Tibetan
་ཕྱིན་ཆད་མིག་མི་འཛུམས་པར་བལྟ་བ་གནད་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་གཟའ་སྐར་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བརྙན་བཀྲ་ས་ལེ་སྣང་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ལ་གོས་པ་མེད་པས་སྣང་ཡུལ་དུ་སྣང་ཡང་བཟུང་དུ་མེད་པ་ལྟར་ཕྱིའི་སྣང་བ་འདི་རྣམས་མིག་སྔར་རང་ས་ན་སྣང་ཡང་ཤེས་པ་སྣང་ཐོག་ཏུ་མ་ཤོར། སྣང་བས་ཤེས་པ་མ་འཕྲོགས་པར་རང་ས་ན་གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་འཕྲོ་བ་དང་གཡོ་རྩོལ་མེད་པར་གནས་པ་ནི་སྣང་སྟོང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཡེ་ནས་མ་བཅོས་རང་བྱུང་ཅོག་གཞག་ཉིད། །སྣང་བས་མ་བསྒྱུར་བློ་ཡིས་མ་བཅོས་པ། །མཁའ་ལ་གནས་ན་དགོངས་པ་ ཉིད་དུ་བསྟན། །ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་པ་ཀུན་སྤངས་ཏེ། །འགྱུ་བྱེད་མེད་ན་སྒོམ་པའི་དགོངས་པ་ཡིན། །དམིགས་པའི་ཕྱོགས་དག་མི་འཛིན་ན། །རྒྱ་མཚོར་གཟའ་སྐར་ཤར་བ་བཞིན། །འཛིན་མེད་གསལ་ཆ་མ་འགགས་པ། །དགོངས་པའི་འདུག་ཚུལ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རྟོག་པ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་དངོས་དང་བྲལ། །བཅོས་མེད་རང་གསལ་རང་གི་ཏིང་འཛིན་གསལ། །འཛིན་རྟོག་མེད་པའི་ངང་དུ་ཐམས་ཅད་འུབ། །ཅེས་སོ། །གོལ་ས་སྤང་བ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། མ་གོལ་གནས་པའི་སྒོམ་པ་ནི། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་གསལ་བ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་མ་འགྱུས་པ། །ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པའི་ཡིད། །ཕྱིར་ལ་ཤོར་བ་མེད་པ་ཉིད། །རིས་ཅན་གསལ་བ་མ་ཡིན་དང་། །གུད་བཅད་སྟོང་པར་མ་སོང་དང་། །བདེ་བ་རྒྱུན་ཆད་མ་ཡིན་དང་། །བཏང་སྙོམས་ལྟེངས་པོར་མ་སོང་དང་། །དྲན་རིག་གསལ་བ་ངལ་སོ་དང་། །སྦྱངས་པ་ལོག་ཆར་མ་སོང་དང་། །འཛིན་ཆ་ནང་དུ་འགྱུ་བདེ་དང་། །རྣམ་པ་གསལ་བའི་འཛིན་ཆ་དང་། །ཁ་དོག་ཡིག་འབྲུ་སྒྱུར་བྱེད་རྣམས། །དེ་རྣམས་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ན། །མ་གོལ་གནས་པའི་སྒོམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བས་མ་གོས། སྣང་བ་ལ་ཤེས་པས་མ་བཅད་པར་གསལ་ལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། མཚན་ཉིད་སྟོང་གསལ་རིག་པ་ལ། །རང་བཞིན་གང་དུ་མ་འདྲེས་པ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་མཐའ་ཟད་དང་། །ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་ པ་ལས་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་ཚུད་ནས་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་པ་ལ་སྣང་སྲིད་གཞི་བཞེངས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ་དང་། འདིར་གཞི་བཞག་ཏུ་སོང་བས་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཆོད་ནས་གང་སྣང་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་ལྷན་ལྷན་གནས་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བྱིང་རྒོད་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོའི་སྒོམ་པ་ནི། །ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པའི་སྒོམ་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཡ་ང་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །རེ་དོགས་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ནི། །ཡེ་གཞག་གདེང་ལྡན་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དུས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྒྱས་བཏབ་པས་ཉོན་མོངས་རང་དག་པའི་ཆ་དེ་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་ནས་སྣང་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་རོལ་པར་ཤར་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། འདུ་ཤེས་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཉོན་མོངས་གྲངས་རྣམས་རང་སར་དག །ཅེས་སོ། །འདིའི་དུས་ན་གང་ཟག་དེ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་ན་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསླབ་པ་མེད་པར་རང་གི་བློ་ཐོག་ན་གནས་ཏེ། དེ་ཉིད་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་རང་སར་གནས་པ་ལ་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལྟ་བ་ལ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལའང་། ལྟ་བ་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད། མན་ངག་རི་བོ་ཅོག་གཞག །དགོངས་པ་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ། ཉོན་མོངས་རང་གནས་རྣམ་དག །གང་ཟག་ཆོས་བོར་བའི་དུས་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ལྟ་བ་ལ་གཉིས་ ཏེ། སྤྱིའི་ལྟ་བ་དང་རང་གི་ལྟ་བའོ། །སྤྱིའི་ནི་ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རིམ་བརྒྱད་སོ་སོའི་འདོད་ལུགས་ལ། །ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་གྱི་ལྟ་བ་སྟེ། སྤྱིའི་ཆོས་ཅན་ལ་བལྟས་པས་ཅི་སྣང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་གྲོལ་ནས་སྣང་སྟོང་མཐའ་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་རང་ཤར་བ་སྟེ། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ཆོས་ཅན་མཚན་མར་སྣང་བ་ལ། །མིག་གི་དབང་པོ་མ་འགགས་པས། །སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལེགས་པ་ཡིན། །རང་གི་རིག་པ་གསལ་བ་ཡི། །ཆོ་འཕྲུལ་ཕྱི་ཡི་སྣང་བ་སྟེ། །རྟོག་མེད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ལ། །རང་བྱུང་ཆེན་པོར་ཤེས་གྱུར་ན། །ཆོས་ཅན་ལྟ་བའི་ལྟ་བའོ། །ཞེས་སོ། །ནང་ཆོས་ཉིད་ལ་བལྟས་པས་གཉིས་མེད་མུ་མཐའ་དང་བྲལ་ཏེ། རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་ཆེན་པོར་མཐོང་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་ཉིད་རིག་པ་སྐྱེ་མེད་ལ། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ངང་གིས་མེད། །རིག་པ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པ་ལ། །ཞེན་པའི་སྤྱོད་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། །བྱར་མེད་ངང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསང་བ་རིག་པ་ལ་བལྟས་པས་ཀ་དག་མཐའ་བྲལ་དྲི་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཐོང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བྱ་བྱེད་བྲལ་བའི་རིག་པ་ནི། །གང་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ན། །སྒོམ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྟོགས་བྱེད་འདི་ལྟ་སྟེ།
Chinese
从今以后，不闭眼观看是关键。譬如，在海洋中，星星等影像清晰显现，但海洋不会被沾染，虽然显现在所显现的境中，却无法执取，同样，这些外在的显现，虽然在眼前各自显现，但觉知不要迷失在显现之上。不要让显现夺走觉知，而是在自性中，清明且无分别念的觉知流露，并且毫不动摇地安住，这就是如虚空般的显空禅修。如《无字》中所说：本来无作任运自然安住，不被显现所改变，不被心识所造作，安住于虚空，即是显现其意。法身的智慧，舍弃一切思虑，若无动摇，即是禅修之意。若不执著于所缘的对境，犹如星辰显现在海洋中。无执的明分不间断，这就是安住于意之方式。如是说。狮子力圆满中说：无分别念的法身，远离实有，无作自明，自之等持明晰，于无执无分别的自性中，一切圆满。如是说。遮止错谬之处：在《越量经》中说：不落入错谬的安住禅修是，诸根门清明，心之分别念不散乱，心专注于觉知本身，不向外流失。不是有相的显现，也不是断绝的空性，不是快乐的间断，也不是舍弃的呆滞，不是忆念明晰的休息，也不是修习成为邪道，执著的部分向内流动舒适，显现清晰的执著部分，颜色文字转变等，若不落入这些方面，就是不落入错谬的安住禅修。如是说。也就是说，觉知不被显现所染污，显现不被觉知所割裂，而是清明且远离戏论。如彼经中所说：体性空明觉性中，自性不与任何事物相混杂，能取和所取的边际止息，法性自性清净。如是说。如此修习，止观双运，等分和后得融合，显有基立的意，与此成为基立，因此，显有轮回涅槃的法，断绝了分别思辨的戏论，无论显现什么，无论出现什么，一切都自然安住于法性之中。如《六界》中所说：无沉没无
English
From now on, the key is to look without closing your eyes. For example, in the ocean, the images of stars and so on appear clearly, but the ocean is not stained by them. Although they appear in the field of appearance, they cannot be grasped. Similarly, these external appearances, although they appear in front of your eyes in their own place, awareness should not be lost on the appearance. Do not let the appearance steal awareness, but in its own place, clear and without conceptualization, awareness flows, and remaining without wavering is called meditation like the empty sky of appearance. As it says in 'Without Letters': From the beginning, unmade, spontaneously arising, naturally abiding. Not transformed by appearance, not fabricated by mind. Abiding in the sky, it reveals the intention itself. The wisdom of the Dharmakaya, abandoning all thoughts. If there is no movement, it is the intention of meditation. If you do not grasp the objects of focus, it is like stars appearing in the ocean. The unceasing clarity of non-grasping is the way to abide in intention. Thus it is said. In 'Lion's Strength Perfected' it says: The Dharmakaya without conceptualization is separate from reality. Unmade, self-luminous, one's own samadhi is clear. In the state of non-grasping and non-conceptualization, everything is complete. Thus it is said. Avoiding the pitfalls: In the 'Extremes' it says: The meditation that abides without error is when the doors of the senses are clear, the mind's conceptualization is not distracted, the mind focuses on awareness itself, and does not stray outwards. It is not a clear appearance with characteristics, nor has it become a cut-off emptiness, nor is it an interruption of happiness, nor has it become an indifferent stupor, nor is it a clear rest of mindfulness, nor has the practice become a wrong path, the grasping part flows comfortably inwards, the grasping part with clear appearance, colors, letters, transformations, etc., if they do not fall into these aspects, it is the meditation that abides without error. Thus it is said. That is to say, awareness is not stained by appearance, appearance is not cut off by awareness, but is clear and free from elaboration. As it says in that very text: In the nature of emptiness