Tibetan
རྨོངས་པ་བཟློག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་བླ་མའི་གསང་ཆེན་ངེས་པའི་ལུང་ཆོས་འདིའི་སྒོ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་དང་། མཐོང་ཡང་ཕོ་ཚོད་དང་། ལེ་ལོ་དང་། གཡེང་བའི་དབང་དུ་སོང་བ་དབང་པོ་ཐ་མའི་ཐ་མ་རྣམས་ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་རང་སྣང་དེ་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པས་རབ་ཏུ་བྲེད་པ་དང་། ངེས་པ་མ་རྙེད་པས་རབ་ཏུ་སྔངས་པ་སྟེ། ཕ་གི་རྒྱུ་ཅི་ལས་བྱུང་ངམ་སྙམ་པ་དང་། ངོ་མ་འཕྲོད་པས་ཕུགས་རྡུགས་པ་སྙམ་པ་དང་། སྔར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཉམས་སུ་མ་བླངས་པས་སྣང་བ་འདི་ཅི་ཡིན་དབང་པོ་འཁྲུལ་ལམ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཤོར་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རང་སྣང་ངོ་མ་ཤེས་པ་ཡང་འཁོར་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྲིད་པ་བར་དོའི་ཁ་བརྒྱུད་ནས། དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་དོ། །ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་ན། སྣང་བ་ཆེན་པོ་མཐོང་བའི་ཚེ། དབང་པོ་ཐ་མའི་ཐ་མ་ཀུན་ཕྱི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ལོ། །ཐ་མའི་འབྲིང་གིས་དེ་ལ་ཆགས་པའི་ཉམས་ཀྱིས་འཁྲུལ་ལོ། །ཐ་མའི་རབ་ཀྱིས་ངར་འཛིན་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འཁྲུལ་ལོ། །ཐ་མའི་ཕུལ་གྱིས་རང་མཚན་དུ་དམིགས་པས་འཁྲུལ་ལོ། །ཐ་མའི་མཆོག་གིས་གང་དུའང་མ་ཤེས་པའི་གཏི་མུག་ཏུ་རྨོངས་པས་འཁྲུལ་ ལོ། །ཐ་མའི་རྩེ་མོས་ཅི་ཡིན་སྙམ་དུ་སྙམ་བྱེད་ཐེ་ཚོམ་ཞུགས་པས་འཁྲུལ་ལོ། །ཐ་མའི་མཐར་ཕྱིན་པས་དེ་ཉིད་ཡུལ་གྱི་ཆ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ལོ། །འབྲིང་གི་ཐ་མས་གསལ་བ་དེ་དངོས་པོ་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཆ་ནས་འཁྲུལ་ལོ། །འབྲིང་གི་འབྲིང་གིས་དངོས་པོ་ཞེན་འཛིན་དུ་ཆགས་པའི་སྙིང་པོར་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ལོ། །འབྲིང་གི་རབ་ཀྱིས་ཡུལ་ལ་ཡེངས་ཏེ་གང་དུའང་མ་ཤེས་པ་བུ་ཆུང་གིས་སྣང་བ་མཐོང་བ་ལྟ་བུའི་རྨོངས་པ་ལས་འཁྲུལ་ལོ། །འབྲིང་གི་ཕུལ་གྱིས་ཤེས་པ་འཛིན་པའི་རྐྱེན་དུ་བྱེད་པས་འཁྲུལ་ལོ། །འབྲིང་གི་མཆོག་གིས་ཡུལ་དུ་བཟུང་བར་བརྟགས་པས་འཁྲུལ་ལོ། །འབྲིང་གི་རྩེ་མོས་ང་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་ཤར་སྙམ་དུ་དགའ་གདུང་དུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ལོ། །འབྲིང་གི་མཐར་ཕྱིན་པས་ངེས་པ་ལ་འཇོག་པས་རང་སྣང་དུ་མ་ཤེས་པ་ལས་འཁྲུལ་ལོ། །རབ་ཀྱི་ཐ་མས་མཛེས་པར་འཛིན་པས་འཁྲུལ་ལོ། །རབ་ཀྱི་འབྲིང་གིས་མཛེས་པ་ལ་ཞེན་པར་འཛིན་པས་འཁྲུལ་ལོ། །རབ་ཀྱི་རབ་ཀྱིས་གང་དུ་མ་བཟུང་ཡང་ཡེངས་པ་ལྟར་ངོས་གཟུང་མེད་པས་འཁྲུལ་ལོ། །རབ་ཀྱི་ཕུལ་གྱིས་སྣང་བའི་ཡུལ་དེས་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་བཟུང་བར་སོང་ནས་འཁྲུལ་ལོ། །རབ་ཀྱི་མཆོག་གིས་སྐད་ཅིག་འགྱུར་བའི་ཆ་ཟློག་མ་ཤེ
Chinese
遣除迷惑之理。首先，以前未曾见过上师甚深秘密决定性教言之门者，以及虽见过却为怯懦、懒惰和散乱所左右的下等之最下等根器者，由于未能掌控法性中阴的自显现，而极度恐惧，由于未能获得定解，而极度惊慌，心想那是什么原因造成的呢？由于未能领会真相，而认为前途渺茫，由于以前片刻也未曾现量修持，而心想此显现是什么，是感官错乱了吗？等等，生起颠倒错乱之念。不认识自显现，也是轮回的近取因，通过有中阴的途径，于二十一种根器中错乱。如何错乱呢？当见到巨大显现之时，下等之最下等根器者，全部执著于外境之相而错乱。下等之中等根器者，以贪执之心而错乱。下等之上等根器者，立即以我执为缘而错乱。下等之殊胜根器者，以执著自相而错乱。下等之最胜根器者，于任何也不知晓的愚痴中迷惑而错乱。下等之顶峰根器者，心想这是什么，生起犹豫而错乱。下等之究竟根器者，将彼本身执著为境之我而错乱。中等之最下等根器者，从见到光明无实有之角度而错乱。中等之中等根器者，执著实有贪恋执著之心要而错乱。中等之上等根器者，心散于境，于任何也不知晓，如小孩见到显现般的愚痴而错乱。中等之殊胜根器者，以知觉作为执著之缘而错乱。中等之最胜根器者，以于境上执著而分别而错乱。中等之顶峰根器者，心想我生起了如此之显现，以欢喜忧愁而执著而错乱。中等之究竟根器者，安住于定解，由于不认识自显现而错乱。上等之最下等根器者，以执著美妙而错乱。上等之中等根器者，以执著贪恋美妙而错乱。上等之上等根器者，虽于任何也不执著，然如散乱般无有认识而错乱。上等之殊胜根器者，显现之境成为能取受者自身一体之执著而错乱。上等之最胜根器者，未能遮止刹那变化之分
