Tibetan
་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གནད་ཉིད་ནི། །སེམས་ཞེས་བྱ་བ་འཁྲུལ་རྟོག་ལ། །ངོ་བོ་འཇུག་ཅིང་ཁྱབ་པ་སྟེ། །དྲན་བསམ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་མའོ། །དབྱེ་བ་དག་དང་མ་དག་པའོ། །ངེས་ཚིག་བསམས་པས་དྲན་ཡུལ་བསྐྱེད། །གང་ལ་སེམས་དང་གང་གིས་སེམས། །གང་སེམས་པ་དང་གང་ཕྱིར་སེམས། །ཞེས་གསུངས་པས། འདི་ལ་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ། སོ་སོའི་དོན་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ངོ་བོ་ནི། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཟུང་འཛིན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཞིག་མ་རིག་པ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ཡོད་པ། ངེས་ཚིག་ནི། གཟུང་འཛིན་དུ་སྐྱེས་པས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་སེམས་པས་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་ འཛིན་རྩེ་གཅིག་ལ་ཆགས་པའི་གཟུང་འཛིན་ནོ། །འདོད་པ་ན་ཀུན་རྟོག་རགས་པའོ། །དབྱེ་ན། དག་པ་དང་མ་དག་པ་གཉིས་སོ། །དག་པ་ལ་སེམས་ཉིད་དག་པ་དང་། སེམས་དག་པ་གཉིས་ལས། སེམས་ཉིད་དག་པ་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་དང་དངོས་པོ་མཚན་མར་འཛིན་པས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་སྟེ། སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །སེམས་དག་པ་ནི། ལམ་དུས་ཀྱི་སེམས་རྟོག་པས་མ་བསླད་པ་ཐར་པའི་རྒྱུར་རུང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་སྐྱེས་པ་དང་། རྟོག་བཅས་སྙིང་རྗེ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་སོགས་པ་ཐར་པའི་རྒྱུ་རུང་རྣམས་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་ཁ་ཅིག་ལའོ། །ཞེས་པ་དང་། མ་ཆགས་མི་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་དགེ་བའོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་སོ། །འདི་དག་ཀྱང་རང་བྱུང་གི་དོན་དམ་དོན་སྤྱི་འཛིན་པ་ལས་དངོས་སུ་དམིགས་པར་མི་ནུས་པས། འཁོར་བའི་ཆར་གཏོགས་པའི་སེམས་སུ་སྡུད་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རང་བྱུང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་དེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་ བྱ་ལ། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་གསལ་ཡང་། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །མ་དག་པའི་སེམས་ལ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་དབྱིངས་ལ་མ་དག་པ་མེད་ཀྱང་། དེ་ལས་གཡོས་དུས་གཞི་སྣང་ལས་གོ་མ་འགགས་པར་གང་ཡང་ཤར་ཏེ། མ་རིག་པའི་རོལ་པ་ལས་སེམས། སེམས་ཀྱི་རྒྱན་ལས་ཡིད། ཡིད་ལས་ཉོན་མོངས་སུ་ཤར་བ
Chinese
是对于此的解释。首先，在《现观庄严论》中说：“心与智慧之要义，所谓心者乃迷乱，自性融入且遍布，乃忆念思维之基础，分类为清净与不清净，以定义思念生起忆念之境，于何而心，以何而心，何为心者，为何而心。”如是说故，此有自性、定义、分类、各自之义四者。首先自性是：于境与有境生起能取所取之识，彼为何者，乃无明遍布者。定义是：以生起能取所取故，于境与有境而心，故名心。以上二者的心，亦为专注于一境之能取所取。欲界则为粗大之分别念。分类则有清净与不清净二者。清净有心性清净与心清净二者。心性清净是：心、心所及事物执为相状而空性之法性，即如是性各自自之觉性。如持明者绕那林巴于母（般若波罗蜜多）之赞颂中所说：“言思表达皆无有，般若波罗蜜多母，不生不灭如虚空，各自证知智慧行境者，顶礼三世诸佛之母。”如是出现一般。心清净是：道位之时，心未被分别念所染污，堪能为解脱之因，生起于等持中者，以及具分别念之慈悲心、发菩提心等，堪能为解脱之因者。如《宝鬘论》中说：“空性具足慈悲心，于某些菩提之修持。”以及“无贪无嗔无痴暗，彼所生业乃善业。”如是等等。此等亦不能于自生之胜义谛总相执持之外，真实地缘取，故摄集于轮回之心中。如《宝性论》中说：“自生之胜义谛，唯以信心可证悟，如日轮虽光明，无眼者则不能见。”如是说。若分不清净之心则有二：略说与广说。首先，体性中虽无不清净，然自彼动摇之时，从基现中，任何显现皆不间断生起。从无明之戏论生起心，从心之庄严生起意，从意生起烦恼。
English
This is an explanation of that. First, in the Ornament for Clear Realization, it says: "The essence of mind and wisdom, what is called mind is delusion, its nature enters and pervades, it is the basis of memory and thought, classified as pure and impure, by definition, thinking generates the object of memory, on what does the mind dwell, with what does the mind dwell, what is the mind, and why does the mind dwell." As it is said, this has four aspects: nature, definition, classification, and individual meanings. First, the nature is: the consciousness that arises as subject and object, grasping and being grasped, which is pervaded by ignorance. The definition is: because it arises as subject and object, it thinks of object and subject, therefore it is called mind. The minds of the previous two are also grasping and being grasped, focused on one point of samadhi. In the desire realm, it is coarse conceptual thought. The classification is twofold: pure and impure. Pure has two aspects: the purity of mind itself and the purity of mind. The purity of mind itself is: the dharmata, the suchness, which