Tibetan
དུས་ན་དགོངས་པ་ནི་སྣང་སྲིད་གཞི་བཞེངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསླབ་པ་མེད་ཀྱང་བློ་ཐོག་ཏུ་ཕུངས་ཀྱིས་ཤར་བའོ། །དེ་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ན་ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་ཉོན་ མོངས་སུ་ཤར་བ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བ་ཐ་དད་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཏུ་གྲོལ་བས་ཉོན་མོངས་པས་མི་གནོད་པ་སྣམ་བུ་ཚོས་བསྒྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ནི། །རིགས་དང་རིགས་ཀྱི་བདག་པོར་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒོམ་དགོས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ན་གང་ཟག་གཅིག་གི་ལམ་ཚང་ལ་མ་ནོར་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་ཐུན་དུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལའང་ལྔ་སྟེ། སྒོམ་པ་ཉིན་མཚན་ཁ་སྦྱོར། དེའི་མན་ངག་ཏུ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་གི་ཐབས། དེའི་དུས་སུ་གནད་སྣང་སྲིད་གཞི་བཞེངས་ཀྱི་དགོངས་པ། དེའི་འབྲས་བུ་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱས་གདབ། དེའི་ཚེ་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དུས་སུའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན། གསང་སྔགས་ཟབ་མོའི་སྒོམ་པ། ལྷ་དང་མིའི་སེམས་འཛིན། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་བཞིན་བབས་ལས་བྱུང་བ་ཡིས། །བསམ་གཏན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ། །རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་དང་། །ལུས་གནད་མིག་དང་སྟོང་པ་ནི། །སྒོམ་པ་ཞེས་ནི་འདོད་པ་ཡིན། །ཡི་གེ་འོད་དང་ཁ་དོག་དང་། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་བའི་སྤྲོ་བསྡུ་ནི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བཤད་པ་ལ། །མ་བཅོས་རང་གཞག་གནས་ལུགས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལས་འགྱུར་མེད་པ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། སྒོམ་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་ གཏན་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། རང་ཤར་ལས། ལྷ་དང་མི་ཡི་སེམས་འཛིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་ལ་སྤྱིའི་དོན་གསུམ་གསུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཡང་ནི་སྒོམ་པའི་སྲོག་ཤིང་བཤད། །སེམས་ཀྱི་ལུང་གིས་ངེས་སྦྱར་ཏེ། །གཞན་ཡང་སྒོམ་པའི་གནད་རྣམས་ལ། །སྔོན་འགྲོ་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་། །རྗེས་འགྲོ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ལུས་སྦྱང་སེམས་ཉིད་གདུལ་བ་དང་། །ངག་གི་བྱ་བ་རྫོགས་པ་དང་། །སེམས་ཉིད་ལམ་དུ་གཞུག་པའོ། །རླུང་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལུས་སེམས
Chinese
那时，意为显现存在之基础，即是说，所有轮回涅槃之法，虽未经学习，亦能于心中自然显现。如此之时，烦恼转为智慧，知觉显现为烦恼与显现为智慧无有差别，于一智慧中解脱，烦恼不能损害，如布匹染色一般。如《牟帝格串》所说：五蕴、十八界与十二处，于种姓与种姓之主中解脱。如是等等。此非如依赖行为而修持之法，乃是依此自身而解脱，故为一人之完整无误道之助缘。第二，于修持座上所行瑜伽亦有五：修持昼夜结合，其口诀为安住如海之法，其时之要点为显现存在之基础之意，其果为烦恼增长，其时为安住于法之时。第一者有四：菩提萨埵之禅定，甚深密咒之修持，天与人之摄心，善逝之意。第一者，如《塔尔久尔》所说：自性降临所生者，当说为清净之禅定。脉、气、明点与身要、眼与空性，是为修持之所欲。文字、光与颜色，以及变化之舒放与收摄，是为三摩地之所说。无作任运之实相，如其不变异，是为诸佛之意。如是说。如《日月和合》所说：修持有三，天等之心之修持，大乘之禅定，以及三世诸佛之意，即是。如《自显现》所说：天与人之摄心，菩提萨埵之禅定，以及如来之意，如是认为。彼等以共同之三义而修持，如《塔尔久尔》所说：又说修持之命根，以心之教言而确定结合，其他修持之要点，有前行、正行与后行三种。调伏身心，语之事业圆满，以及心性入于道。依赖于气，身心
English
At that time, the meaning is called the foundation of manifest existence, which means that all the dharmas of samsara and nirvana, although not learned, can naturally appear in the mind. At such a time, afflictions are transformed into wisdom, and there is no difference between the appearance of consciousness as afflictions and the appearance as wisdom. It is liberated in one wisdom, and afflictions cannot harm it, just like dyeing cloth. As the "String of Pearls" says: The five aggregates, eighteen realms, and twelve ayatanas are liberated in the lineage and the lord of the lineage. So on and so forth. This is not like a practice that relies on behavior to cultivate, but is liberated by itself, so it is a condition for one person's complete and correct path. Secondly, there are also five yogas performed in the meditation session: the combination of meditation day and night, the secret instruction is the method of abiding like the sea, the key point at that time is the meaning of the foundation of manifest existence, the result is the increase of afflictions, and that time is the time of abiding in the Dharma. The first has four: the samadhi of the Bodhisattva, the practice of the profound secret mantra, the mind-holding of gods and humans, and the intention of the Sugata. The first one, as the "Thalgyur" says: That which arises from the descent of nature should be said to be pure samadhi. Channels, winds, bindus, body points, eyes, and emptiness are what is desired for practice. Letters, light, and colors, as well as the expansion and contraction of transformations, are what is said to be samadhi. The unaltered, self-abiding reality, as it is without change, is the intention of the Buddhas. So it is said. As the "Union of Sun and Moon" says: There are three practices: the practice of the mind of gods, etc., the samadhi of the Mahayana, and the intention of all Buddhas of the three times, that is it. As the "Self-Arisen" says: The mind-holding of gods and humans, the samadhi of the Bodhisattva, and the intention of the Tathagata are considered to be so. They are practiced with the common three meanings, as the "Thalgyur" says: Again, the life force of practice is spoken of, and it is determined and combined with the teachings of the mind. Other key points of practice have three types: preliminary, main, and subsequent. Taming the body and mind, perfecting the actions of speech, and entering the mind itself into the path. Relying on the wind, body and mind
Tibetan
་དབྲལ། །ཁམས་གསུམ་འབྲོས་ཁུང་གཅད་པའི་ཕྱིར། །ལུས་ངག་ཞེན་པ་གཏིང་ནས་བཟློག །འགྲོ་དྲུག་གཡང་ས་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་གནད་རྣམས་གཟིར། །སེམས་ཉིད་ཆོས་དང་བསྲེ་བའི་ཕྱིར། །རླུང་དང་ཤེས་པ་གྱེན་ལ་དྲང་། །འཁྲུལ་སྣང་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་རླུང་ལ་གོམས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་ལ་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་མདོར་བསྟན་པ། རྣམ་གྲངས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་དུང་ཡིག་ཅན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་ནི། །བསམ་པའི་ཞེན་པ་འགོག་པ་སྟེ། །ལུས་ཀྱི་གནད་ནི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལ། །སྒལ་པའི་ཚིགས་ནི་བསྲང་བྱས་ནས། །ལག་པ་མཉམ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ། ། མགྲིན་པ་ཡིད་ཙམ་དགུག་པའོ། །མིག་ནི་སྣ་ཡི་རྩེ་ལ་དབབ། །རིག་པའི་གནད་ནི་མདའ་གང་དུ། །འདི་དག་མིག་གིས་མི་བལྟ་བར། །དབུགས་ནི་ནང་དུ་འཐེམ་པ་ལ། །ཕར་ལ་མཆོག་ཏུ་རིང་བར་བཏང་། །ཡིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་མཉམ་པར་གཞག །ཅེས་པ་དང་། རང་ཤར་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་ནི། །སེམས་ཀྱི་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ངང་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བའོ། །གོམས་ནས་ཀློང་དུ་གྱུར་པ་དང་། །ཟས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྤོང་བའོ། །ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱོད། །རྣམ་རྟོག་ངང་གིས་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི་སེམས་རྣམ་ཤེས་བག་ལ་ཡེང་བའི་དུས་ན་ཡོད་དེ། མདའ་སྲོང་གི་མིག་རི་བོང་གི་མིག་ཁྲ་ཚང་ན་ཉལ་བའི་མིག་ལ་རྣམ་ཤེས་ཡེང་དུས་ཡོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ས་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་ས་བཅུ་སོ་སོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དམིགས་པ་རྒྱུན་བརྟེན་གྱི་བསམ་གཏན་ནི་བཅོས་མའི་བསམ་གཏན་ཏེ་བསམ་གཏན་གྱི་ཐུན་བཞི་ལ་བསླབ་པའི་རིམ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་ནི། །རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་གྱིས། །མ་བཅོས་ལུས་ངག་རྣལ་དུ་འབེབས། །དམིགས་པ་རྒྱུན་བསྟེན་བསམ་གཏན་གྱིས། །འཕྲལ་བྱུང་ཉོན་མོངས་མགོ་རྣམས་གནོན། །ས་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས། །རང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་འཚོ་སྐྱོང་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་དམིགས་པ་རྒྱུན་བསྟེན་གྱི་བསམ་གཏན་ བཤད་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། འཕྲལ་དུ་ཟས་དང་གོས་གནོད་ལ་ཕུགས་སུ་རྨི་ལམ་དང་བག་ཆགས་གནོད་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་བའི་ལས་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་བསམ་གཏན་གྱི་ཐུན་བཞི་ལ་བསླབ་སྟེ། ཟས་ཀྱི་ཞེན་པ་བཅད་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཐུན། གོས་ཀྱི་ཞེན་པ
