Tibetan
སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་གྱིས་འགལ་བས། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་བྱས་པས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨིན་སོ་ལུས་ཀྱིས་བྱས་པས་བསགས་པ་ཐ་དད་པར་འབྱུང་ལ། སེམས་ཀྱིས་རྒྱུ་བྱས་པས་འདུ་ཤེས་ཡུལ་ཐ་དད་པས། ཡུལ་སེམས་ཐ་དད་པར་འཁྲུལ་ཏེ། ལུས་སེམས་དང་བཅས་པ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །འདི་ཉིད་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མ་ནི། །མི་འབྱེད་བྱས་མེད་རང་བཞིན་ལས། །དམིགས་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཤར་ཏེ། །རྟོག་འཛིན་ལས་ནི་ཐ་དད་སྣང་། །དམིགས་འཛིན་འབྲེལ་བ་བཅུ་གཉིས་སུ། །འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ཉིད་དུའོ། །མ་རིག་གསུམ་གྱིས་འཁྲུལ་ཚུལ་ཏེ། །བརྒྱུད་ཅིང་ འབྱེད་མེད་རྩ་བ་སྟེ། །རང་ངོ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པས། །འདི་ཡང་འཁོར་བའི་ཐོག་མའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་དུས་ན་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལུགས་འབྱུང་དུ་བྱུང་བ་ནི། ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་མ་རིག་པ་གསུམ་བྱུང་བ་ནི་མ་རིག་པའོ། །རྐྱེན་བཞི་ནི་འཁོར་བ་འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལས་ཤེས་པ་རགས་པར་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལས་ལུས་ཐ་དད་ཀྱི་ལུས་དང་མིང་དུ་བྱུང་བ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ཁ་དོག་དང་འབྱུང་བ་སོ་སོའི་ཆ་གྲུབ་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ། །དེ་ལས་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་རེག་པའོ། །དེ་ལས་དགའ་གདུང་བར་མ་གསུམ་སྐྱེ་བ་ནི་ཚོར་བའོ། །དེ་ལས་བདེ་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྲེད་པའོ། །དེ་ལས་ཡུལ་དང་དུ་ལེན་པས་ལེན་པའོ། །དེ་ལས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྒྱས་ཏེ་ཕྱི་མའི་སྐྱེ་བར་འཕེན་པའི་ལས་འགྲུབ་པ་ནི་སྲིད་པའོ། །དེ་ལས་འགྲོ་བ་ཐ་དད་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལས་དར་ལ་བབ་པ་དང་རྒས་པ་དང་ཤི་བ་ནི་རྒ་ཤིའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ནས་དེའི་བར་འཁོར་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པའོ། །ཚེ་གཅིག་གིའང་འོད་གསལ་ནུབ་སྟེ་སྲིད་པ་བར་དོ་སྣང་རུང་གི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ་ནི་མ་རིག་པ་སྟེ། ཕྱི་དབུགས་ཆད་དུས་ཤི་བས། དེའི་བར་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འཇུག་གོ། །དེ་ནས་ཕྲ་རགས་ཀྱི་ཐིམ་ཚུལ་སྦུབས་འཕོ་བའི་རིམ་པ་རྣམས་ལུགས་བཟློག་སྟེ། འཁྲུལ་སྣང་སྟོང་ནས་འཁོར་བ་རུ་ལོག་པ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རང་བྱུང་གི་གནས་ལུགས་ དང་པོ་ཀ་དག་གི་སྣང་བ་ཤར་བ་ནས། ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་སྣང་བ་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་མངོན་དུ་སྣང་བའོ། །དེར་ར
Chinese
由于前后相互矛盾，相似性立即在因中自行消解。如此将因和缘误认为二元自性，二者成熟时，身体所为的积累各不相同。心作为因时，由于意识的境各不相同，境与心便误认为不同。连同身心也都在第一个刹那产生错觉。这便是轮回的开端。《根本慧论》中说：“轮回诸法的开端，是从不分别、无为的自性中，显现出被执著的境，从分别执著中显现出不同。执著境的关联形成十二缘起，是轮回的开端。”由三种无明产生错觉的方式是：传递且不分别的根本，由于不认识是自性，这也是轮回的开端。如此等等。那时，十二缘起按顺生次第产生，由于不认识慈悲的能量是自性，因而产生三种无明，这就是无明。四种缘是轮回的造作者。由此，粗大的识以境的形态运作，这就是识。由此，产生各异的身体和名称，这就是名色。由此，颜色和各要素的组成部分得以确立，这就是六处。由此，享用境，这就是触。由此，产生乐、苦、舍三种感受，这就是受。由此，对乐生起贪恋，对苦不愿接受的意识，这就是爱。由此，接受境，这就是取。由此，业和烦恼增长，形成投生来世的业，这就是有。由此，投生于不同的道，这就是生。由此，达到鼎盛、衰老和死亡，这就是老死。这也是从最初到最终，由十二环节的轮转而产生的错觉。一生中的光明消逝，在有中阴显现可能性的第一个刹那，不认识自性，这就是无明。在外呼吸停止时死亡，此间是缘起的顺生过程。之后，细微和粗大的消融方式，以及脉轮转移的次第等按逆转次第，从错觉显现空性返回轮回时，从涅槃自生的本性，最初本净的显现开始，法性中阴的显现等是涅槃缘起的显现。在那里……
English
Due to mutual contradiction between before and after, similarity immediately dissolves in its own cause. Thus, by mistaking cause and condition as dualistic nature, when the two mature, the accumulations done by the body are different. When the mind acts as the cause, due to the different objects of consciousness, the object and mind are mistaken as different. Together with the body and mind, even that is mistaken in the first moment. This is the beginning of samsara. The Root Wisdom Treatise says: "The beginning of all samsaric phenomena is, from the non-discriminating, unconditioned nature, the object of attachment arises, from discriminating attachment, difference