Tibetan
་སྙོམས་བདག་མེད་བསྒོམས་བྱས་ན། །ལྟེངས་ནས་མུན་སྣང་ཉིད་དུ་གོལ། །ཏིང་འཛིན་ཡིག་འབྲུ་བསྒོམས་བྱས་ན། །ཆགས་པས་འཁོར་བའི་གནས་སུ་གོལ། །མི་རྟོག་སྟོང་པར་བསྒོམས་བྱས་ན། །ཆད་པ་མུ་མེད་ཉིད་དུ་གོལ། །གོལ་བའི་རྒྱུ་ནི་བསམ་ཡས་ཀྱང་། །གོལ་ས་ཆེན་པོ་དེ་ལས་མེད། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་གོལ་ས་མེད། །ལམ་པའི་རྒྱུད་ལ་གོལ་བར་སྣང་། །དོན་ལ་གོལ་ས་གཅིག་ཀྱང་མེད། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཏགས་པ་ཡང་། །གོལ་ས་བཅད་ཕྱིར་གསུངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་མ་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སེམས་ལམ་བྱེད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་དང་། མཐོང་ཡང་དབང་པོ་རྟུལ་བས་མཐར་འཛིན་དུ་བཟུང་བ་རྣམས་ལ་གོལ་ས་ཡོད་ལ། དེ་བཅད་པའང་། རིག་པ་རང་གསལ་གདངས་དང་བཅས་པ་དབང་ པོའི་སྒོ་ལ་ལྟ་བར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། ཡོད་མེད་ཀྱི་ཡིད་དཔྱོད་རྟོག་པའི་མཐའ་བྲལ་ནས། རང་དྭངས། རང་སངས་ལྟ་བའི་དགོངས་པ་ནང་དུ་ཐག་བཅད་ལ་གོལ་ས་བཅད་པ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། ལྟ་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལ། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གིས་འགྱུས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །རང་སངས་རང་སྣང་གི་ངང་ལ་ས་ལེ་བསྒོམ་ཡང་ཏིས་ཕུར་གཟུང་འཛིན་དུ་མ་སོང་བས་ཡངས་པ་ཁྲོལ་ཆགས་སུ་རྒྱ་བསྐྱེད་དྭངས་ཕྱིན་མ་ཡེངས་གཏིང་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ངོས་བཟུང་ལ་ཕྱལ་ཡས་པར་བསྒོམས་པས་གོལ་ས་མེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། མ་གོལ་གནས་པའི་སྒོམ་པ་ནི། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་གསལ་བ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པར་མ་འགྱུས་པ། །ཤེས་པ་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་ཡིད། །ཕྱིར་ལ་ཤོར་བ་མེད་པ་ཉིད། །རིས་ཅན་གསལ་བ་མ་ཡིན་དང་། །གུད་བཅད་སྟོང་པར་མ་སོང་དང་། །བདེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་མ་ཡིན་དང་། །བཏང་སྙོམས་ལྟེངས་པོར་མ་སོང་དང་། །དྲན་རིག་གསལ་བ་ངལ་སོ་དང་། །སྦྱང་བ་ལོག་ཆ་ལམ་སོང་དང་། །འཛིན་ཆ་ནང་དུ་འགྱུ་བདེ་དང་། །ཆ་ལུགས་གསལ་བས་འཛིན་ཆ་དང་། །ཁ་དོག་ཡིག་འབྲུ་སྒྱུར་བྱེད་རྣམས། །དེ་རྣམས་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ན། །མ་གོལ་གནས་པའི་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ངང་ལ་རྟོག་པར་འགྱུས་སམ། དབང་པོའི་སྣང་ཡུལ་གཉིས་སྣང་གི་ཆ་ཅི་ཤར་རྣམས་སྤྱོད་པས་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ལས། དེའི་གོལ་ས་བཅད་པ་ནི། ཐལ་བྱུང་དུ་ཤར་ནས་ཐལ་བྱུང་དུ་གྲོལ་ཏེ། བར་དེར་སྤང་གཉེན་གྱི་འཁྲིས་མ་ཞུགས། ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་མི་བསྒོམ། གང་སྣང་གི་དུས་ན་སྣང་ཐོག་དེར་བཞག་པས་ རིག་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་ནས། ཧར་སངས་རིས་མེད་ཕྱལ་པར་བུན་བུན་སངས་ནས་གཉིས་བཅས་ཀྱི་ཆོས་ལ་འཛིན་ཆ་མ་ཞུགས་པ་སྟེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རྫོགས་ཆེན་འགག་མེད་སྤྱོད་པ་ཉིད། །བྱས་པས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཆགས་མེད་རང་གྲོལ་གསུམ་ལ་ཐུག །ཅེས་སོ། །འབྲས་བུ་ནི་རང་རྫོགས་ཡེ་ཐོབ་ཆེན་པོ་སྟེ། གདོད་ཀྱིས་མི་བསྒྲུབ་པར། རང་གནས་ཀྱི་རིག་པ་འདི་ཀ་འབྲས་བུར་ཤེས་པས་ཐག་ཆོད་གཅིག་གིས་ས་ཟིན་དུ་བྱས་པས་གོལ་ས་ཆོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། རྫོགས་ཆེན་གོམས་པ་ཡེ་ཡོད་ཉིད། །བསྒོམས་པས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །འགྱུ་མེད་བསམ་བྲལ་བཞི་ལ་ཐུག །རྫོགས་ཆེན་དོན་ཉིད་རྟོགས་དཀའ་བས། །མཚོན་པའི་ཚིག་གིས་མི་རྙེད་དོ། །གདམས་ངག་གསང་བཅུད་གཉིས་ལ་ཐུག །རྫོགས་ཆེན་རིག་པ་རྟོག་མེད་ཉིད། །བསྒོམས་པས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །བསྐྱལ་ས་ཆེན་པོ་གཅིག་ལ་ཐུག །རྫོགས་ཆེན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ངེས་པའི་སྙིང་པོ་གཉིས་ལ་ཐུག །རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུ་ཆིག་ཆོད་ཉིད། །བསྐྱེད་པས་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཆགས་བྲལ་མན་ངག་གསུམ་ལ་ཐུག །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་རིག་པ་སྒོ་ལ་སྣང་ཚུལ་ནི། རིག་པ་དང་། སྣང་བ་གཉིས་ལས། རིག་པ་ནི་རང་གདངས་ལ་བལྟས་སམ་རང་ཤར་ལ་ངོས་ཟིན་དུས་སྒོ་ལ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་དུས་སུ་རྩལ་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཐིམ་པས་དངས་ལ་འཕྲོ་འདུ་མེད་པར་ཕྱལ་ཕྱམ་ཡངས་པ་ཁྲོལ་ཆགས་སུ་ཧར་རེ་སང་ངེ་གནས་ཏེ། ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། སྒོ་ནས་ལམ་དུ་རབ་བྱུང་ ནས། །མཁའ་མཉམ་སྟོང་པའི་ངང་དུ་ཐིམ། །དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྤྱིར་སྣང་ཡང་། །ངང་དུ་རྫོགས་ཤིང་ངང་ལས་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །སྣང་བ་སྒོ་ལས་ཐོན་ནས་འོད་དང་སྐུ་དང་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ནས་སྒོ་ལ་ཐོན་པའི་ཚེ། །དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་སྐུ། །རིག་པའི་རང་བཞིན་ཐབས་ཀྱི་སྐུ། །འདུ་འབྲལ་མེད་པར་མངོན་སྣང་བ། །མ་འགགས་འགག་མེད་སྙིང་པོ་ཆེ། །བརྗིད་པའི་སྐུ་ལྟར་མི་གནས་ཏེ། །ངོ་བོ་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་གདལ་བ་ཉིད། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་རོལ། །གསལ་བ་ཟང་ཐལ་ཆོས་སྐུ་ངོ་བོས་སྟོང་། །སྟོང་པའི་དུས་ན་རང་བཞིན་མ་ངེས་ཏེ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་རྟོག་པ་མེད། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དོན་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་བྱ་རྩོལ་གཉིས་དང་བྲལ། །ཐུགས་རྗེ་འབྱུང་བའི་སྒྲོན་མ་ཉི་ཟེར་བཞིན། །སྒྲོན་མའི་འོད་ཟེར་གཏིང་ལ་ཐུག་པ་མེད། །གསང་བའི་འོད་ནི་ཐུགས་མཆོག་ནང་ན་གསལ། །རང་བཞིན་འོད་ནི་ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་གསལ། །དཀྱིལ་འཁོར་རང་རྫོགས་འོད་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་དུ
Chinese
如果修习平等无我，就会陷入昏沉的黑暗中。如果修习禅定字，就会因执着而陷入轮回。如果修习无念的空性，就会陷入无边的断灭中。陷入歧途的原因虽然很多，但没有比这更大的歧途了。对于传承（Lugu）来说，没有歧途。对于道者的传承来说，似乎有歧途。但实际上，连一个歧途也没有。之所以说有因果的系缚，也是为了断除歧途而说的。 也就是说，没有见到明现觉性的瑜伽士，以心为道的见修行果，以及虽然见到却因根器迟钝而执着于边际的人，都会有歧途。而断除歧途的方法是：将觉性自明的能量安立于观视根门之上，远离有无的思辨分别，在自净、自醒的见解中，于内心深处确定，以此来断除歧途。如《Thal Gyur》中所说：“见解的本质在于见到，没有被思辨之词所动摇。” 在自醒自现的状态中，即使只是稍微地修习，也不会陷入微细的能取所取，因此，广大开阔地扩展，清澈透彻，不散乱，深邃明晰的智慧被认知，并以无量的方式修习，就不会有歧途。正如其中所说：“不陷入歧途的禅修是，根门明晰，不被心的分别所动摇，以智慧本身来审视，没有向外散失。不是有相的明晰，也不是割裂的空性，不是持续的安乐，也不是中舍的昏沉，忆念明晰是休息，修习偏颇是歧途，能取在内流动舒适，仪态明晰是能取，颜色文字转变等等，如果这些不落入任何一边，就是不陷入歧途的禅修。” 在这种状态下，无论生起分别，还是根门所显现的二元对立之相，都以行为来解脱。断除歧途的方法是，从自然生起，自然解脱，中间不介入扬弃和对治，不修习认识的利益，在任何显现的时候，都将它安住在显现之上，从而在觉性中解脱，豁然开朗，无有分别，广大无边地醒悟，对于二取的法，不生起执着。如雄狮的威势。
