Tibetan
མཁའ་ལྟར་དག་པས་རང་གི་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཐོང་སྟེ། ཅི་སྣང་ཡང་སྟོང་གཟུགས་རིག་པའི་རོལ་པ། ཅི་འགྱུས་ཀྱང་ཡེ་སངས་རྗེས་མེད། དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་མཉམ་པས་བྱར་མེད་བློ་འདས་ཆེན་པོར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ན། བླང་དོར་གྱི་ཆོས་ཟད་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དགོངས་པ་གཅིག་ལས་གཡོས་པ་མེད། །སྣང་བ་སྣང་བའི་ཐོག་གསལ་བས། །བཞིན་དང་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལས། །གྲོལ་བ་དེ་དང་དེ་ཉིད་གྲོལ། །དེ་ལ་རང་བྱུང་སྟོང་ཡུལ་བས། །མཐོང་ཞེས་རིག་པ་ཐ་དད་མིན། །དེ་ ཉིད་རང་གི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ། །གཅིག་ཤེས་པས་ནི་ཀུན་གྲོལ་ཕྱིར། །གཉིས་དང་གསུམ་གྱི་གྲངས་མཐའ་ཟད། །རྟོག་ཅིང་འཛིན་པའི་ཡུལ་མི་སྣང་། །འགྱུ་དང་འཛིན་པ་ཡེ་ནས་སྟོང་། །སྟོང་པའི་དགོངས་པ་གསལ་རྫོགས་པས། །དུ་མའི་གྲངས་མཐའ་ཟད་པའོ། །ཞེས་སོ། །རྟོགས་པ་ཁོང་ནས་ཤར་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཤར་འདེམ་ཀ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། གང་བྱུང་བྱུང་ལ་གང་སྣང་སྣང་དུ་ཆུག །གང་ཤར་ཤར་ལ་གང་ཡིན་ཡིན་དུ་ཆུག །གང་ཡང་ཡིན་ལ་གང་ཡང་མིན་དུ་ཆུག །འདི་ལ་རིག་པའི་སྟེང་ན་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མེད་དེ། རིག་པ་གཅིག་གི་ངང་ནས་ཤར་བས་གཞི་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་དང་། ཤར་ཚད་རིག་པའི་རྩལ་ལས་གཞན་མེད་པས་རྩལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་དང་། ཤར་བས་གྲོལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་མ་བཟུང་ན་རང་ཡལ་དུ་གོ་གཅིག་པས་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་དང་། ཅི་ཤར་ཅི་སྣང་ཡང་གཞི་ལ་མེད་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་སྟོང་ཟིན་ཏེ། གྲུབ་བསལ་དོགས་པ་མེད་པས་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལྟར་མེད་པ་གསལ་སྣང་ལ་བློས་གཟུང་བ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཡུལ་སྣང་དང་བློ་རྟོག་གང་ཡང་སྤང་བླང་གི་འདེམ་ཀ་བྱར་མེད་དེ། གཞི་མེད་ཆོས་ཟད་མིང་མེད་དུ་གོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། མཐའ་ལས་འདས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་དེ། རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། སྣང་བ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་། །སྟོང་པ་མཚན་མའི་ཆོས་ལས་འདས། །འདས་པ་ཉིད་ལ་བརྗོད་དུ་མེད། ། ཅེས་སོ། །གཏད་མེད་ཡོངས་གྲོལ་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཀུན་སྤྱོད་ངེས་པ་མེད་ཅིང་། ཐ་མལ་རང་བབས་ཀྱི་སྣང་བར་སྤྱོད་པ་ནི། ཀུན་སྤྱོད་ངེས་མེད་རིག་པ་ཐོད་རྒལ་ངང་། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྩིས་གཞི་འགའ་མེད་པས། །གཏད་མེད་ཟང་ཀ་གྲུབ་མཐའི་གཟེབ་ལས་འདས། །ཟ་འཆག་ཉལ་འདུག་ཉིན་ཞག་ཕྱམ་གདལ་བས། །རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་ངང་ཉིད་དོ། །མཆོད་པའི་ལྷ་མེད་བརྡུང་བའི་འདྲེ་ཡང་མེད། །བསྒོམ་པའི་ཆོས་མེད་ཐ་མལ་རང་གའི་ངང་། །མ་བཅོས་རྒྱལ་པོ་སྙེམས་མེད་ཕྱམ་གཅིག་པས། །ཕྱལ་པ་ལྷུག་པ་ཡན་པ་གཅིག་པུ་ཉིད། །མ་བྱས་ཡེ་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྲལ་བས་བདེ། །འདིར་ཆོས་དང་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་ཐ་མལ་པ་ལས་ལོག་ནས་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་བྱ་བ་བྲེལ་དོ་སྣ་ཚོགས་པས་ཉིན་མཚན་འདའ་བ་ཡིན་ན། ཐ་མལ་དུ་གནས་པས་ཅང་འགྲུབ་བམ། དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིས་ཁྱད་མེད་དོ་སྙམ་པ་ལ་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ཆོས་ལ་བློ་མ་སྦྱངས་པས། ཆོས་ཡིད་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། གཅིག་ནི་ཆོས་མ་བྱས་ཡེ་ཟིན་དུ་རྟོགས་པས་བློ་བདེ་སྟེ། ཆོས་ཟིན་ནས་ཆོས་བོར་ཆོས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་མེད་ཅིང་རང་བབས་ཐ་མལ་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བྲེལ་ནས་སེམས་ལས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་དེ་མེད་པས་ཐ་མལ་འཇིག་རྟེན་པ་ དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མཚུངས་ན་ཐ་མལ་པ་འཁོར་བ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བ་ལས། སྒོ་གསུམ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་འཁྲུལ་པའི་ཆོས་མེད་པ་དང་། ཐ་མལ་དུ་སྣང་བ་ཟང་ཐལ་དུ་སངས་པས་འཆིང་བ་མེད་དེ། ལས་དང་རྣམ་སྨིན་ལས་གྲོལ་བ་ནི། དཔེར་ན་གྲེས་མའི་ཐག་པ་མེར་ཚིག་པ་དེ་ཐག་པར་སྣང་ཡང་འཆིང་བའི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་དེ་མེས་ཚིག་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ལ་ཟང་ཐལ་བས་ཤེས་པ་དགག་སྒྲུབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་དང་། ཟས་གོས་དང་ནོར་འཛིན་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་གཞི་མེད་རྨི་ལམ་ལྟར་རྟོགས་ནས་མ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་འཆིང་མི་ནུས་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་དེ་མེད་པས་ཞེན་པ་རང་མཚན་པས་སེམས་བཅིངས་ཏེ་ཐག་པ་མེར་མ་ཚིག་པ་ལྟར་ནང་སེམས་དང་ཕྱི་སྣང་བ་ལ་དགག་སྒྲུབ་རང་གར་ཡོད་པས་འཆིང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ཞལ་སྔ་ནས། གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་ན་དེ་ཡང་ཐོང་། །རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་ཞིག་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་རྗེས་སུ་གདམས་པ། སྣང་བས་མི་འཆིང་ཞེན་པས་འཆིང་། །ཞེན་པ་ཆོད་ཅིག་ནཱ་རོ་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐ་མལ་པ་ལ་ལོག་རྟོག་སྤང་བ་ནི། བསོད་ནམས་དང་སྐལ་པ་ཆུང་ཞིང་རྟོགས་པ་དང་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པ་དག་ན་རེ། གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ངང་ནས་བྱ་བྱའི་ཆོས་སྤྱོད་བྱས་པས་ཆོག་མོད། དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཐོབ་པ་དེ་མི་འདོད་དམ་ཟེར་རོ། ། ལན
Chinese
如同虚空般清净，视自之觉性法性与二无别，无论显现为何，皆是空色觉性的游舞；无论如何变化，皆是原始成佛无有痕迹。以三时之法性平等故，于无为、超离心识之大解脱中解脱，故名为舍弃取舍之法之时。如《现观庄严论》云：‘无有离于一之意，显现于显现之基上，如面容与镜子，解脱即是于彼而解脱。于彼自生空性界，见谓觉性非他异，其自身上而解脱，知一即能解脱一切故，二与三之数量边际尽，分别与执著之境不显现，动摇与执著本自空，空性之意光明圆满故，众多之数量边际尽。’如是。从证悟中生起之瑜伽士，所显现的一切皆无有选择地于法性中解脱，是为开示：无论发生什么就让它发生，无论显现什么就让它显现，无论升起什么就让它升起，无论是什么就让它是什么，无论是什么也都不是什么。于此觉性之上没有任何差别，以觉性一之自性中升起故，基上无有善恶，所升起的一切皆非觉性之作用外，故作用之体性上无有善恶，以升起即已解脱之故，若不执取则自消融，故于体性上无有善恶，无论显现什么，皆是基上无有之显现故，已然空性，无有成立破除之怀疑故，如阳焰之水般，无有之显现上无需以心识执取之故。瑜伽士对于境相显现与心识分别，皆无有舍取之选择，以于基无、法尽、名无中融为一体之故。超越边际是为名言之说，如《觉性自解脱》云：‘显现为空性事物之法，空性超越相之法，超越本身不可说。’如是。于无所依、完全解脱中证悟之瑜伽士，其行为无有定准，于平凡自然之显现中行持，是为：行为无有定准，觉性超越顶峰之状态，对于法与非法毫无算计，超越无所依之散乱与宗派之牢笼。吃喝行走睡卧，日夜坦然舒展，于自性法性平等之状态中。无有供养之神，亦无有击打之鬼，无有修
English
