Tibetan
པ་དང་། ཆོས་ལ་འདུ་ཤེས་སུ་སེམས་པ་དང་། རེག་ལ་འདུ་ཤེས་སུ་སེམས་པ་དང་། མིག་གི་གཟུང་བའི་ཆ་དང་། རྣ་བའི་གཟུང་བའི་ཆ་དང་། སྣའི་གཟུང་བའི་ཆ་དང་། ལྕེའི་གཟུང་བའི་ཆ་དང་། ཡིད་ཀྱི་གཟུང་བའི་ཆ་དང་། ལུས་ཀྱི་གཟུང་བའི་ཆ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་སོ་ཞེས་སོ། །བཞི་པ་འཛིན་བྱེད་དབང་པོའི་ངོ་བོ་ནི། ཡུལ་འཛིན་པ་ལ་དབང་བྱེད་པས་ན་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱེ་ན་གཟུགས་ཅན་དང་པོའི་ཆ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རགས་པ་ཕུང་པོ་གཟུགས་ཅན་དང་པོའི་བདག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ། གཟུགས་ལ་འཛིན་ནུས་སུ་སྐྱེད་པ་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྔ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཤེས་པ་དང་པོའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་བདག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་དང་དྲུག་གོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་ལ་སྤྱོད་ནུས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པའི་ཆ་སྟེ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གོ། །ཡང་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། དབང་པོ་ནི་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཆ་ལས་བྱུང་བའི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ལས་བྱུང་བའི་དབང་པོའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཆ་ལས་བྱུང་བའི་དབང་པོ་ནི་དྲུག་སྟེ། རགས་པ་སའི་ཆ་འཛིན་པ་མིག་གི་དབང་པོ་དང་། བསྐྱོད་པ་རླུང་གི་ཆ་འཛིན་པ་རྣ་བའི་དབང་པོ་དང་། སྡུད་པ་ཆུའི་ཆ་འཛིན་པ་སྣའི་དབང་པོ་དང་། སྨིན་པ་མེའི་ཆ་འཛིན་པ་ལྕེའི་དབང་པོ་དང་། ཁྱབ་པ་ནམ་མཁའི་ཆ་འཛིན་པ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ དང་། འདུས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆ་འཛིན་པ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ལས་བྱུང་བའི་དབང་པོ་ནི་དྲུག་སྟེ། སེམས་རྣམ་པར་གདུང་བ་དད་པའི་དབང་པོ་དང་། སེམས་རྣམ་པར་རྣོ་བའི་ཆ་ལས་བྱུང་བ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། བར་མ་ཆད་པར་ཚིག་དོན་འཛིན་པ་དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་མངོན་དུ་སློང་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་དབང་པོ་དང་། ལྟ་བའི་དོན་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། མི་རྟོག་པའི་དོན་ཉེ་བར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སེམས་རྣམ་པར་ཞི་བའི་དབང་པོའོ་ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ནི། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་གཟུང་ཡུལ་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆ་སྟེ། ཡུལ་དང་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡུལ་ལ་འཆར་ཡང་མཐར་འཛིན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང་། ཡུལ་ལ་འཆར་བ་མ་ཡིན་ཞིང་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པའི་བློ་དམ་པ་སྟེ། སྔ་མ་དེ་ཉིད་ལས། ཡུལ་ནི་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོའི་ཡུལ་དང་། སྟོང་པ་
Chinese
以及，将法视为概念，将触视为概念，眼睛的所取部分，耳朵的所取部分，鼻子的所取部分，舌头的所取部分，意念的所取部分，身体的所取部分，总共十二个。第四，能取之根的体性是：因为能主宰对境的执取，所以称为根。分类有两种：从最初的色法部分产生，以及从智慧部分产生。第一种是：粗大的蕴，从最初的色法的增上缘产生，能生起对色的执取能力的眼根等五种。从能辨别的最初识的色法增上缘产生的是意根，共六种。第二种是：能生起对境的使用能力的识的部分，即信心等六种。又，在《日月和合经》中说：根有两种，即从色法部分产生的根，以及从智慧部分产生的根。从色法部分产生的根有六种，即执取粗大地的部分的眼根，执取运动风的部分的耳根，执取收摄水的部分的鼻根，执取成熟火的部分的舌根，执取遍布虚空的部分的意根，以及执取聚合各种部分的身根。从智慧部分产生的根有六种，即心极度悲痛的信根，从心极度敏锐的部分产生的精进根，不间断地执持词义的念根，显现法性空性的近取根，领受见解之义的慧根，以及生起无分别之义的心寂静根。第五，境与有境的相状是：生起所取与能取的相状。分类有：所取境显现为实物的法相部分，以及其自性空性的法性部分。境与非境即有境的识，也就是，虽然在境上显现，但最终远离一切执取，以及不在境上显现且超越言说的殊胜智慧。前者中说：境有两种，即实物之境和空性。
English
And, regarding dharma as a concept, regarding touch as a concept, the part taken by the eye, the part taken by the ear, the part taken by the nose, the part taken by the tongue, the part taken by the mind, the part taken by the body, totaling twelve. Fourth, the nature of the grasping faculty is: because it dominates the grasping of objects, it is called faculty. There are two types: those arising from the initial form aspect, and those arising from the wisdom aspect. The first is: the coarse aggregates, arising from the dominant condition of the initial form, giving rise to the ability to grasp forms, such as the eye faculty and the other five. Arising from the dominant condition of the form of the initial discriminating consciousness is the mind faculty, totaling six. The second is: the part of consciousness that gives rise to the ability to engage with objects, namely the six types such as faith. Also, in the "Union of Sun and Moon Sutra," it says: There are two types of faculties: the faculties arising from the form aspect, and the faculties arising from the wisdom aspect. The faculties arising from the form aspect are six: the eye faculty that grasps the coarse earth aspect, the ear faculty that grasps the moving wind aspect, the nose faculty that grasps the gathering water aspect, the tongue faculty that grasps the ripening fire aspect, the mind faculty that grasps the pervasive space aspect, and the body faculty that grasps the assembled diverse aspects. The faculties arising from the wisdom aspect are six: the faith faculty of extreme mental distress, the diligence faculty arising from the aspect of extreme mental sharpness, the mindfulness faculty that continuously holds the meaning of words, the equanimity faculty that manifests the emptiness of reality, the wisdom faculty that takes up the meaning of views, and the mental quiescence faculty that generates the meaning of non-discrimination. Fifth, the aspects of object and subject are: arising in the aspects of what is grasped and what grasps. The divisions are: the aspect of phenomena where the grasped object appears as a real thing, and the aspect of reality, which is its emptiness nature. Object and non-object are the subject, consciousness, that is, although it appears on the object, it is ultimately free from all grasping, and the supreme wisdom that does not appear on the object and transcends expression. In the former it says: There are two types of objects: the object of real things and emptiness.