Tibetan
། །འདི་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མེད། །འདུག་ཅིང་འོང་བ་ཉིད་དང་བྲལ། །དེ་བཞིན་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོའི་གནས། །མེད་པ་ལས་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ། །འདི་ལ་ཕྱི་དང་ནང་ཡང་མེད། །སྟེང་དང་འོག་ཏུ་ལྟ་བ་མེད། །ཕྱོགས་དང་མཚམས་སུ་སུས་ཀྱང་ཡང་། །འདི་ལ་གཟུང་དུ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་རྣམ་གྲངས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་ལྔ་ལས། ཆོས་སྐུའི་སྐུ་སྟོང་གསལ་མཚན་མ་མེད་པ། གསུང་བརྗོད་མེད་སྒྲ་ཚིག་ལས་འདས་པ། ཐུགས་དྲན་བསམ་སྤྲོས་པ་མེད་པ། ཡོན་ཏན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ། འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པའི་གཞིར་གནས་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྐུ་དང་གསུང་། །ཐུགས་དང་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་སོ། །སྐུ་ནི་སྟོང་དང་གསལ་བ་དང་། །མཚན་མ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གསུང་ནི་སྒྲ་ཚིག་མིང་བྲལ་ནས། །བརྗོད་ཅིང་གླེང་བ་ཉིད་བྲལ་ལོ། །ཐུགས་ནི་བསམ་དང་འགྱུ་མེད་པས། །འཕྲོ་ཞིང་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལས་འདས། །ཡོན་ཏན་ཕྱིར་འོང་ལྡོག་པ་མེད། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཁྱབ་པ་དང་། །རང་བཞིན་བཅོས་པ་མེད་པའོ། །འཕྲིན་ལས་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པ། །ཤུགས་འབྱུང་འགག་པ་མེད་པ་དང་། །མ་བྱས་བྱས་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལོངས་སྐུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལའང་། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ། རྣམ་གྲངས་དང་བཞི་ལས། ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་རང་གསལ་ཆེན་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ངོ་བོ་བཞུགས་ཚུལ་རང་བཞིན་མི་གཡོ་བའི་སྐུ་མཚན་དཔེ་དང་རིགས་སུ་གསལ་ལ་མི་གཡོ་བའོ། །ལོངས་སྐུའི་ངེས་ཚིག་ལོངས་སྐུར་སྣང་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་མཁྱེན་པ་མ་འགགས་པར་སྤྱོད་པ། སྐུ་ནི་སྣང་བ་རང་གསལ་བཀོད་པ་ཆེན་པོའོ། །ལོངས་སྐུའི་དབྱེ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། འབྱུང་ཆེན་ངོ་བོའི་སྐུ། གནས་པ་ཁྱབ་ཚུལ་གྱི་སྐུ། སྣང་བ་ལམ་གྱི་སྐུ། གདུལ་བྱ་སྣང་ཚུལ་གྱི་སྐུའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་སྐུའི་འཆར་གཞི་ལས་རང་ཤར་ཏེ་འོད་གསལ་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྐུར་རྫོགས་པ་ ནི། གཞི་སྣང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གསལ་བ་དྲོ་བ། བསིལ་བ། ཡངས་པ། ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འོད་དང་འོད་ཁྱིམ་གྱིས་ཁྱབ་པའི་ཆ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། ཀུན་ལ་འོད་ཀྱི་སྙིང་པོར་གནས། །རྟོག་མེད་རྣམ་དག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་ཉག་གཅིག་པོ། །དཀྱིལ་དང་འཁོར་དང་ཕོ་བྲང་དང་། །རིག་དང་སྟོང་དང་གསལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞི་སྣང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་སེམས་ཅན་ལ་བར་དོར་ལམ་དུ་སྣང་བ་དེ་སྐབས་འདིར་གདུལ་བྱ་འདྲེན་པའི་ལམ་དུ་ཆོས་སྐུའི་ནང་དབྱིངས་ལས་རང་ཤར་ཏེ། འོད་དང་། ཁ་དོག་གི་ཀློང་ན། དཀྱིལ་དང་། འཁོར་དང་། སོ་སོའི་ཚོམ་བུ་དང་། སྐུ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། ཡབ་དང་། ཡུམ་དང་། སྐུ་མདོག་དང་། ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པར་གསལ་བ་སྟེ། གསང་བ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཤར་བ། །དཔེར་ན་རང་དང་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །སྐུ་གསུམ་འོད་གསལ་སྟོང་པ་ཉིད། །རྟག་པ་མ་ཡིན་དངོས་པོར་མེད། །ཆད་པ་མ་ཡིན་འོད་གསལ་སྐུ། །ཐ་དད་མ་ཡིན་ཕྱི་ནང་མེད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ལོངས་སྐུས་འདུལ་བའི་གདུལ་བྱ་སོ་སོ་ལ་རིགས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོར་སྣང་བ་སྟེ། རྣམ་པར་འཕྲུལ་པས་ཕྱེ་ནས་གདུལ་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ལོངས་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ གངས་ཆེན་མཚོ། དེའི་བཞུགས་ཚུལ་ཕྱི་ནས་བལྟས་ན་ནང་གསལ་བ། ནང་ནས་བལྟས་ན་ཕྱི་གསལ་བ། ཟང་ཐལ་བས་མདུན་རྒྱབ་ཏུ་མེད་པ། གང་ནས་བལྟས་ཀྱང་དེ་ལ་ཞལ་སྟོན་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཞལ་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་ཏུ་ཐལ་ལེ་བའོ། །དེའི་ཞིང་ཁམས་རྒྱན་ཡོངས་སུ་བཀོད་པ་སྟེ། ཕྱག་གི་མཐིལ་ན་པདྨའི་སྟེང་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལ་མངའ་མཛད་པའོ། །གནས་རྣམ་དག་སྟུག་པོ་བཀོད་པ། འཁོར་ཉིད་ལས་མི་ཞན་པ། བསྟན་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་བ། དུས་རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །འདི་རང་སྣང་གདོད་མ་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཡང་། གདུལ་བྱ་འོད་གསལ་ལ་ལྟོས་ནས་མཚན་དཔེ་རྫོགས་པས་ལོངས་སྐུར་བཞག་པའོ། །ལོངས་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