Tibetan
་གནས། །མ་འདྲེས་སོ་སོའི་ཆ་འཛིན་པ། །བྱ་རྩོལ་བསྐྱོད་པ་རང་བྲལ་བའི། །མཛད་པ་མེད་པའི་ལྗང་གུར་ནི། །ཐོག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཟེར་དུ་ཡང་། །མི་མངོན་གཏིང་ནས་གསལ་བའི་ཆ། །གཏིང་གསལ་ཁྱབ་པ་འབྲེལ་མེད་པ། །འགྱུར་མེད་རྫོགས་པའི་མཐིང་གར་ནི། །ཡེ་རྫོགས་བྱས་པ་མེད་པར་གནས། །དེ་ལྟར་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ལ། །སྐུ་ནི་སྣང་བ་མཚན་ཉིད་བྲལ། །ཡེ་ནས་རང་དག་ཆེན་པོ་ལ། །རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོར་གནས། །འདི་ལ་དབང་པོར་སྣང་བ་མེད། །རྡོས་བཅས་མཚན་མ་རང་དག་ཕྱིར། །གཏིང་གསལ་ཆེན་པོའི་གཞི་མར་གནས། །ཁྱབ་དང་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །ཕྱང་ནས་ཆད་པ་མེད་སྣང་བར། །གསལ་བྱེད་སྣང་བའི་ཆ་མ་འགགས། །སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་བཅུད་བསྡུས་པའི། །དྲི་མ་མེད་ཅིང་རང་སར་དག །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གསང་ཆེན་དུ། །རང་བཞིན་གྱི་ནི་ཆ་ལ་བཞུགས། །ཞེས་པ་དང་། སྔ་མ་ལས། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྣང་བ། རིན་པོ་ཆེ་གའུའི་དགོངས་ པ། ནང་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེའི་སྣང་བར་གསལ་བ་ལ། ཕྱི་རྒྱ་མ་རལ་བ། གཞོན་ནུ་བུམ་པ་སྐུའི་གནས་ལུགས་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་མེད་པ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པར་གནས་པ། དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པས་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེའི་གནས་ལུགས་ངོ་བོ་སྟོང་པ་མི་འགྱུར་བ་སྐུའི་བདག་ཉིད་དེ། སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་ནང་དུ་གསལ་ཡང་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མ་གྲུབ་པ། རང་བཞིན་ཡེ་གདངས་འོད་དུ་གསལ་ཡང་ཕྱིར་སྣང་ཁ་དོག་རིས་ཅན་དུ་མེད་པ། ཐུགས་རྗེ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བཞུགས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ལ་མི་དཔྱོད་པ་སྟེ། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་བཞུགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རང་ཤར་ལས། ང་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན་གཞི་འདི་ལྟར་གནས་ཏེ། གཞི་ཀ་དག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གནས་སོ། །ངོ་བོ་དེ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་མ་འགགས་པར་གསལ་བ། གཞོན་ནུ་བུམ་པ་སྐུའི་གནས་ལུགས་ཞེས་བྱའོ། །རང་བཞིན་འོད་ལྔའི་སྣང་བ་མ་འགགས་སོ། །ཐུགས་རྗེའི་སྣང་བ་ནི་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་སྲིད་མིང་མེད། །གཅིག་དང་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་མེད་པའོ། །བརྟགས་པས་ཡོད་མེད་གྲུབ་པ་མེད། །གང་དུ་མ་ཕྱེའི་ཆོས་ཉིད་ལས། །ཡེ་ཤེས་ཙམ་
Chinese
安住。 不杂各自之分而执持， 远离作为勤作之行， 无有作为之绿松石中， 初始者等之光芒中， 亦不显现，从深处而明亮之分， 深明遍布无有关联， 不变圆满之深蓝色中， 本来圆满无作而安住。 如是彼之自性中， 身乃显现离特征， 本来清净大者中， 安住于圆满者等之顶端。 此于根识不显现， 因有碍相状自清净之故， 安住于深明大者之基中， 以遍及与遍及性而空， 从始至终无断显现中， 明显显现之分不灭。 一切心要精华汇集之， 无垢且自性清净， 诸佛之大秘密中， 安住于自性之分中。 如是说。 前者中， 自性任运成就之显现， 珍宝嘎乌之意
English
Abides. Not mixed, holding each part separately, Free from the action of effort and movement, In the turquoise without action, Even in the rays of the primordial ones, The part that is not visible but clear from the depths, Deeply clear, pervasive, and unrelated, In the unchanging and perfect dark blue, It abides primordially perfect without effort. Thus, in its own nature, The body is appearance, devoid of characteristics, In the great primordial purity, It abides at the summit of the perfected ones. Here, there is no appearance of sense faculties, Because the obstructed characteristics are self-purified, It abides in the basis of great deep clarity, Empty by pervasiveness and the nature of pervasiveness, In the continuous and unbroken appearance, The part of the clarifying appearance is unceasing. The essence of all heart essence is gathered, Immaculate and pure in its own place, In the great secret of all the Buddhas, It abides in the part of its own nature. Thus it is said. In the former, The appearance of spontaneously accomplished nature, The intention of the precious Gau
