Tibetan
ག་སྐྱེས་པའི་ཆ་རིག་པ་ལ་ལྟོས་པའི་མ་རིག་པ་སྟེ། འཁོར་བའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་དང་པོའི་གཞི་དང་། སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ལས་ཀྱི་ཆའི་གཞི་དེ་འཁོར་འདས་སུ་ལས་དང་སོ་སོས་སྦྱོར་ཞིང་འཕེན་པའི་རྩ་བའི་རྟེན་ཅན་ལུང་མ་བསྟན་པ་དང་། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་འཁོར་བར་བསྐྱེད་པའི་ཆའི་ལས་སྣ་ཚོགས་པ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཆ་ལུང་མ་བསྟན་པ་དང་། བག་ཆགས་ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་སུ་སྣང་བ་རགས་པའི་ལུས་དང་། དྭངས་པ་འོད་ཀྱི་ལུས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟར་སྣང་བའི་ལུས་གསུམ་དུ་སོ་སོར་སྣང་བའི་གཞི་མ་རིག་པའི་རྟེན་གྱི་ཆ་ཅན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དབྱེ་ན་ལུས་དང་སྦྱོར་བ་དང་། །སྣ་ཚོགས་པ་དང་ཡེ་གཞིའོ། །ཞེས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་རིག་པ་དངོས་དྲི་བཅས་ཀྱི་ཆ་ནས་ཀུན་གཞིར་བཏགས་པ་འདུག་སྟེ། ཆོས་དང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་བག་ཆགས་ལ་ཁོ་ནར་འཇོག་པ་འདི་འཐད་དོ། །འདི་དག་ཀྱང་ངོ་བོ་མ་རིག་པའི་ཤེས་པ་ལུང་མ་བསྟན་བག་ཆགས་ཀྱིས་བར་གཅིག་ ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ཡང་ལུས་སུ་བག་ཆགས་པའི་གཞི་ཀུན་གཞིར་བྱུང་བས་ད་ལྟ་ལུས་སུ་སྣང་བའི་གནད་དེ་ཡིན་ལ། སེམས་སུ་བག་ཆགས་པའི་གཞིར་བྱུང་བས་ད་ལྟ་རྣམ་ཤེས་དུ་མའི་ཚོགས་པ་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པར་བྱུང་ལ། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་གཞིར་བྱུང་བས་ད་ལྟ་སྣང་བ་ཐ་དད་དུ་ཤར་མདངས་སྣང་དུ་བྱུང་ལ། ཡེའི་གཞིར་བྱུང་བས་ད་ལྟ་གང་ལའང་མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་བྱུང་བའོ། །ཀུན་གཞི་བཞི་པོ་འདི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཆ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པས་ས་འོག་གི་ས་བོན་དང་འདྲ་བར་དངོས་སུ་བལྟར་མེད་ལ། མངོན་གྱུར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་ཡོད་ཅིང་ལུས་སེམས་སྣང་ཆའི་མ་རིག་པ་བཞི་པོ་མྱུ་གུ་དང་འདྲ་བར་དངོས་སུ་བལྟར་ཡོད་པའི་གནད་དེ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཏུ་འདུ་བ་ནི། ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཆས་བཞག་ལ། དབྱེ་བ་བཞི་ནི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་གོ། །བྱེད་ལས་ནི་བག་ཆགས་སྔ་ཕྱིའི་རྟེན་བྱེད། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་བྱེད། ལུས་དང་ཚོགས་པ་དུ་མའི་འཆར་གཞི་བྱེད། ལུས་སེམས་དང་འཁོར་འདས་སོ་སོ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཆ་བྱེད་དེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཀུན་གཞི་ཉིད་ནི་བསགས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། བག་ཆགས་སྔ་ཕྱིའི་ཉིང་ མཚམས་དང་། རྣམ་སྨིན་སྔ་ཕྱིའི་འབྲེལ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྟོབས་དཀར་ནག་སོ་སོ་བའི་རྟེན་བྱེད་པས་ཀུན་ཞེས་བྱ་ལ། ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པའི་གནས་ཡིན་པས་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རེ་ཞིག་བཤད། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཀུན་གྱི་གཞི། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར། ཀུན་གཞི་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་གཞི་མའང་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འཁོར་བའི་གཞིར་འཐད་ཀྱི་རྣམ་བྱང་གི་གཞི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྤྱིར་གཞི་ལ་དངོས་ཀྱི་གཞི་ཟེར་ལས་ཉི་མ་ལྟ་བུ་དང་། དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་གཞི་དགེ་བས་མཐོ་རིས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ལས། འདི་སྦྱོར་བའི་གཞི་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། མྱང་འདས་ལ་སྦྱོར་བའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་སྒོ་གསུམ་གྱིས་བསགས་པའི་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་ན་ཡོད་པའི་ཆ་ལས་སོ། །ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་ལས་དེ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆ་ལ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་སེལ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ལ་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུར་བཏགས་ཀྱི་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་འདོད་དེ། མྱང་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡིན་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་བྱེད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་དང་། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའི་ གནས་དང་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ཤེས་པའི་སྟེང་ན་འདྲ་གཞི་གཅིག་པ་ལ་འཁྲུལ་ནས། རིག་པ་དྲི་བཅས། ཀུན་གཞི་དྲི་མེད་ཆོས་སྐུའོ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་འདྲེས་པས་མ་ཕྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་སོང་བའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་ཤེས་པས། ཚིག་གིས་སོ་སོར་ཕྱེ་ཡང་ཕན་མེད་དེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། དེའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ་མ་ཕྱེད་ན་གཟུགས་གཉིས་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ་དོན་སོ་སོར་སྣང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སོ། །འདི་གཉིས་ནི་ནོར་ས་ཆེ་བས་ཁྱད་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ཆོས་སྐུའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ། བྱེད་ལས། སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྔ་ལས། ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ནི་འཁོར་བས་མ་གོས་པའི་རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་ཏེ། །རང་གར་འཛིན་པའི་མཚན་མ་མེད། །ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་དབྱེར་མེད་ལ། །ཞེས་དང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཟག་པ་ཟད། །སྟོང་ཞིང་གསལ་ལ་གསལ་ཞིང་ཁྱབ། །བསམ་པས་མ་སྦགས་དྲན་པ་སངས། །སྤྲོས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་ཅིང་སྟོང་། །
Chinese
从何而生的部分，依赖于觉知的无明，是轮回诸法最初的基础，以及结合意义的阿赖耶识，业的部分的基础，它在轮回和涅槃中各自结合和投射业的根本所依，是无记性。各种习气的阿赖耶识，产生心和心所之轮回的部分的各种业，是潜在的部分，是无记性。习气身体的阿赖耶识，显现为肢体和微细部分的粗大身体，以及清净的光明身，以及如禅定般显现的三种身体各自显现的基础，是具有无明所依之部分的。如《现观庄严论》中说：分类有身体和结合，各种各样和原始基础。有些人认为从觉知的有垢部分而安立为阿赖耶识，但因为有与法混淆的过失，所以只安立为习气是合理的。这些也只是本体是无明之识，无记性，习气之间，一个间隔上反体各异而已。也就是说，作为习气的身体的基础而成为阿赖耶识，所以现在显现为身体的关键就在于此。作为习气的心的基础而成为阿赖耶识，所以现在显现为多种识的集合，以及心所。作为各种习气的基础而成为阿赖耶识，所以现在显现为各种不同的显现和光彩。作为原始的基础而成为阿赖耶识，所以现在与任何事物都与无明相应。这四种阿赖耶识是潜在的部分，是无记性，所以像地下的种子一样，实际上是看不到的。仅仅是显现之诸法的因，而身体、心和显现之相的四种无明，像苗芽一样，是实际上可以看到的关键之处产生的。所有这些都聚集在一个名为阿赖耶识之中，是以本体相同而安立的，四种分类是依赖于反体各异而安立的。作用是作为前后习气的所依，作为业和烦恼的因，作为身体和多种集合的计划，作为结合身体、心和轮回、涅槃各自的部分。如《珍珠鬘》中说：阿赖耶识即是积聚之因。命名之理由是：作为前后习气的连接，以及前后异熟的关联，以及因果之力的黑白各自的所依。
English
The ignorance that relies on the part of awareness from where it arises is the first basis of all phenomena of samsara, and the alaya-consciousness that combines meanings, the basis of the part of karma, which individually combines and projects karma in samsara and nirvana, is the root support, which is unindicated. The alaya-consciousness of various habitual tendencies, the various karmas of the part that generates the cycle of mind and mental factors, is the latent part, which is unindicated. The alaya-consciousness of the habitual body, the coarse body that appears as limbs and subtle parts of particles, and the pure light body, and the basis of the three bodies that appear separately as if in samadhi, is the part that has the support of ignorance. As it says in the *Madhyamakavatara*: "Dividing, there are body and combination, various and the original basis." Some consider that the alaya-consciousness is designated from the tainted part of awareness, but because there is the fault of mixing with dharma, it is reasonable to designate it only as habitual tendencies. These are also just that the essence is the knowledge of ignorance, unindicated, and the habitual tendencies are only different in terms of reversal on one interval. That is, because it becomes the alaya-consciousness as the basis of the habitual body, the key to appearing as the body now lies in this. Because it becomes the alaya-consciousness as the basis of the habitual mind, it now appears as a collection of many consciousnesses, along with mental factors. Because it becomes the alaya-consciousness as the basis of various habitual tendencies, it now appears as various different appearances and radiance. Because it becomes the alaya-consciousness as the original basis, it now corresponds to ignorance in everything. These four alaya-consciousnesses are latent parts, which are unindicated, so like seeds underground, they are not actually visible. They are only the cause of manifest phenomena, and the four ignorances of body, mind, and appearance, like sprouts, arise from the key point that can actually be seen. All of these gather into one called alaya-consciousness, which is established as the same essence, and the four divisions are established in reliance on different reversals. The function is to act as the support of past and future habitual tendencies, to act as the cause of karma and afflictions, to act as the plan for the body and many collections, and to act as the part that combines the body, mind, and samsara and nirvana separately. As it says in the *String of Pearls*: "The alaya-consciousness itself is the cause of accumulation." The reason for naming is: as the connection of past and future habitual tendencies, and the connection of past and future maturation, and the support of the power of cause and effect, black and white separately.
