Tibetan
པའི་ས་བརྒྱད་བཤད་དེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ། རེ་རེ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། གནས་པ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རིམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བཅུ་ལའང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞི་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་བདེན་པ་བཞི། །ཉན་ཐོས་སྤྱི་ཡི་འཇུག་སྒོའོ། །དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། །བྱེ་བྲག་པ་དང་མདོ་སྡེ་པའོ། །བྱེ་བྲག་པ་ཡི་ལྟ་བ་ནི། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ། །གཡག་རྔ་ནེའུ་གསིང་ཚུལ་དུ་འདོད། །རང་གི་བློ་ཡི་ལྟས་གྱུར་ན། །རྡུལ་དང་རྡུལ་ཕྲན་དག་ཏུ་འདོད། །དེ་བཞིན་རྣམ་པར་གཞིགས་ནས་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པའོ། །མདོ་སྡེ་པ་ཡི་ལྟ་བ་ནི། །ཁ་བཏོན་བྱས་པའི་རང་བཞིན་དང་། །ཐོས་པ་བསམ་པ་སྒོམ་པ་གསུམ། །ཤེས་རབ་རྣམ་གསུམ་ བསྒོམས་པ་ཡིས། །ས་བཅུའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད། །ཉན་ཐོས་སྤྱི་ཡི་རྣམ་པ་ནི། །བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྒོམ་ཞིང་། །འབྲས་བུ་རྣམ་པ་བཞིར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་སྒོམ་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། །འགོག་པ་སྒོམ་པར་འདོད་པ་ལ། །ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་འདོད་པའོ། །འགོག་པ་སྒོམ་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། །ཕྱི་ཡི་འབྱུང་བ་འདི་དག་ལ། །མི་ཆགས་གནས་སུ་ཞུགས་ནས་ནི། །དང་པོ་ཟས་ལ་གོམས་པར་བྱེད། །ཟས་ལ་གོམས་པར་གྱུར་པ་དང་། །བསམ་གཏན་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་བྱེད་དེ། །བསམ་གཏན་མི་རྟོག་ཆིག་ཚུགས་སྒོམ། །རྒྱལ་བ་བྱམས་པའི་བསྟན་པ་ལ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། །ཟས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བྲལ་བ་དང་། །ཀུན་འབྱུང་རྒྱུན་ཐག་ཆོད་པར་འདོད། །དེ་ཡང་ཞེ་སྡང་གཉེན་པོར་སྒོམ། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྤང་བའོ། །ས་ལམ་སྒོམ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །འདོད་ཆགས་གཉེན་པོར་སྒོམ་པ་དང་། །གཏི་མུག་གཉེན་པོར་སྒོམ་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ལམ་གྱི་སྒོམ་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་འདོད་པའོ། །ལམ་གྱི་སྒོམ་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། །འདོད་ཆགས་དག་གི་གཉེན་པོ་རུ། །རང་གི་དཔྲལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཀེང་རུས་དཀར་པོ་མཐེ་བོང་ཙམ། །དཀར་པོ་འོད་ཆགས་བསྒོམས་པ་ལས། །དེ་ལས་སྐྱེད་ནས་མགོ་བོ་ཙམ། །དེ་ནས་ལུས་པོ་ཙམ་སྒོམ་སྟེ། །དེ་ནས་རང་གི་ཐོ་ཡུལ་ཙམ། །དེ་ནས་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་སྒོམ། །དེ་ལྟར་སྟོང་གསུམ་དཀར་ པོ་སྟེ། །དེ་ལྟར་དཀར་པོ་གོམས་གྱུ
Chinese
解释了八地。基于此，有入流果、一来果、不来果和阿罗汉。每一个又分为入和住两个阶段，所以称为八种大丈夫的次第。对于菩萨的极喜地等十地，也解释了有四种沙门果。这些也在《智慧自生》中提到： 听闻声闻乘是这样的，进入的门是四圣谛，是声闻乘共同的入门。宗派有两种，分别是说一切有部和经量部。说一切有部的观点是，将五蕴、十二处和十八界，看作牦牛尾巴和草丛。如果成为自己智慧的对境，则认为是微尘和极微尘。同样进行观察后，就修习空性。经量部的观点是，通过念诵的自性，以及听闻、思维、修习这三者，通过修习三种智慧，认为可以获得十地的果位。声闻乘共同的特点是，修习四圣谛，认为有四种果位。其中的修习方法是这样的，想要修习灭谛，就必须断除集谛。修习灭谛的方法是这样的，对于这些外在的元素，进入不执着的状态后，首先要习惯于食物。一旦习惯于食物，就要修习禅定三摩地，修习无分别的单一定。认为在弥勒佛的教法中，可以获得果位。断除集谛是这样的，脱离对食物的执着，认为可以断除集谛的相续。也就是修习嗔恨的对治，断除一切烦恼。修习道和地是这样的，修习贪欲的对治，修习愚痴的对治。同样，修习道的方法是，想要断除痛苦。修习道的方法是这样的，作为贪欲的对治，在自己的眉间，观想一个拇指大小的白色骨骼，从观想白色光芒开始，然后从那里扩大到头的大小，然后观想身体的大小，然后观想自己的院子的大小，然后观想所显现的一切。这样，三千世界都是白色的，这样习惯了白色。
English
The eight grounds are explained. Based on this, there are Stream-enterer, Once-returner, Non-returner, and Arhat. Each is divided into two stages, entering and abiding, so they are called the eight stages of great beings. For the ten grounds of Bodhisattvas, such as the Joyful Ground, it is also explained that there are four fruits of the ascetic. These are also mentioned in 'Self-Arisen Wisdom': The Hearer Vehicle is like this, the gate of entry is the Four Noble Truths, which is the common entry for Hearers. There are two kinds of divisions, namely, the Vaibhashika and the Sautrantika. The view of the Vaibhashika is that the five aggregates, twelve sources, and eighteen elements