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ལྷུག་པར་འཆར། །ཡང་དག་ལམ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། བདེ་གཤེགས་དགོངས་པ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །མ་བཅོས་བཞག་པས་བྱུང་ཚོར་འགག །མ་བསྒོམས་བལྟས་པས་དྲོད་ཚད་རྙེད། །ཅེས་སོ། །དེའང་ཆོས་ཉིད་མའི་སྣང་བ་ལ་རེ་དོགས་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པས་མཉམ་རྗེས་རིས་མེད་ཆེན་པོར་དགོངས་པ་བར་མཚམས་མེད་པ་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར། ནམ་མཁའ་མཐའ་དབུས་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད་པར་ཀློང་གྱུར་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་དུས་ན་ཉིན་མཚན་ཁ་སྦྱོར་གྱི་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཉིན་མོ་འདས་པའི་ཆ། མཚན་མོ་འཁོར་བའི་ཆ། ཉིན་མཚན་ཁྱད་མི་ཕྱེད་པར་ཤར་བས། སྒོམ་ཉམས་ཉིན་མོ་གསལ་རྒྱུ་མེད། མཚན་མོ་མི་གསལ་བ་མེད་པར་ ཕྲིལ་གྱིས་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཉིས་པ་དེའི་མན་ངག་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་གི་ཐབས་ནི། མིག་ཆུའི་དྭངས་མ་ལ་རྒྱ་མཚོ་ཟེར་ལ། དེ་མི་འགུལ་བར་འཇོག་པས་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་མི་བསྒོམ་ན་མི་བསྒོམ། སྒོམ་བྱེད་ཕན་ཆད་མིག་མི་འཛུམས་པར་ཧྲིག་གེ་ལྟ་བ་གནད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོར་གཟའ་སྐར་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བཀྲ་ཡལ་ལེ་སྣང་ཡུལ་དུ་ཡོད་ལ་གཟུང་ཡུལ་དུ་མེད་པས་རྒྱ་མཚོ་ལ་མ་གོས་པ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་པའི་མིག་ལམ་དུ་ཕྱིའི་སྣང་བ་ཤར་ཚད་སྣང་ངོར་སྣང་ཡང་། སྣང་ཐོག་ཏུ་ཤེས་པ་མ་ཤོར་བས་གཟུང་ཡུལ་དུ་མེད་དེས་མ་གོས་པས། ཕྱི་སྣང་བས་ཤེས་པ་ལ་མ་གོས། ནང་ཤེས་པས་སྣང་བ་ལ་མ་བཟུང་། སྣང་ཤེས་འབྲེལ་དོན་ཆད་པས་གཟུང་འཛིན་ཡུལ་མེད་དུ་སངས་ཏེ་ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པའི་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལ་སྒོམ་པ་དངོས་དང་། གོལ་ས་བཅད་པ་གཉིས་ལས། དངོས་ནི་རླུང་སེམས་གནད་ལ་གཅུན་ནས་ཤེས་པ་རང་སོར་བཞག་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སྒོམ་པ་ཞེས་ནི་སེམས་གནས་ལ། །འགྱུ་བ་ཕྱི་ནང་གཅོད་པ་སྟེ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་འགག་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཡེ་ནས་མ་བཅོས་རང་བྱུང་ཅོག་གཞག་ཉིད། །སྣང་བས་མ་བསྒྱུར་བློ་ཡིས་མ་བཅོས་པ། །ཆོས་ཉིད་མཁའ་ལ་གནས་ན་དགོངས་པར་བསྟན། །ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་པ་ཀུན་སྤངས་ཏེ། །འགྱུ་ བྱེད་མེད་ན་སྒོམ་པའི་དགོངས་པ་ཡིན། །དམིགས་པའི་ཕྱོགས་དག་མི་འཛིན་ན། །རྒྱ་མཚོར་གཟའ་སྐར་ཤར་བ་བཞིན། །འཛིན་མེད་གསལ་ཆ་མ་འགགས་པ། །དགོངས་པའི་འདུག་ཚུལ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཡེ་གཞག་གི་དགོངས་པར་རྫོགས་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ངག་ཏུ་ཡོད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་རྣམས་རང་དག་པར། །མ་རྙོག་ཆུ་ནི་དྭངས་པ་བཞིན། །སྣང་བ་རྣམས་ནི་རང་སར་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་གོལ་ས་བཅད་པ་ནི། དེ་ཡང་ཚོགས་དྲུག་འགགས་ནས་དྲན་མེད་དུ་སོང་ན། ཞི་གནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སོང་བས་དེ་གོལ་སའོ། །འཕྲོ་རྒོད་རྒྱ་འབྱམས་ལ་སོང་ན་གོལ་སའོ། །གཏིང་གསལ་རང་གདངས་མ་རྙེད་ན་གོལ་སའོ། །རྩེ་གཅིག་ཐིས་ཕུར་དུ་འཛིན་ན་གོལ་སའོ། །མདོར་ན་རིག་པ་རང་གསལ་རྒྱ་གྲོལ་འཛིན་མེད་རང་གནས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ལས་གཞན་རྣམས་གོལ་ས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཐལ་འགྱུར་ལས། མ་གོལ་གནས་པའི་སྒོམ་པ་ནི། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་གསལ་བ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པར་མ་འགྱུས་པ། །ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པའི་ཡིད། །ཕྱིར་ལ་ཤོར་བ་མེད་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེའང་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བས་མ་གོས། སྣང་བ་ལ་ཤེས་པས་མ་སྤྱད། རང་བཞིན་གསལ་དྭངས་ཕྱེད་ལ་རྩེ་གཅིག་འཛིན་པའི་བརྟོད་ཕུར་མེད་པར། ཡངས་པ་ཁྲོ་ལེ་བ་རྒྱ་ཡན་རང་སངས་ཆེན་པོ་ཕྱལ་ཕྱལ་པ་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སྒོམ་པའི་ མཚན་ཉིད་སྣང་ཚུལ་ནི། །མཚན་ཉིད་སྟོང་གསལ་རིག་པ་ལ། །རང་བཞིན་གང་དུ་མ་འདྲེས་པ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་མཐའ་ཟད་དང་། །ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཞར་ལ་མ་བསྒོམས་པའི་སྐྱོན་ནི། དེ་ལས། མ་བསྒོམས་པ་ཡི་སྐྱོན་ཉིད་ནི། །འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་མངོན་སྣང་བས། །བདག་དང་གཞན་ཏེ་ཡུལ་ཤེས་དང་། །ཚིག་དང་བཅས་ཏེ་ལྟ་བ་དང་། །དམིགས་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་
