Tibetan
་པས། །ཡེ་ནས་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །བསམ་པའི་འཕྲོ་འདུ་ཡེ་སྟོང་པས། །ཡེ་ནས་བསམ་གཏན་ཆེན་པོར་གནས། །བྱས་དང་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བྱ་བྱེད་བྲལ། །གཞི་ནས་གཞན་བྱུང་ཆོས་མེད་པས། །གདོད་ནས་རང་བྱུང་ཉག་གཅིག་གོ། །གཅིག་དང་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ཟད་པས། །ཐིག་ལེ་ཟླ་དང་བྲལ་བ་ཉིད། །མུན་པ་གདོད་ནས་རྣམ་དག་པས། །རིག་པ་ཡེ་ནས་འོད་གསལ་ཉིད། །འཁོར་བ་ཆོས་ཉིད་འགགས་ཟིན་པས། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་པ། །མཚན་མའི་དངོས་པོ་སྟོང་སངས་པས། །བདག་འཛིན་བློ་ནི་ཡེ་ནས་ཟད། །ཅེས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཡེ་ནས་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་དག་ཟིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། དོན་ནི་སྐྱེ་མེད་རང་གསལ་ཉིད། །དེ་ལ་གཉེན་པོས་གཞིག་ཏུ་མེད། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མེད། །ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད། །བཟང་དང་ངན་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད། །ཡིན་དང་མིན་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །རྟོག་དང་མི་རྟོག་ཆོས་ལས་འདས། །རྟག་དང་ཆད་པར་གཉིས་དང་བྲལ། །གོལ་དང་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་ལས་འདས། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་གཉིས་སུ་མེད། །དག་དང་མ་དག་མཐའ་ལས་འདས། །སེམས་དང་ཡིད་དང་ཆོས་ལས་འདས། །ཤེས་དང་མ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད། །མ་རིག་འཁྲུལ་པའི་ སེམས་ལས་འདས། །སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་ཚིག་དང་བྲལ། །གཟུང་འཛིན་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད། །རྟོག་པ་ལམ་གྱི་དྲི་མ་བསལ། །དངོས་པོར་འཛིན་པའི་ཆོས་དང་བྲལ། །ས་དང་ལམ་ལ་སྦྱང་དུ་མེད། །ལྷ་ལ་མཆོད་པ་དབུལ་མི་དགོས། །དགེ་བ་བཅུ་ཡིས་བསྐྱབ་ཏུ་མེད། །སྡིག་པས་དེ་ལ་གོས་མི་འགྱུར། །འཁོར་བ་ངན་སོང་ག་ལ་ཡོད། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་མེད་ཅིང་། །བདག་དང་གཞན་ཅེས་གྲུབ་པ་མེད། །ལོག་དང་མ་ལོག་ག་ལ་ཡོད། །ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །ཁ་དོག་མེད་ཅིང་དབྱིབས་མེད་པ། །དཔེ་མེད་མཚོན་མེད་བསྟན་དུ་མེད། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་ཆོས་མེད་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །ཅེས་དང་། ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལས། རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ་བའི་རང་སྣང་སྒྲིབ་མེད་ཉིད། །རྩོལ་བྲལ་ཉག་གཅིག་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི། །ཡེ་རྫོགས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ། །སྒྱུ་མའི་ཆུ་དེ་གཟུགས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །སྙིང་པོ་བརྒྱ་དང་རྟག་ཆད་ཡིད་ཟད་དེ། །སྒྲིབ་བྲལ་ཅོག་གཞག་བསླད་པ་མེད་པ་ཉིད། །མཐོང་མེད་མཚུངས་པ་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་དངོས། །འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་གཟུང་བའི་ལྟོས་བྲལ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྣང་ཤེས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རོལ་པ་ཡེ་སྟོང་རྩ་བ་དང་བྲལ་བར་ཐག་ཆོད་
Chinese
因此，本性本来就是超离言语思虑的境界， 念头的生灭本来就是空性的， 所以，本来就安住于大禅定中。 因为没有造作和产生， 所以，从一开始就远离能作和所作。 因为根本没有从他处产生的法， 所以，本来就是自生独一的。 一和二的数字已经穷尽， 明点就是远离月亮的。 黑暗本来就是清净的， 觉性本来就是光明。 轮回的法性已经止息， 本来就是任运圆满成佛。 有相的实物空寂， 我执的念头本来就已穷尽。 如是。 一切显现如何，本来清净，已清净为法身自性。 自显现中说： 意义是无生自明。 它不能被对治所摧毁。 它没有方向和界限。 没有执着于我和我所。 没有好和坏的分别。 超越了是和不是的边。 超越了分别和不分别的法。 远离常和断的二边。 超越了迷失和遮蔽的法。 没有证悟和未证悟的二元。 超越了清净和不清净的边。 超越了心和意和法。 没有知和不知的二元。 超越了无明迷惑的 心。 远离声音和名称和词语。 没有能取所取的心的垢染。 清除了分别念道的垢染。 远离执着实物的法。 无需在道和地上修习。 无需向神供奉祭品。 不能被十善所救护。 罪恶不能沾染它。 哪里会有轮回恶趣？ 没有涅槃的法， 没有成立我和他。 哪里会有正和不正？ 超越了有和没有的边。 没有颜色也没有形状， 没有比喻没有象征无法指示。 没有能取和所取的法， 没有佛也没有众生。 如是。 琼钦诺布林中说： 远离因缘的自显现无有遮蔽。 无勤独一，谁也没有造作。 本来圆满的心髓，安住于任运成就的境界。 幻化的水是从色相中产生的， 百种心髓和常断的念头都已穷尽， 无有遮蔽，坦然安住，没有错谬。 不可见，无有比拟，是本智。 对于迷惑的境，没有能取的依赖。 如是。 因此，一切显现和觉知，都已决断为如影像般的游舞，本来空性，远离根本。
