Tibetan
ཡང་དག་སྙིང་པོ་མིན། །དཔེར་ན་མིག་སེར་ཅན་དག་ལ། །དུང་ལ་སེར་པོར་སྣང་བ་བཞིན། །རང་ལ་ལྡོག་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་ནི། །རང་གཞན་གཉིས་མེད་ངེས་མཐའ་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཡང་དག་མིན། །ཡང་ན་རྒྱུར་ངེས་འབྲས་ངེས་པས། །བདག་རྟག་པ་དང་ཁྱད་མེད་འགྱུར། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །གསུངས་པ་དེ་ཡང་གོང་དང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ལའང་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། ངོ་བོ་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མ་ཆད་ལ། །སྣང་ཚུལ་ཅིར་ཡང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ནི། གཞི་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་ན་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མ་དག་པ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ལ། སུས་ཀྱང་མ་འབད་པར་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་སུ་བསྒྱུར་ནས་གྲོལ་བར་ཐལ་ལོ། །ཡང་འབྲས་བུ་རྒྱུར་ལྡོག་པར་ཐལ་ཏེ། འགྱུར་བའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ས་སོགས་བེམ་པོའང་རིག་པར་འགྱུར་ལ། རིག་པའང་བེམ་པོར་འགྱུར་བར་ཐལ་ལོ། །ཡང་ངོ་བོ་རིས་སུ་མ་ཆད་པ་དེ་བསྒྱུར་རམ། གཞན་བསྒྱུར། ངོ་བོ་བསྒྱུར་ན་ངོ་བོ་གཞིར་མི་རུང་སྟེ། གཞི་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་སུ་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་བསྒྱུར་ན་ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་བསྒྱུར་བའི་དམ་བཅའ་ཉམས་སོ། །ཡང་རྟག་པ་བསྒྱུར་རམ། མི་རྟག་པ་བསྒྱུར། རྟག་པ་བསྒྱུར་དུ་མི་རུང་སྟེ་ནམ་མཁའ་བཞིན། མི་རྟག་པ་བསྒྱུར་མི་དགོས་ཏེ་འགྱུར་ཟིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དུས་གསུམ་གྱི་རིགས་པས་འདས་མ་འོངས་བསྒྱུར་རྒྱུར་མེད་དེ་དངོས་མེད་ཡིན་ལ། ད་ལྟའི་སྔ་ཆ་འགགས། ཕྱི་ཆ་མ་སྐྱེས་པས་མེད་པའི་ཕྱིར། བསྒྱུར་རྒྱུ་མ་དམིགས་པས་གཞི་ཅིར་ཡང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པ་དེ་མི་འཐད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་ཅེས་སྔར་གསུངས་པ། །རང་གི་གནས་ལུགས་བསྒྱུར་བཏུབ་ན། །འདི་ཡང་ངེས་པ་མེད་པར་མཚུངས། །འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་རྒྱུར་ལྡོག་ཕྱིར། །འབད་པ་རྣམས་ལ་དགོས་མེད་པས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ལྡོག་པས་ན། །བེམ་པོ་རྣམས་ནི་རིག་པས་སུ། །འགྱུར་བར་བཏུབ་པ་མ་ཡིན་བཞིན། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །གསུངས་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ལའང་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཕྱོགས་མེད་ཀུན་ཏུ་ཤར་བས་ཅིར་ཡང་ཁས་ལེན་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ནི། ཅིར་ཡང་ཁས་ལེན་པ་དེ། གཞི་དེ་ལས་གནས་པ་ཁས་ལེན་ནམ། མི་གནས་པ་ཁས་ལེན། དང་པོ་ལྟར་ན་རྟག་དངོས་མི་རྟག་དངོས་གཉིས་ལྷན་ཅིག་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། མི་རྟག་པ་སྣང་ཙམ་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་གྲུབ་ཀྱང་རྟག་དངོས་མ་གྲུབ་ཅེ་ན། ཅིར་ཡང་ཁས་ལེན་དུ་བཏུབ་པ་ཉམས་སོ། །དེ་བཞིན
Chinese
并非真实心要。例如对于患有黄眼病的人来说，海螺会显现为黄色一样。以自身回转的差别，自他二者无有定见，远离边际。因此，那也不是真实。或者因为因决定果决定，我与常恒者无有差别。这难道不是应该了解的吗？所说的那也与前相同。如是。第四种也陈述主张：本体不偏袒任何一方，可以转变为任何显现。第二，对此进行驳斥：如果基础可以转变，那么清净的佛陀也会变成不清净的迷惑。任何人不努力，众生也会转变为佛陀而解脱。又，果会变成因，因为是转变的基础。又，地等物质也会变成智慧，智慧也会变成物质。又，本体不偏袒任何一方，那是转变呢？还是其他转变？如果本体转变，那么本体不能作为基础，因为转变为不同于基础的法。如果其他转变，那么本体可以转变为任何事物的承诺就会丧失。又，常恒转变呢？还是无常转变？常恒无法转变，如同虚空。无常不需要转变，因为已经转变。又，以三时的道理，过去未来没有转变的对境，因为是无实有。现在的先前部分已灭，之后的部分未生，因为不存在。 因为没有确定转变的对境，所以基础可以转变为任何事物是不合理的。在那之中说到：先前所说的可以转变，如果可以转变自己的状态，那么这也同样没有确定。因为果本身会变成因，所以对于努力来说没有必要。因为反复转变，所以物质如何能被智慧所转变呢？这难道不是应该了解的吗？所说的那也同样如此。如是。第五种也陈述主张：智慧的本体没有偏袒，普遍显现，所以可以承认任何事物。第二，对此进行驳斥：可以承认任何事物，是承认基础存在于其中呢？还是不承认存在？如果如前者，那么常有实和无常实二者会同时成立，因为无常仅在显现中存在。如果无常成立而常有实不成立，那么可以承认任何事物的承诺就会丧失。同样