are regarded as a yak's tail and a clump of grass. If it becomes the object of one's own wisdom, it is considered to be dust and minute particles. Similarly, after examining, one meditates on emptiness. The view of the Sautrantika is that through the nature of recitation, and through the three, hearing, thinking, and meditating, by meditating on the three wisdoms, it is believed that the fruit of the ten grounds can be obtained. The common characteristic of the Hearer Vehicle is that they meditate on the Four Noble Truths and believe in four fruits. The method of meditation is like this: if one wants to meditate on cessation, one must abandon origination. The method of meditating on cessation is like this: for these external elements, after entering a state of non-attachment, one must first become accustomed to food. Once one becomes accustomed to food, one should meditate on samadhi, meditating on non-conceptual single-pointedness. It is believed that in the teachings of Maitreya, one can obtain the fruit. Abandoning origination is like this: separating from the perception of food, it is believed that the continuum of origination can be cut off. That is, one meditates on the antidote to hatred, abandoning all afflictions. Meditating on the path and grounds is like this: meditating on the antidote to desire, meditating on the antidote to ignorance. Similarly, the method of meditating on the path is to want to abandon suffering. The method of meditating on the path is like this: as an antidote to desire, in the center of one's forehead, visualize a white skeleton the size of a thumb. Starting from visualizing white light, then expanding it from there to the size of the head, then visualizing the size of the body, then visualizing the size of one's courtyard, then visualizing everything that appears. In this way, the three thousand worlds are white, and in this way, one becomes accustomed to white.
Tibetan
ར་ནས། །འདོད་ཆགས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བའོ། །གཏི་མུག་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བ་ནི། །རང་གི་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་ཡང་། །མེ་དམར་གསལ་ལ་གདངས་པ་ཅིག །བསྒོམས་པས་ཤེས་པ་གསལ་བ་དང་། །སེམས་ནི་སྟོང་པར་འདོད་པའོ། །དེས་ནི་གཏི་མུག་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་། །དེ་ལྟར་རྣམ་བཞི་བསྒོམས་པ་ཡིས། །འབྲས་བུ་རྣམ་པ་བཞི་ཐོབ་བོ། །འབྲས་བུ་བཞི་པོ་གང་ཞེ་ན། །འགོག་པ་བསྒོམ་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ནས། །དེ་བཞིན་ས་བདུན་མན་ཆད་དོ། །ཀུན་འབྱུང་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཐོབ། །ས་བརྒྱད་མན་ཆད་ཐོབ་པའོ། །ལམ་བསྒོམས་པ་ཡི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །དགྲ་བཅོམ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནི། །ས་བཅུ་མཐར་ཕྱིན་ཐོབ་པའོ། །ས་དང་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཚེ། །ཉན་ཅིང་ཐོས་པར་བྱེད་པའོ། །ས་བདུན་མན་ཆད་སེམས་དཔའ་ནི། །རང་རང་དཔོན་ལ་ཉན་པའོ། །ས་བརྒྱད་མན་ཆད་སེམས་དཔའ་ནི། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ཉན་པར་འདོད། །དེ་ཡང་དངོས་པོར་མཐོང་མེད་དོ། །བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཐོས་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལྟར་འདོད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལའང་ལྔ་ལས། ངོ་བོ་ནི། རང་དོན་ཕྱོགས་གཅིག་པས་བྱང་ཆུབ་སློབ་དཔོན་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ངེས་ཚིག་ནི་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པའོ། །དགོས་པ་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་བྱང་ཆུབ་འབྲིང་ཐོབ་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་དགྲ་བཅོམ་གཉིས་སོ། །དབྱེ་ན། ནེ་ཚོ་ལྟར་ཁྱུས་ལྡིང་བ་དང་། བསེ་རུ་ལྟར་གཅིག་པུར་གནས་པ་གཉིས་ལས། བསེ་རུ་ནི་དམིགས་ཡུལ་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལུགས་འབྱུང་དུ་བསྒོམས་པས། ཁམས་གསུམ་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་ལས་འདུ་བྱེད། དེ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་ལ་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཤེས་ཤིང་། ལྟ་བ་གང་ཟག་གི་བདག་དང་། ཆོས་བདག་གི་ཕྱེད་ཕྱི་གཟུང་བ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་བཅས་དང་ཆ་མེད་གཉིས་ཀ་མེད་པར། གཟུགས་བརྙན་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་མེད་ཅིང་མ་སྐྱེས་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་བདག་ལ་ཕྱི་གཟུང་བ་དང་། ནང་གཉེན་པོར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྤང་བྱའི་ཤེས་པ་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་སྟེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཅེས་བྱའོ། །
Chinese
从贪欲中舍弃痛苦。舍弃愚痴的痛苦是：在自己的头顶上，观想一个明亮而炽热的红色火焰。通过禅修，智慧变得清晰，心也渴望空性。通过这种方式，舍弃愚痴的痛苦。像这样修习四种方法，就能获得四种果报。哪四种果报呢？修习止息的果报是获得入流果，从获得极大的喜悦开始，直到七地以下。通过修习集起的自性，获得一来果，获得八地以下。通过修习道的功德，获得阿罗汉果，获得十地圆满。当安住于地和道时，听闻和学习。七地以下的菩萨，听从各自的上师。八地以下的菩萨，渴望听从化身。那也不是以实物的方式见到，而是通过加持而听闻。声闻乘就是这样认为的。如是说。第二，关于独觉乘也有五点。本体是：由于只关注自身利益，不依赖菩提上师，在最后一生中显现的方法，是证悟一半和两个无我的自性。词义是：渴望自己独自成佛。必要是：获得从轮回中解脱的中等菩提。果报是：两个阿罗汉。分类是：像蜂群一样群聚，和像犀牛一样独自居住两种。其中，像犀牛一样独自居住，是对以四圣谛概括的诸法，通过修习十二缘起逆流的方式，渴望舍弃三界的一切细微烦恼。也就是从无明的因产生行，从识到老死，以前后因果的方式了解。观点是，对人我以及法我的后执着，即对有分微尘和无分微尘两者都不存在，像影像一样自性空且不生。也就是对法我，将外在执取和内在执为对治的智慧两者都执为真实，而人我是对五蕴聚合之法，将应舍弃的智慧执为我和我所，称为人我和法我。
English
From desire, abandon suffering. To abandon the suffering of ignorance is: on the crown of one's head, visualize a bright and blazing red flame. Through meditation, wisdom becomes clear, and the mind desires emptiness. Through this, abandon the suffering of ignorance. By meditating on these four aspects in this way, one obtains four fruits. What are the four fruits? The fruit of meditating on cessation is the attainment of stream-entry, from the attainment of great joy onwards, up to the seventh bhumi. By the nature of meditating on origination, one obtains once-returner, obtaining up to the eighth bhumi. By the merit of meditating on the path, the fruit of arhatship is obtained, attaining the complete tenth bhumi. When abiding on the bhumis and the path, one listens and learns. Bodhisattvas below the seventh bhumi listen to their respective teachers. Bodhisattvas below the eighth bhumi desire to listen to the emanation body. That is not seen as an object, but heard through blessing. That is how the Shravaka Vehicle believes. Thus it is said. Secondly, regarding the Pratyekabuddha Vehicle, there are also five points. The essence is: because it only focuses on its own benefit, without relying on a Bodhi master, the method of manifesting in the last lifetime is the nature of realizing half and two non-selves. The definition is: desiring to become a Buddha alone. The necessity is: obtaining the intermediate Bodhi that liberates from samsara. The fruit is: two Arhats. The divisions are: like a swarm of bees gathering, and like a rhinoceros dwelling alone, two types. Among them, like a rhinoceros dwelling alone, it is towards all the dharmas summarized by the four truths, through meditating on the twelve links of dependent origination in reverse order, desiring to abandon all the subtle afflictions of the three realms. That is, from the cause of ignorance arises action, from consciousness to old age and death, understanding as cause and effect in sequence. The view is that the later clinging to the self of the person and the self of phenomena, that is, both part-containing and part-less atoms do not exist, like an image, empty of essence and unborn by nature. That is, regarding the self of phenomena, both the external grasping and the internal wisdom that is held as an antidote are falsely imputed as true, while the self of the person is the clinging to the aggregates of the five skandhas as "I" and "mine" by the wisdom that should be abandoned, which is called the self of the person and the self of phenomena.