Tibetan
ལ། །བག་ཆགས་སོག་ཕྱིར་རྫིང་དང་འདྲ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བག་ཆགས་བྲལ། །ཡིད་དང་སེམས་སོགས་འདུས་པ་ལས། །ལུས་ཅན་ཀུན་གཞི་དུ་མར་སྣང་། །ཆོས་སྐུའི་ཡིད་སོགས་བྲལ་བས་ན། །དུ་མ་གཟུགས་སྣང་ལུས་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་ནི། སེམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་ལ། ཆོས་སྐུ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཀློང་དྲུག་པའི་རྒྱུད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། སེམས་ཀྱི་གནས་ནི། ཀུན་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཅིང་། སེམས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་མི་མངའ་ཞིང་། ཡུལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི། ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད་དེ། འདི་ལ་ཐུན་མོང་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། ཀུན་གཞི་དག་མ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་འདོད་ལ། ཆོས་སྐུ་དག་པའི་ནང་ནས་ཀྱང་དྲི་མ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདོད་ཅིང་། སྔགས་ཁ་ཅིག་ལས་ཀྱང་། ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་ཏེ་དག་པའི་ཆ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་འདོད་དེ། ཀུན་གཞི་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ གཞི་མའང་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་བཤད་པས་ཐ་དད་ཀྱི་ནང་ནས་ཀྱང་རྫས་འགལ་བར་བཤད་དོ། །འདི་ལ་གནོད་པ་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ན་ཆོས་སྐུ་དྲི་མ་ཅན་དུ་ཐལ་བ་དང་། ཀུན་གཞིས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པ་ལྟར་ཆོས་སྐུས་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པར་ཐལ་ལ། འདོད་ན། སངས་རྒྱས་ནས་སླར་སེམས་ཅན་དུ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་གནོད་ཅིང་། བླ་ན་མེད་པའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གནོད་དེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་ང་ལས་གོལ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ལ་ལ་ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད། །དེ་ལ་ལན་གདབ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་གཞིའི་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟར་ཡིན། །དེ་ནས་དེ་ཡིས་ལན་སྨྲས་པ། །ཐམས་ཅད་རྫོགས་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཡིན། །དེ་ནས་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་བཟློག །སངས་རྒྱས་འགྱུར་བ་ཡོད་པར་རིགས། །ཀུན་གཞི་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་རིགས། །ཅི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །ཡང་ན་རེ
Chinese
啊！习气积聚如水池，法身远离诸习气。由意与心等聚合，有情阿赖耶识显现多种。法身远离意等，多种色相无身显现。如是说。阿赖耶识是心的处所，法身是智慧的处所。如普贤六界续云：嗟！大菩萨，心的处所是阿赖耶识。为何如此？阿赖耶识是收集所有思虑之境，且被心所知之故。智慧的处所是法身。为何如此？法身不具任何忆念分别，且无执持异境之识故。如是说。其中，一些具有增上慢者，认为阿赖耶识是法身。对此，共同的论典中也认为，阿赖耶识是清净与不清净一切之所依。法身在清净之中，也被认为是无垢之如来藏。一些密续中也认为，阿赖耶识转依后，清净的部分是法界智和自性身。阿赖耶识是一切之基，也是涅槃之基。如是说。阿赖耶识转依，即是法界智和自性身。如是说，在不同之中，也说是实体相违。对此有妨害。如果阿赖耶识是法身，则法身成为有垢之身，并且如同阿赖耶识产生器情之错觉一样，法身也会产生错觉。如果承认，则有成佛后又重新错觉为有情等过失。以理成立妨害，也以无上之圣教成立妨害。如普贤心镜云：认为阿赖耶识是法身，是违背我的。如是说。自生智慧云：有人认为阿赖耶识是法身。为了回答那（个观点）而宣说，阿赖耶识的体性是这样的。之后，他回答说：因为圆满一切，所以是阿赖耶识。之后，用提问的语句来反驳：有佛陀变化的道理。因为阿赖耶识显现多种，因为从中圆满一切，所以在佛陀之中有有情的道理。为何圆满一切？或者说
English
Ah! Accumulation of habitual patterns is like a pool. The Dharmakaya is free from all habitual patterns. From the aggregation of mind and mental factors, sentient beings' Alaya-vijnana appears in many forms. Since the Dharmakaya is free from mind and so on, various forms appear without a body. Thus it is said. Moreover, the Alaya-vijnana is the place of the mind, and the Dharmakaya is the place of wisdom. As it is said in the Tantra of the Six Spaces of Kuntuzangpo: "O Great Bodhisattva, the place of the mind is the Alaya-vijnana. Why is that? Because the Alaya-vijnana gathers all objects of thought and is known by the mind. The place of wisdom is the Dharmakaya. Why is that? Because the Dharmakaya does not possess any memory or conceptualization, and there is no consciousness that grasps different objects." Thus it is said. Among them, some with pride of achievement consider the Alaya-vijnana to be the Dharmakaya. Regarding this, even in common treatises, the Alaya-vijnana is considered