་རིགས་ལྔའི་གཙོ་བོ་ལྔར་སྣང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ལ་རང་བཞིན་གཅིག་ལ། ཞིང་ཁམས་སོ་སོའི་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲངས་མེད་པ། གནས་འོག་མིན་ཆེན་པོ་འཁོར་སོ་སོའི་རིགས་ལྔ། བསྟན་པ་མཁྱེན་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དུས་ནི་སྣང་བ་འདུ་བ་མཆེད་པའོ། །ལོངས་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི། རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་དང་སོ་སོའི་གཙོ་འཁོར་རོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ། གསལ་བ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །དེའི་ཞིང་ཁམས་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྣང་བ་དག་པའོ། །གནས་ལྕང་ལོ་ཅན་ཡེ་ཤེས་བཀོད་པའི་གཞིའོ། །འཁོར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །དུས་རིག་པ་རང་སྣང་བའི་ དུས་སོ། །དེའང་གནོད་སྦྱིན་གནས་པའི་ལྕང་ལོ་ཅན་མ་ཡིན་གྱི། རིགས་ལྔའི་ཞི
Chinese
此无有圆满。远离住与来。如是原始大空之境。从无有中显现法界之相。此无有内外。无有上下之见。任何人都不能于方隅寻见。此无有丝毫可执持。如是。第四，广说分类。身、语、意、功德、事业五者中，法身之身是空性光明无相，语是不可言说，超越声音词句，意是无有忆念思虑戏论，功德是不退转故无有迁变，事业是任运成就，安住于显现方式不间断之基。如《现观庄严论》云：法身乃身语，意及功德业，身为空与明，无相之自性。语离声词名，远离言说语。意无思与动，超越散乱行。功德无来复，法界与智慧，周遍及自性，无有造作性。事业未生未出现，任运无有止息与，无作与已作。如是。第二，广说报身，也有体性、词义、分类、名相等四者。体性的特征是圆满具足自明大光明。体性安住的方式是不动摇之身，于相好与种姓中显现而不动摇。报身的词义是享用显现为报身，于彼享用时智慧不间断地享用。身是显现自明大庄严。报身的分类有四种：大种体性的身，安住周遍方式的身，显现道的身，所化众生显现方式的身。第一种是：从法身的显现基础上自生，圆满为五光明的身，是：基显大种的自性，显现为暖、凉、宽、遍之自性。第二种是：于一切佛与众生，以光与光蕴周遍之分显现，即自生云：于一切中住光明之精华，无分别清净法界，无有匹敌之唯一，坛城与眷属及宫殿，明与空与显现。如是。第三种是：基显法性
English
This has no perfection. It is free from dwelling and coming. Likewise, the state of primordial great emptiness. From nothingness, the aspect of the dharmadhatu appears. This has no inside or outside. There is no view of above or below. No one can find it in any direction or boundary. This has not the slightest thing to grasp. Thus it is. Fourth, the extensive explanation of categories. Among the five: body, speech, mind, qualities, and activities, the body of the Dharmakaya is emptiness, luminosity, and without characteristics; speech is inexpressible, beyond sounds and words; mind is without memory, thought, or conceptual elaboration; qualities are irreversible, therefore without change; activities are spontaneously accomplished, abiding as the basis of uninterrupted manifestation. As the Ornament of Clear Realization says: The Dharmakaya is body, speech, mind, qualities, and activities. Body is emptiness and luminosity, the nature of being without characteristics. Speech is separated from sound, words, and names, free from speaking and talking. Mind is without thought or movement, transcending all scattering and activity. Qualities are without coming or returning, pervading the dharmadhatu and wisdom, and its nature is unconditioned. Activities are unborn and unarisen, spontaneously arising without cessation, and are unmade and made. Thus it is. Second, the extensive explanation of the Sambhogakaya also has four aspects: essence, definition, classification, and categories. The characteristic of the essence is the complete perfection of great self-luminous clarity. The way the essence abides is as an unmoving body, clear in signs, marks, and lineage, yet unmoving. The definition of the Sambhogakaya is that it enjoys the appearance as the Sambhogakaya, and in that enjoyment, wisdom is uninterruptedly enjoyed. The body is the appearance of self-luminous great splendor. The classification of the Sambhogakaya is fourfold: the body of the essence of the great elements, the body of the abiding pervasive manner, the body of the appearing path, and the body of the manner of appearance to be tamed. The first is: arising spontaneously from the ground of the Dharmakaya's manifestation, perfected as a body of five lights, it is the nature of the ground appearance of the great elements, manifesting as the nature of warmth, coolness, vastness, and pervasiveness. The second is: to all Buddhas and sentient beings, the aspect of pervasion by light and light-clusters becomes manifest, that is, from Self-Arisen: In all, it abides as the essence of light, the immaculate dharmadhatu without conceptualization, the unequaled unique one, mandala, retinue, and palace, awareness, emptiness, and clarity. Thus it is. The third is: the ground appearance of the nature of reality.
