Tibetan
།བཟང་བས་ཆོག །ངན་པས་ཆོག །རྟོགས་པས་ཆོག །མ་རྟོགས་པས་ཆོག །ཆོས་ཡོད་མ་མྱོང་། སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད། བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད། མེད་པ་ལ་བློ་གཏད་མི་འཆའ་བར་རང་ཤར་ཏེ། སྐྱ་སང་སང་སངས། རྗེས་ཡལ་ལ་ལ། རང་རྗེན་ནེ་ནེ། ཟང་ཐ་ལ་ལ། ཕྱད་མ་ཕྱོད། ཡལ་མ་ཡོལ། བན་མ་བུན། སང་མ་སེང་། ཁྲལ་མ་ཁྲོལ་དུ་ཤར་བ་ནི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་གྲོལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ་ གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། མ་བྱས་པར་ཟིན། མ་ཕྱིན་པར་སླེབ། མ་བཙལ་བར་རྙེད། མ་བསྒྲུབས་པར་གྲུབ། མ་སྤངས་པར་དག །ཕྱ་སངས་སངས་སངས། བླ་མ་དམ་པའི་དགོངས་པ་དང་མཉམ་མོ། །རྗེས་སྙེགས་སོ། །ལས་ཟིན་ནོ། །བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དགོངས་པ་ལ་སླེབས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་བཟང་པོར་ད་རེས་གྱུར་ཏོ། །ཨ་ལ་ལ། གནད་ཡིན་ཏེ་མ་གོ། རྟོགས་པས་ཆོག་སྟེ་འབད་དགོས། བཞག་པས་ཆོག་སྟེ་སུ་ལས་བྲེལ། ཐོས་ཀྱང་ཚིག་རོ། གོ་ཡང་རྣམ་རྟོག །རྟོགས་ཀྱང་ཕོ་ཚོད། བསྒོམས་ཀྱང་བློས་བྱས། དཔྱད་ཀྱང་གཉིས་འཛིན། བསྒྲུབས་ཀྱང་འཁོར་བ། ད་རུང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱ་འབྱམས་རང་ག་ན་ཡོད་དེ། འཁོར་བ་ལས་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་མ་འཕགས་པའི་སློབ་མ་ལ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལས་འབྲེལ་གཅིག་ཀ་འོང་གི། ཆོས་ཟད་པོ་བདག་གི་སྣང་བ་ལ་བལྟས་པས། བློ་ཟད་པོ་གཅིག་པུར་དགོད་མོ་ཤོར་ནས། བྱར་མེད་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཏན་སྲིད་ཟིན་པས། རེ་དོགས་གཉིས་འཛིན་གྱི་འཕྲང་ལས་གྲོལ་ཏེ། བསྒོམས་པས་ཆོག །བཞག་པས་ཆོག །བྱས་པས་ཆོག །བོར་བས་ཆོག །འདི་ཡིན་གཏད་སོའི་ཆོས་མེད་པོ་བདག་ལ། རང་བབས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆུ་འོ་དང་འདྲ་ཡང་། གཅིག་གིས་ཀྱང་ཁོ་བོའི་དགོངས་པ་མ་ལོན་པ་ཡ་ཆ། ཐམས་ཅད་ཡེ་ཟིན་དུ་འདུག་སྟེ་ཡང་བྱེད། ཡེ་གྲོལ་དུ་འདུག་སྟེ་ཡང་འགྲོལ། ཡེ་བཞག་ཏུ་འདུག་སྟེ་ཡང་འཇོག །ཡེ་བསྒོམས་སུ་འདུག་སྟེ་ཡང་བསྒོམ། ཡེ་ལྟས་སུ་འདུག་སྟེ་ཡང་ལྟ། ཡེ་བགྲོད་དུ་འདུག་སྟེ་ཡང་བགྲོད། བྱར་མི་འདུག །བྱེད་མི་དགོས། བྱས་པས་ཟིན་པ་མེད། བྱ་བ་ལས་འདས། བྱ་མི་བྱའི་རྩིས་མེད། བསྒོམ་མི་དགོས། བསྒོམ་དུ་མེད། བསྒོམ་པ་ལས་འདས། བསྒོམས་ཤིང་ཕུང་། བལྟ་མི་དགོས། བལྟར་མེད། བལྟ་བྱ་ལས་འདས། གང་ལ་བལྟ། བཙལ་མི་དགོས། བཙལ་དུ་མེད། ཚོལ་བ་ལས་འདས། རྙེད་པ་མེད། འདི་ལྟར་ཟང་མ་ཐལ་བྱུང་དུ་འདུག་སྟེ། བཤད་ཀྱང་མི་གོ་བའི་མི་ལ་རྟོགས་པའི་ལས་འབྲེལ་མེད་པ་དགོད་བྲོ། ཡེ་གཞག་ཆོས་ཟད་པོའི་སློབ་མ་རྣམས་དགོངས་པ་མ་རྙེད་པ་པྲ་ཡས། གང་ལ་བལྟས་ཀྱང་མཁའ་དག་ཀློང་ཆེན་གྱི་དགོངས་པར་ཤར་བས་ཉམས་དགའ། ཟད་པའི་ས་ལ་རྟག་ཏུ་སྐྱོལ་བས་འཁོར་འདས་རིས་མེད་དུ་སངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལགས་སོ། །དོན་འདི་འདྲའི་དགོངས་པ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས། མ་འོངས་པའི་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ལ། ཁོ་བོ་དང་དངོས་སུ་ཕྲད་པའི་འདྲ་འབག་བཞེངས་པས་རྟོགས་པ་རང་འཁྲུངས་སུ་འཆར་བའི་མོས་རྟེན་མཛོད་ཅིག །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལྟ་བའི་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་བཞི་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་བསྟན་པ་ནི། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་པས་ཡེ་ནས་བསྲུང་དང་བྲལ། །མེད་པ་ཕྱལ་པ་ལྷུན་གྲུབ་གཅིག་པུ་ཉིད། །གསང་སྔགས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་ནི་གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །ཐེག་པའི་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། དམ་ཚིག་རྣམ་པར་བཀོད་པ་སྟེ་རིམ་ཁང་བདུན་པའོ།། །། རིམ་ཁང་བརྒྱད་པ། གདོད་མ་གཞིའི་གནས་ལུགས་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་དབང་དང་དམ་ཚིག་གི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལས། དང་པོ་གཞི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེའི་གནས་དཀའ་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞི་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་གཞི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞི་བདུན་གྱི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན་པ། མཐར་འཛིན་གྱི་གཞི་བདུན་སྐྱོན་ཅན་དུ་བསྟན་པ། ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཞི་རང་གཞུང་དུ་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྤྱིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱིས་གཞིའི་འདོད་ལུགས་བདུན་དུ་བསྟན་པ་ནི། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་རང་གཞུང་སོ་སོས་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གཞི་ཀ་དག་ཏུ་འདོད་པ། གཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ། གཞི་མ་ངེས་པར་འདོད་པ། གཞི་ངེས་པ་དོན་གྱི་དངོས་གཞི་པར་འདོད་པ། གཞི་ཅིར་ཡང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པར་འདོད་པ། གཞི་ཅིར་ཡང་ཁས་བླང་དུ་བཏུབ་པར་འདོད་པ། གཞི་སྣ་ཚོགས་སུ་འདོད་པ་དང་བདུན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཀ་དག་གི་ཕྱོགས་རེ་ལ་བཏགས་ནས་སོ་སོར་ཁས་བླངས་ཏེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ། གང་ཡང་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁས་ལེན་མེད་ཅིང་། སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོའི་ཆ་ནས་གཞི་ཀ་དག་ཏུ་འདོད་པའོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཡོན་ཏན་རང་ཆས་སུ་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཉི་མ་དང་ཟེར་གྱི་ཚུལ་དུ་ལྡན་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པར་འདོ
Chinese
善亦可，恶亦可，悟亦可，未悟亦可。未曾体验法，无人造作，造作无所需，于无不生执着，自性显现，空朗朗，迹灭杳杳，自赤裸裸，坦然荡荡，莫作分别，莫入歧途，莫作混淆，莫作散乱，如是显现者，名之为大圆满本解任运成就之瑜伽士。如是安住于誓言者，乃是种种自解脱之瑜伽士，不作而得，未行而至，不求而获，不成而就，不舍而解脱。朗然空空。与上师之意无别。随之而行。业已穷尽。已达任运成就之离作意境。如今已成广大无垠之贤善。啊啦啦！此乃要诀然未解，悟则可然需努力，安住则可然忙于何事？闻之亦是词句，解亦是分别念，悟亦是臆测，修亦是心造，观亦是二取，修成亦是轮回。如今法性之大海自在而有，然对于未能超越轮回之先入为主的弟子，自性大圆满之业缘亦会生起。观照我这耗尽之法，对这孤立无援之心生起嘲笑，因已把握这无作法性之究竟，故从希望与恐惧之二取中解脱。修亦可，住亦可，作亦可，舍亦可。于我这无有此是彼是之法者，自现任运之意境犹如水乳交融，然竟无一人通达我之意境，真是遗憾。一切皆已本自具足然仍造作，一切皆已本自解脱然仍解脱，一切皆已本自安住然仍安住，一切皆已本自修持然仍修持，一切皆已本自观照然仍观照，一切皆已本自趋行然仍趋行。无所作为，无需造作，造作不能成就，超越作为，无有作为与不作为之计较。无需修持，无有可修，超越修持，修持徒劳。无需观看，无有可观，超越能观所观，当观何处？无需寻觅，无有可寻，超越寻觅，无所得。如是坦然自然而住，然对于宣说亦不能理解之人，则无有证悟之业缘。
English