Seeing that one's own awareness, the nature of reality, is inseparable from purity like the sky, whatever appears is the play of empty form and awareness. Whatever changes is primordially enlightened, without a trace. Because it is equal in the nature of the three times, it is liberated in the great liberation of non-action and beyond mind. Therefore, it is called the time when the teachings of acceptance and rejection are exhausted. As it is said in the *Uttaratantra*: 'There is no movement from the one thought. Appearances are clear on the basis of appearances. Like a face and a mirror, liberation is liberated in that and that itself. In that self-born empty realm, seeing is not a different awareness. That itself is liberated on its own basis. Because knowing one liberates all, the limits of two and three are exhausted. The object of thought and grasping does not appear. Movement and grasping are empty from the beginning. Because the thought of emptiness is clear and complete, the limits of many are exhausted.' Thus it is. The yogi whose realization arises from within is shown to be liberated into the nature of reality without any choice in whatever arises: Let whatever happens happen, let whatever appears appear. Let whatever arises arise, let whatever is be what it is. Let whatever is be whatever it is, and let it be nothing. There is no difference on this awareness, because it arises from the nature of one awareness, there is no good or bad on the ground, and whatever arises is nothing other than the power of awareness, so there is no good or bad in the nature of the power, and because it is liberated by arising, if it is not grasped, it will dissolve by itself, so there is no good or bad in the nature, and whatever arises and appears is an appearance that does not exist on the ground, so it is already empty. Because there is no doubt of establishment or refutation, like the water of a mirage, there is no need to grasp the clear appearance with the mind. For a yogi, there is no choice of acceptance or rejection of object appearance and mental thought, because it is unified in the groundless, dharma-exhausted, nameless. Transcending the limits is called a term, as it is said in *Rigpa Rangdrol*: 'Appearance is empty of the dharma of things. Emptiness transcends the dharma of signs. Transcendence itself cannot be expressed.' Thus it is. The yogi who realizes complete liberation without reliance has no fixed conduct, and practices in the ordinary, natural appearance, which is: Conduct is not fixed, awareness transcends the peak, there is no calculation of dharma and non-dharma, transcending the scattering of no reliance and the prison of sects. Eating, walking, sleeping, sitting, day and night, spreading out flat, in the state of equality of self-nature and dharma-nature. There is no god to worship, nor a demon to strike, no medi
Chinese
无求平常自然住， 不造作如王无骄傲。 率真坦荡唯一事， 无为本成离勤苦。 在此，对于安住于佛法和道上的人们，如果他们偏离了平常的状态，终日忙碌于各种各样的修行活动，那么安住于平常状态又有什么用呢？如果这样，世俗之人和瑜伽士又有什么区别呢？应该这样理解：一种人是因为没有从世俗中修习佛法，所以心中没有佛法，因此远离了佛法的行为；另一种人是因为证悟了佛法无为本成，所以内心安乐，因为已经通达佛法，舍弃佛法，超越佛法，所以没有佛法的行为，并且显现为自然平常的状态。 另外，世俗之人被世俗所束缚，心为之所役，而瑜伽士没有这些，所以要知道他们与平常的世俗之人并非相同。如果相同，那么就像世俗之人流转轮回一样，瑜伽士也会陷入错乱。但因为身语意三门远离了造作，所以没有错乱之法；并且平常的显现通透澄明，所以没有束缚，从业和异熟果中解脱。例如，烧断的麻绳，虽然看起来还是绳子，但已经不能起到束缚的作用，这是从火烧中产生的。同样，瑜伽士的心中，因为通透澄明，所以显现出知识的扬弃，虽然看起来像是在执持食物、衣服和财物，但因为像认识到无根的梦一样而不执着，所以不能束缚。而世俗之人没有这些，因为执着于自相，所以心被束缚，就像没有被火烧断的绳子一样，内心和外在显现都随意地存在着扬弃，所以被束缚。因此，瑜伽自在者的面前说： “对何有执即当舍， 若能证悟即一切， 此外他者谁亦不知。” 又如后续教言： “显现不缚执着缚， 断除执着那若巴。” 就像这样。 对于平常人的错误观念的驳斥：那些福德和缘分浅薄，不倾向于证悟和伟大佛法的人会说，从证悟实相的状态中进行应做的修行就可以了，难道不想要获得那样的果实和安乐吗？ 答：