is empty of mind, mental factors, and things grasped as characteristics, is the self-awareness of each individual. As Ronalinpa, the vidyadhara, said in his praise of the Mother (Prajnaparamita): "Speech, thought, and expression are all absent, Mother Prajnaparamita, unborn and unceasing, like the nature of space, the wisdom of self-awareness is the object of practice, I prostrate to the mother of the Buddhas of the three times." It appears as such. The purity of mind is: at the time of the path, the mind is not defiled by conceptual thought, it is capable of being the cause of liberation, it arises in samadhi, and compassion with conceptual thought, the generation of bodhicitta, etc., are all capable of being the cause of liberation. As it says in the Precious Garland: "Emptiness is the essence of compassion, for some who practice bodhi." And "Without attachment, without hatred, without ignorance, the karma generated by that is virtuous." Such as these. These also cannot be directly apprehended apart from grasping the general appearance of the ultimate truth of self-arising, therefore they are included in the mind belonging to samsara. As it says in the Uttaratantra: "The ultimate truth of self-arising, can only be realized through faith, although the sun's disc is bright, it cannot be seen by those without eyes." As it is said. If we divide the impure mind, there are two: brief explanation and detailed explanation. First, although there is no impurity in the essence, when it moves from that, from the ground appearance, whatever arises is uninterrupted. From the play of ignorance arises mind, from the adornment of mind arises intellect, from intellect arises afflictions.
Tibetan
འོ། །དེ་ཡང་རོལ་པ་ནི་ནུས་པའམ་རྩལ་ལམ་ཟེར་ལྟར་དེ་ལས་བྱུང་བའི་གདངས་ཙམ་སྟེ། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དང་། བྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས་དེའི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་དུ་ཤར་བ་བཞིན་ནོ། །རྒྱན་ནི་དེ་ལས་སྨིན་སོར་ཤར་བ་འབྲུའི་ཆ་ཙམ་སྟེ་ས་བོན་ལས་མེ་ཏོག་དང་རྒྱའི་འབུར་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རང་ཤར་ལས། ཡང་དག་པར་ཀ་དག་གི་སྣང་བ་ལ་མ་རིག་པ་མེད། སེམས་མེད། ཡིད་མེད་ཀྱང་། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྩལ་ལས། མ་རིག་པ་བྱུང་། མ་རིག་པའི་རོལ་པ་ལས་སེམས་བྱུང་། སེམས་ཀྱི་རྒྱན་ལས་ཡིད་བྱུང་། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་དུག་ལྔ་བྱུང་། དུག་ལྔ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་དྲུག་བྱུང་། བཅུ་དྲུག་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་བྱུང་། དེ་ལས་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་བྱུང་། དེ་ལས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་བྱུང་ངོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྩ་བ་མ་རིག་པའི་དབྱེ་བ། དེ་ལས་བྱུང་བ་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཉོན་ མོངས་པའི་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། མ་རིག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་། འཁྲུལ་པ་ཡུལ་གྱི་མ་རིག་པ་དང་། འཁྲུལ་གཞི་གཞིའི་མ་རིག་པ་དང་། འཛིན་པ་རྟོག་པའི་མ་རིག་པ་དང་། བཅོས་མ་ལམ་གྱི་མ་རིག་པ་དང་། མི་ཤེས་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་། དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བྱུང་སྟེ་རང་གི་སྣང་བ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར། ཐོག་མའི་རིག་པ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་རང་ལ་གཞན་དུ་འཁྲུལ་པའི་རྨོངས་པ་དང་། སྣང་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་ཤེས་པའི་རྨོངས་པ་དང་། རྐྱེན་ལས་འཁྲུལ་པ་ཐོ་ཡོར་མིར་འཁྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་རྨོངས་པ་དང་། རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་བདག་མེད་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ལ་བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་བདག་གི་ཁྱིམ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་རྨོངས་པ་དང་། ལམ་ལྟར་བཅོས་པ་དང་། གཉེན་པོ་དུག་ཏུ་སོང་ནས་གྲོལ་དུ་མི་སྟེར་བའི་རྨོངས་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དོན་མ་ཤེས་པས་རྟག་ཏུ་འཁོར་བ་ན་རྨོངས་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། རང་ཤར་ལས། སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་སྡུད་པ་ཆུ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་། གཙང་བཙོག་མེད་པ་ཕག་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་། དཔའ་རྟུལ་ཆེ་བ་སྟག་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་། ཡང་བ་སྒྲོ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་། བསྐྱོད་པ་རླུང་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་། རབ་ཏུ་མྱོས་པ་འདམ་རྫབ་ལྟ་བུའི་སེམས་ དང་། མཆེད་པ་མེ་སྟག་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་། འདོད་པ་བྱ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང་། རྒྱས་པ་ཡལ་ག་ལྟ་བུ
Chinese
哦！ 那么，显现（རོལ་པ་）就像是能量或能力，仅仅是从那之中产生的音声。如同从种子中生出嫩芽，从脸的形象在镜子中显现出影像一般。庄严（རྒྱན་）是从那之中成熟显现的部分，如同果实，如同从种子中生出花朵和谷物的突起一般。 就像《自显》中所说的那样：在纯净的觉性显现中，没有无明，没有心，没有意。然而，从自然成就的能量中，产生了无明。从无明的显现中，产生了心。从心的庄严中，产生了意。从意的境域中，产生了五毒。从五毒中，产生了十六种烦恼。从十六种烦恼中，产生了二十五种烦恼。从那之中，产生了五十一种烦恼。从那之中，产生了八万四千种烦恼。 第二部分是详细解释，分为三部分：根本无明的分类，从那之中产生的心的分类，以及从那之中产生的烦恼的分类的详细解释。 第一部分，还是在那部经中说：无明是这样的：根本是心的无明，错乱是境的无明，错乱的基础是基础的无明，执着是分别的无明，造作是道的无明，不了解是愚昧的无明。这样，无明产生了六种，因此看不到自己的显现。 也就是说，按照顺序：最初的觉性不认识自己，因此对自身产生了他者的错觉的愚昧；对显现境的自性空性不了解的愚昧；从因缘而产生错觉，如同把稻草人错认为人一样的愚昧；对觉性的自性无我，却对相状执着为我的愚昧，如同说“我的家”一样的愚昧；如同把道路当成造作；把对治变成毒药，因此无法解脱的愚昧；以及不了解自性光明的意义，因此总是轮回的愚昧。 第二部分，从那之中产生的心的分类是：在《自显》中说：心的分类是这样的：积聚各种事物，如同水一般的心；没有清净与不清净，如同猪一般的心；非常勇敢和粗鲁，如同老虎一般的心；轻盈，如同羽毛一般的心；移动，如同风一般的心；完全陶醉，如同泥潭一般的心； 蔓延，如同火星一般的心；欲望，如同鸟一般的心；增长，如同树枝一般的心
English
Oh! So, manifestation (Rolpa) is like energy or ability, just the sound that arises from it. Like a sprout from a seed, and the image of a face appearing in a mirror. Adornment (Gyan) is the part that matures and appears from that, like a fruit, like a flower from a seed and the bulge of grain. As it says in Rangshar: In the appearance of pure Kadak, there is no ignorance, no mind, no intellect. However, from the spontaneously accomplished energy, ignorance arose. From the manifestation of ignorance, mind arose. From the adornment of mind, intellect arose. From the realm of intellect, the five poisons arose. From the five poisons, sixteen afflictions arose. From the sixteen, twenty-five arose. From that, fifty-one arose. From that, eighty-four thousand arose. The second part is the detailed explanation, which has three parts: the classification of the root ignorance, the classification of the mind that arises from it, and the detailed explanation of the classification of the afflictions that arise from it. The first part, again, says in the same text: Ignorance is like this: the root is the ignorance of the mind, delusion is the ignorance of the object, the basis of delusion is the ignorance of the ground, grasping is the ignorance of thought, fabrication is the ignorance of the path, and not knowing is the ignorance of delusion. Thus, ignorance arises in six ways, so one does not see one's own appearance. That is, in order: the initial awareness does not know itself, so there is the delusion of mistaking oneself for another; the delusion of not knowing that the nature of the appearing object is without self-nature; the delusion of mistaking a scarecrow for a person due to circumstances; the delusion of grasping at the appearance as self, even though the nature of awareness is without self, like saying "my house"; like fabricating a path; the delusion of turning the antidote into poison, so that it does not allow liberation; and the delusion of always being in samsara because one does not understand the meaning of naturally luminous. The second part, the classification of the mind that arises from that, is: In Rangshar it says: The classification of the mind is like this: a mind that gathers various things, like water; a mind without clean or unclean, like a pig; a mind that is very brave and rude, like a tiger; a mind that is light, like a feather; a mind that moves, like the wind; a mind that is completely intoxicated, like a swamp; a mind that spreads, like a spark; a mind of desire, like a bird; a mind that grows, like a branch.