Tibetan
། དེས་ན་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ད་ལྟ་ནས་སངས་རྒྱས་རང་བབས་སུ་ཡོད་པ་དང་། མེད་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་སྟེ། འོག་མ་དེ་དག་གིས་དོན་ རྣལ་མ་མ་རྟོགས་པར་བསྟན་པ་ནི། རྩལ་རྫོགས་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་དོན་བརྗོད་པ། །གསང་སྔགས་གཅིག་ལ་འཁྱེར་སོ་དགུ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་སྣང་། །རིམ་པ་དགུ་ཡིས་ངོ་བོ་ཡི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན་མ་རྟོགས། །སྣང་བའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་ལ། །དོན་དམ་དང་ནི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས། །ཐ་དད་མ་ཡིན་གཅིག་གི་ངང་། །ཡེ་ནས་རྟོགས་པའི་ངོ་གང་ལ། །མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་ཅི་བྱུང་བ། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་ཙམ། །རིག་པ་གཅིག་ལ་དོན་བརྗོད་པ། །སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ངོ་བོར་སྣང་། །སྐུ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་། །སྣང་དང་མི་སྣང་ཆོས་མ་ཡིན། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མཐའ་ལས་གྲོལ། །སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོར་གནས། །འབྱུང་བ་རྡོ་རྗེ་རྐྱེན་གྱི་བདག །ཅེས་སོ། །ད་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་གཞན་བྱུང་གི་རྟོག་ཚོགས་གཉིས་མ་ཕྱེད་པའི་རྨོངས་པ་བཟློག་པ་ནི། དེང་སང་ཨ་ཏིར་རློམ་པའི་གླང་ཆེན་དག །འགྱུ་འཕྲོའི་རྟོག་ཚོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ལོ། །རྨོངས་པ་འདི་ཀུན་མུན་པའི་ཀློང་ཉིད་དང་། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་རིང་། །རྩལ་དང་རྩལ་ལས་ཤར་བའང་མི་ཤེས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཐེག་པ་འདིར་མོས་པ་ཙམ་དང་ལྡན་ཡང་ལེགས་པར་མཐོང་བའི་སྐལ་པ་ནི་སྐྲའི་ཉག་མ་ལ་བརྒྱར་བགོས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ། ཀུན་ཏུ་མ་བརྟགས་པའི་གཏི་མུག་གིས་ལུས་བསྒྱིངས་ཤིང་། ཕྲག་དོག་དང་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ གསེར་གྱི་དྲ་བས་གདོང་བརྒྱན་པ། གླང་པོའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པར་རློམ་ལ་ཁ་གསག་དང་ལྡན་པ་ཁ་ཅིག་དག་རང་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དང་གཏི་མུག་དང་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པར་མ་ཟད། ཐར་པར་ཕྱོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་འཕྲད་པར་ཉེས་པ་དག་དང་འཕྲད་པ་ཀུན་ལ་འདི་སྐད་དུ་འདོམས་ཏེ། གང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན། རྟོག་པ་ཟང་མ་འདི་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་པ་དང་། ཏིང་འཛིན་ཡིན་བཞིན་མ་རིག་ཡིད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་བ་བསླུ་བའི་བཅོས་མ་ཉེ་བར་སྟོན་པས། གཞན་ལ་མེད་པའི་ཟབ་ཆོས་སུ་འཆད་པ་དག་མཐོང་སྟེ། འདི་ནི་ཐེག་པ་འདིའི་ཆོམ་རྐུན་པ་ཞིག་དེང་སང་བྱུང་བར་ཟད་མོད། འདི་ལྟར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་གཡོས་ཏེ། ཡུལ་ལ་ཤར་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་རོལ་པ་ཞེས་བཤད་ཀྱི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་
Chinese
因此，自生智慧当下即是本自具足的佛，这是有和无的区别。下面那些没有证悟真实意义的教导是：从《功用圆满》中说：“一个坛城表达多种意义，一个真言有九种持法，这些也只是表象而已。以九个次第，未能证悟自生智慧的意义。显现的自性即是显现，胜义和世俗二谛，不是他体而是一体的状态。对于本自证悟的体性而言，名相的分别念又有什么用呢？一切都是智慧的游舞。一个觉性表达多种意义，显现为三身佛的体性。从身中生出智慧的功用。显现和不显现不是法，证悟和未证悟脱离边。显现的智慧安住于体性中，生起是金刚缘起之主。”现在是为了遣除未能区分自生智慧和后生分别念二者的愚痴。如今那些自诩为阿底瑜伽的大象们啊！流动的分别念就是菩提心吗？这种愚痴完全是黑暗的深渊，与自性大圆满的意义相去甚远。如果连功用和从功用中生起的都不懂，又何必说菩提心的体性呢？即使仅仅对这个法门有信心，也没有能很好地见到它的机会，连头发丝的百分之一都没有。他们以不作观察的愚痴而自大，以嫉妒和邪见的金网装饰着脸。某些自认为是具有大象姿态的智慧，并且善于谄媚的人，他们自己也陷入了烦恼、愚痴和邪见的道路，不仅如此，他们还告诫那些有幸遇到解脱的微薄福德之人，他们对所有遇到的人都这样说：一切显现都是法身的自性，这些虚假的分别念就是自生智慧。以及“明明是禅定，却是无明的意。”等等，他们以这些虚假的言辞来欺骗众生，我看到他们把这些说成是他人所没有的甚深法。这些人只不过是当今这个法门中的盗贼而已！像这样，从自生智慧中生起大悲的功用，在对境上显现的觉性，就被称为从功用中生起的游舞。自生智慧
English