Chinese
此外，处于有之间的中等根器者，因本尊的幻身显现而解脱。下等根器者则延续善业，来世与无上之法相遇而必定解脱。《幻化经》中说：“此生未得解脱者，来生亦得于有中解脱。”共同的宗义中也说，信奉真如者来世解脱。《四百论》中说：“若以知彼故，于此不得灭，余生则无勤，如其业定得。”如是宣说。连同这些的其余部分，大乘的禅定已经讲完。第三，关于善逝的密意，分为二：略说为，《自生经》中说：“如来之密意，当知如虚空。若能于此熟，智慧光明现，真实道亦然。”如是说。广说为，《日月和合经》中说：“善逝密意有二种，不作而住觉受止，不修而观暖相得。”如是说。也就是，对于法性之母的显现，没有希望、恐惧、散乱、收摄，于平等、后得无有分别的大密意，没有间断如流水般的瑜伽。对于虚空无有边际的自性，没有散乱和不散乱，安住于空性成为一体。此时称为昼夜和合的修法，白天是过去的部分，夜晚是轮回的部分，昼夜不分地显现，修行的体验白天没有可清晰之物，夜晚没有不清晰之物，而是清明地过去。第二，关于其窍诀，如大海止息之方便。眼泪的清澈部分称为大海，使其不摇动而安住，故称大海止息。也就是，不修则不修，修的时候眼睛不眨地凝视是关键。如此行持，譬如大海中星辰等影像无论显现什么，都清晰明亮地存在于显现的境中，却不存在于执取的境中，因此不沾染大海。同样，瑜伽士的眼界中，外境无论显现什么，都在显现中显现，但觉性不迷失于显现之上，因此不存在于执取的境中，因此不被沾染。外境不沾染觉性，内
English
Furthermore, those of middling faculties in the bardo of existence are liberated by the arising of the illusory body of the deity. Those of lesser faculties continue their virtuous deeds, and in the future, they will surely be liberated upon encountering the supreme Dharma. The *Illusion Sutra* states: "Even if liberation is not attained in this life, in another life, one will attain liberation in existence." It is also said in the common tradition that those who are devoted to suchness will be liberated in the future. The *Four Hundred Verses* states: "If by knowing that, one does not attain cessation here, in another life, without effort, one will surely attain it, like one's karma." As it is said. Having completed the discussion of the Great Vehicle's meditation, including the remainder of these topics. Third, regarding the intention of the Sugata, there are two aspects: The concise explanation is found in the *Self-Arisen Sutra*: "The intention of the Tathagata should be known as the expanse of the sky. If one becomes accustomed to it, the light of wisdom will freely arise. The true path is also the same." As it is said. The extensive explanation is found in the *Sun and Moon Union Sutra*: "The Sugata's intention has two aspects: by resting without fabrication, the arising of feeling ceases; by looking without meditation, the measure of warmth is found." As it is said. That is, with regard to the appearance of Dharmata Mother, without hope, fear, distraction, or contraction, the great intention is without distinction between equality and subsequent attainment, the yoga of a continuous stream like a river without interruption. Regarding the nature of space without beginning or end, without distraction or non-distraction, one abides in the expanse as one. At this time, it is called the meditation of the union of day and night, daytime is the past part, nighttime is the part of samsara, day and night arise without distinction, the experience of meditation has nothing clear during the day, and nothing unclear during the night, but passes clearly. Second, regarding its instructions, the method of resting like an ocean. The clear part of tears is called the ocean, and it is called resting like an ocean because it is kept still. That is, if one does not meditate, one does not meditate; from the moment one meditates, the key is to stare without blinking. By doing so, for example, just as whatever images of stars and so on appear in the ocean, all appear clearly and brightly in the field of appearance, but do not exist in the field of grasping, and therefore do not stain the ocean, similarly, whatever external appearances arise in the vision of the yogi, they appear in the appearance, but awareness is not lost on the appearance, therefore it does not exist in the field of grasping, and therefore it is not stained. External appearances do not stain awareness, internal