Tibetan
དུའང་གྲུབ་ པ་མེད། །ཚིག་མེད་བརྗོད་པ་གྲུབ་པ་མེད། །མཐའ་ལ་མི་གནས་རང་རིག་དག །བརྗོད་འཛིན་མིང་གི་མཐའ་ཟད་པའོ། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་གྱི་གྲངས་མེད་ལ། །གཉིས་སྣང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མེད། །མཚན་ཉིད་གང་དུའང་ཕྱེ་བ་མེད། །ཡུལ་ཅན་རགས་པ་ཟད་པའོ། །ཡེ་ནས་མེད་པས་དག་པས་དག །འཁྲུལ་རྟོག་འགགས་པས་ཅིར་མ་མཛད། །མ་སྐྱེས་པས་ན་འགགས་སྟོང་ངོ་། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཞེས། །མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཅིར་མི་དགོངས། །ཡུལ་དང་ངེས་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །རྩལ་དང་ཡོན་ཏན་འགག་མེད་པས། །རོལ་པ་ཙམ་དུ་སྣང་བ་ལས། །སྣ་ཚོགས་རྫོགས་པའི་གཞི་མའོ། །མེད་ཕྱིར་སྣང་ལ་སྣང་ཕྱིར་སྟོང་། །སྣང་སྟོང་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཅན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དག་ཡུལ་ལོ། །འདི་ལྟར་གཞི་ཞེས་མངོན་པར་གནས། །རང་བཞིན་ཙམ་དུ་གནས་པ་ལས། །ངོ་བོའི་ཆ་ནས་བརྟགས་པས་སྟོང་། །ཡན་ལག་སྤྲོས་ཕྱིར་མཁྱེན་པ་རྫོགས། །རང་གནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་སྤང་བླང་གཉིས་མེད་པའོ། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ལས། །མི་མཛད་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་སྒོ། །མཛད་པ་ལྟར་སྣང་ངོ་བོར་རྫོགས། །ཆོས་སྐུ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལས། །ཡེ་ཤེས་མཁྱེན་པ་རྫོགས་པའི་ཆ། །ཤུགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཆར། །དེ་མེད་འཁོར་འདས་སྡེ་ཆད་པས། །མཁྱེན་པས་རིག་ཅིང་གསལ་བའོ། །རང་རིག་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ལས། །རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་ རྗེ་ཉིད། །མ་འགགས་འགག་པ་མེད་པའོ། །འབྱུང་བ་དག་པའི་ཆ་ལས་ནི། །ལས་སུ་མེད་ལ་གཅིག་རྫོགས་པའི། །ཉི་མ་ལས་ནི་འོད་བཞིན་དུ། །རང་ཆས་སྒྲིབ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལས་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ཡི། །ལོངས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རྣམས་འབྱུང་། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་བརྙན་ལས། །དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་སྣང་ཆ་རྫོགས། །དཀར་པོ་དྲི་མ་དག་ཕྱིར་འོད། །རང་ཆས་སྣང་སྟེ་འཁོར་འདས་སྦྱོར། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཟུགས་སྣང་བས། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །གསལ་ཞིང་སྟོང་ལ་སྟོང་པས་གྲོལ། །གྲོལ་འཛིན་མཐའ་ཡི་རྟོག་པ་ཟད། །བཞག་མེད་གྲོལ་གཞིར་རྫོགས་པའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །མཉམ་རྒྱུ་གཉིས་ལ་མཉམ་རྐྱེན་གསུམ། །མཉམ་པའི་དུས་དང་ཚད་ཀྱིས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས་མེད་རིས་དང་བྲལ། །མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་རང་གནས་གཉིས། །མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཟུག་རྔུ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའོ། །ཉིད་ཅེས་བཅོས་ཤིང་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད། །རང་བཞིན་གནས་པ་ངོ་བོས་སྟོང་། །སེམས་ཉིད་རྟོག་པ་ཀུན་ཟད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་གནས་པ་ལས། །དེ་ཡི་མཚན་ཉི
Chinese
