Tibetan
སེམས་དེ་སྤོང་བར་བྱེད། །དེ་ཡིས་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་ཡངས་པ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུས། །ས་བཅུ་ལམ་ལ་སྦྱངས་ཏེ་བགྲོད་པ་ཡིས། །ཆོས་ཉིད་མ་མཐོང་སྦྱོང་བའི་ས་ལ་གནས། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་དུས་ཚིགས་བཟང་སྒོ་ནས། །བྱང་ཆུབ་ལྔ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བཞིས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྷ་ཡི་སྐུར་བསྒོམས་པ། །དེ་ཡིས་རང་སེམས་སྒོམ་མེད་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །སྔགས་ནང་པ་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་ནི། མཧཱ་ཨ་ནུ་ཨ་ཏི་རྣམ་པ་གསུམ། །ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་གདོད་ནས་སྣང་བ་སྟེ། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་དབྱེ་བས། །སྐལ་ལྡན་འགྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་འདྲེན། །འདི་དག་ཀྱང་ཨ་ཏི་ཉག་གཅིག་ལས་གཞན་གཉིས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པས་མཐར་ཐུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་བློ་རིམ་འཁྲིད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་དང་ཆོ་ག་རྣམ་པ་ལྔས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོ་ལ། །བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིས་ལྷ་བསྒོམས་ནས། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི། །བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབས་ནས་རང་སེམས་ལྷར་བཅོས་པས། །དེས་ཀྱང་རང་སེམས་བྱར་མེད་མཐོང་བ་མེད། །རང་གི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ནི། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སྟོན་ པའི་སྟོན་པས་ཀྱང་། །རང་སེམས་ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་གྲོལ་བ་ལས། །སྟོན་པ་གསུམ་ལ་སྒོམ་པའི་ལུང་མ་བསྟན། །སྒོམ་སྒྲུབ་བཙལ་ན་རང་སེམས་སྤང་བ་སེམས། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རང་སེམས་གྲུབ་འདོད་ན། །འདོད་པ་མེད་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱེད། །བླང་དོར་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས། །གཡོས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་ངང་གིས་གནས། །སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་སྒྲུབས་ཤིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་ནི་བསྒྲུབ་མི་དགོས། །ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་འཇུག་སྒོར་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་ཀྱང་མཐར་ཐུག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་དོན། །གསང་ཆེན་རྨད་དུ་བྱུང་འདིར་འཇུག་དགོས་པས། །ཀུན་གྱི་རྩེ་མོ་འོད
Chinese
舍弃此心，因此无法见到宽广的法性。法性即是菩提心的体性，以胜义谛和世俗谛二谛，通过布施、持戒等十度波罗蜜多，在十地道上修习而行进，处于未见法性而修习的地上。法性即是菩提心的体性，从星宿、时节等良辰吉日，以五种菩提和四大神通，加持显现的诸法，观想为天神之身，如此不能见到无修的自心。如是说。密咒内三部的次第是，玛哈、阿努、阿底三种，此三大从原始就显现，通过因果乘的法门，引导具缘众生趋入三种菩提。这些也并非阿底之外的两种完全圆满，因此不是究竟，仅仅是为了引导众生的次第根器。出自《普作续》：一法即是菩提心的体性，以三摩地和五种仪轨，在自续清净的金刚身中，通过四种次第修法观修本尊，使显现无自性，寻觅修持，将自心改造为本尊，如此也不能见到无为的自心。对于自己的法性菩提心，普作王本师也说，自心本来自性解脱，未曾开示对三位导师进行修习，若寻觅修习，则是舍弃自心。嗟！大菩萨，若欲成就自心，因无欲而成就。不住于无分别的平等性，于无取舍的境界中安住自性，于无动摇的状态中自然安住。心是如实之体性，一切法皆成就为如是性。勿对如实作任何改变，勿于体性之外作任何修持，若寻觅，则诸佛亦无法于法界中寻得。因先前已作，故现在无需再作，因先前已成就，故现在无需再修。如是说。一切皆指示于金刚藏的入门：一切皆是究竟金刚藏之义，因此需进入这殊胜大秘密，一切之顶峰乃光明。
English
Abandoning this mind, therefore, one cannot see the vast Dharmata. Dharmata is the nature of Bodhicitta, through the two truths of ultimate truth and relative truth, through the ten perfections such as generosity and discipline, practicing and progressing on the ten bhumi paths, one dwells on the ground of practicing without seeing Dharmata. Dharmata is the nature of Bodhicitta, from auspicious times such as constellations and seasons, with five kinds of Bodhi and four great miracles, blessing all phenomena that appear in this way, meditating as the body of a deity, in this way one cannot see the un-meditated self-mind. Thus it is said. The order of the three inner Tantras is, Maha, Anu, Ati three kinds, these three great ones appear from the beginning, through the Dharma gate of cause and effect vehicles, guiding fortunate beings to