English
The way to dispel delusion. Firstly, those who have never seen the door of the supreme secret definitive prophetic teachings of the Lama, and those who, even having seen it, are under the influence of cowardice, laziness, and distraction, the lowest of the lowest faculties, being extremely frightened because they have not gained control over the self-appearance of the Dharma-nature Bardo, and being extremely terrified because they have not found certainty, wondering what the cause of that is, and thinking that the future is bleak because they have not understood the true nature, and having never actually practiced even for a moment, wondering what this appearance is, whether the senses are confused, and so on, having lost their minds in a perverse way. Not knowing one's own appearance is also a close cause of samsara, and through the path of the Sipa Bardo (becoming Bardo), there is confusion in twenty-one faculties. How does one become confused? When seeing a great appearance, the lowest of the lowest faculties are all confused by grasping at the appearance of external objects. The middle of the lowest is confused by the experience of attachment to it. The highest of the lowest is immediately confused by self-grasping as a condition. The excellent of the lowest is confused by focusing on self-characteristics. The supreme of the lowest is confused by being deluded into ignorance of not knowing anything. The peak of the lowest is confused by entering into doubt, thinking about what it is. The ultimate of the lowest is confused by grasping that very thing as the self of the object. The lowest of the middle is confused from the aspect of seeing that clarity is without substance. The middle of the middle is confused by grasping the essence of attachment to clinging to substance. The highest of the middle is confused by being distracted by objects and not knowing anything, like a child seeing an appearance, from ignorance. The excellent of the middle is confused by making consciousness a condition for grasping. The supreme of the middle is confused by analyzing it as being grasped as an object. The peak of the middle is confused by grasping with joy and sorrow, thinking that such an appearance has arisen to me. The ultimate of the middle is confused by settling on certainty, not knowing it as one's own appearance. The lowest of the highest is confused by grasping at beauty. The middle of the highest is confused by grasping at attachment to beauty. The highest of the highest is confused by not grasping at anything, but being without recognition as if distracted. The excellent of the highest is confused by the object of appearance becoming a grasping at the same cause and self. The supreme of the highest is not able to prevent the momentary changing aspect.