也无成。 无词之说无成。 不住于边，自明智。 言说执着，名之边际穷尽。 无因无缘之无数中。 无二取境与有境。 于任何处皆无分别。 有境粗重穷尽。 本初无有故清净而清净。 错乱分别止息故，莫作任何。 因无生故，止息空性。 自性任运智慧云。 不生不灭，莫作任何思。 因无境与决定故。 功用与功德无止息故。 仅为嬉戏而显现。 乃圆满种种之基。 无有故显现，显现故空性。 具显空入之支分。 诸佛有情皆为境。 如是基如是显现。 唯住于自性中。 从体性方面观察为空性。 支分开展故，智慧圆满。 自住任运成就之故。 于此无有舍取二者。 大悲周遍智慧中。 不作而显现种种之门。 似作而显现，体性圆满。 法身空性自性中。 智慧了知圆满之分。 自然对有情众生显现。 若无彼则轮回涅槃断绝。 以智慧了知而明晰。 自明了之自性中。 自性自然之大悲。 无止息，无止息者。 从五大清净之分中。 于无作中，一者圆满之。 如太阳之光芒般。 自性无有遮蔽。 从彼生起执持相之。 报身五智。 如明镜智慧之影像。 形状与颜色，显现分圆满。 白色无垢故光明。 自性显现，结合轮回涅槃。 诸法一切之色显现故。 名为自明智。 光明且空性，以空性而解脱。 解脱执着，边之分别穷尽。 无住解脱基中圆满。 所谓平等性者。 平等于二因，平等于三缘。 以平等之时与量故。 于此无二，离戏论。 不分不离，自住二者。 名为平等，法性中。 离苦恼戏论。 所谓“性”，无造作勤作。 自性安住，体性空性。 心性分别一切穷尽。 所谓智慧安住于。 彼之体性
English
Also, there is no accomplishment. Without words, there is no accomplished expression. Self-awareness does not abide at the extremes. The clinging to expression, the limit of names is exhausted. In the absence of cause and the countless conditions, There are no dualistic appearances of objects and subjects. There is no distinction made in any characteristic. The grossness of the subject is exhausted. Since it is primordially absent, it is pure and clear. Since delusion and conceptualization have ceased, do not do anything. Since it is unborn, it is cessation and emptiness. It is called self-existing wisdom. Do not think of it as being born or ceasing. Because there is no object or certainty. Because skills and qualities are without cessation, It appears merely as a play. It is the basis for the perfection of all kinds. Since it is absent, it appears; since it appears, it is empty. It possesses the limbs of the entry of appearance and emptiness. Buddhas and sentient beings are all objects. Thus, the basis is manifestly present. It abides merely in its own nature. When examined from the aspect of essence, it is empty. Since the limbs are expanded, wisdom is complete. Since it is self-abiding and spontaneously accomplished, There is no acceptance or rejection in this. From the all-pervading wisdom of great compassion, The gate of the unmade and various appearances. It appears as if acting, but is complete in essence. From the nature of the emptiness of the Dharmakaya, The part of the wisdom of complete knowledge, Naturally appears to sentient beings. Without that, samsara and nirvana would be cut off. It is known and clear through wisdom. From the nature of self-awareness and clarity, The compassion of self-nature naturally Is unceasing, without cessation. From the aspect of the purity of the elements, In the unmade, one is complete. Like light from the sun, Its nature is without obscuration. From that arise the Five wisdoms of the Sambhogakaya, which grasp characteristics. From the image of mirror-like wisdom, Shape and color, the aspect of appearance is complete. White, free from impurities, hence light. Its nature appears, uniting samsara and nirvana. Since the form of all dharmas appears, It is called self-aware wisdom. It is clear and empty, liberated by emptiness. The clinging to liberation, the conceptualization of extremes is exhausted. It is complete in the basis of unestablished liberation. What is called equality is Equal in two causes, equal in three conditions. By equality of time and measure. In this, there is no duality, free from distinctions. Unseparated, indivisible, the two self-abiding ones. Called equality, in the nature of dharma, Free from suffering and elaboration. What is called "-ness" is without fabrication or effort. Its nature abides, its essence is empty. The conceptualization of mind itself is completely exhausted. What is called wisdom abides in Its nature.