Chinese
断绝。（为了）断绝三界逃脱之处，从内心深处遣除对身语的贪执。（为了）使六道众生平等处于悬崖边，折磨身语意的要害之处。（为了）使心性与法相融合，将气和意识向上提。（为了）使错觉耗尽，应当时常习惯于气。如是说。其中，首先菩提萨埵的禅定有两种：本体简略指示，分类详细解说。第一种是《海螺文字者》中所说：菩提萨埵的禅定，是阻止思维的执着。身体的要点是跏趺坐，脊椎的关节要伸直，双手结等印。颈部稍微弯曲。眼睛放在鼻尖。意识的要点放在一箭之地。这些不要用眼睛看，呼吸要吸入，呼出时要尽量长。意识也要同样保持平静。如是说。冉夏（Rangshar）中说：菩提萨埵的禅定，不是心的执着，而是自然或用力产生的。习惯后融入法界，抛弃对食物的执着。安住于地者所行持，分别念自然消失。如是说。第二种分为三种：自性力禅定存在于心识散乱之时，就像箭一样直的眼睛，兔子一样眼睛在窝里睡觉时心识散乱一样。安住于地的禅定是十地各自的等持。所缘恒常依靠的禅定是造作的禅定，就像学习禅定四座的次第一样。这些在《日月交合》中也说：大乘的禅定，以自性力禅定，不造作地安住身语。以所缘恒常依靠的禅定，压制突发的烦恼。以安住于地的禅定，滋养各自的相续。如是说。这里讲述所缘恒常依靠的禅定。有两种会损害瑜伽士：暂时的是食物和衣服的损害，究竟的是梦和习气的损害，因此有轮回三界的业等。为了对治这些，要学习禅定四座：断绝食物的贪执是禅定一座，衣服的贪
English
Severance. (In order) to cut off the escape routes of the three realms, from the depths of the heart, eliminate attachment to body and speech. (In order) to make the six types of beings equally on the edge of a cliff, torment the crucial points of body, speech, and mind. (In order) to merge mind-essence with Dharma, draw the prana and consciousness upwards. (In order) to exhaust illusions, one should always be accustomed to prana. Thus it is said. Among these, first, the Bodhisattva's meditation has two aspects: essence briefly indicated, and categories explained in detail. The first is from the Dungyigchen: The Bodhisattva's meditation is to prevent the clinging of thought. The key point of the body is the lotus posture. The joints of the spine should be straightened. The hands should form the equal mudra. The neck should be bent slightly. The eyes should be placed on the tip of the nose. The key point of awareness is at the distance of an arrow. These should not be looked at with the eyes. The breath should be inhaled. When exhaling, it should be as long as possible. The mind should also be kept equally calm. Thus it is said. Rangshar says: The Bodhisattva's meditation is not the clinging of the mind, but arises naturally or forcefully. Having become accustomed, it merges into the Dharmadhatu, abandoning attachment to food. Those who abide on the ground practice it. Discursive thoughts naturally disappear. Thus it is said. The second is divided into three: The meditation of natural force exists at the time when the mind and consciousness are distracted, like the eyes as straight as an arrow, like the eyes of a rabbit sleeping in its burrow when consciousness is distracted. The meditation of abiding on the ground is the samadhi of each of the ten bhumis. The meditation of constantly relying on an object is artificial meditation, like the order of learning the four sessions of meditation. These are also said in the "Union of Sun and Moon": The meditation of the Great Vehicle, with the meditation of natural force, naturally settles the body and speech. With the meditation of constantly relying on an object, it suppresses the heads of sudden afflictions. With the meditation of abiding on the ground, it nourishes the life force of each individual stream of being. Thus it is said. Here, the meditation of constantly relying on an object is explained. There are two things that harm the yogi: temporarily, the harm of food and clothing, and ultimately, the harm of dreams and habitual tendencies, therefore there are karmas of samsara in the three realms, etc. In order to counteract these, one must learn the four sessions of meditation: cutting off attachment to food is one session of meditation, the attachment to clothing...