Chinese
不执著于显现，显现与觉知的关联断绝，能取所取在无有处消散，这就是六聚放松的禅修。此中有真实的禅修和截断歧途两种。真实的禅修是，将气脉明点的要害收束，而将觉性安住于自身。如《超越思维》中所说：“禅修即是心安住，断绝内外之动摇，能取与所取止息也。”以及《无字》中所说：“本来未作，自然安住，不为显现所转，不为分别念所染，法性安住于虚空，即是开示之密意。法身智慧，断绝一切思念，无有动摇，即是禅修之密意。若不执著于所缘之方，如海中星月之显现，无执之明分不灭，即是密意之安住方式。”如是，彼时于法性本初安住之密意中圆满。如《空性六法》中所说：“语中所有之心性，五根之境自清净，如水不浊而清澈，显现诸法自处圆满。”二是截断歧途。如果六聚止息而陷入无记，则会堕入止观一边，这是歧途。如果散乱放逸，则会堕入歧途。如果没有找到深邃明澈的自性，则是歧途。如果执著于专注一点，则是歧途。总之，应当了知，除了觉性自明、解脱、无执、安住自性的禅修之外，其余都是歧途。如《超越思维》中所说：“不堕歧途之安住禅修，在于根门明澈，不为意识所动摇，觉性本身所行之意，不向外散失。”彼时，觉性不为显现所染污，显现不为觉性所用，自性清明澄澈，不以专注一点的执著束缚，宽广、放松、广大、自在、坦然，这就是自生智慧的禅修。如彼经中所说：“禅修之体性显现，在于体性空明觉性中，自性不与任何事物相混杂，能取所取之边际穷尽，法性自性清净。”顺便说一下，不禅修的过患是，如彼经中所说：“不禅修之过患在于，轮回之体性显现，自他、境识、言语以及见解，与所缘相关之境
English
Not grasping at appearances, the connection between appearance and awareness is severed, the grasper and grasped dissolve into non-existence, this is called the meditation of relaxing the six aggregates. This has two aspects: the actual meditation and cutting off wrong paths. The actual meditation is to restrain the vital points of the winds and mind, and to leave awareness in its own state. As it says in the *Transcending Thought*: "Meditation is the mind abiding, cutting off the movement of inner and outer, the grasper and grasped cease." And as it says in the *Without Letters*: "From the beginning, unmade, naturally arising, just as it is, not transformed by appearances, not altered by mind, the nature of reality abiding in space, is shown as the intention. The wisdom of the dharmakaya, abandoning all thoughts, without movement, is the intention of meditation. If you do not grasp at the objects of focus, like stars and moon rising in the ocean, the unceasing clarity without grasping, is the way to abide in intention." At that time, it is perfected in the intention of the nature of reality, the original state. As it says in the *Six Spaces*: "The mind itself that is in speech, the objects of the five senses are self-purifying, like water that is not turbid but clear, all appearances are perfected in their own place." The second is cutting off wrong paths. If the six aggregates cease and fall into unconsciousness, then it will fall into one side of calm abiding, that is a wrong path. If it goes into scattering and wildness, then it is a wrong path. If the profound clarity of self-radiance is not found, then it is a wrong path. If you grasp at one-pointed fixation, then it is a wrong path. In short, it should be known that other than the meditation of awareness being self-luminous, liberated, without grasping, abiding in its own state, all others are wrong paths. As it says in the *Transcending Thought*: "The meditation of not falling into wrong paths is, in the clarity of the sense doors, not moving into mental thought, the mind that acts in awareness itself, not being lost outwards." At that time, awareness is not stained by appearances, appearances are not used by awareness, the nature is clear and transparent, without the fixation of grasping at one-pointedness, vast, relaxed, expansive, free, and open, this is the meditation of self-arisen wisdom. As it says in that very text: "The characteristic appearance of meditation is, in the nature of emptiness and clarity, awareness, the nature not mixing with anything, the exhaustion of the extremes of grasper and grasped, the purity of the nature of reality itself." Incidentally, the faults of not meditating are, as it says in that text: "The fault of not meditating is, the characteristics of samsara appearing manifestly, self and other, object and awareness, words and views, objects related to focus.