Tibetan
ན་ཕལ་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འོད་གསལ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། འདོད་ན་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་པ་བཞིན་དུ་གྲོལ་བར་ཐལ་བ་དང་། སྣང་བ་དང་སེམས་ལ་སྐྱེ་ཤི་འཕོ་འགྱུར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་སྣང་བ་ཡང་དེར་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་མང་པོ་དམིགས་པས། རྨོངས་པ་གཏི་མུག་ལས་ཀྱང་ཆེས་གཏི་མུག་པ་དག་གི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གདམས་ནས། སེམས་ལ་གཞི་བྱས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་སམ་གཞི་འབྲས་འཛོལ་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རང་ཤར་ལས། ལ་ལ་དག་གི་འདོད་པ་ནི། །སེམས་ལ་འབྲས་བུ་འཚོལ་བར་འདོད། །དེ་ལས་བཟློག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཇི་ཙམ་ལགས། །དྲི་ལན་རྒྱས་པར་བཏབ་པ་ནི། །སེམས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འོ་ན་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅི། །དྲི་ལན་རྒྱས་པར་བཏབ་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་གཟུང་འཛིན་ག་ལ་ཡོད། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་བཞིན། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་བཟློག་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ། །སེམས་ ལ་གཟུང་འཛིན་ཡོད་དམ་མེད། །དྲི་ལན་རྒྱས་པར་བཏབ་པ་ནི། །སེམས་ལ་གཟུང་དང་འཛིན་ཡོད་ཀྱང་། །ཆོས་ཉིད་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་བཟློག་པ་ཡང་སྨྲས་པ། །གོང་གི་དམ་བཅའ་ཉམས་པར་འགྱུར། །སེམས་དང་ཆོས་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ལ་གཟུང་འཛིན་བྱུང་གྱུར་ན། །སངས་རྒྱས་འབད་པས་རྙེད་པར་འགྱུར། །སེམས་ལ་གཟུང་འཛིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དྲི་ལན་བཟློག་སྟེ་སྨྲས་པ་ནི། །གལ་ཏེ་སེམས་མེད་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྙེད་དམ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་ལ་དྲིས་ལན་རྒྱས་བཏབ་པ། །སེམས་ལ་འབྲས་བུ་མི་འཚོལ་ཏེ། །སེམས་ལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟེན་དང་རྒྱུར་མི་རུང་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཡོད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་ཧ་ཅང་མི་རུང་སྟེ། ཉི་མ་དང་སྤྲིན་ཕུང་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་སེམས་ལ་འབྲས་བུ་མི་འདོད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་སྟོང་གསལ་དག་པ་ལས་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ལ་འབྲས་བུ་མི་འདོད་དེ། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། སྣང་བ་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་ང་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡིན། །ཅིར་སྣང་སེམས་སུ་འདོད་པ་ང་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་སེམས་སུ་འདོད་པ་ང་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེའང་དེང་སང་ རྨོངས་པ་ཕལ་པ་
Chinese
因为对于凡夫来说，光明是共同显现的，所以光明成为共同显现，这是不合理的。如果承认这一点，那么一切都将像瑜伽士一样获得解脱。由于显现和心有生、死、转移、变化的现象，智慧及其显现也同样会如此，等等，可以指出许多过失。因此，不要依赖于比愚痴还要愚痴的那些人的立场。这样教导之后，如果以心为基础而希求佛果，那么因果或基础和结果会混淆，从而颠倒错乱。正如《自显》中所说：有些人想要在心中寻求果实。与此相反的是，心的实物到底有多少？详细的回答是：因为心没有实物。那么，心的特征是什么？详细的回答是：法性哪里有能取和所取？例如虚空的特征一样，因为没有能取和所取。对此说了相反的话：心有能取和所取吗？详细的回答是：心有能取和所取，但法性没有能取和所取。对此也说了相反的话：那么，上面的誓言就会破灭，因为心和法性是一体的。如果在心中产生了能取和所取，那么佛陀就会通过努力而获得，因为心有能取和所取。相反地回答说：如果无心即是佛，你为何或为谁而获得？对此详细地回答说：不要在心中寻求果实，因为心中会产生各种各样的东西。是的，因为心是暂时的障碍，所以不能作为佛陀的基础和原因。智慧本来就存在，所以是佛陀的自性，将这两者合二为一是非常不合理的，就像将太阳和云朵混为一谈一样。在这里，我们不希望在心中寻求果实，而是希望从智慧、空明、清净中寻求。正如其中所说：不要在心中寻求果实，因为有觉性的智慧。以及《普贤王如来心镜》中说：将显现视为法身，对我来说是障碍。将所显现的一切视为心，对我来说是障碍。将智慧视为心，对我来说是障碍。是的，现在
English
