Tibetan
་བཤད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རིག་ངོར་མཉམ་ཤར་ལ་བཟང་ངན་དུ་འབྱེད་པ་ཁྱེད་རང་དེ་ལྟར་གྱིས་ལ་རེམ་ཞིག །ངེད་ནི་རྨི་ལམ་སྣང་བའི་ཆོས་ལ་གཅིག་མི་སྤོང་། གཅིག་མི་ལེན། སྤོང་ལེན་དང་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་འགལ་ཏེ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མ་ཡིན་ལ། རྩོལ་སྒྲུབ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རེ་བ་འདིའི་སྣོད་མ་ཡིན་པས། ཐེག་དམན་བྱིས་པ་དྲང་བའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་བར་གསུངས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། དེ་ལྟར་མ་རིག་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་གྱུར་ན། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་དོན་དང་འགལ་གྱུར་ནས། །བྱར་མེད་བདེ་ཆེན་དེ་དང་མི་འཕྲད་དེ། །རྩོལ་སྒྲུབ་ནད་ཀྱི་མ་རིག་དེས་ཟིན་འགྱུར། །དེ་བས་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་རྫོགས་ཆེན་ལ། །སྐལ་མེད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་དཔྱད་པར་བྱ། །ཞེས་པས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ལུང་ལས་འབྱུང་བས། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ནི་ལུང་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཡང་སྐལ་ཆུང་པོ་དེ་ན་རེ། ཐམས་ཅད་རིག་པར་མཉམ་པས་ཆེད་དུ་བྱར་མེད་པ་དང་བདེན་ན་བྱས་པས་འགྲུབ་ལ་མ་བྱས་ན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱེད་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། སྨྲས་པ། མ་གྲུབ་ན་བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་འགྲུབ། གྲུབ་ན་བསྒྲུབ་མི་དགོས། རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་རྫོབ་པས་སེམས་ཉིད་དོན་དམ་ལ་ཅིར་ཡང་བྱར་མེད་པ་དང་། སེམས་ཉིད་ལ་ཆོས་སྐུ་གྲུབ་ཟིན་ལ། དེ་ཡང་བཞག་ན་མངོན་ལ། བྱས་ན་མི་འགྲུབ་པ་ཆུ་དྭངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་རྙོག་ན་མི་མངོན་པ་ལྟ་བུ་ སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་ལ་མི་རྟོག་ཞོག །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་ཡིན་ཏེ། འཇོག་དགོས་པ་གཟེངས་པ་ལྟར། སེམས་ཉིད་བྱར་མེད་ལ་བྱ་བཙལ་བྱས་པས་རྒྱུ་འབྲས་དང་གཞི་ལམ་འགལ་ནས་མི་འགྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་ཆེ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། བྱས་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་མ་རིག་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་བྱེད་བསྒོམས་ནས་གྲུབ་ལྟ་ན། །བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི་ད་དུང་དེའི་སར་མ་སླེབ་པས་བྱེད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། ལན་ནི། ཀྱེ་སྐལ་མེད་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྲོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན། འགྲོར་མེད་པས་སླེབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། རང་ཡིན་ནས་རང་འཚོལ་བ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་བ་ཁྱོད་ནི་མཚར་ཆེ་བ་ཞིག་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུང་ལས་ཁྱོད་ལྟ་བུ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པས། ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི
Chinese
说道：一切法在觉性面前平等显现，你自己在好坏上加以区分，且试着这样做一下。我们对于梦境显现的法，一个也不舍弃，一个也不取纳。如果进行舍取和勤作，就与瑜伽士相违背。因为自性大圆满的瑜伽士，不是希求果位，也不是勤作希求因果的法器。据说这是为了引导小乘的孩童而设的方便法门。《普作王续》中说：如果像这样由于无明而勤作，就与超越因果的意义相违背，不会遇到无为的大乐，会被勤作之病的无明所控制。因此，对于超越因果的大圆满，不是无缘者的行境，应当观察作为因和果的法。因此，我们是从经文中这样说的，我们不会与经文相违背。那个小福德者又说：一切在觉性中是平等的，如果无为是真实的，那么做了就能成就，不做就不能成就，所以必须做。回答说：没有成就，即使努力也不会成就；已经成就，就不需要努力。勤作是世俗谛，对于心性胜义谛来说，什么也不用做。心性中法身已经成就，如果安住，它就会显现；如果人为造作，它就不会成就，就像清水中的影像，水浑浊了，影像就不显现一样。在那个续部中说：成佛不是通过努力就能成就的，不寻找，安住于自性，自然就能成就。不寻找，安住于自性，不要分别念。因此，勤作是菩提的障碍，就像需要放置的东西却被高举一样。对于心性无为，如果寻求作为，就会与因果和基道相违背，造成不能成就的过失。在《普作王续》中说：已经做了，勤作超越了无明，如果勤作，修行，希望成就，那么没有比这更大的菩提的障碍了。虽然是这样，但如果说还没有到达那个地步，所以必须做。回答是：唉！无缘者，不是从一个地方走到另一个地方，因为没有行走，所以不可能到达。自己是自己，却像去寻找自己一样行走，你真是太奇怪了。我们的经文中说，像你这样变成外道，是极其可鄙的。
English
