Tibetan
ང་ཕྱོགས་སུ་དབུལ། །ཅི་དང་ཅི་ཡི་ཕུད་རྣམས་ཀྱིས། །བླ་མ་མཆོག་ལ་བསྔོས་ཏེ་དབུལ། །མདོར་ན་བདག་གི་བསམ་པ་ཀུན། །རྣམ་པར་དག་པ་ཟོལ་མེད་པར། །བླ་མའི་ཕྱོགས་སུ་དམིགས་པར་བྱ། །ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །དགོས་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ལས། བླ་མ་བསྟེན་པས་འཁོར་རྒྱུན་འགག །དབང་བསྐུར་བསྟེན་པས་ལུས་ངག་སྨིན། །དམ་ཚིག་བསྟེན་པས་དངོས་གྲུབ་འབྱུང། །ལྟ་བ་བསྟེན་པས་ཁམས་གསུམ་འཆད། །སྒོམ་པ་བསྟེན་པས་འཁྲུལ་པ་འགག །སྤྱོད་པ་བསྟེན་པས་ལུས་སྦྱངས་འགྱུར། །བསྟེན་བྱ་འདི་ལས་གང་བྱུང་བ། །འདི་ཉིད་དམ་ཚིག་སྡོམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དམ་ཚིག་གི་རིམ་པ་ལས་འདས་ན་བསྐང་བའི་ཆོ་ག་ལ་འབད་ཅིང་། སོ་སོའི་འདའ་ཉམས་ཀྱི་ཁྱད་ཤེས་པས་བཤགས་པར་བྱའོ། །ངོ་བོའི་འདའ་ཉམས་ནི་བཤད་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། དུས་ཀྱི་འདའ་ཉམས་ནི་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་གཅིག་ལའང་། དུས་རིང་དུ་སོང་ཞིང་ལྕིར་སོང་བས། ཉམས་པའི་འགལ་བ། ཉམས་པ། འདས་པ། རལ་བ་དང་བཞིར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དམ་ཚིག་ལས་འགལ་བ་ནི་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ཉེས་པས་གོས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། སྐབས་ འདིར་ཉམས་པའི་འགལ་བ་ལ་སྦྱར་ན། དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་ཉེས་པ་ཞག་གིས་བར་མ་ཆོད་པ་ལ་དམ་ཚིག་ལས་འགལ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཟླ་བས་བར་མ་ཆོད་པ་ནི་ཉམས་པའོ། །ལོས་བར་མ་ཆོད་པ་ནི་འདས་པའོ། །ལོ་གཉིས་དང་གསུམ་སོང་བ་ནི་རལ་བའོ། །དེ་དག་ལ་སོ་སོའི་བསྐང་ཐབས་ཀྱང་ཤེས་པས་བསྐང་བར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་དམ་ཚིག་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས། སྤྱིར་ན་དམ་ཚིག་ཁྱད་པར་ལས། །དུས་ལས་ཁྱད་པར་ངེས་ཕྱེ་བ། །དམ་ལས་འགལ་ཞེས་ཉེས་བྱས་གང་། །ཞག་གིས་བར་མ་ཆོད་པར་ནི། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་བཤགས་བྱས་ན། །དེས་ནི་སོར་ཡང་ཆུད་པའོ། །ཉམས་ཞེས་ཟླ་བས་མ་ཆོད་པར། །འགྱོད་པ་དྲག་པོས་བཤགས་པས་སོ། །དམ་ལས་འདས་ན་ལོ་དག་གིས། །བར་དུ་མ་ཆོད་བཤགས་པས་སོ། །ལོ་ནི་གཉིས་དང་གསུམ་དག་ལས། །དམ་ཚིག་རལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། །མཆོག་ཏུ་དྲག་ན་གསོ་རུ་རུང་། །ལོ་གསུམ་དག་ལས་འདས་ནས་ནི། །དེ་ནི་གསོར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། །གལ་ཏེ་བླངས་ན་གཉིས་ཀ་འཚིག །ངེས་པར་ས་སྤྱོད་སྡུག་བསྔལ་ལ། །རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཁོ་ནའོ། །འགལ་ན་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་བཤགས། །ཉམས་ན་རང་གི་བདོག་པས་བསྐང་། །འདས་པ་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་། །ཉེ་འཁོར་ལུས་དང་ངག་དག་དང་། །ཡིད་དང་བདོག་པར་བཅས་པས་བསྐང་། །རལ་བ་རང་གི་སྲོག་གིས་བསྐང་། །དེ་ལས་ཕྱིར་ཡང་གྱུར་པ་ན། །ཉམས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །གསོ་བར་རུང་
Chinese
我向您供养。以种种精华之物，供养至上之喇嘛。总而言之，我的所有想法，都以完全清净、毫无虚伪地，指向喇嘛。所有美好的功德都将成就。如是说。必要之处在于《现观庄严论》中说：依止上师能断轮回，依止灌顶能成熟身语，依止誓言能生悉地，依止见解能断三界，依止修行能断错觉，依止行为能转变身体。从所依止的这些之中所产生的，即是誓言之约束。如是说。此外，如果超越了誓言的次第，就努力进行补救的仪轨。因为了解各自违犯和失坏的差别，所以要忏悔。本体上的违犯和失坏是所说的那些，而时间上的违犯和失坏是，对于一个誓言的失坏，因为时间长久而变得沉重，所以要知道有失坏的违犯、失坏、过去、破损这四种。其中，违背誓言虽然是被相似的过失所染污，但在此处如果与失坏的违犯相联系，那么对于誓言失坏的过失，如果日期间隔不断，就称为违背誓言。月期间隔不断就是失坏。年期间隔不断就是过去。过去了两三年就是破损。对于这些，也要知道各自的补救方法来进行补救。在《金刚日誓言安立经》中说：一般来说，从誓言的差别中，从时间上明确区分差别，违背誓言所做的任何罪业，如果日期间隔不断，就向所观想的对境进行忏悔，这样就能恢复原状。如果说失坏，月期间隔不断，就以强烈的后悔来忏悔。如果超越誓言，年期间隔不断地忏悔。两年和三年中，被称为誓言破损，如果非常强烈，还可以补救。如果超过三年，就不能补救了，如果勉强接受，双方都会烧毁。一定要在地上感受痛苦，持续地进行行为。如果违背，就以会众的轮带来忏悔。如果失坏，就用自己的财产来补救。过去，用儿子和妻子，以及亲近的人，身体和语言，以及意识和财产来补救。破损，用自己的生命来补救。如果从那之中再次转变，就被称为大失坏，可以补救。
