Tibetan
ཕྲད་པས་གྲོལ་བ་ཡིན་པས། སྣང་ བ་དེ་ཉིད་བློས་མ་བསྒྱུར། སྣང་བས་མ་དཔྱད་པར་བཞག་པས་རང་དག་ཏུ་གྲོལ་བའོ། །ཅེར་གྲོལ་མཐོང་ཡལ་ལ་བཞི་སྟེ། ཅེར་གྲོལ་གྱི་གོ་བ། ཅེར་གྲོལ་དུ་འཇོག་པའི་འཐད་པ། གྲོལ་ལུགས། དཔེའོ། །ཅེར་གྲོལ་གྱི་གོ་བ་ནི། ཅེར་གྱིས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཉིད་མཐོང་བར་གྲོལ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་རང་ལ་མཐོང་ངམ་ཐོས་སམ་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་རྩིས་ཐེབས་སོ། །ཅེར་གྲོལ་དུ་འཇོག་པའི་འཐད་པ་ལ་གསུམ། རིགས་པ། ལུང་། གཏན་ཚིགས་སོ། །རིགས་པ་ནི་གཏད་ཡལ་གང་དུའང་མ་དམིགས་པས་འཐད་དེ། སྣང་བ་སྣང་ཐོག་ཏུ་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་དང་། ཤེས་པ་འགྱུ་ཐོག་ཏུ་འགྱུ་བ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་སྟེ། སྟོང་པ་རང་སོའི་གནད་ཀྱིས་གཟུགས་ཅེར་གྱིས་མཐོང་བས་གཟུགས་སོ་སྙམ་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་གྲོལ་བར་ཅིས་ཤེས་ན། གཟུགས་སུ་མཐོང་བས་གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་སྤྲོས་པ་ཆོད། དེ་ལ་ཅེར་གྱིས་བཞག་པས་དེ་ཉིད་གྲོལ་ཏེ་གཞན་ལ་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །ལུང་གིས་འཐད་པ་ནི། གསེར་གྱི་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཅེར་གྲོལ་ཆེན་པོའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀ་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །གཏན་ཚིགས་ནི་ཕྱོགས་བྲལ་རང་དག་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འཐད་དེ། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཅེར་གྲོལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཅེར་གཞག་པས་གཞག་ སར་གྲོལ་ལ། གྲོལ་སར་ཡལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོལ་ལུགས་ནི། ཆོས་ཅན་དུམ་བུ་ལ་བསླབས་པས་དུམ་བུ་ཅེར་སར་གྲོལ་ཏེ། གང་དུའང་སོང་བ་མེད་པ་དང་། གང་ནས་ཀྱང་འོང་བ་མེད་པ་དང་གང་དུའང་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང་། གར་ཡང་གནས་པ་ལས་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཅན་སྤྱི་ལ་བསླབས་པས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཅེར་གྲོལ་དུ་སོང་བའོ། །དཔེ་ནི་གཟུ་བོའི་བློ་ཅན་ལྷ་ཁང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། མཐོང་ལ་རིས་མེད་པའོ། །བཞི་པ་མཐའ་གྲོལ་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བའི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟོས་པ་གང་ལའང་མི་འཆའ་བའི་གནད་ནི། གཅིག་གི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་པས་གཉིས་སུ་མི་གནས་ལ། གཉིས་ལས་གྲོལ་བས་གཅིག་ཏུའང་མི་གནས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མུ་བཞི་འགགས་པ་ལ་གྲོལ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱའོ། །མཐའ་གྲོལ་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཐའ་གྲོལ་གྱི་གོ་བ། མཐའ་གྲོལ་དུ་འཇོག་པའི་འཐད་པ། གྲོལ་ལུགས་སོ། །མཐའ་གྲོལ་གྱི་གོ་བ་ནི། ཡོད་པ་དང་། མེད་པ་དང་། སྣང་བ་དང་། སྟོང་པའི
Chinese
因为相遇而解脱，所以显现本身不要用分别念改变。显现不作观察而安住，即能于自性清净中解脱。直解脱、见解脱有四：直解脱的意义，安住于直解脱的道理，解脱的方式，比喻。直解脱的意义是：仅仅以直视就能于所见中解脱，即于第一个刹那，仅以见、闻或觉知就能解脱，这属于法性现前的范畴。安住于直解脱的道理有三：理证、教证、论证。理证是：因为在任何执著和散乱中都无所缘，所以合理。显现于显现之上显现，仅以显现就能解脱；觉知于流动之上流动，仅以流动就能解脱。以空性自生的要诀，直视色法，仅以认为是色法为缘，就能于彼中解脱。声音等也是如此。如何得知已经解脱呢？因为见到色法，就能断除不是色法的戏论。于彼安住于直视，就能于彼中解脱，因为不会生起趋入其他的觉知。教证的道理是：在《金刚藏续》中说：“以直解脱的殊胜见，佛与有情皆解脱。”论证是：以离边自净的论证而合理。如此，显现是直解脱，因为彼者安住于直视，于安住处解脱，于解脱处消失的缘故。解脱的方式是：对法相的片段进行训练，片段就能于直视处解脱，不会去往任何地方，也不会从任何地方来，也不会去往任何地方，也不会在任何地方停留而发生改变。对法相的整体进行训练，一切显现都能于直解脱中消失。比喻是：如同公正之人前往寺庙，对所见没有分别。第四，边解脱，依靠远离依赖的要诀，不执著于任何依赖的要诀是：因为从一边的边解脱，所以不住于二；因为从二边解脱，所以也不住于一。同样，对于二者和非二者的四句止息，称为解脱。边解脱远离依赖有三：边解脱的意义，安住于边解脱的道理，解脱的方式。边解脱的意义是：有和无，显现和空性
English
Since liberation occurs through encounter, do not alter the appearance itself with conceptual mind. By leaving the appearance unexamined, it is liberated into self-purification. There are four aspects of direct liberation, seeing liberation: the meaning of direct liberation, the reason for abiding in direct liberation, the manner of liberation, and examples. The meaning of direct liberation is: liberation into seeing that which is seen merely by directly seeing it, that is, liberation through merely seeing, hearing, or knowing in the first moment. This falls under the category of the manifestation of dharmata. There are three reasons for abiding in direct liberation: reasoning, scripture, and logic. The reasoning is that it is reasonable because there is no object of focus in any grasping or distraction. Appearance is liberated by merely appearing on top of appearance, and knowing is liberated by merely moving on top of movement. Through the key point of emptiness itself, one is liberated by relying on merely thinking that form is form by directly seeing it. Similarly, this applies to sound and so on. How do you know that it is liberated? Because seeing form cuts off the elaboration of what is not form. By abiding in direct seeing, it is liberated in that very place, because the knowing that enters into something else does not arise. The scriptural reason is: In the Guhyagarbha Tantra, it says, "Through the view of great direct liberation, both Buddhas and sentient beings are liberated." The logical reason is that it is reasonable through the logic of being free from extremes and self-purifying. Thus, appearance is direct liberation, because by directly placing it, it is liberated in the place of placement, and it disappears in the place of liberation. The manner of liberation is: by training on a fragment of a phenomenon, the fragment is liberated in the place of direct seeing, not going anywhere, not coming from anywhere, not going anywhere, and not changing from staying anywhere. By training on the whole of a phenomenon, all appearances disappear into direct liberation. The example is like a fair-minded person going to a temple, without any partiality in seeing. Fourth, extreme liberation, the key point of being free from dependence, is that the key point of not clinging to any dependence is: because it is liberated from the extreme of one, it does not abide in two; because it is liberated from two, it does not abide in one either. Similarly, liberation is nominally called the cessation of the four extremes of both and neither. There are three aspects of extreme liberation being free from dependence: the meaning of extreme liberation, the reason for abiding in extreme liberation, and the manner of liberation. The meaning of extreme liberation is: existence and non-existence, appearance and emptiness.