Tibetan
་མེད་པའི་མི། །ང་ཡི་སྐུ་ལ་འདི་ཡིས་རེག །གཏི་མུག་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་ཀྱི། །ཞེན་པ་དྲག་པོ་ནམ་སྐྱེས་ན། །ང་ཡི་རིག་པ་རྟོག་མེད་ཡིན། །འདི་ཉིད་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ། །ང་ཡི་མིག་ལ་འདི་ཉིད་མཐོང་། །ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཕྱིར་སྣང་ཚེ། །ང་ཡི་སྒྲིབ་པ་རང་དག་ཕྱིར། །འདི་ལ་རྗེས་སུ་གཅོད་མེད་ན། །ང་ཡི་སྒྲ་རྣམས་འདི་ཡིས་ཐོས། །བསམ་པའི་རྟོག་ཚོགས་འདུས་པའི་ཚེ། །ང་ཡི་ཏིང་འཛིན་མི་རྟོག་བཟང་། །འདི་ལ་ཞེན་པའི་བློ་མེད་ན། །ང་ཡི་དྲི་རྣམས་འདི་ཡིས་ཚོར། །རགས་པའི་གཟུགས་ལ་བློ་ཞུགས་ཚེ། །ང་ཡི་ཉམས་མྱོང་ཤར་བས་ཡིན། །འདི་ལ་གཅིག་དང་གཉིས་ཟད་ནས། །འདིས་ནི་ང་ཡི་རོ་རྣམས་མྱོང་། །འདི་ལྟར་སྣང་ཚད་ཐོས་ཚད་ཀུན། །ཀུན་བཟང་ང་ཡི་རོལ་པར་བཤད། །རོལ་པའི་འཆར་བྱེད་མ་འགགས་པས། །ང་ཡི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་འབྱུང་། །ཡོན་ཏན་སྣང་བྱེད་འདི་ཙམ་པས། །ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཟད་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་ཕྱག་རྒྱའི་ཞིང་། །ཞེས་སོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་ཀྱི་རིག་པའི་ངང་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་རང་གཞག་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བྱུང་ཚོར་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །མ་བསམས་ལྷག་མཐོང་སྣང་བ་ནི། །འགྲོ་འོང་ཟད་པའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །གཟུང་བ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །མ་འགགས་དག་པའི་སྣང་བ་ནི། །རོལ་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །འཛིན་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །རང་ཤར་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་ནི། །མ་འགགས་མི་རྟོག་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཟུག་རྔུ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བདག་རྟོག་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ནི། །རང་གཞག་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །རྟག་ཆད་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བཟང་ངན་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ནི། །སྤང་བླང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །བླང་དོར་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཕྱོགས་མེད་རང་གྲོལ་སྣང་བ་ནི། །ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཞེས་སོ། །འདི་ལ་རིག་པ་འཕྲོ་འདུ་མེད་པར་གནས་པའི་དུས་ན་གནས་ཆའི་མི་རྟོག་པ་དེ་སྒོམ་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན། འདིའི་དུས་ཀྱི་རིག་གེ་སིང་ངེ་བའི་གསལ་དྭངས་ཀྱི་རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་མ་ཡེངས་པར་ཕྱལ་ལེ་སྐྱོང་བའོ། །ཡང་རིག་པ་ཡུལ་ལ་འཆར་དུས་གང་ཤར་ལ་ལྟ་བ་དེ་ སྒོམ་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དེའི་དུས་ཀྱི་རིག་པ་གསལ་རྗེན་རྗེན་པའི་ཆ་དེ་མ་ཡེངས་པ
Chinese
无有之人啊！此触碰我的身体。贪嗔痴的，强烈执着何时生起？我的觉性即是无分别。此即自己解脱自己，我的眼睛看见此。当意识的念头向外显现时，为了我的遮障自然清净。对此没有后续的斩断，我的声音都由此听闻。当思维的分别聚合之时，我的无分别禅定殊胜。对此没有执着的念头，我的气味都由此觉知。当粗大的色相融入于心时，这是因为我的体验生起。对此一和二耗尽之后，此即品尝我的味道。如此显现之量、听闻之量一切，被说为普贤我之嬉戏。嬉戏的显现不停止，我的功德自然生起。功德显现仅此而已，不会耗尽，没有穷尽。因此是三身手印的刹土。
English
Oh, person without existence! This touches my body. When does strong attachment to greed, hatred, and delusion arise? My awareness is then without discrimination. This itself liberates itself, my eyes see this. When the mind's thoughts appear outward, for the sake of my obscurations being naturally purified. If there is no subsequent cutting off of this, all my sounds are heard by this. When the collection of thoughts and concepts gathers, my non-conceptual samadhi is excellent. If there is no thought of attachment to this, all my smells are sensed by this. When the coarse form enters the mind, it is because my experience arises. When one and two are exhausted in this, this tastes my flavors. Thus, all that appears and all that is heard, is said to be the play of Kuntuzangpo (普贤). Because the manifestation of play does not cease, my qualities naturally arise. The manifestation of qualities is only this much, it will not be exhausted, there is no end. Therefore, it is the realm of the three bodies and mudras.