English
It is not the true essence. For example, to those with yellow eyes, a conch appears yellow. With the distinction of self-reversal, self and other are without certainty, free from extremes. Therefore, that is also not true. Or because the cause is definite and the result is definite, I become no different from the permanent. Isn't this something to be understood? What was said is the same as before. Thus. The fourth also states the assertion: The essence is impartial and unbiased, and can be transformed into any appearance. Second, refuting it: If the basis can be transformed, then the pure Buddha would also become impure delusion. Without anyone's effort, sentient beings would be transformed into Buddhas and liberated. Also, the result would become the cause, because it is the basis of transformation. Also, matter such as earth would become wisdom, and wisdom would become matter. Also, is the essence that is impartial transformed, or is something else transformed? If the essence is transformed, then the essence cannot be the basis, because it is transformed into a dharma other than the basis. If something else is transformed, then the commitment to transform the essence into anything is lost. Also, is the permanent transformed, or the impermanent? The permanent cannot be transformed, like space. The impermanent does not need to be transformed, because it has already been transformed. Also, according to the reasoning of the three times, the past and future have no object to be transformed, because they are unreal. The previous part of the present has ceased, and the later part has not yet arisen, because it does not exist. Because there is no definite object to be transformed, it is unreasonable to say that the basis can be transformed into anything. In that itself, it is said: What was previously said to be transformable, if one's own state can be transformed, then this is also equally uncertain. Because the result itself becomes the cause, there is no need for effort. Because of repeated transformations, how can matter be transformed by wisdom? Isn't this something to be understood? What was said is also the same. Thus. The fifth also states the assertion: The essence of wisdom is impartial and universally manifests, so anything can be affirmed. Second, refuting it: To affirm anything, is it affirming that the basis exists in it, or not affirming its existence? If it is like the former, then both the permanent reality and the impermanent reality would be established simultaneously, because the impermanent only exists in appearance. If the impermanent is established but the permanent reality is not, then the commitment to affirm anything is lost. Similarly
Tibetan