Therefore, the self-arisen wisdom itself is the Buddha from the very beginning, and this is the distinction between having and not having. The teachings of those below who have not realized the true meaning are: From 'Accomplishing the Potential,' 'One mandala expresses many meanings, one mantra has nine ways of holding it, and these are only appearances. Through nine stages, the meaning of self-arisen wisdom is not realized. The nature of appearance is appearance, ultimate and relative truths, not different but in a state of oneness. For the nature that is primordially realized, what is the use of conceptual thoughts of characteristics? Everything is just the play of wisdom. One awareness expresses many meanings, appearing as the nature of the three kayas of the Buddhas. From the body, the power of wisdom arises. Appearance and non-appearance are not Dharma, realization and non-realization are free from extremes. The wisdom of appearance abides in the nature, arising is the lord of vajra conditions.' Now, in order to dispel the ignorance of not distinguishing between self-arisen wisdom and other-arisen conceptual thoughts. Nowadays, those elephants who boast of Atiyoga! Are the flowing conceptual thoughts bodhicitta? This ignorance is completely a dark abyss, far from the meaning of the Great Perfection of self-nature. If you don't even know the potential and what arises from the potential, why talk about the nature of bodhicitta? Even if you only have faith in this vehicle, you don't have the opportunity to see it well, not even a hundredth part of a strand of hair. They are arrogant with unexamined ignorance, and their faces are adorned with golden nets of jealousy and wrong views. Some who consider themselves to have the posture of an elephant's wisdom and are good at flattery, they themselves have entered the path of afflictions, ignorance, and wrong views. Not only that, they also admonish those with little merit who are fortunate enough to encounter liberation, saying to all those they meet: 'Whatever arises is the nature of the Dharmakaya, these false conceptual thoughts are self-arisen wisdom.' And 'Clearly it is meditation, but it is the mind of ignorance.' etc., they deceive beings with these false words, and I see them teaching these as profound Dharmas that others do not have. These people are just thieves of this vehicle nowadays! Like this, from self-arisen wisdom, the potential of great compassion arises, and the awareness that appears on the object is called the play that arises from the potential. Self-arisen wisdom
Tibetan
ཤེས་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་སྲིད་པར་འཇུག་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་རང་བཞིན་འཁོར་བའི་རང་ངོ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་བྱེད་ལས་ཀྱང་། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཤེས། །ཡུལ་ལ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཡུལ་ལས་བྱུང་བས་རང་བྱུང་མིན། །ཞེས་སོ། །ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ལས་ཀྱང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པའི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ཡིན། །ཞེས་བདེན་གཉིས་ལས་བཤད་པ་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་ གླང་པོས་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྔམས་ཆེ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟ་བུའི་འདོད་པ་ཐོས་པར་ཡང་མི་བྱ་ན། རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་སོ། །འདིར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ལེགས་པར་བཤད་པ་ནི། འདིར་ནི་གདོད་ནས་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་ནི། །སྨྲ་བསམ་འདས་པས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ངང་གིས་མི་གཡོ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞིང་། །འགྱུ་འཕྲོའི་སྤྲོས་དང་ཡེ་ནས་བྲལ་བ་ལ། །ངོ་བོ་ཞེས་བརྗོད་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་འདྲ། །དེ་ཡི་རྩལ་ནི་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པའི། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་བྲལ། །སལ་གྱིས་གསལ་ཡང་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ཡིན། །རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་རིག་པ་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཤེལ་གོང་དག་པ་ལྟ་བུ་ཡུལ་ལ་མི་དཔྱོད་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་དེ་ཡིན་ལ། འཆར་གཞིའི་ཆར་གནས་ཀྱང་། རང་ངོ་ལ་ཤར་དང་མ་ཤར་མེད་པས་རང་གསལ་དུ་ལྷག་གེ། སྟོང་པར་ཟང་ངེ་། ཀ་དག་ཏུ་སངས་སེ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངང་ལས་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བའི་ཆ་དེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་སྟེ། ཤར་བ་དེའི་རང་ངོ་རྗེན་སངས་སེ་བ་དེ་རིག་ཆ་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་པས། ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་ངོ་སྤྲད་ལ་མ་འཕྲོད་པ་ཀུན་ཤར་ཐོག་དེར་གློད་པ་ལ་ལྟ་བར་ངོས་ འཛིན་ཏེ། རྟོག་པ་ཉིང་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བའི་གནད་མ་གོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤར་དུས་ནས་ཤར་ས་ཤར་མཁན་མེད་པའི་རིག་པ་རྗེན་སངས་སེ་བ་དེ་ཐུགས་རྗེ་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་པ་དེ་ངོས་བཟུང་བས། རྩ་བ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་ས་ན་རྗེན་པར་གནས་པ་དེ་ཞར་ལ་ངོས་ཟིན་ནས། ངོ་བོ་དང་རང་རྩལ་གཉིས་སུ་མེད་པས་གཉིས་མེད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་བྲལ་ཐིག
Chinese
不是知识，因为是追随境的有无，如果不能以方便摄持，则成为引入轮回之业和烦恼，以及思虑的自性没有超出轮回的本性的缘故。《俱生》中也说：‘自生智慧本来知，于境分别之智慧，由境所生非自生。’共同乘中也说：‘心与心生三界之，虚妄分别即是分别。’如是于二谛中宣说。法称论师（Dharmakirti）也说：‘分别乃大无明，是为沉溺轮回海。’因为似乎与所说相违，所以邪分别非常可怕。像这样的观点听都不要听，何况随学呢？这里如果问什么是自生智慧，那么善说如下：此处本初清净菩提心，胜义法界之法性真谛，是言思已绝般若波罗蜜，自然不动自性光明且，离于动摇戏论本来者，称为本体如日之精髓。彼之功用乃显现无间断，离于觉性通透分别与思虑，虽极明朗然无能取与所取。自生智慧是觉性空明离戏，犹如清净水晶球，是不思虑境之体性而生者。于显现之基位亦是，于自性中无显现与不显现，故自显而朗然，于空性中澄然，于原始清净中醒然。从彼之体性中显现为种种之分，即是能取所取之戏论，显现之自性赤裸而醒然者，即是安住于觉性智慧中，因为不是于境分别，故称为自生智慧。于此处，未能契合心性者，皆执着于放任一切显现，此乃未解分别乃大错谬之要点。从显现之时起，无显现处与显现者之觉性赤裸而醒然，彼即是安住于大悲显现无间断之智慧中，如是认识之后，根本自生智慧于自处赤裸安住，彼亦随之被认识，本体与自力无二，故为无二自生智慧离戏而终。
English
It is not knowledge, because it follows the presence or absence of objects, and if it is not grasped by skillful means, it becomes the cause of engaging in samsaric actions and afflictions, and because the nature of conceptualization and deliberation does not transcend the inherent nature of samsara. The *Kunje Gyalpo Tantra* also says: 'Self-arisen wisdom knows from the beginning. The wisdom that conceptualizes objects, because it arises from objects, is not self-arisen.' Also, in the common vehicle, it is said: 'Mind and mental events of the three realms, imputation and conceptualization are all conceptual thought.' As it is explained in the two truths. Dharmakirti also said: 'Conceptual thought is the great ignorance, it causes one to fall into the ocean of samsara.' Because it seems contradictory to what is said, wrong conceptualization is very frightening. One should not even hear such views, let alone follow them. Here, if asked what is self-arisen wisdom, it is well explained as follows: Here, the primordially pure bodhicitta, the truth of the dharmata of ultimate reality, is the Prajnaparamita beyond words and thoughts, naturally unmoving, self-luminous, and free from the movement of proliferation from the very beginning, called the essence, like the heart of the sun. Its potential is the unceasing manifestation, the clear awareness free from conceptualization and deliberation, clearly clear yet without grasping. Self-arisen wisdom is awareness, empty-clear, free from elaboration, like a pure crystal ball, born as the nature that does not contemplate objects. Even in the ground of manifestation, there is no arising or non-arising in its own nature, so it remains self-clear. Empty and transparent. Awake in primordial purity. The aspect that arises in various ways from that state is the elaboration of grasping, and the inherent nature of that arising, naked and awake, abides as the wisdom of awareness. Because it is not conceptualization of objects, it is called self-arisen wisdom. Here, those who do not understand the introduction identify letting go in the midst of all arising as the view, and they do not understand the key point that conceptualization is a great mistake. From the moment of arising, the awareness that is naked and awake, without a place of arising or an ariser, abides as the wisdom of unceasing compassion. By recognizing this, the root, self-arisen wisdom, abides naked in its own place, and is recognized incidentally. Since essence and self-power are not two, it is the non-dual self-arisen wisdom, free from elaboration, complete.