Tibetan
ར་སྐྱོང་བའོ། །གནད་འདི་མ་གོ་ན་གནས་པ་དང་འཆར་བ་གཉིས་ལ་ལྟ་བ་དེ་སྒོམ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་སྙམ་ནས་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་གནས་པ་ཙམ་བསམ་གཏན་གྱི་ལྷ་དང་འདྲ་ལ། འཆར་བ་ཙམ་ཐ་མལ་གྱི་རྟོག་པ་དང་འདྲ་བས་དེ་ལ་བསྒོམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་རེ་སྐན་ནོ། །འདིར་གང་གི་དུས་ཡིན་ཀྱང་རིག་པའི་ཆ་རྗེན་པ་ཟང་ཐལ་ཤེལ་གོང་འདྲ་བ་དེ་ཀློང་དུ་མ་གྱུར་རིང་ལ་སྐྱོང་། གྱུར་ནས་དེའི་ངང་ལ་མི་འབྲལ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྲེགས་གཅོད་ཀྱི་དོན་གོ་རིག་པ་རྗེན་ལ་ཕུད་ནས་སལ་སལ་སྐྱོང་བ་དེ་ལ་ཟེར་བས་གནད་འདི་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་བར་ཡོད་པས་ངོ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུའང་ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། སེམས་འཛིན་ལྟ་སྒོམ་མེད་ན་ཆོས་སྐུ་དངོས་པོ་ཡིན། །ལྟ་བའི་རྩལ་གསུམ་འབྱོངས་ན་སྣང་བ་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་། །བྱ་བྱེད་གཡེང་བ་མེད་ན་ཆོས་ཉིད་བདེ་བའི་ས། །གཅིག་པུ་དལ་བར་འདུག་ན་རྩལ་གསུམ་རང་ལས་འབྱུང་། །ཐད་ཀ་གྲོགས་སུ་ཤེས་ན་ཅོག་གཞག་གཅིག་གི་ངང་། །དེ་དང་རྒྱུན་དུ་གནས་ན་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཀུན་ལ་ཡང་དག་གནས། །གསང་བའི་སྔགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དོན་གསུམ་པ་ཡོངས་གྲོལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཆིངས་སུ་བཅིང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡོངས་གྲོལ་གྱི་གནས་ལུགས་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། དེའི་ རྣམ་གྲངས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། ངོ་བོ་ནི་རིག་པ་རྗེན་པའི་དོན་དེ་ངོས་བཟུང་ལ། གནས་ན་གནས་ཐོག་ཏུ་ཕྱམ་གདལ། འཆར་ན་འཆར་ཐོག་ཏུ་དྭངས་ཕྱེ་ནས་བཞག་པས་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ཟང་ཐལ་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དགོངས་པ་གཅིག་ལས་གཡོས་པ་མེད། །སྣང་བ་སྣང་བའི་ཐོག་གསལ་བས། །བཞིན་དང་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལས། །གྲོལ་བ་དེ་དང་དེ་ཉིད་གྲོལ། །ཤེས་པ་འགྱུ་བ་སྟོང་ཡལ་བས། །མཐོང་ཞེས་རིག་པ་ཐ་དད་མིན། །དེ་ཉིད་རང་གི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ། །གཅིག་ཤེས་པས་ནི་ཀུན་གྲོལ་ཕྱིར། །གཉིས་དང་གསུམ་གྱི་གྲངས་མཐའ་ཟད། །རྟོག་ཅིང་འཛིན་པའི་ཡུལ་མི་སྣང་། །འགྱུ་དང་འཛིན་པ་ཡེ་ནས་སྟོང་། །སྟོང་པའི་དགོངས་པ་གསལ་རྫོགས་པས། །དུ་མའི་གྲངས་མཐའ་ཟད་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཁྱུང་ཆེན་ལས། ཆོས་ཀུན་སྤྲོས་དང་བྲལ་ཞིང་རྙོག་མེད་པས། །བྱས་མེད་རང་སར་གྲོལ་བའི་གནད་འདི་རབ་ཏུ་ཆེ། །རྒྱུ་འགགས་རྐྱེན་ཡལ་འབྲས་བུ་ཟད་པའི་གནད། །གང་ལ་མ་བརྟེན་གཅིག་གྲོལ་ཀློང་ཉིད་དོ། །སྤྱོད་བྲལ་སྒོམ་དག་བལྟ་རུ་མེད་པའི་དོན། །མ་བཅོས་སྣང་བ་རང་སར་བཞག་པས་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །སྣང་བ་སྣང་ཐོག་ལས་
Chinese
是为守护之。若不理解此要点，则会误以为观待于住与起二者即是修行的体性。仅仅心住止如同禅定的天神，仅仅生起如同庸常的分别念，因此即使修彼亦难望获得佛果。于此处无论何时，皆守护赤裸的、通透如水晶球般的觉性之分，直至其未转为法界。转为法界后，则安住于彼之状态而不离。彻却之义即是理解觉性赤裸而剔透，松缓守护，故此要点极为重要，应予认识。如是亦于无字中云：无有心之执持，无有见修，则法身即是实物。若通达见之三要，则显现即是法身之法界。若无有作为散乱，则法性即是安乐之所。若独处寂静，则三要自生。若知当下为友，则唯一安住。若恒常安住于彼，则于彼何所作为？广大显现皆安住于真实。秘密真言之实性即是彼。如是。第三义，将完全解脱系缚于大平等之中有二：总的显示完全解脱之安住方式，及其 名相分别解说。初者有本体与差别二者。本体是于觉性赤裸之义上确定，住则于住处平展，起则于起处澄净分离而安放，自灭无迹通透，如《超越思维》云：心念不离一，显现于显现上明，如面与镜，解脱即是彼与彼解脱。觉知流动空寂灭，见故觉性非他异，彼即于自处解脱，一解脱故一切解脱，二与三之数量穷尽，思与执之境不现，动与执着本自空，空性之意光明圆满，众多之数量穷尽。如是说。又如《大鹏》云：诸法皆离戏论无有垢染，无作自解脱之要点极为重要。因灭缘尽果耗之要点，不依赖于任何一，一解脱即是法界。离行持，禅修清净，无有可观待之义，不作做，显现于自处安放而解脱。如是说。显现于显现上