Good is enough, bad is enough, realization is enough, non-realization is enough. I have not experienced Dharma, no one has done it, there is no need for doing, without clinging to the non-existent, it arises spontaneously. Clear and bright, traces disappear, self-naked, open and free, do not discriminate, do not go astray, do not confuse, do not scatter. Such arising is called a Dzogchen yogi who is primordially liberated and spontaneously accomplished. Abiding in such a samaya is a yogi of various self-liberations, attained without doing, arrived without going, found without searching, accomplished without striving, liberated without abandoning. Clear and bright. It is the same as the intention of the holy lama. Follow it. The karma is exhausted. Arrived at the intention of spontaneous accomplishment without action. Now it has become vast and boundless goodness. Alala! This is the key point, but it is not understood. Realization is enough, but effort is needed. Abiding is enough, but busy with what? Hearing is just words, understanding is just conceptual thought, realization is just speculation, meditation is just mental fabrication, contemplation is just dualistic grasping, accomplishment is just samsara. Now the ocean of Dharma nature is naturally present, but for a student who has not surpassed the pre-conceived notions of samsara, a karmic connection with the Great Perfection of self-nature will arise. Looking at my exhausted Dharma, a laugh arises at this isolated and helpless mind, because I have grasped the ultimate truth of this unmade Dharma nature, I am liberated from the trap of hope and fear. Meditation is enough, abiding is enough, doing is enough, abandoning is enough. For me, who has no Dharma of this or that, the intention of self-arising spontaneous accomplishment is like water and milk mixed together, but no one has understood my intention, it is a pity. Everything is already complete, yet still doing; everything is already primordially liberated, yet still liberating; everything is already primordially abiding, yet still abiding; everything is already primordially meditating, yet still meditating; everything is already primordially watching, yet still watching; everything is already primordially going, yet still going. There is nothing to do, there is no need to do, doing does not accomplish, beyond action, there is no calculation of doing or not doing. There is no need to meditate, there is nothing to meditate on, beyond meditation, meditation is futile. There is no need to look, there is nothing to look at, beyond the observer and the observed, where to look? There is no need to search, there is nothing to search for, beyond searching, there is nothing to find. Thus, abiding in a state of open and natural ease, but for those who cannot understand even when explained, there is no karmic connection for realization.
Chinese
哦地！对于那些持有耗尽之法的耶设（藏文：ཡེ་གཞག་）弟子的误解，我感到遗憾。无论我看向何处，都感到喜悦，因为空性大圆满的理解在我心中升起。我是一位瑜伽士，通过不断地在耗尽之地修行，在轮回与涅槃之间无分别地觉悟。因为用语言表达了这种理解，所以对于未来的有缘者，请将我塑造成一个雕像，就像与我亲自相遇一样，作为一种信仰的象征，以便自生之证悟能够显现。正如《自生智慧》中所说，为了表明始终安住于如此证悟之见的四大誓言之中：由于没有需要守护的誓言，因此从一开始就没有守护和分离。无有、空性、任运成就，唯一即是。这是所有密咒的伟大理解。如是说。这些都是至关重要的要点。出自殊胜大乘宝藏：誓言的分类，第七层楼。 第八层楼：阐述原始之基的实相。 如是广述灌顶与誓言之王后，现在，从确立心髓之义的自性开始。首先，为了阐述自性清净之基的界，胜义谛，秘密真言金刚之境，自然成就之坛城的本质，分为两部分：总体上阐述七个基的自性，以及分别解释无上之基。第一部分有三个方面：简要地阐述七个基的本质，将执着的七个基阐述为有缺陷的，以及将原始清净任运成就无别的基作为自己的观点。第一点是，一般来说，按照大圆满的传统，基的七种观点是根据各个宗派的自宗所持有的观点来阐述的。也就是，认为基是原始清净，认为基是任运成就，认为基是不确定的，认为基是确定的，是意义的真实基础，认为基可以被转化为任何事物，认为基可以被承认为任何事物，以及认为基是多样的，这七种。这些也都是通过将本质与原始清净的一方面联系起来，并分别承认它们。对于这种自生智慧，没有任何存在或不存在的承认，并且从离戏的大圆满明点的角度来看，基被认为是原始清净的。智慧的本质，其功德自然存在，如太阳及其光芒般具足，且无有污垢，如是认为。
English
Oḍḍiyāna! I regret the misunderstandings of those disciples of Yeshe (Tibetan: ཡེ་གཞག་) who hold the exhausted Dharma. Wherever I look, I feel joy because the understanding of the pure, vast expanse arises in my mind. I am a yogi who, by constantly training in the exhausted ground, awakens without distinction between samsara and nirvana. Because this understanding is expressed in words, for those fortunate ones of the future, please fashion me into a statue, like meeting me in person, as an object of faith so that self-born realization may arise. As it is said in "Self-Arisen Wisdom," to show that one always abides in the four great samayas of such a view of realization: Since there is no samaya to be guarded, from the beginning there is no guarding and separation. Non-existence, emptiness, spontaneously accomplished, the only one. This is the great understanding of all mantras. Thus it is said. These are crucial points. From the Supreme Great Vehicle Treasure: The classification of samayas, the seventh story. The eighth story: Explaining the reality of the primordial ground. Having extensively explained the king of empowerments and samayas, now, beginning with establishing the nature of the essential meaning. First, to explain the essence of the mandala of the spontaneously accomplished, difficult to find realm of secret mantra vajra, the ultimate truth of the ground that is naturally pure, there are two parts: explaining the nature of the seven grounds in general, and explaining the unsurpassed ground in particular. The first part has three aspects: briefly explaining the essence of the seven grounds, explaining the seven grounds of clinging as flawed, and establishing the ground of primordial purity and spontaneous accomplishment as one's own view. The first point is that, in general, according to the Great Perfection tradition, the seven views of the ground are explained according to the views held by each of the philosophical schools. That is, believing the ground to be primordially pure, believing the ground to be spontaneously accomplished, believing the ground to be indeterminate, believing the ground to be determinate, the true basis of meaning, believing the ground can be transformed into anything, believing the ground can be acknowledged as anything, and believing the ground to be diverse, these seven. These are also all acknowledged separately by relating the essence to one aspect of primordial purity. For this self-arisen wisdom, there is no acknowledgment of existence or non-existence, and from the perspective of the great bindu free from elaboration, the ground is considered to be primordially pure. The essence of wisdom, its qualities naturally present, complete like the sun and its rays, and without defilement, is how it is believed.