་དུ་འཁོར་བ་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བ་དང་། གྲོལ་བ་རྣམས་ལྡོག་པར་ཐལ་ཏེ། ཅིར་ཡང་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུས་འཁོར་འདས་བྱས་པ་ཡང་ཁས་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དམིགས་ཏེ། དེ་ལས། ཁས་ལེན་རྣམས་དང་ལྡན་པར་ནི། །སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་གསུངས་པ། །འདི་ཀུན་ཕྱོགས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཙམ། །ཐམས་ཅད་ཡིན་ངོར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་འགྱུར་བས། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་སྔར་དང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ལའང་ཁས་བླངས་བརྗོད་པ་ནི། ངོ་བོ་ཀུན་ཏུ་ཤར་བས་སྣང་ཚུལ་ཁྲ་བོ་སྣ་ཚོགས་ཤར་བར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་དེ་ཕྱི་སྣང་བ་ལ་འདོད་དམ། ནང་ཤེས་པ་ལ་འདོད་དམ། དེ་གཉིས་ཚོགས་པ་ལ་འདོད། དང་པོ་ལྟར་ན། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ལྟར་གཞི་གཅིག་པོ་དེ་ཡང་སྣ་ཚོགས་སུ་ཕྱིར་ཤར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིན་དུ་གཞི་སྐད་ཅིག་མར་ཐལ་བ་དང་། ཤེས་པ་སྙམ་བྱེད་རྟོག་པ་དུ་མ་ལྟར་གཞི་ཡང་དེར་ཐལ་བ་དང་། ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་རྐྱེན་དབང་ཅན་ལྟར་གཞི་ཡང་དེར་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན་གཞི་ཕྱི་ནང་དུ་ཐལ་བ་དང་། གཞི་གཟུང་འཛིན་དུ་ཐལ་བ་དང་། གཞི་ཚོགས་དྲུག་སྤང་བྱ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་གཞི་ཞེས་དབྱིངས་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་ཏེ། མང་པོ་ཚོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ནི། ཀློང་དྲུག་ལས། སྟོན་པས་གོང་དུ་ཁྲ་བོར་གསུངས། །འདི་ཡང་ཕྱོགས་དང་མི་འཐད་པས། །གང་གི་ངོ་བོ་དེ་སྣང་བ། །འབྲས་བུ་ཐ་དད་དོན་དེ་མཚུངས། །མང་བའི་སྒྲ་ཡིས་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །གསུངས་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །བདུན་པ་ལའང་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་ བས་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་དེ། སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོའི་ཆ་ནས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུའང་མེད་ཀ་ནས་དག་པས་གང་དུའང་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ཅི་ཡང་མེད་ན་འཁོར་འདས་འབྱུང་བའི་དབྱིངས་སུ་འགལ་ལ། ཡེ་ཤེས་མེད་ན་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་རྣམ་གྲོལ་མེད་པས་གཞི་རྟོགས་ནས་གྲོལ་བ་ཡང་མི་རིགས་ལ། ཕྲ་བའི་འོད་ལྔ་མེད་ན་གཞི་སྣང་འཆར་བའི་རྒྱུ་མེད་པས་དེའི་ངང་ལས་གཞི་སྣང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། མ་རྟོགས་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་མི་
Chinese
于此，轮回无需努力即可解脱，并且已解脱者有退转之过，因为对任何事物都承认的缘故。如果按照第二种观点，则会产生承认兔子角和寡妇之子也能成就轮回和涅槃等无穷无尽的过失。因此，《俱胝续》中说： “与诸承认相合者， 导师曾于往昔说， 此等皆为宗派之引， 为于一切是处而成立。 成为无穷尽之过失， 此亦非为所知耶？ 导师所说与昔同。” 如是说。第六种观点也陈述了承认：认为本体普遍显现，因此显现出五彩缤纷的现象。第二，对此进行驳斥：这五彩缤纷的现象，是认为外在显现呢？还是内在的觉知呢？还是认为这两者的集合呢？如果按照第一种观点，就像显现五彩缤纷的现象一样，唯一的基也存在向外显现为多种多样的过失。如果按照第二种观点，则会像刹那的觉知一样，基也成为刹那；像众多分别念一样，基也成为那样；像觉知被烦恼所控制一样，基也成为那样。如果按照第三种观点，则基会成为内外，基会成为能取所取，基会成为六识应断除的同一方。而且，基作为法界一体是不合理的，因为是众多事物的集合。对于这些等等的过失，《虚空六法》中说： “导师于上已说五彩， 此亦与宗派不相符， 何者之本体彼显现， 果虽各异义相同。 以众多之语而衰损， 此亦非为所知耶？ 所说彼亦如是也。” 如是说。第七种观点也陈述了主张：自生智慧的觉性，由于远离有无的边，因此甚至连作为觉性也不成立，从离戏大圆满的角度来说，认为在任何地方都不成立。第二，对此进行驳斥：如果像那样在任何地方都不成立，甚至连作为觉性也不存在，本来清净，在任何地方都无法安立的实相什么也不存在，那么就与轮回和涅槃产生的法界相违背。如果没有觉性，那么就没有佛陀和众生的解脱，因此从了悟基性而解脱也是不合理的。如果没有微细的五光，那么就没有基显现产生的因，因此从它的自性中产生基显现是不合理的。没有证悟而迷惑的众生不