English
I offer to you. With all kinds of essences, I offer to the supreme Lama. In short, all my thoughts, with complete purity and without hypocrisy, are directed towards the Lama. All good qualities will be accomplished. Thus it is said. The necessity is that in the Ornament of Clear Realization it says: Relying on the Lama cuts off the cycle of rebirth, relying on empowerment ripens body and speech, relying on samaya brings about siddhis, relying on view cuts off the three realms, relying on meditation cuts off delusion, relying on action transforms the body. Whatever arises from relying on these, is the bond of samaya. Thus it is said. Furthermore, if one transcends the order of samayas, one should strive for the ritual of restoration. Because one understands the differences between transgressions and impairments, one should confess. The transgressions and impairments of the essence are those that have been spoken of, while the transgressions and impairments of time are that, for one impairment of samaya, because time has passed for a long time and it has become heavy, one should know that there are four types: transgression of impairment, impairment, past, and broken. Among these, although violating samaya is tainted by similar faults, here, if it is related to the transgression of impairment, then for the fault of violating samaya, if the days are not interrupted, it is called violating samaya. If the months are not interrupted, it is impairment. If the years are not interrupted, it is past. If two or three years have passed, it is broken. For these, one should also know the respective methods of restoration to carry out the restoration. In the Vajra Sun Samaya Establishment Sutra it says: Generally, from the differences of samayas, from time, clearly distinguish the differences, whatever sins are committed by violating samaya, if the days are not interrupted, confess to the object of contemplation, in this way one can restore it to its original state. If it is said to be impaired, if the months are not interrupted, confess with strong regret. If one transcends samaya, confess without interruption for years. In two or three years, it is called the breaking of samaya, if it is very strong, it can still be restored. If it has been more than three years, then it cannot be restored, if one forces it, both will be burned. One must definitely experience suffering on the earth, and continuously engage in action. If one violates, confess with the wheel of the assembly. If one is impaired, restore with one's own possessions. In the past, restore with sons and wives, as well as close ones, body and speech, as well as mind and possessions. For broken, restore with one's own life. If one turns away from that again, it is called great impairment, it can be restored.