English
If you meditate on equality and selflessness, you will fall into a dull darkness. If you meditate on the letters of concentration, you will fall into the cycle of existence due to attachment. If you meditate on non-conceptual emptiness, you will fall into infinite annihilation. Although there are countless reasons for going astray, there is no greater pitfall than these. For the lineage (Lugu), there is no going astray. For the lineage of the path, it seems there is going astray. But in reality, there is not even one instance of going astray. The talk of cause and effect is also to cut off the path of straying. That is to say, yogis who have not seen the manifest appearance of awareness, the view, meditation, conduct, and result that take the mind as the path, and those who, even having seen it, cling to the extremes due to dull faculties, have the possibility of going astray. The way to cut off that straying is to establish awareness, self-luminous with its radiance, as the gaze upon the doors of the senses, free from the extremes of conceptual thought of existence and non-existence, and to settle the intention of self-purity and self-awakening within, thereby cutting off the straying. As it says in the Thal Gyur: "The essence of view is seeing, not being swayed by words of speculation." In the state of self-awakening and self-appearance, even if you meditate only slightly, you will not fall into subtle grasping. Therefore, by expanding widely and openly, clarifying thoroughly, without distraction, recognizing the wisdom of profound clarity, and meditating limitlessly, there will be no straying. As it says in the same text: "The meditation that does not go astray is when the doors of the senses are clear, not swayed by the thoughts of the mind, examining with wisdom itself, without losing oneself outwardly. It is not a distinct clarity, nor a separated emptiness, nor a continuous bliss, nor a neutral dullness, clear mindfulness is rest, distorted practice is straying, grasping flows comfortably inward, the clear form is grasping, colors, letters, transformations, etc., if these do not fall to any side, then that is meditation that does not go astray." In that state, whatever arises, whether it is conceptual thought or the dualistic appearances of the sense objects, is liberated through action. The way to cut off straying in that is to arise naturally and be liberated naturally, without intervening with rejection or remedy, without meditating on the benefits of recognition. At the time of whatever appears, by leaving it on the appearance itself, it is liberated in awareness, wide open, without distinction, awakened limitlessly, and no grasping clings to the dualistic dharmas. Like the power of a lion.