English
Here, samsara is effortlessly liberated, and those who are liberated are prone to relapse, because everything is acknowledged. According to the second view, there is the fault of acknowledging that even a rabbit's horn and the son of a barren woman can accomplish samsara and nirvana, and so on, without end. Therefore, it is said in the Kuti Sutra: "Those who are endowed with all acknowledgments, The Teacher has said in the past, These are merely the attractions of factions, To establish everything as being. Becoming a fault without end, Is this not also to be known? The Teacher's words are the same as before." So it is said. The sixth view also states the acknowledgment: it is believed that the essence manifests everywhere, and therefore various colorful appearances arise. Second, this is refuted: are these various appearances considered to be external appearances, or internal consciousness, or a combination of the two? According to the first view, just as colorful appearances manifest, there is also the fault that the single ground also manifests outwardly as many different things. According to the second view, the ground would become momentary like momentary consciousness; like many conceptual thoughts, the ground would also become like that; like consciousness being controlled by afflictions, the ground would also become like that. According to the third view, the ground would become both internal and external, the ground would become the object and the subject, and the ground would become the same side as the six consciousnesses to be abandoned. Moreover, it is unreasonable for the ground to be one sphere of reality, because it is a collection of many things. Regarding these and other faults, it is said in the Six Spaces: "The Teacher has said above that it is colorful, This is also incompatible with the doctrine, Whatever is the essence of that, that is the appearance, Although the results are different, the meaning is the same. It is diminished by the word 'many', Is this not also to be known? What is said is also the same." So it is said. The seventh view also states the assertion: the wisdom of self-arisen awareness is free from the extremes of existence and non-existence, so it is not even established as mere wisdom. From the perspective of the great sphere of reality free from elaboration, it is believed that it is not established anywhere. Second, this is refuted: if it is not established anywhere like that, and it does not even exist as mere wisdom, and it is originally pure, and there is nothing that can be established anywhere, then it contradicts the sphere of reality from which samsara and nirvana arise. If there is no wisdom, then there is no liberation for Buddhas and sentient beings, so it is unreasonable to be liberated from realizing the ground. If there are no subtle five lights, then there is no cause for the ground appearance to arise, so it is unreasonable for the ground appearance to arise from its nature. Sentient beings who are deluded without realization do not