Tibetan
འི་སངས་རྒྱས། ལུང་ལས་མ་བྱུང་བའི་མན་ངག་རང་ལས་བྱུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་པའོ། །གདོད་མའི་གཞི་དང་གཞི་སྣང་འབྲས་བུར་གྲོལ་བ་ནི། རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱེད་པ་སྟེ། སྒྲོན་མ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས། གཞི་ཉིད་འབྲས་བུར་སྨིན་བྱེད་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཤེས་རབ་སྐུ་རུ་སྨིན་པ་ཡིས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དེ། །ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་སྨིན། །དེ་ཡིས་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མ་ཆད། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་གསལ། །ཞེས་སོ། །དེའི་དུས་སུ་ཤེས་བྱ་ཡུལ་སྣང་དུ་ཤར་བའི་རྣམ་པ་རང་ངོར་མཁྱེན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། རང་ངོ་ནང་གསལ་དུ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས། དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཞི་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཤེས་ཀྱང་རང་ངོ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བས། ནང་བཞུགས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་། ཕྱིར་གཟིགས་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཆ་ལ། རྣམ་པ་སྣང་མི་སྣང་གི་ཁྱད་ཀྱིས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་གཉིས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ངོ་བོ་གཅིག་པས་ནང་བཞུགས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་གྲོལ་ནས་དབྱིངས་ན་ བཞུགས་པའི་ཚུལ་ནི། ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ཤེལ་འོད་ནང་དུ་བསྡུས་པ་ལྟར། རང་ངོ་ནང་གསལ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུར་བཞུགས་ཏེ། ཆོས་སྐུ་ཀ་དག་གི་ངོ་བོ་མཐའ་དབུས་མེད་པའི་དབྱིངས་དཔངས་མཐོ་བའི་ཀློང་ན། ལྷུན་གྲུབ་གཏིང་གསལ་གྱི་འོད་ལྔ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་བཀོད་པའི་ནང་ན། རིག་པའི་སྟོང་ཆ་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་ནང་ཆ་ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་བཙུན་མོར་རང་གསལ་བ་ལ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དྲ་བས་རང་འབྲེལ་ཞིང་། ཤེས་རབ་སྲོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྟ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཤེས་བྱེད་དུ་གྲུབ་པས་བང་མགྱོགས་ཤིང་། འོད་གསལ་ལྔའི་ནང་གདངས་མ་འདྲེས་ལ་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་ཐང་ཡངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནུབ་པ་མེད་པས་གསང་བའི་ཉི་མ་དབྱིངས་ན་ཤར་རོ། །དེའི་ཚེ་དབྱིངས་ཀྱི་འབྱུང་ལྔ་རང་ས་ན་བཀོད་པའི་སྣང་བ་དང་འོད་ཀྱི་རང་གདངས་སུ་གསལ་ལ། གཏིང་གསལ་གྱི་གདངས་ནུབ་པ་མེད་ཅིང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ལྔ་དབྱིངས་ན་ཟ་ར་ཚགས་སུ་འཁྱིལ་ཏེ། དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་ལྟར་མ་གྲུབ་པས་སྟོང་ལ། མེད་པ་ཕྱམ་ཆད་དུ་མ་སོང་བས་འདྲི་ལེགས་པ། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་རྒྱ་མདུད་གཅིག་ཏུ་འདྲིལ་ཞིང་། རིག་པ་འོད་ཀྱི་ཁང་པ་ཅན། འོད་མཐའ་མེད་པའི་སྣང་བ་ལྷུན་སྟུག་པ། རྣམ་
Chinese
之佛。非从经论所出的口诀，而是自生而成就佛果。原始的基和基显解脱为果，是由证悟的智慧所为。如灯焰续中说：基自成熟为果是智慧，以智慧成熟为身，自性之法身，成熟为智慧法身。因此智慧相续不断，身和智慧任运成就明显。如是说。彼时，所知境显现为外境之相，自知自明，是为遍知佛。自明内住于法性之中，思辨之戏论寂灭，是为一切智佛。如是，虽知一切，然自性不离法性，内住之智与外观之智，以显现不显现之差别，称为一切智智与遍知智。二者反体各异，本体相同，故内住称为一切智。二是解脱后于法界中安住之相。本来清净任运成就之功德显现，如水晶光芒收入其中，自明内住于童瓶身。法身本来清净之体性，于无边无际之法界虚空中，任运成就深邃清澈之五光，于宫殿之庄严中，觉性之空性法性普贤佛母为内眷，自显为法身普贤王如来之明妃，以方便与智慧之网相连，智慧化为生命之马，成为能知一切所知之能知者，故速度极快，五光明点内，自性不杂而平等，坦然开阔，其本身永不泯灭，故秘密之太阳于法界中升起。彼时，法界之五大安住于自位之显现，并显现为光之自性光芒，深邃清澈之光芒永不泯灭，智慧之五光于法界中如蜂巢般盘绕，不成立为实物与相状，故为空性，未成为断灭，故为明辨，本体自性大悲三者之结成一团，觉性具有光明之屋，光明无边之显现茂盛，
English
Buddha. The oral instructions that do not come from scriptures, but arise from oneself and attain Buddhahood. The original ground and the ground's appearance are liberated into the result, which is done by the wisdom of realization. As it says in the Tantra of the Blazing Lamp: 'Wisdom is what ripens the ground itself into the result. By wisdom ripening into the body, the Dharmakaya of self-nature, ripens into the wisdom Dharmakaya. Therefore, the continuity of wisdom is unbroken. Body and wisdom are spontaneously accomplished and clear.' So it is said. At that time, the appearance of knowable objects arising as external appearances, knowing them in one's own nature, is the All-Knowing Buddha. One's own nature abiding clearly within, and the proliferation of conceptualization subsiding from the state of Dharmata, is the Omniscient Buddha. Moreover, although knowing all things, one's own nature does not move from Dharmata. In terms of the aspect of inner-abiding knowledge and outward-looking knowledge, due to the difference between appearance and non-appearance, it is called the All-Knowing Wisdom and the All-Appearing Wisdom. These two are different in aspect but the same in essence, therefore the inner-abiding is called the All-Knowing. Second, the way of abiding in the Dharmadhatu after liberation. The qualities of primordial purity and spontaneous accomplishment manifest, like crystal light gathered within. One's own nature abides clearly within as the Youthful Vase Body. The essence of the Dharmakaya of primordial purity, in the expanse of the boundless Dharmadhatu, within the arrangement of the palace of the five spontaneously accomplished, deeply clear lights, the emptiness of awareness, Dharmata Samantabhadri, as the inner consort, self-manifests as the consort of Dharmakaya Samantabhadra, connected by the net of skillful means and wisdom. Wisdom becomes the life-force horse, becoming the knower that knows all knowable things, therefore it is extremely fast. Within the five clear lights, the nature is undifferentiated and equal, vast and open. Because it never diminishes, the secret sun rises in the Dharmadhatu. At that time, the five elements of the Dharmadhatu are arranged in their own places, appearing as the self-nature radiance of appearance and light. The radiance of deep clarity never diminishes, and the five wisdom lights swirl in the Dharmadhatu like a honeycomb. Because they are not established as entities and characteristics, they are emptiness. Because they have not become annihilation, they are distinct. The essence, self-nature, and compassion are intertwined into one knot. Awareness possesses a house of light, and the appearance of boundless light is abundant.