English
Therefore, the nature is originally beyond the realm of speech and thought, The arising and ceasing of thoughts are originally empty, Therefore, it originally abides in the great meditation. Because there is no creation or arising, Therefore, from the very beginning, it is free from the doer and the done. Because there is fundamentally no dharma arising from elsewhere, Therefore, it is originally self-born and unique. The numbers one and two have been exhausted, The bindu is the very separation from the moon. Darkness is originally pure, Awareness is originally clear light. The nature of samsara has ceased, Originally spontaneously perfect Buddhahood. The characteristics of phenomena are empty and clear, The mind of self-grasping is originally exhausted. Thus it is. How all appearances are originally pure, they are already pure as the nature of the Dharmakaya. From Self-Arisen: The meaning is unborn and self-luminous. It cannot be destroyed by antidotes. It has no direction or boundaries. There is no grasping at I and mine. There is no discrimination of good and bad. It transcends the extremes of is and is not. It transcends the dharma of discrimination and non-discrimination. It is free from the two extremes of permanence and annihilation. It transcends the dharma of straying and obscuration. There is no duality of realization and non-realization. It transcends the extremes of purity and impurity. It transcends mind and intellect and dharma. There is no duality of knowing and not knowing. It transcends the mind of ignorance and delusion. It is free from sound and name and words. There is no defilement of the mind of grasping and holding. The defilement of the path of discrimination is cleared away. It is free from the dharma of grasping at things as real. There is no need to practice on the ground and path. There is no need to offer sacrifices to the gods. It cannot be protected by the ten virtues. Sin cannot stain it. Where would there be samsara and the lower realms? There is no dharma of nirvana, There is no establishment of I and other. Where would there be right and wrong? It transcends the extremes of existence and non-existence. It has no color and no shape, There is no example, no symbol, and it cannot be pointed out. There is no dharma of grasping and holding, There is no Buddha and no sentient beings. Thus it is. From the Great Garuda Soaring in the Sky: The self-appearance free from causes and conditions is without obscuration. The spontaneously accomplished essence, effortless and unique, unmade by anyone, Enjoys the realm of spontaneous perfection. The illusory water arises from form, The hundred essences and the thoughts of permanence and annihilation are exhausted, Without obscuration, naturally abiding, without error. Unseen, incomparable, it is actual primordial wisdom. For the realm of delusion, it is free from dependence on grasping. Thus it is. Therefore, all appearances and awareness are decided to be like the play of reflections, originally empty, and free from the root.