enter the three Bodhis. These are also not the ultimate because the other two besides Ati are not completely perfect, it is only for the sake of guiding the gradual capacity of sentient beings. From the Kunjed Gyalpo Tantra: One Dharma is the nature of Bodhicitta, with three samadhis and five kinds of rituals, in the Vajra body of purifying one's own continuum, through the four stages of approach and accomplishment, meditating on the deity, making appearance without self-nature, seeking and practicing, transforming one's own mind into a deity, in this way also one cannot see the uncreated self-mind. For one's own Dharmata Bodhicitta, the teacher of Kunjed Gyalpo also said, the self-mind is originally liberated in Dharmata, he did not prophesy to practice on the three teachers, if one seeks to practice, it is abandoning the self-mind. Alas! Great Bodhisattva, if you want to accomplish your own mind, it is accomplished by non-desire. Do not abide in non-conceptual equality, abide in the nature of the realm of non-acceptance and rejection, abide naturally in the state of non-movement. The mind is the nature of suchness, all phenomena are accomplished as suchness. Do not make any changes to suchness, do not practice anything other than the nature, if you seek, then the Buddhas will not be able to find it in the Dharmadhatu. Because it has been done before, there is no need to do it now, because it has been accomplished before, there is no need to practice it now. Thus it is said. Everything is shown as the entrance to the Vajra Essence: Everything is the ultimate meaning of Vajra Essence, therefore it is necessary to enter this great secret, the peak of everything is light.
Tibetan
་གསལ་མཆོག་མི་འགྱུར། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ཐེག་པར་གྲགས། །ཐེག་པ་དེ་དག་ཀྱང་མཐར་ཐུག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ཐེག་པ་འདིར་འཇུག་དགོས་ཏེ། སྒོ་འདི་མ་མཐོང་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བ་སྤྱོད་པ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་སུས་ཐོབ་པ། །འདི་ཉིད་དེ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །འདི་མ་མཐོང་བའི་སངས་ རྒྱས་ནི། །གཅིག་ཀྱང་བྱུང་བ་སྔ་ཕྱིར་མེད། །ཅེས་པ་དང་། གྲངས་མེད་རྡོ་རྗེ་འཆང་རྣམས་ཀྱིས། །ཐུགས་རྡོལ་ཉག་གཅིག་དགོངས་དོན་གཅིག །ཅེས་སོ། །དེའང་རིམ་པ་བརྒྱད་པོ་བློ་ཆུང་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་བསྟན་ལ། ཨ་ཏི་ཡང་རབ་སྐལ་པ་ཅན་ལ་སྣང་བའོ། །དེའང་རིག་པའི་རང་ངོ་ལ་ཐེག་པ་གང་དུའང་མེད་ཀྱང་། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ཙམ་དུ་སོ་སོར་ཤར་ཏེ། རིག་པ་ཐད་དྲང་དུ་སྟོན་པ་ཨ་ཏི་ཡངས་པ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་མེད་དེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ཡངས་སོ་ཆེའོ་ཆོས་ཆེན་པོ། །ཆུང་ངུ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན། །ཆུང་དང་ཆེ་བའི་རིམ་པ་རྣམས། །ཡང་དག་ས་ལ་མེད་མོད་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་བློ་ལ་གཉིས་སུ་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ལས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིམ་པ་ནི། ཆོས་ཀྱང་གཉིས་ལས་བླང་དོར་བྱ་བཙལ་ཅན། །རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་བའི་རང་བཞིན་གྱིས། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བག་ཆགས་སྦྱང་ཕྱིར་བསྟན། །དེ་དག་སེམས་ལས་ཡེ་ཤེས་དག་པར་འདོད། །རིམ་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ནི་སེམས་ལམ་དུ་བྱེད་པས་བླང་དོར་བྱ་བཙལ་དང་བཅས་པར་ལམ་དུ་བྱེད་ཅིང་། སེམས་དྲི་མ་དང་བྲལ་ན་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པ་བཞིན་དུ། ཨ་ཏིའི་ཡང་སྙིང་སྙིང་ཐིག་མ་རྟོགས་པ་མཚུངས་པར་དེའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་ཏེ། སེམས་འབའ་ཞིག་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུར་སྟེགས་འཆའོ། །འདིའི་ཁྱད་པར་ནི་ཁོ་བོས་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས། གྲུབ་པའི་མཐའ་རིན་ པོ་ཆེའི་མཛོད་དང་། ཐེག་པའི་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དང་། འོད་གསལ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩལ་རྫོགས་ལས་ཀྱང་། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་བག་ཆགས་དངོས་མ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་བག་ཆགས་ཀུན་དང་བྲལ་གྱུར་ཀྱང་། །སེམས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་བག་ཆགས་སྡུད་པར་བྱེད། །སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེ་ན། །སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་རྩ་བ་མི་ཆོད་པས། །རྐྱེན་བྲལ་ཆོས་ཉིད་དག་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ། །ཞེས་པས། འདིར་ཉུང་ངུར་བསྡུས་ན། ཡེ་ཤེས་ནི་རིག་པའི་རང་ངོ་དུས་ཐམས་ཅད་པ་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་སྟེ། བསམ་བརྗོད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །སེམས་ནི་ཡུལ་ལ་འཛིན་པའི་
Chinese
光明殊胜不变异，称为现证菩提心要乘。那些乘最终也必须进入金刚藏乘，因为不见到此门，不可能成佛。密行种子续中说：谁获得佛果？此即显现于彼。未见此之佛，无论先后皆未曾有。如是说。无数金刚持，意趣唯一，见解唯一。如是。那八个次第是为小根器者所宣说的对治，阿底是为极具福德者所显现的。那也是，在觉性的自性中，本来没有任何乘，但为了证悟它，才各自显现为方便之门。没有比直接揭示觉性的阿底广大之法更高的了。狮子圆满力中说：广大啊，伟大啊，大乘法！是小根器者的对治。小与大的次第，虽然在真实地上没有，但在众生的心中却显现为二。如是说。因此，从二元对立中产生勤作的次第是：法也从二元对立中产生取舍和寻觅。从力量中显现出嬉戏的自性，为了净化心和心所的习气而宣说。他们认为那些从心中清净为智慧。那八个次第是将心作为道路，因此将取舍和寻觅作为道路。就像认为心远离垢染就是智慧一样，阿底的心髓精要如果不能证悟，也会同样地转向那个方向，仅仅将心作为菩提的基础、道路和果位。此处的差别，可以在我所著的论典《宗派宝藏》、《乘之胜宝藏》和《光明宝藏》中了解。圆满力中也说：心和智慧不是习气的实体。即使智慧远离一切习气，心也会积聚各种习气。如果心和智慧没有区分，现象之境的根本就不会断绝，即使是远离因缘的法性也很难证悟。如是说。此处简略归纳，智慧是觉性的自性，是永恒的，是远离对境的意境，是远离一切思虑言说的。
English
The supreme clarity is immutable. It is known as the Vehicle of the Essence of Manifest Enlightenment. Those vehicles must ultimately enter this Vajra Essence Vehicle, for without seeing this gate, Buddhahood is impossible. In the Tantra of Secret Conduct, the Seed says: Whoever attains the fruit of Buddhahood, this alone appears to them. A Buddha who has not seen this, has never existed before or after. Thus it is said. Countless Vajradharas have one intention, one single view. So it is. Those eight stages are taught as antidotes for those of small intellect, while Ati appears to those of great fortune. Moreover, in the nature of awareness, there is no vehicle whatsoever, but they appear separately as mere gateways to realize it. There is nothing higher than Ati, the Great Expanse, which directly reveals awareness. In the Lion's Perfect Strength it says: Vast, great, the Great Dharma! It is the antidote for the small. The order of small and great, although not on the true ground, appears as two in the minds of sentient beings. Thus it is said. Therefore, the order of effort and accomplishment arises from duality: Dharma also arises from duality, involving acceptance and rejection, seeking and finding. From strength, the nature of play arises, taught to purify the habitual tendencies of mind and mental events. They consider those purified from mind as wisdom. The eight stages make the mind the path, therefore they make acceptance and rejection, seeking and finding, the path. Just as they consider wisdom to be the mind free from defilement, if the innermost essence of Ati is not realized, it is similarly turned in that direction, establishing the mind alone as the basis, path, and fruit of enlightenment. The difference here can be understood in my treatises: The Treasury of Tenets, The Treasury of the Supreme Vehicle, and The Treasury of Clear Light. Also from Perfect Strength: Mind and wisdom are not the substance of habitual tendencies. Even if wisdom is free from all habitual tendencies, the mind accumulates various habitual tendencies. If mind and wisdom are not distinguished, the root of phenomenal objects will not be severed, and even the nature of reality free from conditions will be difficult to realize. Thus it says. Here, to summarize briefly, wisdom is the nature of awareness, which is timeless, the intention free from objects, free from all thought and expression.