English
Abiding naturally in a state of unforced ordinariness, Like an unpretentious king, without pride, all at once. Frank, relaxed, utterly alone, Effortlessly at ease, free from striving and accomplishment. Here, for those who abide in the Dharma and the path, if they deviate from the ordinary and spend their days and nights busily engaged in various Dharma practices, what good is it to abide in ordinariness? If that's the case, what's the difference between worldly people and yogis? This should be understood as follows: One is that because they have not trained their minds in the Dharma from the world itself, they have no Dharma in their minds, and therefore they are separated from the activities of the Dharma. The other is that they are at ease because they realize the Dharma as effortlessly complete. Because they have attained the Dharma, abandoned the Dharma, and transcended the Dharma, they have no Dharma activities and appear in a natural, ordinary state. Furthermore, worldly people are preoccupied with the world and their minds are enslaved by it, whereas yogis do not have this. Therefore, it should be understood that they are not the same as ordinary worldly people. If they were the same, then just as worldly people wander in samsara, yogis would also fall into confusion. But because the three doors of body, speech, and mind are free from activity, there is no cause for confusion. And because ordinary appearances are clear and transparent, there is no bondage, and they are liberated from karma and its maturation. For example, a rope made of hemp that has been burned by fire may still appear to be a rope, but it can no longer serve the purpose of binding, because it has been produced from being burned by fire. Similarly, in the mind of a yogi, because of transparency, knowledge appears to arise as affirmation and negation, and although they may appear to hold food, clothing, and wealth, they realize it is like a rootless dream and do not cling to it, and therefore it cannot bind them. Worldly people do not have this, and because they cling to self-characteristics, their minds are bound, just like a rope that has not been burned by fire. Because affirmation and negation are freely present in their inner minds and outer appearances, they are bound. Therefore, in the presence of the Lord of Yoga, it is said: "Whatever you are attached to, let it go. If you realize it, it is everything. No one else will know anything other than that." And again, in a subsequent instruction: "Appearance does not bind, attachment binds. Cut off attachment, Naropa." Like that. A refutation of the mistaken notions of ordinary people: Those who have little merit and fortune, and whose minds are not inclined towards realization and the great Dharma, will say, "It is enough to engage in the practices that should be done from the state of realizing the true nature. Don't you want to obtain the fruit of that, which is happiness?" Answer: