Tibetan
ན་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འདུས་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཅན་མཚན་མར་སྣང་བ་བློའི་ཡུལ་དུ་སྣང་རུང་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་ལོག་པ་དང་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་བློས་བཀོད་པའི་ཆོས་སོ་ཅོག་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་འཁྲུལ་སྣང་བློ་རྫུན་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བཏགས་པར་སྣང་བ་འདི་དག་བློ་འཁྲུལ་དོན་མཐུན་པར་སྣང་བ། དོན་བྱེད་ནུས་པ། བརྟགས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚུལ་ཏེ། མེད་པ་གསལ་སྣང་ཅན་དུ་ཤར་བ་ནི། སྔ་མ་ལས། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་སྒྱུ་མ་བཞིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་འཇིག་པ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ནི། འཁྲུལ་པར་སྣང་ཡང་བདེ་འགྲོ་དང་ཐར་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་རྣམ་པར་དཀར་བ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་བཞིའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་རུང་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་བདེན་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར། ལམ་བདེན་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་བྱས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ་ཞེས་སོ། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རྗེས་སུ་འཇལ་བའི་ཤེས་རབ་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་རྣམ་གྲངས་པ་མཚན་མ་ཚིག་གི་དོན་དམ་དང་། རྣམ་གྲངས་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་དག་གཤིས་ཀྱི་དོན་དམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་རིགས་པས་ཕྱེ་ཞིང་གཞིགས་ན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་གནས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཤིས་དང་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། སྐྱེ་སོགས་བཀག་པ་དོན་དམ་དང་། །མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡང་འདོད་པ་ཡིན། །སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བ་ལ། །དོན་དམ་ ཞེས་པའི་བརྡ་མཛད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་གདོད་མ་ཉིད་ནས་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་རང་བཞིན་
Chinese
那的果的开示分三，第一，显有轮涅所摄的一切法都包含在二谛的自性中。《根本慧论》中说：诸佛所说法，皆依于二谛，世俗谛和胜义谛。以及《幻化经》中说：安住于二谛之理。其中，作为法的有相显现，能够显现为心识对境的，是世俗谛。分则有虚妄和真实世俗两种。第一种是显有世间器情，以心识构造的法以及一切都是虚妄的世俗，因为是对境错乱显现，是虚假心识的体性而显现的缘故。而且，这些显现为假立的，是心识错乱而显现为符合意义，能够起作用，考察则自性空寂，是幻化的八种比喻之理。无而显现为明亮显现的是，前面所说：如梦如幻，如乾闼婆城，如是生如是住，如是也说灭。真实世俗是，虽然显现为错乱，却能作为善趣和解脱之因，十善业清净，布施等福德资粮，以及资粮道、加行道、见道、修道四者的心之等持，能够作为智慧之因，心识的行境或者真谛所摄的。在《宝性论》的解释中说：道谛一切都是有为法，一切有为法都是世俗。法性自然安住，空性的体性和随之衡量之智慧，具有寂灭戏论之相，是胜义谛。分则有名相的名称语词胜义，和无名相的真实自性胜义两种。第一种是以理智分析观察，在任何处都不成立的法性中，一切本来安住而证悟的智慧，是与自性相符而产生的。在《二谛论》中说：遮止生等是胜义，因为相符也这样认为，对于无生一切戏论寂灭，是胜义这样的表示。第二种是，诸法从原始以来就超离有无戏论的法界自性。
English
The teaching of the fruit of 'Na' is divided into three. Firstly, all phenomena encompassed by appearance and existence, samsara and nirvana, are contained within the nature of the two truths. The Root Wisdom says: The Buddhas teach the Dharma, relying on the two truths, the conventional truth of the world, and the truth of the ultimate meaning. And the Illusion Sutra says: Abiding in the manner of the two truths. Among them, the phenomena that appear as characteristics of objects, which can appear as objects of consciousness, are the conventional truth. Divided, there are two types: false and true conventional truths. The first is that all phenomena of appearance and existence, the environment and beings, constructed by the mind, are false conventional truths, because they appear as mistaken appearances of objects, appearing as the nature of false consciousness. Moreover, these appearances as imputed are that the mind's delusion appears to be in accordance with meaning, capable of functioning, and when examined, is devoid of inherent existence, like the eight similes of illusion. The appearance of something non-existent as a clear appearance is as stated earlier: Like a dream, like an illusion, like a city of gandharvas, thus is birth, thus is dwelling, thus also is said to be cessation. The true conventional truth is that, although appearing as delusion, it can be the cause of happiness and liberation, the ten virtuous actions are pure, the accumulation of merit such as generosity, and the samadhi of the mind of the four paths of accumulation, application, seeing, and meditation, which can be the cause of wisdom, the object of consciousness or that which is encompassed by truth. In the commentary on the Uttaratantra, it is said: All path truths are conditioned, and all conditioned things are conventional. The nature of Dharma naturally abides, the nature of emptiness and the wisdom that measures it, with the aspect of pacifying elaboration, is the ultimate truth. Divided, there are the ultimate truth of names and terms with designations, and the ultimate truth of true nature without designations. The first is the wisdom that, when analyzed and examined by reason, realizes that everything is inherently abiding in the nature of Dharma, which is not established anywhere, and is born in accordance with nature. In the Two Truths, it is said: The cessation of birth and so on is the ultimate, and it is also considered to be in accordance with it. For the unborn, the pacification of all elaboration, is the indication of the ultimate. The second is that the nature of reality, the realm of phenomena, is beyond the elaboration of existence and non-existence from the very beginning.
Tibetan
གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །དེ་ནི་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཡིན་ན་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་བླངས་པའམ་མ་བླངས་ཀྱང་རུང་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་དགེ་ཚུལ་གྱི་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ། དགེ་སློང་གི་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ། དགེ་སློང་མའི་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་གཞི་བྱས་པའི་སྟེང་དུ། ཐེག་ཆེན་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། བསླབ་མདོ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་ལྔ་ལ་གནས་པས། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི། འབྲིང་དུ་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི། ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི། སྦྱོར་ལམ་དྲོད་རྩེར་དབང་པོ་ལྔ། བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་ཏུ་སྟོབས་ལྔ། མཐོང་ལམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡན་ལག་བདུན། སྒོམ་ལམ་ས་དགུར་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་བསྒོམས་པས། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་ལམ་གྱི་དྲོད་ཚད་རྟགས་དང་བཅས་པ་རྫོགས་ཏེ། མི་སློབ་པའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི། ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ལ་རང་དོན་དུ་ཆོས་སྐུ་དང་། གཞན་དོན་དུ་གཟུགས་སྐུ་དམ་པ་གཉིས་ཐོབ་ནས། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་གཟིགས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་མཛད་དེ། འཇུག་པ་ལས། ཞི་སྐུ་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་གསལ་གྱུར་ལ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་རྣམ་མི་རྟོག །འགྲོ་གྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག །འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པར་ནི། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ནི། །འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་བདེན་པ་གཉིས། །དོན་དམ་དང་ནི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །བསྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡན་ལག་ནི། །སྡོམ་པ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་ལྔའོ། །ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟ་སྟེ། །ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ལོག་པ་དང་ནི་ཡང་དག་གོ། །ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟ་སྟེ། །བཏགས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །མཐུན་པར་སྣང་ལ་དོན་བྱེད་ནུས། །བརྟགས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན། །དོན་ནི་མེད་པ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །དེ་ནི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟ་སྟེ། །དགེ་བ་བཅུ་ཡི་ལས་རྣམས་དང་། །དཀར་པོར་གྱུར་པའི་བསམ་པ་དང་། །མོས་པའི་བསམ་པ་ཇི་སྙེད་པ། །ཡང་དག་ཀུན་
Chinese
是完全清净的。如《根本慧论》所说：非从他知是寂静，无有分别义各异，无诸戏论无所戏，是则如来之相也。第二，认识之后修持的次第是：如果是居士菩萨，受或不受居士戒都可以。如果是出家菩萨，则以沙弥的十戒，比丘的二百五十戒，比丘尼的三百六十三戒为基础。发起大乘发心和行心之后，安住于八十五条学处。在资粮道小者修四念住，中者修四正断，大者修四神足。在加行道暖位和顶位修五根，忍位和世第一位修五力。在见道修七觉支。在修道九地修八正道。由此圆满了从极喜地开始的各地的道之暖相和证相，从而现证无学道。第三，究竟的果位是：在普光地，为了自利获得法身，为了利他获得二种色身。以如所有和尽所有智而观照，利益有情直至轮回未空。如《入行论》所说：寂静身如如意树，如摩尼宝珠无分别。为度众生恒常住世间，此乃离戏显现之相。如是宣说。这些道理详细地说，如《自生智慧》所说：菩萨乘的入门是二谛，胜义谛和世俗谛。守护的戒律支分是八十五条戒。见解是空性和智慧。胜义谛和世俗谛如下：世俗谛分为两种，颠倒和真实。颠倒的世俗谛如下：一切显现为假立的，随顺显现而能起作用，如果加以观察则自性空，虽然无有实义却如实显现，这就是颠倒的世俗谛。真实的世俗谛如下：十善业等，以及成为白法的意乐，以及所有信解的意乐，都是真实的。
English
Is completely pure. As stated in the Root Wisdom Treatise: Not knowing from others is peaceful, Without distinctions of different meanings, Unaffected by all elaborations, That is the characteristic of the Tathagata. Second, the order of practicing after understanding is: If one is a lay Bodhisattva, it is fine whether or not they have taken the lay vows. If one is an ordained Bodhisattva, then based on the ten precepts of a novice monk, the 250 precepts of a fully ordained monk, and the 363 precepts of a fully ordained nun. After generating the mind of aspiration and engagement of the Great Vehicle, one abides in the eighty-five training precepts. In the small accumulation path, one cultivates the four mindfulnesses; in the medium, the four right abandonments; in the great, the four legs of miraculous power. In the joining path, at the heat and peak levels, one cultivates the five faculties; at the forbearance and supreme dharma levels, the five powers. In the seeing path, one cultivates the seven branches of enlightenment. In the meditation path, on the nine grounds, one cultivates the eightfold noble path. Thus, one perfects the heat and signs of the grounds and paths, starting from the Joyful Ground, and manifests the path of no more learning. Third, the ultimate result is: On the Ground of Universal Light, one obtains the Dharmakaya for one's own benefit and the two sacred Rupakayas for the benefit of others. One sees with the two wisdoms of knowing as it is and knowing as many as there are, and benefits sentient beings until samsara is empty. As stated in the Entering the Path: The peaceful body is clear like a wish-fulfilling tree, Like a wish-fulfilling jewel, without any distinctions. To liberate beings, it constantly abides in the world, This is the appearance of being free from elaboration. Thus it is said. These principles in detail, as stated in the Self-Arisen Wisdom: The Bodhisattva Vehicle's entrance is the two truths, The ultimate truth and the conventional truth. The branch of discipline to be protected is the eighty-five precepts. The view is emptiness and wisdom. The ultimate truth and the conventional truth are as follows: The conventional truth is considered to be of two types, False and true. The false conventional truth is as follows: All that appears as imputed, Appears in accordance and can function, If examined, is devoid of essence, Although without real meaning, it appears as it is, That is the false conventional truth. The true conventional truth is as follows: The deeds of the ten virtues, And the intention that has become white, And all the intentions of faith and belief, Are true.