Chinese
圆满篇：大圆满无碍行持，不是通过作为而产生的，是与无执、自解脱三者相合的。如是说。果是自圆满本来获得的大，不是最初去修成的，而是以认识到自身安住的觉性即是果，以一个决断来确定，从而断除歧途。其自身中说：大圆满的串习是本来就有的，不是通过修习而产生的，是与无动、离思四者相合的。大圆满的意义难以证悟，不能用象征的词语来获得，是与诀窍、秘密精要二者相合的。大圆满的觉性是无分别的，不是通过修习来证悟的，是与一个大的转折点相合的。大圆满的自生智慧，不是通过修证来成就的，是与确定的心要二者相合的。大圆满的果是唯一的决断，不是通过生起来圆满的，是与无执教言三者相合的。如是说。第三，觉性于门显现之相，从觉性和显现二者来说，觉性是观看自声，或者认识自显现时，称为于门显现。那时，作用的基础融入于本位，清澈而没有散乱，宽阔舒畅，豁然开朗地安住。如珍宝庄严续中说：从门中生起道路，融入于等同虚空的空性之中，意义的智慧普遍显现，但在本性中圆满，从本性中产生。如是说。显现从门中出来，是光、身、明点等等。其自身中说：从那以后，从门中出来的时候，法界的自性是智慧身，觉性的自性是方便身，无有聚集和分离而显现，无有阻碍、无碍的大精要，不像是威严的身，本体是清净的智慧广大之性，大空性的法性享受对境，明亮通透的法身本体是空性的，空性的时候自性不确定，身和智慧坛城没有分别，方便和智慧在意义上没有改变，空性的明灯远离作为和勤作二者，大悲生起的明灯如同阳光，明灯的光芒没有尽头，秘密的光在最胜的心中明亮，自性的光在虚空的广阔中明亮，坛城自圆满的光也是如此。如是说。第四，时
English
Completion Chapter: The unobstructed conduct of Dzogchen is not produced by doing; it culminates in non-attachment and self-liberation. So it is said. The fruit is the great self-perfected, primordially attained state; it is not cultivated from the beginning. Rather, by recognizing that this very awareness abiding in itself is the fruit, and by settling into it with a single decisive certainty, the possibility of straying is cut off. In that very text, it says: The habituation of Dzogchen is primordially existent; it is not produced by meditation; it culminates in immovability and non-mentation. The meaning of Dzogchen is difficult to realize; it cannot be found through symbolic words; it culminates in pith instructions and secret essence. The awareness of Dzogchen is non-conceptual; it is not realized through meditation; it culminates in a single great turning point. The self-arisen wisdom of Dzogchen is not accomplished through practice; it culminates in the two certain heart essences. The fruit of Dzogchen is a single decisive certainty; it is not perfected through generation; it culminates in the three non-attached instructions. So it is said. Third, the way awareness appears at the door: From the two, awareness and appearance, awareness is called appearing at the door when one looks at one's own sound or recognizes one's own arising. At that time, the basis of activity dissolves into its ground, so that it is clear and without distraction, wide and spacious, and remains open and clear. As it says in the Jeweled Net: From the door, the path arises, and dissolves into the nature of emptiness equal to space. Although the wisdom of meaning appears generally, it is perfected in its nature and arises from its nature. So it is said. Appearance emerges from the door as light, forms, bindus, and so on. As it says in that very text: Then, when it emerges from the door, the nature of the sphere is the form of wisdom, the nature of awareness is the form of skillful means, appearing manifestly without gathering or separation, the great essence of unceasing, unobstructedness, not abiding like a majestic form, but the essence is the pure expanse of wisdom, the dharma nature of great emptiness enjoying objects. The clear, transparent dharmakaya is empty in essence. At the time of emptiness, the nature is uncertain, forms and wisdom mandalas are without concepts, skillful means and wisdom do not change in meaning. The lamp of emptiness is free from both action and effort. The lamp of compassion arises like the rays of the sun. The rays of the lamp have no end. The secret light is clear within the supreme heart. The light of nature is clear in the expanse of the sky. The light of the self-perfected mandala is the same. So it is said. Fourth, time