He said: All dharmas appear equally in the face of awareness, you yourself distinguish between good and bad, and try to do so. We do not abandon one of the dharmas that appear in dreams, nor do we take one. If you abandon and take and work hard, it is contrary to the yogi. Because the yogi of the Great Perfection of self-nature is not hoping for the fruit, nor is he a vessel for the hope of cause and effect. It is said that this is applied to the Dharma that guides the Hinayana children. In the Kunje Gyalpo Tantra, it says: If you do this with ignorance and effort, it will contradict the meaning of transcendence of cause and effect, and you will not meet the great bliss of non-action, and you will be caught by the ignorance of the disease of effort. Therefore, the Great Perfection that transcends cause and effect is not the object of practice for the unfortunate, and should be examined as the Dharma of cause and effect. Therefore, we say from the scriptures, and we do not contradict the scriptures. Again, that little fortunate one said: Since everything is equal in awareness, if non-action is true, then it will be accomplished by doing it, and if it is not done, it will not be accomplished, so it must be done. He said: If it is not accomplished, it will not be accomplished even if you try to accomplish it. If it is accomplished, you do not need to accomplish it. Effort is conventional, so there is nothing to do in the ultimate meaning of mind. And the Dharmakaya has already been accomplished in the mind, and if it is placed, it will be manifest, but if it is done, it will not be accomplished, like the image of clear water that is not visible when it is turbid. In that same tantra it says: Buddhahood is not accomplished by effort, but is spontaneously accomplished by abiding in its own nature without seeking. Do not think about abiding in your own nature without seeking. Therefore, effort is an obstacle to enlightenment, just as what needs to be placed is raised up. If you seek action in the non-action of mind, it will contradict cause and effect and the ground and path, and it will be a great fault of non-accomplishment. In the Kunje Gyalpo Tantra, it says: Having done it, effort has transcended ignorance, and if you work hard, practice, and hope to accomplish it, there is no greater obstacle to enlightenment than that. Although it is so, if you say that you have not yet reached that place, so you must do it. The answer is: Alas! Unfortunate one, there is no going from one to another. Because there is no going, it is impossible to arrive. You are like going to find yourself when you are yourself, you are a wonderful thing. Our scriptures say that you have become an outsider like you, and you are very despicable.
Tibetan
་གནས་སུ་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། བདེ་བ་འདོད་པས་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །བདེ་བས་ཟིན་ཏེ་བདེ་བས་བདེ་བ་འཚོལ། །བྱང་ཆུབ་འཁྲུལ་པ་ཡེ་རྔམས་ཆོས་ལ་ཟ། །འདི་ལྟའི་ཡུལ་ཅན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །ཕྱི་རབས་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་ལ་གསང་བར་གདམས་པ། ཡང་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་མཐོང་ན། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་ཐེག་པ་བསྟན་མི་བྱ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་དང་སྐལ་མེད་པས། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པ་ དྲང་བའི་ལམ་ལ་གཟུད། །ང་ནི་ཡེ་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་འདས་པ་འདི། །རྒྱུ་འབྲས་དགའ་བའི་སྐལ་པ་མེད་རྣམས་ལ། །བསྟན་ན་སྒྲོ་དང་སྐུར་པ་འོང་བའི་ཕྱིར། །བསྟན་ན་རང་གི་སེམས་ལ་སྐུར་བཏབ་པས། །དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་གཏན་དུ་འཁོར་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་བཀག་ནས། ཐ་མལ་རང་བབས་ཀྱི་ངང་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་། ཆོས་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་པ་རྣམས་དང་། རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཤིས་ཐོག་ནས་ཁྱད་མེད་པར་མ་ཟད། བྱ་བྱེད་ཐ་མལ་དང་། ཁོ་བོའི་ཆོས་བྱས་པ་གཉིས་མཚུངས་པར་ཡོད་དེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སུ་ཤར་ཟིན་པས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་འདོད་པས། །བཟའ་དང་བཏུང་བ་བསྙེན་པ་ལ། །ཉལ་དང་འདུག་པ་སྒྲུབ་པའོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ལྷག་གནས་ཡིན། །གླལ་དང་ལུད་པ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ། །སྟོང་གསུམ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །ཆར་དང་ཁུ་རླངས་ཆག་ཆག་བཏབ། །འགྲོ་བའི་ལམ་དམིགས་ཐིག་ཆེན་ཏེ། །རྐང་པའི་རྗེས་ནི་རྡུལ་ཚོན་རིས། །འགྲོ་བར་འདོད་པ་སྟངས་སྟབས་ཉིད། །ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཇི་ལྟར་སྨྲས་པ་སྔགས་ཀྱི་ཚིག །བསམ་པ་རྣམས་ནི་བསྐྱེད་རིམ་ཡིན། །ཡིད་ལ་འགྱུ་བ་མཆོད་པ་ཉིད། །གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ལྷ་ཡི་སྐུ། །སྒྲ་ཆེན་བརྗོད་པ་རོལ་མོ་ཉིད། །རང་གི་ལུས་ནི་བུམ་པ་ཉིད། །སྐྲ་ནི་ལོ་འདབ་ཁ་རྒྱན་མཛེས། །ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་ཆུ་ རྣམས་ཉིད། །དོན་སྙིང་ལ་སོགས་རྫས་ཀྱིས་གཏམས། །རང་ལ་སྣང་བའི་དབང་རྣམས་བྱིན། །མ་བསྐུར་ཉིད་ལ་རྫོགས་པའོ། །འདའ་བར་འདོད་པ་དམ་ཚིག་ལ། །བསྲུང་བར་འདོད་པ་བཅིངས་པ་ཉིད། །གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཉམས་པ་སྟེ། །མེད་པར་འདོད་པ་ཐུབ་མཆོག་ཡིན། །མཐོང་བ་རྣམས་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་བརྡའ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་ཉམས་མྱོང་ཡིན། །ཤེས་ཤིང་གསལ་བ་གདམས་ངག་ལ། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་འདུས་གདབ་པའི་ཡུལ། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་གོམས་པའི་གནད། །ཚོགས་དྲུག་མ་འགགས་རྟོགས་པའོ།
Chinese
关于住处之开示。彼续云：欲乐者背离乐，为乐所缚，以乐求乐。于菩提生错觉，以耶燃（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）吞噬法。如是之境，不得见佛。如是等类，后世亦当秘而不宣。又，彼续云：若未见我之自性，则不应宣说我之普作乘。以无缘大圆满之义故，应入因果正道。我乃本初超越行境者，于无缘因果喜乐者，若宣说之，则将生诽谤与诋毁。若宣说之，则以自心诋毁故，将生于六道，恒时流转。如是遮止法之作为，于庸常自然之状态中行持，然与勤奋修持佛法者，于觉性之体性上，自性无别，不仅如此，庸常作为与彼等修法者二者等同，以瑜伽士之一切行止皆已显现为法故，于法性之嬉戏中任运成就。如是，《牟提迦之鬘》云：欲求大手印现前者，于饮食受用，睡眠安坐皆为修持。一切造作皆为增上缘，吞咽与唾液皆为修持坛城，三千世界一切皆为坛城，降雨与水汽淅淅沥沥。行走之路乃大界线，足迹乃粉末彩绘，欲行乃姿态步法，肢体之动乃手印。如是所说乃咒语之词，所思乃生起次第，心中所动乃供养，显现之色乃天神之身，大声宣说乃乐器，自身乃宝瓶，发乃树叶，口饰庄严，血与脓水皆为水，心等充满物质，布施于自身所显现之诸根，不需迎请，自身即已圆满。欲越度者于誓言，欲守护者乃束缚，欲解脱者乃毁坏，欲无有者乃胜导师。所见皆为手印之表征，于彼之贪执乃体验，了知与明晰乃诀窍，境与心二者和合乃安立之境，生老病死乃串习之要诀，六聚不灭乃证悟。
English
The teaching on the abode: From the same tantra: "Those who desire happiness turn their backs on happiness. Bound by happiness, they seek happiness through happiness. They are deluded about enlightenment, and consume Dharma with yerngam (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). Those with such a view do not see the Buddha." Therefore, future generations should be advised to keep such things secret. Again, from the same tantra: "If you do not see my own nature, then do not teach my All-Creating Vehicle. Because you are not destined for the meaning of the Great Perfection, enter the straight path of the Vehicle of Cause and Effect. I am originally beyond the realm of practice. For those who are not destined for the joy of cause and effect, if you teach it, slander and defamation will arise. If you teach it, you will be slandering your own mind, and you will be born into the six realms and remain in samsara forever." Thus, having forbidden the activities of Dharma, even if you practice in an ordinary, natural state, you are not only inherently inseparable from those who diligently practice Dharma in the essence of awareness, but also ordinary activities and those who practice Dharma are the same, because all the actions of a yogi have already arisen as Dharma, and are spontaneously accomplished in the play of Dharmata. Thus, from the Garland of Pearls: "Those who desire to manifest the Great Seal, eating and drinking are for propitiation, sleeping and sitting are for accomplishment. All actions are the superior condition. Swallowing and saliva accomplish the mandala. All three thousand worlds are the mandala. Rain and mist fall in torrents. The path of going is the great boundary line. Footprints are powder-colored drawings. The desire to go is the posture and gait. The movement of limbs is the mudra. What is said is the word of mantra. Thoughts are the generation stage. What moves in the mind is the offering. What appears as form is the body of the deity. Uttering great sounds is music. One's own body is the vase. Hair is beautiful with leaves and ornaments. Blood and pus are water. The essence and so on are filled with substances. Give the powers that appear to oneself. Without inviting, it is complete in itself. Those who desire to transcend are in vows. Those who desire to protect are bound. Those who desire to be liberated are broken. Those who desire to be non-existent are the supreme sage. All that is seen is the symbol of the mudra. Attachment to it is experience. Knowing and clarity are the instructions. The union of object and mind is the place of establishment. Birth, old age, sickness, and death are the key points of habituation. The unceasing of the six aggregates is realization."