and clarity, awareness, the self-nature is not mixed with anything, the extremes of grasper and grasped are exhausted, and the nature of reality is pure in itself. Thus it is said. Having meditated in this way, shamatha and vipashyana are united, and the equal and subsequent are merged, which is the intention of the basis of existence, and here it has become the basis, therefore, the phenomena of existence, samsara, and nirvana, the elaboration of conceptual speculation is cut off, and whatever appears, whatever arises, everything naturally abides in the nature of reality. As it says in 'Six Spaces': Without sinking or rising,
Chinese
心性上。 广大的舍受禅修是， 六聚放松的禅修， 普贤我如是宣说。 无有恐惧的心性上， 无有希冀与疑虑的显现是， 原始安住具信解的见地， 普贤我如是宣说。 如是说。此时烦恼增长，烦恼自净之分显现为智慧，显现系缚之法全部显现为法身之游舞。即彼中云： 于显现觉知的自性上， 烦恼之数量于自处清净。 如是说。此时若为此人命名，则名为安住于法之时。轮回涅槃之法全部无需学习而安住于自之智慧上。即彼不分不离安住于自处名为禅修。 三、于见修行持之瑜伽亦有，见地断绝城市，口诀如山安住，见解三界解脱，烦恼自处清净，补特伽罗遗弃法之时等五者。第一、见地有二，即共同之见地与自之见地。共同者乃以分别念执持，于决断中云： 八次第各自之宗义上， 以分别念执持即是欲求。 如是说。自性大圆满之行持解脱广大界之见地是，以共同之有法而观待，任何显现皆解脱为法性之游舞，于显空无边之法性中自显现。于觉性自显中云： 有法显现为相状时， 眼之根门未遮止故， 心之见地是贤善。 自之觉性是明朗， 神变外之显现是， 于无分别明朗之体性上， 若知为自生大， 即是有法见之见地。 如是说。内于法性而观待，则无有二取边际，于自心见为无生大亦是彼中云： 法性觉性无生上， 分别相状自然无， 觉性无有破立上， 贪执之行为岂会有？ 欲证悟法性者， 当知于无为之自性中。 如是说。秘密于觉性而观待，则见为原始清净无边无垢如虚空。即彼中云： 离作所作之觉性是， 若未堕于任何方， 即名之为大禅修。 彼亦证悟之方式如是，
English
On the nature of mind. The meditation of great equanimity is, The meditation of relaxing the six aggregates, I, Samantabhadra, have thus taught. On the nature of mind without fear, The appearance free from hope and doubt is, The view of original abiding with confidence, I, Samantabhadra, have thus taught. Thus it is said. At this time, as afflictions increase, the aspect of self-purification of afflictions dawns as wisdom, and all phenomena of appearance-attachment dawn as the play of the Dharmakaya. From that very source: On the nature of mind, the appearance of consciousness, The number of afflictions are purified in their own place. Thus it is said. At this time, if a name is given to that person, it is called the time of abiding in the Dharma. All phenomena of samsara and nirvana abide on one's own intelligence without learning. That very thing, without separating or distinguishing, abiding in its own place is called meditation. Third, in the yoga of continuous practice of view, there are also five: view cutting off the city, instructions like a mountain abiding, view liberating the three realms, afflictions purifying in their own place, and the time when the individual abandons the Dharma. First, there are two types of view: the general view and one's own view. The general one is holding onto mental discrimination. In the Uttaratantra, it says: On the tenets of each of the eight orders, Holding onto mental discrimination is what is desired. Thus it is said. The view of the great liberation of the spontaneously perfect, great expanse is: by looking at the general phenomena, whatever appears is liberated as the play of Dharmata, and spontaneously arises in the Dharmata of emptiness and non-duality. In the Self-Arisen Awareness, it says: When phenomena appear as characteristics, Because the power of the eye is not obstructed, The view of the mind is excellent. One's own awareness is clear, The magical appearance of the outer is, On the nature of non-conceptual clarity, If one knows it as the great self-born, That is the view of looking at phenomena. Thus it is said. Internally, by looking at Dharmata, it is free from duality and extremes, and seeing one's own mind as the great unborn, it is also said in that very source: On the unborn nature of Dharmata awareness, Conceptual characteristics are naturally absent, On awareness without affirmation or negation, Where would clinging behavior exist? Those who wish to realize Dharmata, Should know it in the nature of non-action. Thus it is said. Secretly, by looking at awareness, it is seen as primordial purity, without extremes, stainless, like the sky. In that very source, it says: The awareness free from action and agent is, If it does not fall into any direction, It is called great meditation. That also, the way to realize it is like this,