the basis of all that is pure and impure. The Dharmakaya, among the pure, is also considered the stainless Tathagatagarbha. In some tantras, it is also considered that when the Alaya-vijnana is transformed, the pure aspect is the wisdom of Dharmadhatu and the Svabhavikakaya. The Alaya-vijnana is the basis of all, and it is also the basis of Nirvana. Thus it is said. The transformation of the Alaya-vijnana is the wisdom of Dharmadhatu and the Svabhavikakaya. Thus it is said, and among the different, it is also said to be substantially contradictory. There is harm in this. If the Alaya-vijnana is the Dharmakaya, then the Dharmakaya would become a defiled body, and just as the Alaya-vijnana creates the illusion of vessel and content, the Dharmakaya would also create illusion. If one accepts this, then there would be the fault of becoming a sentient being again after becoming a Buddha, and so on. Harm is established by reasoning, and harm is also established by the supreme scriptures. As it is said in the Mirror of the Mind of Kuntuzangpo: "Considering the Alaya-vijnana to be the Dharmakaya is deviating from me." Thus it is said. In Rigpa Rangshar it says: "Some consider the Alaya-vijnana to be the Dharmakaya. In order to answer that (view), it is proclaimed that the nature of the Alaya-vijnana is like this." Then, he answers: "Because it perfects all, it is the Alaya-vijnana." Then, refuting with a question: "There is reason for the Buddha to change. Because the Alaya-vijnana manifests in various ways, because all is perfected from it, there is reason for sentient beings to be in the Buddha. Why is all perfected? Or say,
Tibetan
ས་འཇོག་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཅི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་ཕྱིར། །རེས་འགའ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་འགྱུར། །རེས་འགའ་སེམས་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཅི་ཕྱིར་རེས་འཇོག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནས་དྲིས་པ་བཟློག་སྟེ་སྨྲས། །འོ་ན་ཀུན་གཞི་ མེད་དམ་ཅི། །དེ་ནས་དྲིས་པའི་ལན་བཏབ་པ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་བསླད། །ཀུན་གཞི་མ་རིག་དངོས་པོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ་ཕྱེད་པ་གཅེས་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། དེའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ་མ་ཕྱེད་ན་གཟུགས་གཅིག་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དོན་སོ་སོར་སྣང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་ནི། རྒྱ་མཚོ་དང་གྲུ་པའི་རྣམ་པ་འདྲ་སྟེ། ཆོས་སྐུ་ཀ་དག་གི་རིག་པ་དྲི་མ་ཡོད་མ་མྱོང་བ་དབྱིངས་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པ་འདྲ་བ། གང་དུའང་མ་གྲུབ་ལ་གང་དུའང་འཆར་བའི་གོ་མ་འགགས་པ། ཐོག་མའི་གཞི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་། རྐྱེན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བྲལ་བས་དབྱིངས་དེར་བཙན་ས་ཟིན་པ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆ་ཡིན་ལ། ཀུན་གཞི་མཚོའི་སྟེང་ན་གྲུར་མི་ཞུགས་པ་ལྟར། ཐོག་མའི་དབྱིངས་ལས་འཁྲུལ་དུས་གཞིའི་མ་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དང་། ཁྱབ་བྱེད་དང་། ངོ་བོར་གནས་པ་གྲུ་ལྟ་བུ། སེམས་སེམས་བྱུང་ལས་དང་བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་མི་མང་པོས་གང་བ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་དཔེ་ནི། རྒྱ་མཚོ་དང་གྲུ་པའི་ཚུལ་ཏེ་ལམ་བྱུང་། གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པའི་ཚུལ་ཏེ། དབང་པོའི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །དེའང་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡོག་བྱ་མ་ཡིན་ཞིང་མཐར་ཐུག་གྲོལ་གཞིར་ ཡོད་ལ། ཀུན་གཞི་གཉིད་ལྟ་བུ་འཁྲུལ་སྣང་གི་རྨི་ལམ་ཐམས་ཅད་འཆར་བའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ལས་སངས་པར་བྱེད་དགོས་པས་ཁྱད་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེའང་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་ལྡོག་དགོས་ཀྱང་། རང་གི་རིག་པ་ལྡོག་མི་དགོས་པས། ཆོས་སྐུ་གཞི་རྟོགས་བྱ་ཡིན་ལ། དེའི་ངང་གོམས་བྱར་གྱུར་ཞིང་། འབྲས་བུ་གྲོལ་སར་ངོས་གཟུང་ངོ་། །ཀུན་གཞི་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་དག་བྱ་དྲི་མར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་གཞི་དང་། ཆོས་སྐུ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཀུན་གཞི་དང་ནི་ཆོས་སྐུའི་གནད། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རེ་ཞིག་བཤད། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཀུན་གྱི་གཞི། །ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བར་བཅས། །ངོ་བོ་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྣོད། །དབྱེ་
