Tibetan
གྱི། །དྲན་བསམ་འཕྲོ་འདུའི་ངོ་བོ་བསྟན། །དགའ་དང་མི་དགའ་བཟང་ངན་སེམས། །ཡོད་མེད་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཕྱི་རུ་བརྟགས་ཏེ་ནང་དུ་བསམ། །ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་དྲན་པ་ཉིད། །ཕྱི་ནས་སྐྱེ་རྒྱུན་ཆད་པར་ངེས། །འདི་ཡི་དགོས་པ་གོང་གིས་དབྱེ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་རྫོགས་བྱས་ནས། །མངོན་སུམ་གནད་ལ་རྟག་ཏུ་དགར། །དེ་རྫོགས་ཁམས་གསུམ་འཇུག་པ་མིན། །རབ་ཏུ་གསངས་ཏེ་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་སྣ་ཁྲིད་པར་བྱེད་པ་ལ་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ལ། སྔོན་འགྲོ་དངོས་དང་རྣལ་དུ་དབབ་པ་གཉིས་ ལས། སྔོན་འགྲོ་དངོས་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། ལུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིས། །སོ་སོའི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འགག་པས། །རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བྱས་ཏེ། །ལུས་སྦྱངས་སེམས་ལ་ཕན་པའོ། །ངག་ནི་ཧཱུྃ་ཞེས་གནས་པ་ལས། །རྒྱས་གདབ་པ་དང་རྩལ་སྦྱང་ཉིད། །གཉེན་བཙལ་ལམ་དུ་གཞུག་པ་ཡིས། །དེ་ལྟར་ངག་སྦྱངས་སེམས་ལ་ཕན། །སེམས་ནི་ཐོག་མ་བྱུང་ས་དང་། །བར་དུ་གནས་དང་ཐ་མ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟག་དཔྱད་ན། །སེམས་སྦྱངས་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །ཞེས་སོ། །རྣལ་དབབ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་རྣལ་དབབ་བྱ། །ཞེས་སོ། །སྔོན་འགྲོ་དེ་དག་གི་དགོས་པ་ནི། ཐུན་མོང་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བར་ཆད་ཞི་ཞིང་སྡིག་སྒྲིབ་འབྱང་ལ། མཆོག་གི་དགོས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་སྟེ། འདི་ལ་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་བརྟག །ཅེས་སོ། །རྣལ་དབབ་གསུམ་གྱི་དགོས་པ་ནི། ལུས་རྣལ་དུ་ཕབ་པས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་བྱང་སེམས་རྒྱས། ངག་རྣལ་དུ་ཕབ་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་གནས་ཤིང་ཚིག་གི་རྟོག་དཔྱོད་ཟད་པར་འགྱུར། སེམས་རྣལ་དུ་ཕབ་པས་བསམ་པའི་ཞེན་ཡུལ་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གིས་སྔོན་འགྲོ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དོན་གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་གནད་ཀྱི་གདམས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཆེན་པོ་བཞི་ སྟེ། སྔོན་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་གནད་ཇི་ལྟར་གཟིར་བ། གནད་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རང་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་སྣང་བ་བཞི་ཇི་ལྟར་འཆར་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་གྲོགས་སམ་རྒྱབ་རྟེན་ནམ་མཐའ་རྟེན་དུ་མན་ངག་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་བྱུང་བསྟན་པའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ལྟར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བྱས་ནས། །མངོན་སུམ་དོན་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར། །ལུས་ངག
Chinese
也。显现忆念散乱的自性。喜不喜欢，好坏之心。对于所有存在不存在的各种事物。向外观察，向内思考。如何思考的忆念本身。确定从外产生的延续将会断绝。这个的必要性由上面区分。那样做完所有行为后。总是乐于现量要点。那圆满并非进入三界。应当极其隐秘地依止。如此说。第三，引导心的方法是身语意的加行。加行分为真实加行和安住两种。 其中，真实加行是。《总集经》中说：身体的加行。各自行为的因停止。做金刚跏趺坐。调伏身体利益心。语是安住于吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。增长和锻炼自身。寻找善知识并进入道。如此调伏语利益心。心是最初产生的地方。中间安住和最后去处。如此观察分析三者。调伏心，了解心的实相。如此说。安住是那本身中说：具有瑜伽者安住。如此说。那些加行的必要性是。共同的是身语意三者的障碍平息，罪障清净。殊胜的必要是解脱于佛的身语意之中。对此有两种必要。观察共同和殊胜的区别。如此说。安住三者的必要性是。身体安住能增长五蕴、十八界和菩提心。语言安住能安住于不可言说的意义，并且能穷尽语言的分别念。心安住具有解脱于思虑执着的必要。那些已经阐述了加行。 第二，正行，无漏智慧瑜伽士的续部中如何阐述的要诀教授，有四种大的法类。首先，如何折磨身语意的要点。依靠三种要点，将法性现量安住于自身。如此修持后，四种显现如何生起。为了那些的帮助或后盾或边际，阐述口诀。第一是。《自生续》中说：如此做完加行后。为了观察现量意义。身语
English
Also. It shows the nature of remembering and scattering thoughts. Like and dislike, good and bad mind. For all kinds of things that exist and do not exist. Examine outwardly and think inwardly. The very memory of how one thinks. It is certain that the continuity of arising from outside will be cut off. The necessity of this is distinguished by the above. Having completed the practice in that way. Always rejoice in the obvious key points. That completion is not entering the three realms. It should be practiced with utmost secrecy. So it is said. Third, the method of guiding the mind is the preliminary practices of body, speech, and mind. Preliminary