Chinese
具有受用身的佛陀于中阴阶段显现为众生的道路，此时，为了引导所化众生，从法身的内界中自然显现。在光明和色彩的境界中，清晰地显现出坛城、眷属、各自的组合、身、智慧、父、母、身色和手印等。如《秘密种子续》所说：“在自性显现中，自性之身显现，犹如自身与镜像。三身光明皆为空性，非为恒常，亦非实物。非为断灭，乃光明之身。非为他异，无有内外。”第四，受用身对所调伏的众生，显现为各自的部族和坛城。通过种种化现，成为所化众生的主宰。受用身的法身是遍照如来。 冈钦措（雪山湖）。其存在方式，从外面看里面清晰，从里面看外面清晰，通透无碍，没有前后之分，无论从哪里看，都像是向其示现，面朝十方，坦然开阔。其净土装饰圆满，手掌之中，在莲花之上，拥有二十五个世界。处所是清净庄严的密严刹土，眷属不逊于自身，教法是自生智慧的自显现，时间是证悟现前之时。此虽是相对于自显本初而言的化身，但相对于所化众生的光明而言，因具足相好，故立为受用身。受用身的受用身显现为五部主尊。其体性是本体各异，而自性为一，净土是各自部族的无量坛城，处所是殊胜的密严刹土，眷属是各自的五部，教法是行持五种智慧。时间是显现聚集增长之时。受用身的化身是五部佛陀和各自的主眷。其体性是显现而无自性，清晰而无分别。其净土是享用无量天人和天女的清净显现。处所是柳林，是智慧庄严的基础。眷属是无量诸佛和菩萨。时间是觉性自显现之时。此非指夜叉所居的柳林，而是指五部的净
English
The Sambhogakaya Buddha appears as a path in the bardo for sentient beings. At this time, in order to guide the beings to be tamed, it naturally arises from the inner space of the Dharmakaya. In the realm of light and color, mandalas, retinues, individual groups, bodies, wisdoms, fathers, mothers, body colors, and hand symbols are clearly manifested. As stated in the Secret Seed Tantra: "In the appearance of self-nature, the body of self-nature appears, like oneself and a reflection. The three bodies are luminosity and emptiness. It is not permanent, nor is it a thing. It is not annihilation, but a luminous body. It is not different, there is no inside or outside." Fourth, the Sambhogakaya appears to each of the beings to be tamed as their respective families and mandalas. Through various transformations, it becomes the master of the beings to be tamed. The Dharmakaya of the Sambhogakaya is Vairochana. Ganchen Tso (Snow Mountain Lake). Its way of being is that the inside is clear when viewed from the outside, and the outside is clear when viewed from the inside. It is transparent and unobstructed, with no front or back. No matter where you look, it seems to be showing itself, facing all ten directions, open and vast. Its pure land is perfectly adorned. In the palm of its hand, on top of a lotus, it possesses twenty-five worlds. The place is the pure and dense Akanishta, the retinue is no less than itself, the teaching is the self-manifestation of self-born wisdom, and the time is when realization manifests. Although this is an emanation relative to the self-manifest primordial, it is established as the Sambhogakaya because it possesses the marks and signs relative to the luminosity of the beings to be tamed. The Sambhogakaya of the Sambhogakaya appears as the five principal lords of the five families. Its nature is that the essence is different, but the self-nature is one. The pure lands are the countless mandalas of the respective families. The place is the supreme Akanishta, the retinue is the five families of each, and the teaching is the practice of the five wisdoms. The time is when appearances gather and increase. The Nirmanakaya of the Sambhogakaya is the five Buddhas and their respective principal retinues. Its nature is that appearances are without self-nature, and clarity is without conceptualization. Its pure land is the pure appearance of enjoying countless gods and goddesses. The place is the grove of willows, the basis for the arrangement of wisdom. The retinue is countless Buddhas and Bodhisattvas. The time is the time of self-manifestation of awareness. This does not refer to the grove of willows where yakshas dwell, but to the pure