appears. The connection of attachment to objects forms the twelve links, which is the very beginning of samsara." The way illusion arises from the three ignorances is: the root that transmits and does not discriminate, because one does not recognize it as one's own nature, this is also the beginning of samsara. And so on. At that time, the twelve links of dependent origination arise in the order of occurrence. Because one does not recognize the energy of compassion as one's own nature, the three ignorances arise, which is ignorance. The four conditions are the creators of samsara. From this, coarse consciousness operates in the form of objects, which is consciousness. From this, different bodies and names arise, which are name and form. From this, the colors and the constituent parts of each element are established, which are the six sense sources. From this, enjoying objects, which is contact. From this, the three feelings of pleasure, pain, and neutrality arise, which is feeling. From this, the consciousness that clings to pleasure and does not want suffering, which is craving. From this, accepting objects, which is grasping. From this, karma and afflictions increase, forming the karma that propels one into future lives, which is existence. From this, being born into different realms, which is birth. From this, reaching maturity, aging, and dying, which is old age and death. This is also, from the beginning to the end, the illusion created by the rotation of the twelve links. In one lifetime, the clear light fades, and in the first moment of the possibility of the bardo of existence, not recognizing one's own nature is ignorance. Death occurs when the outer breath ceases, and in between is the forward progression of dependent origination. After that, the subtle and coarse ways of dissolution, and the order of transference of the channels, etc., are in reverse order. When the illusion of emptiness returns to samsara, from the self-born nature of nirvana, from the appearance of the initially pure, the appearances of the dharmata bardo, etc., are the manifestation of the dependent origination of nirvana. There...
Tibetan
ང་ངོ་མ་ཤེས་ན་ཡང་འཁོར་ལ། ཤེས་ན་གྲོལ་བས་འཁོར་བ་མྱང་འདས་སུ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་གཞི་དང་གཞི་སྣང་། གཉིས་ཀ་ལ་མ་རིག་པ་མེད་ཀྱང་། སྤྲིན་བཞིན་དུ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བས་རྐྱེན་བྱས། མ་དག་པ་འཁོར་བ་ལྟར་འཆར་བའི་སྒོས་རྒྱུ་བྱས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་སོ་སོར་འཁྲུལ་ལོ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །འཁྲུལ་པ་གདོད་ནས་མེད་པ་སྟེ། །ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །གློ་བུར་སེམས་ཅན་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས། །ཞེས་པ་དང་། གཞི་སྣང་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་བརྟགས་མེད་པས། །འཁྲུལ་པར་གྲུབ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གློ་བུར་དུ་ནན་གྱིས་བརྟགས་པས་མ་དག་པ་འཁོར་བའི་ཆོས་བྱུང་བ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ཉིད། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་དབང་པོ་ལྔ། །ཡན་ལག་ལྔ་དང་དོན་སྙིང་ལྔ། །ཡུལ་ལྔ་དང་ནི་ཉོན་མོངས་ལྔ། །སེམས་ལྔ་ཡིད་ལྔ་རྟོག་པ་ལྔ། །གཟུང་འཛིན་འཁོར་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཅེས་པ་དང་། ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའ་ཡང་། །འབྱུང་བ་ཆ་རྣམས་དེ་ལས་བྱུང་། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་མི་རྣམས་དང་། །དམྱལ་བ་བྱོལ་སོང་ཡི་དྭགས་རྣམས། །ཆེན་པོ་དེ་ལས་ཡང་དག་བྱུང་། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་ནི། །དེ་ཉིད་ལས་ནི་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་། །མ་རིག་སེམས་ཅན་ཡིད་རྣམས་དང་། ། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དག་དང་། །དབང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་། །སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་ནི། །རེག་བྱ་ཉིད་དང་འདོད་ཡོན་ནི། །དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱུང་། །གསོག་དང་ཡ་མ་བརླ་དང་ནི། །སྙིང་པོ་མེད་ལ་སོགས་པ་ཡང་། །དེ་ཡི་རྩལ་དང་རོལ་པར་བྱུང་། །ཀུན་གཞི་དང་ནི་ཉེར་ལེན་གྱི། །ཤ་དང་ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་དང་། །རུས་དང་པགས་པ་བ་སྤུ་དང་། །བསགས་པའི་ལུས་རྣམས་དེ་ལས་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེའི་དུས་སུ་མ་རིག་པ་དྲུག་ཀྱང་རང་ཆས་སུ་བྱུང་སྟེ། རང་ཤར་ལས། མ་རིག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་། འཁྲུལ་པ་ཡུལ་གྱི་མ་རིག་པ་དང་། འཁྲུལ་གཞི་གཞིའི་མ་རིག་པ་དང་། འཛིན་པ་རྟོགས་པའི་མ་རིག་པ་དང་། བཅོས་པ་ལམ་གྱི་མ་རིག་པ་དང་། མ་ཤེས་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་། དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བྱུང་སྟེ། རང་གི་སྣང་བ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དངོས་ཡིན་ཏེ། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་མ་ཤེས་ནས་འཁྲུལ་ཏེ། ང་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་
Chinese
如果不了知，即是轮回；了知，即是解脱，故称轮回解脱于涅槃。彼者，基和基现，二者皆无无明，然如云般骤然生起，故为缘。以不净显现如轮回之习气为因，于三界六道各自错乱。如《摩尼宝鬘》云：如是安住之法性，本初即无错乱性，法身犹如虚空般，众生为骤起之云所蔽。又云：彼大基现，无有可名无明者，故无错乱之成立。如是。骤然强烈执着，生起不净轮回之法者，即彼经云：如是三有世间界，五蕴五根五支分，五义五境五烦恼，五心五意五分别，能取所取成轮回。又云：地水火风与虚空，诸大种分由此生。天人非天与人类，地狱旁生饿鬼众，皆从彼大中生起。贪嗔痴及慢嫉等，皆从此中现神变。无明众生诸意及，蕴界处及识蕴等，五根等亦由此生。声香味触及欲妙，皆从此之相续生。积聚与阎摩罗等，无有实义等亦然，皆为此之功用游戏。阿赖耶与近取蕴，血肉脓血与骨皮，毛发及积聚之身，皆从此中生。如是。其时，六种无明亦自性生起。《自显》云：无明如是者，根本心之无明与，错乱境之无明与，错乱基之基之无明与，执着觉之无明与，造作道之无明与，不了愚昧之无明与，如是无明六种生，不见自之显现也。彼者如是者，根本心之无明乃俱生者实有，不了知自明之智慧而错乱，于我生起智慧之显
English
If one does not know, it is samsara; if one knows, it is liberation, hence it is said that samsara is liberated into nirvana. That is, the ground and the ground-appearance, both of which are without ignorance, but arise suddenly like clouds, hence they are the condition. By the habit of impure appearance as samsara as the cause, one is confused in the three realms and six classes of beings. As the "String of Pearls" says: In such a state of the nature of reality, there is no delusion from the beginning; the Dharmakaya is like the sky, and sentient beings are obscured by sudden clouds. It also says: In that great ground-appearance itself, there is no such thing as ignorance, so there is no establishment of delusion. Thus it is. The arising of impure samsaric dharmas due to sudden and intense clinging is as stated in that very text: Thus, the three realms of the world, the five aggregates, the five faculties, the five branches, the five meanings, the five objects, the five afflictions, the five minds, the five thoughts, and the five discriminations, grasping and being grasped, are established as samsara itself. It also says: Earth, water, fire, wind, and space, all the elements arise from it. Gods, demigods, humans, hell-beings, animals, and hungry ghosts, all arise from that great one. Attachment, hatred, delusion, pride, jealousy, and so on, all arise from it as magical displays. Ignorant sentient beings, minds, aggregates, realms, sense-bases, aggregates of consciousness, the five faculties, and so on, all arise from it. Sound, smell, taste, touch, and desirable qualities, all arise from its continuum. Accumulation, Yama, and so on, and the lack of essence, etc., all arise as its functions and play. The alaya and the appropriation, flesh, blood, pus, bones, skin, hair, and the accumulated body, all arise from it. Thus it is. At that time, the six kinds of ignorance also arise naturally. "Self-Arisen" says: Ignorance is like this: the root ignorance of the mind, the ignorance of the confused object, the ignorance of the ground of confusion, the ignorance of grasping awareness, the ignorance of fabricated paths, and the ignorance of unknowing bewilderment. Thus, the six kinds of ignorance arise, and one does not see one's own appearance. That is, the root ignorance of the mind is the truly co-emergent one, confused by not knowing the wisdom of self-awareness, and the appearance of wisdom arises in me.