Tibetan
པར་མ་ཟད་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་སངས་རྒྱས་པས་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་ཤར་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང་སྣང་བ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་མཆོག་ཀུན་ ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་བར་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་འདི། །ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་སྔར་མ་མཐོང་། །རྟོག་བཅས་འཁྲུལ་པ་གཞི་མེད་པས། །ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་རྟོགས། །འཁྲུལ་པའི་རང་རྟོག་རྒྱུན་ཆད་དོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་མེད་སྣང་བ་འདི། །ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་གནད་ལས་ཤར། །འགྲོ་བའི་ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་སྐུ། །ཡེ་ནས་ཡིན་པར་སུས་མ་རིག །ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་མངའ་བདག་ཏུ། །རྩ་གནས་ཡི་གེར་གྲུབ་ལས་བྱུང་། །ཆུ་བུར་མིག་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི། །རང་སྣང་ཡིན་པར་སུས་མ་མཐོང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཡེ་ཟིན། སངས་ཡེ་རྒྱས། འཁོར་བ་ཡེ་གྲོལ། མྱང་འདས་ཡེ་ཐོག་ཏུ་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡི། །དེ་ཀུན་བློ་ཡི་དཀྱིལ་དུ་ཚུད། །མི་སྣང་ཡུལ་མེད་རྟོག་པ་ཡང་། །མ་བཅད་རང་ས་ཉིད་དུ་ཆོད། །འཁྲུལ་མ་མྱོང་བས་མ་རིག་བརྩད། །མ་བརྟགས་ཡེ་ནས་ཆོད་ནས་འདུག །གོང་དུ་འདི་ཀུན་སུས་མ་ཚོར། །རགས་པའི་འབྱུང་བ་འདི་ཀུན་ཡང་། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་རང་དེངས་པར། །འགྲོ་བའི་གནས་མེད་རང་སོང་བས། །རང་ལུས་ཡེ་ནས་མེད་པར་ནི། །སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདིར་ཡང་རིག །འདི་ཀུན་དུས་མེད་ཡང་འདུས་པས། །གཅིག་དང་གཉིས་དང་དྲུག་གསུམ་གྱི། །སྣང་མེད་སྣང་དང་ཡང་ཕྱེད་སྣང་། །མི་སྣང་མཛད་པའི་རང་སྒྲར་ཡང་། །ས་འཛིན་ས་ལ་གནས་པར་ནི། །ཡེ་ནས་འདུག་ པ་སུས་མ་ཚོར། །བགྲོད་དུ་ཡེ་ནས་མེད་པ་ཡི། །ལམ་ནི་ཡེ་ནས་ཉེ་བར་ནི། །འདི་ཡང་རང་ལ་ཡེ་འདུག་པ། །སྔར་མ་མཐོང་སྟེ་རང་རིག་རྟུལ། །མི་གནས་བསམ་གཏན་དགོངས་པ་ན། །སྒོམ་པ་མེད་པར་ཡེ་འདུག་པ། །འདི་ཡང་གང་གིས་སྔར་མ་རིག །བདག་དང་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་ནི། །དང་པོ་ཉིད་ནས་ཆོས་ཉིད་ལ། །འདི་ཀུན་རང་གིས་རང་སྣང་བར། །ཡེ་ནས་སྣང་བ་སྔར་མ་རིག །བདག་རྟོག་བཅིངས་པའི་ཉོན་མོངས་ལྔ། །ཡེ་ནས་རིག་པ་རང་ཤར་བར། །ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཞལ་མ་འཚོ། །ས་ཆུ་མེ་རླུང་འབྱུང་བ་བཞི། །ཡེ་ནས་རང་གི་ཡུལ་ཡིན་པར། །སུས་མ་མཐོང་བ་མིག་རེ་རྟུལ། །ཡང་གསང་བཏུས་པའི་མན་ངག་བཅུད། །བར་མཚམས་མེད་པར་རང་གྲག་པ། །གང་གིས་འདི་ཉིད་མ་ཐོས་པ། །རྣ་བའི་དབང་པོ་མེད་དམ་ཅི། །རང་གནས་དབྱིངས་དང་རིག་པའི་དྲི། །བྲལ་བའི་སྐབས་མེད་རང་འཁོར་བར། །ཚོར་མ་མྱོང་བ་སྣ་འགགས་སམ། །བཅུད་ག
Chinese
不僅如此，本來就以任運成就的法身成佛，自顯智慧的本性自然顯現，可以歸結為佛的刹土和偉大顯現普賢王如來的嬉戲。如《超越思維》中所說：「顯現迷亂的自性，以前未曾見為智慧，有念的迷亂無有根基，因此了悟為本基大法的法身，迷亂的自念斷絕。如此無有迷亂的顯現，從本來解脫的要點中顯現。有情的身蘊是佛身，誰不認識本來就是？蘊身是佛的自在主，從根處字母成就而生。水泡眼中的智慧，誰不見為自顯？」如此，也可以歸結為法本來就已攝持，佛本來就已成，輪迴本來就已解脫，涅槃本來就已證得。如《珍寶堆積》中所說：「自性圓滿大圓滿，彼一切皆入於心之中央。無有顯現無有境的念頭，不需斷除，於自地自然止息。未曾經歷迷亂，故無明被尋，未經觀察，本來就已斷定而住。以上這些誰未曾覺察？粗大的諸要素，此一切，從最初就是自然清淨。有情無有處所，自然消逝，自身本來就是無有，在此也認識到無有先後。此一切無有時間也聚集，一與二與六三之，無有顯現、顯現與又半顯現，於不顯現之自聲中，地持於地而住，本來就已安住，誰未曾覺察？本來就無有可前往的，道本來就是近的，此亦本來就在自身中，以前未見，自覺遲鈍。不住之禪定意境中，無有修習本來就已安住，此亦是誰以前未曾認識？我與執著的貪戀境，從最初就是法性，此一切自身顯現自身，本來就顯現，以前未曾認識。我執束縛的五種煩惱，本來就是覺性自顯，一同安住，未曾見面。地水火風四大，本來就是自己的境，誰未曾見到，眼睛真是遲鈍。又，秘密總集的口訣精華，無有間斷自然發出，誰未曾聽聞此，是沒有耳根嗎？自住本性與覺性的氣味，無有分離之時，自然環繞，未曾覺察是鼻子堵塞嗎？精華