practices are divided into two: actual preliminary practices and abiding. Among them, the actual preliminary practice is. In the "Collection of Transformations": By the preliminary practice of the body. Because the causes of each action cease. Having done the vajra posture. Training the body benefits the mind. Speech is abiding as Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Roman transliteration: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum). Increasing and training oneself. Seeking a good friend and entering the path. Thus, training speech benefits the mind. The mind is the place where it first arises. Abiding in the middle and going to the end. Thus, if one examines and analyzes the three. Training the mind, one knows the nature of the mind. So it is said. Abiding is said in that very same: One who possesses yoga abides. So it is said. The necessity of those preliminary practices is. Commonly, the obstacles of body, speech, and mind are pacified, and sins and obscurations are purified. The supreme necessity is liberation into the expanse of the Buddha's body, speech, and mind. There are two necessities for this. Examine the distinction between common and supreme. So it is said. The necessity of the three abidings is. By abiding the body, the aggregates, elements, and bodhicitta increase. By abiding the speech, one abides in the meaning that cannot be expressed, and the conceptual thoughts of words are exhausted. By abiding the mind, there is a necessity of liberation from the objects of thought and attachment. Those have already explained the preliminary practices. Second, the main practice, how the key instructions are explained in the tantra of the flawless wisdom yogi, there are four great categories of Dharma. First, how to torment the key points of body, speech, and mind. Relying on the three key points, to directly establish the nature of reality in oneself. After practicing in this way, how the four appearances arise. To show the oral instructions as a help or support or boundary for those. The first is. In the "Self-Arisen Tantra": Having done the preliminary practice in that way. In order to look at the obvious meaning. Body, speech
Tibetan
་ཡིད་ནི་རབ་ཏུ་གཅུན། །ལུས་ནི་སེང་གེ་ལྟ་བུ་དང་། །དྲང་སྲོང་དང་ནི་གླང་ཆེན་ཚུལ། །འདི་ལས་གཡོ་བར་མ་བྱས་ན། །སངས་རྒྱས་སུམ་སྟོང་ཉིད་དང་ཡང་། །སྐལ་བ་དག་ནི་མཉམ་པ་ཡིན། །ངག་ནི་ཇི་ལྟར་ལྐུགས་པ་བཞིན། །སུ་དང་བརྡ་ཙམ་ཉིད་མི་བྱ། །འདི་ལྟར་སུ་ཡིས་བྱས་པའི་མི། །སེམས་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་རང་ཆོད་དོ། །འདི་ལྟར་ལུས་ངག་སུས་གཅུན་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ། །འདི་ཡིས་གོམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། མངོན་སུམ་གནད་ནི་ལུས་ངག་སེམས། །སོ་སོའི་གནད་རྣམས་ངེས་པར་བསྟུན། །དེ་ཡང་ལུས་ནི་སྐུ་གསུམ་ལས། །རྒྱུན་དུ་འདའ་བར་མི་བྱའོ། །ངག་ནི་བསླབ་དང་གནས་པ་དང་། །ལ་བཟླ་བརྟན་པར་བྱ་བའོ། །སེམས་ནི་དབྱིངས་ལ་གཏད་པས་འགྲུབ། །ཅེས་པས། ལུས་ཀྱི་གནད་འདུག་སྟངས་གསུམ་ལས་མི་གཡོ་བ། ངག་གི་གནད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལས་མི་གཡོ་བ། སེམས་ཀྱི་གནད་ཕྱིའི་ དབྱིངས་ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་དུ་བལྟ་བ་ལས་མ་ཡེངས་ཤིང་རྟོག་པ་མེད་པའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བ་གསུམ་མཆོག་ཏུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་གནད་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རང་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གནད་གསུམ་གྱིས་རང་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ། མངོན་སུམ་གྱིས་རང་ངོ་སྤྲད་པ། ཉམས་ལེན་གྱིས་གནད་དུ་བསྣུན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་སྲས་གཅིག་ལས། དེ་ལྟར་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡི། །གནད་ཀུན་རབ་ཏུ་གཟིར་བ་ཡིས། །རིག་པ་ཉིད་དང་མངོན་སུམ་དུ། །བླ་མའི་ལུང་ལས་ཤེས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། གནད་གསུམ་མན་ངག་འབྲལ་མི་བྱ། །དེ་ཡང་སྒོ་དང་ཡུལ་ཉིད་དང་། །རླུང་དང་རིག་པའི་གནད་ཉིད་བསྟེན། །སྒོ་ནི་སྐུ་གསུམ་མིག་གིས་བལྟ། །ཡུལ་ནི་སྒྲིབ་བྱེད་བྲལ་བའོ། །རླུང་རིག་དལ་བས་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ། །ཅེས་པས། སྒོའི་གནད། ཡུལ་གྱི་གནད། རླུང་རིག་གི་གནད་དང་གསུམ་ལས། སྒོའི་གནད་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་ལས་མི་འགུལ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྒྱང་ཞགས་འགུལ་བ་མེད་པ་གནད། །འདི་དུས་ལྟ་སྟངས་གསུམ་དང་སྦྱར། །ཞེས་པ་དང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སྒོ་ནི་དེ་ཉིད་མི་འགུལ་དང་། །གསལ་བྱེད་རྣམ་གཉིས་མི་འགུལ་བ། །ཞེས་སོ། །དེའང་མིག་གཉིས་མི་འགུལ་བས་འོད་རྩ་མི་འགུལ། དེས་རྟོག་པ་རྒྱུན་ཆད་པའོ། །ཡུལ་གྱི་གནད་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་མིག་གཏད་དེ་ཤེས་པ་མ་ཡེངས་པར་བལྟ་བ་ནི་ དབྱིངས་དང་རིག་པའི་ལྟ་སྟངས་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་ནམ་མཁའ་ནི་དབྱིངས་རྣམ་དག་གི་སྒྲོན་མ་འཆར་བའི་གཞི་ཡིན་པས་དེར་བལྟ
Chinese
心要完全调伏，身如狮子，如仙人，如大象。不从这些姿势移动，与三千佛陀，具有同等的福分。语如哑巴，不与任何人做任何表示。像这样做到的人，自能断绝心的散乱。像这样身语被调伏的人，对于法界的光明，会因此而习惯。又，在《超越论》中说：显现的关键是身语意，各自的关键要确定地遵循。其中，身体不应离开三身。语言要学习、安住和复诵，并使其稳固。心要安住在法界中才能成就。因此，身体的关键是不动摇于三种坐姿，语言的关键是不动摇于不可言说，心的关键是不散乱地观视外在的法界虚空中心，并且不从无念的状态中动摇，这三者是最重要的修习。第二，依靠三个关键，将法性显现降到自己身上，有三点：通过三个关键降到自己身上，通过显现认识自己，通过修行来掌握关键。第一点，在《佛子唯一》中说：像这样，通过彻底地掌握身体等所有关键，就能通过智慧和显现，从上师的教言中得知。又，在《超越论》中说：三个关键和口诀不可分离。也就是要依靠门、境以及气和智慧的关键。门是用眼睛观看三身。境是远离遮蔽。气和智慧的缓和能成就智慧。因此，门的的关键是不动摇于三种观看方式。其中说：视线不动摇是关键，此时要结合三种观看方式。又，《摩尼宝鬘》中说：门就是那个不动摇，以及两个明点不动摇。也就是说，双眼不动摇，光脉就不会动摇，这样就能断绝分别念的相续。境的关键是将视线固定在眉间虚空，并且不散乱地观看，这称为法界和智慧的观看方式。因为虚空是法界清净之灯显现的基础，所以要观看它。
English
The mind must be completely subdued. The body should be like a lion, like a sage, like an elephant. If you do not move from these postures, you will have the same fortune as three thousand Buddhas. Speech should be like a mute, not making any gestures to anyone. A person who does this will naturally cut off the distractions of the mind. A person who subdues body and speech in this way will become accustomed to the light of the Dharmadhatu. Furthermore, in the *Transcendent Treatise*, it says: The key to manifestation is body, speech, and mind. The key to each must be followed precisely. Moreover, the body should not depart from the three kayas. Speech should be learned, abide, and repeated, and made firm. The mind is accomplished by entrusting it to the Dharmadhatu. Therefore, the key to the body is not to waver from the three postures, the key to speech is not to waver from the unspeakable, and the key to the mind is not to be distracted from looking at the center of the outer Dharmadhatu of empty space, and not to waver from the state of non-thought. These three should be practiced as supreme. Second, relying on the three keys, there are three ways to bring the manifestation of Dharmata directly onto oneself: bringing it onto oneself through the three keys, recognizing oneself through manifestation, and mastering the key through practice. First, in *The Only Son of the Buddha*, it says: In this way, by thoroughly mastering all the keys of body and so on, one can know from the instructions of the guru through wisdom and manifestation. Also, in the *Transcendent Treatise*, it says: The three keys and the oral instructions are inseparable. That is, rely on the keys of the door, the object, and the prana and wisdom. The door is to look at the three kayas with the eyes. The object is to be free from obscurations. The slowing of prana and wisdom accomplishes wisdom. Therefore, the key to the door is not to move from the three ways of looking. It says: The key is that the gaze does not move. At this time, combine it with the three ways of looking. Also, in *The Rosary of Pearls*, it says: The door is that which does not move, and the two clarifiers do not move. That is, when the two eyes do not move, the light channels do not move, and thus the continuity of thoughts is cut off. The key to the object is to fix the gaze on the space between the eyebrows and to look without distraction. This is called the way of looking at the Dharmadhatu and wisdom. Because space is the basis for the arising of the lamp of the pure Dharmadhatu, one should look at it.