Tibetan
བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ དམ་ཚིག་བཤད་པ་ནི། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། དེ་དུས་བསྲུང་བའི་མཚམས་འདས་པའི། །མེད་དང་གཅིག་པུ་ཕྱལ་པ་ཡིས། །དེ་ཡི་གྲོགས་སུ་དེ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། རང་གི་རྟོགས་པའི་སྟེང་ནས་ཐག་ཆོད་པར་དྲང་ཐད་དུ་བརྗོད་དོ། །འདི་ལྟར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་བསྲུང་མཚམས་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ལས་མི་གཡོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཀ་དག་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་སྣང་ངོ་ཅོག་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མེད་པ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་ཤེས་པས་སྣང་བ་ལ་བདེན་ཞེན་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །ཕྱི་ནང་ཡུལ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ངང་ལ་སེམས་འཛིན་གྱི་འཇུར་བུས་མ་བཅིངས་པའི་རིག་པ་ཕྱལ་པ་བར་མེད་ཆེན་པོར་སྐྱོང་ཞིང་། ཞེན་འཛིན་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་སྒོ་ལྔ་ཧར་སངས་ཡུལ་མེད་ཀྱི་རིག་པ་རྟེན་མེད་དུ་རྗེན་ལ་ཕུད་ནས་ཕྱལ་ཕྱལ་གཏོང་བ་ནི་ཕྱལ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣང་བཏགས་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐོད་རྒལ་གྱི་དམ་ཚིག་ཏུ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཚོགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་ངོ་ཤེས་པས་འགྲུབ་པར་ཐག་བཅད་ནས། འོད་ལྔ་རང་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་སྣང་བ་བཞིའི་ཉམས་ལེན་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱས་པས། སངས་རྒྱས་རང་ཆས་སུ་གྲུབ་སྟེ། གཞན་ནས་ཚོལ་མི་དགོས་ པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །རྐྱེན་སྣང་དང་བདེ་སྡུག་བྱུང་ཚོར་དང་རྣམ་རྟོག །སྣང་བ་དང་རིག་པ་ཅི་ཤར། ཅི་སྣང་། ཅི་རིག་ཀྱང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུར་ཐག་ཆོད་པས། ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་ལྷུན་མཉམ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ལས་མི་འདའ་ཞིང་། ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་ཁྲེགས་ཆོད་དང་ཐོད་རྒལ་གཉིས་སུ་མེད་པར། ཆོས་ཉིད་ཟད་ས་ལ་ཤ་ར་ར་འོལ་ལ་ལ། ཡེ་རེ་རེ་སངས་སངས་སངས་གཏན་སྲིད་ཟིན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གསལ་ཟང་མ་རང་ཟད། རང་སངས་རང་གྲོལ། རྗེས་མེད་དུ་བུ་ནུ་ནུ། ཕྱོད་དོ་དོ། གཏད་མེད་ཡེ་སངས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་ལ་སླེབ་པས། ཆོས་ཟད་བློ་ཟད་ཡེ་ཟད་ཆེན་པོ། སུ་ཡང་འཁོར་མ་མྱོང་སྟེ། འཁོར་བ་ཡེ་ཟད། སུ་ཡང་འདའ་མ་མྱོང་སྟེ། མྱང་འདས་ཡེ་གྲོལ། རིག་པས་ཆོག །མ་རིག་པས་ཆོག །ཡོད་པས་ཆོག །མེད་པས་ཆོག །འཁོར་བས་ཆོག །འདས་པས་ཆོག
Chinese
不是这样的！第三，宣说无上之誓言：从无字中，那时守护的界限已超越，以无和唯一的散漫，成为它的朋友。略微解释所说之义：从自己的证悟之上，决断而直截了当地说。如此，自性大圆满之誓言，觉性自生之智慧，原本不从守护界限中动摇其体性。再者，就体性本净而言，作为立断之誓言，轮回之法显现的一切，显现、有、器、情、内外一切，原本无有，如阳焰之水等，以幻化八喻了知，故有从显现中解脱实执之必要。于内外无处所之觉悟状态中，不以系缚心之绳索束缚，觉性于广大无间中运行。不作任何执着，五根门豁然开朗，无处所之觉性无依而赤裸，任其散漫，此即称为散漫。有将显现解脱为法性之必要。就自性任运而言，作为顿超之誓言，自生之智慧具有功德任运成就，不依赖积聚，以自识而成就，如是决断。五光自明任运成就之体性，不离四相之修持。成就为自性成佛，故有不需从他处寻觅之必要。无论显现缘起、苦乐感受、分别念，显现和觉性显现什么、出现什么、觉知什么，皆决断为唯一的自生智慧。一切不离自解脱大平等之见地。体性法身本净与任运，立断与顿超无二无别。法性穷尽处，夏惹惹，喔啦啦，耶惹惹，桑桑桑，永恒稳固之必要有之。所有这些，皆为自明清净自灭，自醒自解脱，无有踪迹，布努努，秋多多，无所依，本觉普贤王如来之见地。证得法尽、心尽、本尽之境地。无人曾于轮回中漂泊，轮回本尽。无人曾超越，超越本解脱。以觉性满足！以无明满足！以有满足！以无满足！以轮回满足！以超越满足！
English
It is not so! Third, explaining the supreme Samaya: From the absence of letters, the boundary of protection at that time is transcended. By the absence and the solitary scattering, it becomes its friend. To explain the meaning of what was said slightly: From the top of one's own realization, speak directly and decisively. Thus, the Samaya of the Great Perfection of Naturalness, the self-arising wisdom of awareness, inherently does not waver from its essence beyond the boundaries of protection. Furthermore, in relation to the essence of original purity, as the Samaya of Trekchö, all that appears as Dharma in Samsara, all appearances, existence, containers, contents, inside and outside, are inherently non-existent, like water in a mirage, etc. By knowing the eight examples of illusion, there is a need to liberate from the clinging to truth in appearances. In the state of realizing that there is no place inside or outside, awareness is not bound by the ropes of mental grasping, and awareness is cultivated in the great unobstructed space. Without any clinging, the five sense doors are wide open, and the objectless awareness is stripped naked without support and allowed to scatter freely, which is called scattering. There is a need to liberate appearances into Dharmata. In relation to natural spontaneity, as the Samaya of Tögal, the qualities of self-arising wisdom are spontaneously accomplished, so without relying on accumulation, it is decided that it is accomplished by recognizing one's own nature. The essence of the five lights, self-luminous and spontaneously accomplished, is made inseparable from the practice of the four visions. Buddhahood is accomplished as one's own nature, so there is a need not to seek it from elsewhere. Whatever arises as conditioned appearances, experiences of pleasure and pain, and conceptual thoughts, whatever appears and is known as appearances and awareness, is decided as the sole self-arising wisdom. Everything does not go beyond the view of the Great Equality of Self-Liberation. The essence of Dharmakaya, original purity and spontaneous accomplishment, Trekchö and Tögal are inseparable. At the exhaustion of Dharmata, Shara Ra Olala, Yerere, Sang Sang Sang, there is a need to secure the eternal state. All of that is self-luminous, pure, self-exhausted, self-awakened, self-liberated, without trace, Bu Nu Nu, Chyo Do Do, without reliance, reaching the view of original awareness, Samantabhadra. Attaining the state of Dharma-exhaustion, Mind-exhaustion, and Original-exhaustion. No one has ever wandered in Samsara, Samsara is inherently exhausted. No one has ever transcended, transcendence is inherently liberated. Satisfied with awareness! Satisfied with ignorance! Satisfied with existence! Satisfied with non-existence! Satisfied with Samsara! Satisfied with transcendence!