English
Moreover, having become enlightened as the Dharmakaya that is spontaneously accomplished from the very beginning, the essence of self-appearing wisdom naturally manifests, and it can be summarized as the play of the Buddhas' realms and the great manifestation, the supreme King Samantabhadra. As it says in the Transcendent View, "The nature of deluded appearances, has not been seen as wisdom before. Conceptual delusion is without basis, therefore, realize the ground as the great Dharmakaya. The self-thought of delusion ceases. Thus, this undeluded appearance, arises from the key point of being liberated from the beginning. The aggregates of beings are the body of the Buddha, who does not recognize that they have been from the beginning? The aggregates are the sovereign of the Buddha, arising from the root place being established as letters. The wisdom in the bubble eye, who does not see it as self-appearing?" Thus, it can also be summarized as Dharma being seized from the beginning, Buddha being enlightened from the beginning, samsara being liberated from the beginning, and nirvana being attained from the beginning. As it says in The Heap of Jewels, "The Great Perfection of self-nature, all of that is contained in the center of the mind. Thoughts that are invisible and without object, do not need to be cut off, they settle naturally in their own place. Not having experienced delusion, ignorance is sought, without examination, it has been determined and abides from the beginning. Who has not noticed all of this above? All of these coarse elements, from the very beginning, are naturally clear. Beings have no place to go, they naturally vanish, one's own body is naturally non-existent, here too, one recognizes that there is no before or after. All of this is timeless and yet gathered, of one and two and six threes, non-appearance, appearance, and also half-appearance, in the self-sound that does not appear, the earth holder abides on the earth, naturally abiding, who has not noticed? That which is impossible to go to from the beginning, the path is naturally near, this too is naturally within oneself, not seen before, self-awareness is dull. In the intention of non-abiding contemplation, without meditation, it naturally abides, who has not recognized this before? The object of attachment to self and grasping, from the very beginning is the nature of Dharma, all of this is self-appearing to oneself, naturally appearing, not recognized before. The five afflictions bound by self-thought, naturally arising as awareness from the beginning, abiding together, not meeting face to face. The four elements of earth, water, fire, and wind, naturally being one's own realm, who has not seen, the eyes are truly dull. Also, the essential nectar of the secret collection, naturally sounding without interruption, who has not heard this, is there no ear faculty? The scent of self-abiding space and awareness, naturally circling without a time of separation, not having felt it, is the nose blocked? Essence