English
This is to protect it. If you do not understand this key point, you will mistakenly think that looking at the two, abiding and arising, is the nature of meditation. Merely the mind abiding is like a deity of meditative absorption, and merely arising is like ordinary conceptual thought, so even if you meditate on that, it is difficult to hope to attain Buddhahood. Here, no matter when, protect the naked aspect of awareness, which is transparent like a crystal ball, as long as it has not become the expanse. Once it has become the expanse, then abide in that state without separating from it. The meaning of Trekchö is to understand that awareness is naked and clear, and to protect it loosely, so this key point is very important and should be recognized. As it is also said in the wordless teachings: Without mind-holding, without view or meditation, the Dharmakaya is an object. If the three skills of view are mastered, appearance is the expanse of the Dharmakaya. If there is no activity or distraction, the nature of reality is the place of bliss. If you sit alone in stillness, the three skills will arise from within. If you recognize the present moment as a friend, you will be in a state of single pointedness. If you abide in that continuously, what is there to do with it? All great appearances abide in truth. The essence of secret mantra is that very thing. So it is. The third meaning, binding complete liberation into the Great Equality, has two aspects: the general presentation of the state of complete liberation, and its specific enumeration of categories. The first has two aspects: essence and division. The essence is to identify the meaning of naked awareness, and when it abides, to spread it out flat in its place of abiding; when it arises, to clarify and separate it in its place of arising, so that it vanishes on its own, without trace, and is completely transparent. As it says in *Transcending Thought*: "Mind does not move from one thought. Appearance is clear on appearance. Like a face and a mirror, liberation is that and that itself is liberated. Knowing moves, vanishes into emptiness, seeing is not a different awareness. That itself is liberated in its own place. Because one knows, all are liberated. The limit of the numbers two and three is exhausted. The object of thought and grasping does not appear. Movement and grasping are empty from the beginning. Because the intention of emptiness is clear and complete, the limit of many numbers is exhausted." So it says. And as it says in *The Great Garuda*: "All dharmas are free from elaboration and without impurity, this key point of unmade self-liberation is extremely important. The key point of the cessation of cause, the vanishing of conditions, and the exhaustion of result, not relying on anything, one liberation is the expanse itself. The meaning of being free from conduct, meditation being pure, without anything to look at, is that appearances are left in their own place without fabrication, and are liberated." So it says. Appearance on appearance