Chinese
因为你们称之为“一切”。因为是共同聚集之处，所以称为“基”。如《入中论》云：“于彼阿赖耶，略为说，法与非法的，一切之基。”又如《宝性论》的注释中说：“阿赖耶是一切之基，也是完全清净之基。”那么，作为轮回之基是合理的，如何成为清净之基呢？一般来说，基有真实的基，比如太阳。还有与之结合的基，比如善行成为转生善趣之基。而这里是取名为结合之基，即趋向于涅槃的解脱分善根，是通过三门积累，存在于阿赖耶之上的部分。解脱分之业，对于涅槃的部分，起到消除遮蔽的垢染的作用，因此被命名为涅槃之因，但并不认为是生起者和所生者之间的因果关系。因为涅槃的自性是无为法，所以通过因缘来新产生是相违的。如《宝性论》云：“无为且任运成就，非由他缘所证悟，具知与悲及能力，具二利故即是佛。”因此，在了解阿赖耶的 处所和法身二者的基础上，因为混淆了相同的相似之处，认为“染污的觉性和无垢的阿赖耶就是法身”，这是因为混淆而没有区分。因为不了解本体相同而反体各异的意义差别，即使用词语来区分也没有用。如《六界论》云：“因此，如果不能区分阿赖耶和法身，就如同对两个物体产生不同的执着，无法显现各自的意义。”这两者是容易出错的地方，所以区分它们的差别非常重要。第二，讲述法身的差别，分为本体、定义、分类、作用、命名原因五方面。法身的本体是不被轮回所染污的觉性，如同虚空一般。如《入中论》云：“法身离戏论，无有自执之相，本体空明无二。”又如《摩尼宝鬘论》云：“法身漏尽，空且明，明且遍，不为思所染，忆念清明，远离戏论之自性，如虚空般周遍且空。”
English
Because you call it "all." Because it is a place of gathering together, it is called "basis." As the Madhyamakāvatāra says, "In that Ālaya, briefly explain, the basis of all that is Dharma and non-Dharma." Also, as the commentary on the Ratnagotravibhāga says, "Ālaya is the basis of all, it is also the basis of complete purification." Then, it is reasonable as the basis of samsara, how can it be the basis of purification? Generally, the basis has a real basis, such as the sun. There is also the basis of combination with it, such as virtue becoming the basis of rebirth in higher realms. Here, it is named as the basis of combination, that is, the virtue of the part of liberation that tends towards nirvana, which is accumulated through the three doors, exists on top of the Ālaya. The karma of the part of liberation, for the part of nirvana, acts as a cause to eliminate the obscuring defilements, so it is named as the cause of nirvana, but it is not considered as the cause and effect relationship between the arising and the arisen. Because the nature of nirvana is unconditioned, it is contradictory to newly produce it through causes and conditions. As the Ratnagotravibhāga says, "Unconditioned and spontaneously accomplished, not realized by other conditions, possessing knowledge, love, and power, possessing two benefits, it is the Buddha." Therefore, on the basis of understanding the place of Ālaya and the Dharmakāya, because of confusing the same similarities, thinking that "the defiled awareness and the undefiled Ālaya are the Dharmakāya," this is because of confusion and not distinguishing. Because one does not understand the difference in meaning between the same essence and different entities, even if one separates them with words, it is useless. As the Klong Drug Pa says, "Therefore, if one cannot distinguish between Ālaya and Dharmakāya, it is like having different perceptions of two objects, and one cannot manifest their respective meanings." These two are places where mistakes are easily made, so it is very important to distinguish their differences. Second, explaining the differences of the Dharmakāya, divided into five aspects: essence, definition, classification, function, and reason for naming. The essence of the Dharmakāya is the awareness that is not defiled by samsara, like the sky. As the Madhyamakāvatāra says, "The Dharmakāya is free from elaboration, without the characteristics of self-grasping, the essence is emptiness and clarity, indivisible." Also, as the Mu Tig Phreng Ba says, "The Dharmakāya is exhausted of outflows, empty and clear, clear and pervasive, not defiled by thought, memory is clear, the nature of being free from elaboration, pervasive and empty like the sky."