Because for ordinary people, luminosity is a common appearance, it is unreasonable for luminosity to become a common appearance. If this is admitted, then everything will be liberated like yogis. Since appearances and the mind have phenomena of birth, death, transfer, and change, wisdom and its appearances will also be the same, and so on, many faults can be pointed out. Therefore, do not rely on the position of those who are even more ignorant than ignorance itself. After teaching in this way, if one seeks the fruit of Buddhahood based on the mind, then the cause and effect or the basis and result will be confused, thus becoming inverted and confused. As it is said in the "Self-Emergence": Some people want to seek the fruit in the mind. The opposite of this is, how much is the substance of the mind? The detailed answer is: Because the mind has no substance. Then, what is the characteristic of the mind? The detailed answer is: Where does the nature of reality have a grasper and a grasped? Like the characteristic of space, because there is no grasper and grasped. To this, contrary words were spoken: Does the mind have a grasper and a grasped? The detailed answer is: The mind has a grasper and a grasped, but the nature of reality has no grasper and grasped. To this, contrary words were also spoken: Then, the above vow will be broken, because the mind and the nature of reality are one. If a grasper and a grasped arise in the mind, then the Buddha will be attained through effort, because the mind has a grasper and a grasped. Conversely, it is said: If the absence of mind is Buddhahood itself, why or for whom do you attain it? To this, the detailed answer is: Do not seek the fruit in the mind, because all kinds of things arise in the mind. Yes, because the mind is a temporary obscuration, it cannot be the basis and cause of the Buddha. Wisdom is inherently present, so it is the nature of the Buddha. To combine these two into one is very unreasonable, just like confusing the sun and clouds. Here, we do not want to seek the fruit in the mind, but we want to seek it from wisdom, clarity, and purity. As it is said therein: Do not seek the fruit in the mind, because there is the wisdom of awareness. And in the "Mirror of the Mind of Samantabhadra" it says: To regard appearance as the Dharmakaya is an obscuration for me. To regard whatever appears as the mind is an obscuration for me. To regard wisdom as the mind is an obscuration for me. Yes, nowadays
Tibetan
དག་གིས་སྣང་བ་རང་གི་སེམས་ཡིན། སྣང་བ་ཆོས་སྐུ་ཡིན། ཡེ་ཤེས་སེམས་ཡིན་ཟེར་ཏེ། མགོ་འཕོང་ཡིན། མེ་ཆུ་ཡིན། མུན་པ་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་ཅི་རུང་རུང་སྨྲ་བའི་སྨྱོན་པ་རྣམས་དང་ཁྱད་མེད་པ་ལས། དེ་དག་ལས་རློམ་སེམས་སླར་ཆེ་བས་གཏི་མུག་པར་མཐོང་སྟེ། སྣང་བ་སེམས་ཡིན་ན་སེམས་ལ་ཁ་དོག་ལ་སོགས་ཡོད་པར་ཐལ་ལ། ཁྱོད་མེད་དུས་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ཕྱོགས་འདིར་ཡོད་པར་ཐལ། སྣང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་གཅིག་སྐྱེ་བས་ཀུན་སྐྱེ་ལ་གཅིག་ཤི་བས་ཀུན་འཆི་བར་ཐལ་བ་དང་། སྐྱེ་བོ་བྱེ་བས་བུམ་པ་གཅིག་མཐོང་དུས་རིལ་སེམས་གཅིག་ཡིན་པ་བཞིན་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སེམས་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བས་འཁོར་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཐལ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་མཐོང་དུས། སངས་རྒྱས་དེ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དེ་སངས་རྒྱས་སུ་ཐལ་ཏེ། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དེའི་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་སྐད་ཅིག་ལ་འགྱུ་བ་ལང་མ་ལིང་དུ་བྱེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཡང་སྐད་ཅིག་ལ་ལང་མ་ལིང་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ་བ་སོགས་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །སྣང་བ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ན། སྣང་བ་འདི་སྣང་མི་སྣང་ལས་འདས་པར་ཐལ་ཏེ། ཆོས་སྐུ་སྣང་མི་སྣང་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་སྐུ་འཁྲུལ་སྣང་དུ་ཐལ་བ་དང་། ཆོས་སྐུ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པར་ཐལ་བ་དང་། སྣང་བ་འདི་འཁྲུལ་སྣང་དང་དངོས་མཚན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། སྣང་བ་འདི་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཏེ། ཆོས་སྐུ་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་ཤེས་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །ཡེ་ཤེས་སེམས་ཡིན་པ་བཀག་ཟིན་ཏོ། །མདོར་ན་དེ་སྐད་སྨྲ་ན་བ་ལང་གི་ཁྱུར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞག་སྟེ། ལུང་རིགས་ཀྱིས་བཟློག་རིན་མི་ཆོག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་རྣམ་ངེས་སུ། ལོག་པའི་ལམ་ལ་མཐའ་མེད་ཕྱིར། །དེ་དག་འདིར་ནི་སྤྲོ་བྱ་མིན། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཤེས་པར་གདམས་ཚུལ་ནི། དེ་བས་སྐྱེས་བུ་བློ་གྲོས་ཅན་དག་གིས་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ནི་འདུས་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །དྲི་མ་ཉིད་དང་ཡ
Chinese
那些人说显现是自己的心，显现是法身，智慧是心，这就像说头是脚，火是水，黑暗是光明一样，与胡言乱语的疯子没有什么区别。而且，他们比那些人更加自负，所以显得更加愚痴。如果显现是心，那么心就应该有颜色等等。你不在的时候，你的心就应该在这个方向，因为有显现。而且，一个产生，一切都产生，一个死亡，一切都死亡。当无数人看到一个瓶子时，就像一个整体的心一样，一切众生都应该是一个心。佛陀所知的一切境都是显现，所以轮回应该成为佛陀的智慧。当众生看到佛陀时，佛陀应该是错觉，因为是众生的心。众生应该是佛陀，因为佛陀是那个众生的心。心在一刹那间变动，就像波浪一样，所以这个显现也应该在一刹那间像波浪一样变动，等等，非常多。如果显现是法身，那么这个显现就应该超越显现和不显现，因为法身超越显现和不显现。法身应该是错觉显现，法身应该是执着于事物和相状，因为这个显现是执着于错觉显现和事物相状。这个显现不应该在错觉中显现，因为法身不应该在错觉中显现，因为是胜义谛。《入菩萨行论》中说：“胜义非是心境，心乃世俗谛。”《金刚经》中说：“引导者乃是法身，法性非是所知，彼不能知。”这很清楚。智慧是心，已经被驳斥了。总之，如果那样说，就像把牛放在一群牛中一样，不能用教证和理证来驳倒，正如法称在《释量论》中所说：“因为邪道的边际是无限的，所以在此不必赘述。”第三，教导认识的方法是：因此，有智慧的人应该认识到心和智慧的区别。《宝鬘论》中说：“心是聚集产生的，是污垢的自性。
English
Those who say that appearance is one's own mind, appearance is the Dharmakaya, and wisdom is the mind, are no different from madmen who say that the head is the foot, fire is water, and darkness is light. Moreover, they are more arrogant than those people, so they appear more foolish. If appearance is the mind, then the mind should have colors, etc. When you are not present, your mind should be in this direction, because there is appearance. Moreover, one arises, everything arises, one dies, everything dies. When countless people see a single vase, just like a single whole mind, all beings should be one mind. Since all phenomena are appearances in the realm of the Buddha's omniscience, samsara should become the Buddha's wisdom. When sentient beings see the Buddha, the Buddha should be an illusion, because it is the mind of sentient beings. The sentient being should be a Buddha, because the Buddha is the mind of that sentient being. Just as the mind changes in an instant like a wave, this appearance should also change like a wave in an instant, and so on, there are very many. If appearance is the Dharmakaya, then this appearance should transcend appearance and non-appearance, because the Dharmakaya transcends appearance and non-appearance. The Dharmakaya should be an illusory appearance, and the Dharmakaya should be clinging to things and characteristics, because this appearance is clinging to illusory appearances and things and characteristics. This appearance should not appear in illusion, because the Dharmakaya should not appear in illusion, because it is the ultimate truth. As it is said in the Bodhisattvacaryāvatāra: "The ultimate is not the object of the mind, the mind is said to be conventional truth." And in the Vajracchedikā: "The guides are the Dharmakaya, the nature of reality is not knowable, it cannot be known." This is clear. That wisdom is the mind has already been refuted. In short, if one says that, it is like placing a cow in a herd of cows, and it cannot be refuted by scripture and reasoning, as Dharmakīrti said in the Pramāṇavārttika: "Because the limits of wrong paths are endless, there is no need to elaborate on them here." Third, the way to teach understanding is: Therefore, intelligent people should understand the difference between mind and wisdom. As it is said in the Ratnāvalī: "The mind arises from aggregation, and is the nature of defilement.