Chinese
将成为有处所者。为何会显现各种各样？有时会成为佛，有时会成为有情。为何会有轮换安立？之后反问说：那么阿赖耶识不存在吗？之后回答所问：阿赖耶识执着分别念，被各种错乱的知识所迷惑，阿赖耶识是无明之事物。如是说。因此，区分阿赖耶识和法身非常重要，在《虚空六法》中说：因此，如果不区分阿赖耶识和法身，就如同将一个物体执着为不同的知识一样，无法显现各自的意义。这两个的例子就像大海和船只的形态一样，法身本来清净的觉性，如同没有污垢的清澈大海，在任何地方都没有成立，但在任何地方显现的机会都没有阻碍，最初的根本自性清净，以及远离了突如其来的污垢，因此在彼虚空中占据稳固地位的是清净二者兼具的部分。阿赖耶识就像船只没有进入大海一样，从最初的虚空中错乱时，是所有根本无明的所依，以及遍布者，以及以自性而存在的船只一样，充满了心和心所、业和习气等众多错乱之人。在《自显》中说：阿赖耶识和法身的例子，就像大海和船只的方式一样自然产生，就像睡觉和醒来的方式一样，因为有根识的差别。也就是说，没有污垢的觉性，是法身的体性，在任何时候都不是应该舍弃的，并且是最终解脱的基础而存在。阿赖耶识就像睡眠一样，是所有错乱显现的梦境显现的所依，因此必须从中醒来，所以差别非常大。也就是说，虽然睡眠和梦境需要舍弃，但自己的觉性不需要舍弃，因此法身是应该证悟的基础，并且成为在其状态中串习的对象，并且被认为是果解脱之处。阿赖耶识和依赖于它的法，应该被认识为需要清净的污垢。第二，广说分为二：广说阿赖耶识和法身。第一，在《中观根本慧论》中说：阿赖耶识和法身的要点，其中阿赖耶识略说，是法与非法的根本，包括体性、定义和分类。体性是所有习气的容器，分类
English
It will become a place-holder. Why do various things appear? Sometimes it becomes a Buddha, sometimes it becomes a sentient being. Why is there alternating establishment? Then he retorted and said: Then does the Alaya consciousness not exist? Then he answered the question: The Alaya consciousness clings to conceptual thoughts, and is deceived by various confused knowledge. The Alaya consciousness is an object of ignorance. So it is said. Therefore, it is important to distinguish between Alaya consciousness and Dharmakaya. In the Klong Drugpa it says: Therefore, if you do not distinguish between Alaya consciousness and Dharmakaya, it is like clinging to one object as different knowledge, and you cannot show the meaning of each. The example of these two is like the shape of the sea and the boat. The pure awareness of Dharmakaya is like a clear sea without dirt. It is not established anywhere, but the opportunity to appear anywhere is not hindered. The original basis is naturally pure, and it is free from sudden dirt. Therefore, what occupies a firm position in that space is the part that has both purity. The Alaya consciousness is like a boat that does not enter the sea. When it is confused from the original space, it is the support of all fundamental ignorance, and the pervader, and the boat that exists as its own nature, is filled with many confused people such as mind and mental factors, karma and habits. In "Self-Appearance" it says: The example of Alaya consciousness and Dharmakaya is like the way of the sea and the boat, which arises naturally, like the way of sleeping and waking up, because there is a difference in the root consciousness. That is to say, the undefiled awareness is the nature of Dharmakaya, and it is not something to be abandoned at any time, and it exists as the basis of ultimate liberation. Alaya consciousness is like sleep, it is the support of all confused dream appearances, so it must be awakened from it, so the difference is very big. That is to say, although sleep and dreams need to be abandoned, one's own awareness does not need to be abandoned, so Dharmakaya is the basis for realization, and it becomes the object of habituation in its state, and it is recognized as the place of fruit liberation. Alaya consciousness and the Dharma that depends on it should be recognized as dirt that needs to be purified. Second, the detailed explanation is divided into two: the detailed explanation of Alaya consciousness and Dharmakaya. First, in the "Fundamental Wisdom of the Middle Way" it says: The key points of Alaya consciousness and Dharmakaya, of which Alaya consciousness is briefly explained, is the root of Dharma and non-Dharma, including nature, definition and classification. The nature is the container of all habits, classification