Tibetan
ག་འགྲོ་འོང་མེད། །སྤྱོད་པ་ཉག་གཅིག་བླང་དོར་བྱར་མེད་ཅིང་། །འབྲས་བུ་ཉག་གཅིག་སྤངས་ཐོབ་གཉིས་དང་བྲལ། །འདི་ནི་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་དགོངས་པ་ཡིན། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས། །ཆོས་སོ་ཅོག་ཀུན་ཆོས་ཉིད་གདོད་མའི་ངང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས། །གང་ཡང་གཞི་གཞག་དགོངས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །སྣ་ཚོགས་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གང་དུ་འདི་ལྟར་འཇོག་ཅེས་མི་རྟོག་པར། །རང་བབས་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བར་ལྷུན་གྱིས་ཞོག །ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་ཀློང་དུ་ངང་གིས་གནས། །དཀར་དམར་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ལ། །དབང་པོ་མི་བསྡུ་མིག་ཀྱང་མི་འགུལ་བས། །བདག་ལ་མི་བསམ་གཞན་ལ་མི་རྟོག་པར། །ཕྱམ་ཕྱལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་ངང་གིས་ཞོག །རྒྱ་བསྐྱེད་དཔང་བསྟོད་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བའི་སེམས། །ཀུན་མཉམ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དགོངས་པ་ལ། །ཕྱི་ནང་བར་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲེས་པའི་ཉམས། །བདེ་གསལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་འཛིན་འཆར། །གཞི་གཞག་མི་གཡོ་མཉམ་པའི་དགོངས་པ་ལ། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་ གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཡུལ་ཞེས་གཞན་དུ་ཞེན་པའི་སེམས་མེད་པས། །གཟུང་བའི་ཆོས་མེད་སྣོད་བཅུད་སྣང་ཞེན་བྲལ། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ། །རང་ཞེས་སེམས་ལ་ནང་དུ་མི་རྟོག་པས། །འཛིན་པའི་ཆོས་མེད་སྲིད་པའི་ཀུན་རྟོག་ཞི། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་རྩད་ནས་ཆོད། །དེ་ཚེ་མཁའ་འདྲ་ཕྱི་ནང་འཁྲུལ་པའི་ཆོས། །གང་ཡང་མི་དམིགས་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ཟད་པའི་སར་ཐུག་འགྲོ་དང་འོང་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་ཀློང་འབྱམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་། །ཆོས་སྐུའི་ཕོ་བྲང་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །ད་ལྟའི་རིག་པ་གཞི་ལས་མ་གཡོས་ན། །དེ་ཉིད་གོམས་ཆས་ཕྱི་མའི་སྲིད་པ་སྟོངས། །ཡང་སྲིད་ལེན་པའི་ལས་དང་བག་ཆགས་བྲལ། །རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཟློས་འཁོར་འདས་མཉམ་པར་བརྗོད། །སྲིད་ཞིར་མི་གནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཕྱིན། །འདིར་ཡང་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་ཕྱེད་པ་གཅེས། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཡིན། །ངང་ལས་གཡོས་ན་ཡིད་དཔྱོད་འཁོར་བ་ཉིད། །དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དེ་ལ་མ་ཟློས། །ནོར་བའི་སྐྱེ་བོ་འོག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ། །དེས་ན་མཆོག་གསང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། །དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་རྩལ་རྣམས་གཞི་ལ་འཁྱོལ། །དགོངས་པ་མི་གཡོ་མཉམ་པར་གནས་པ་ཡིན། །འདི་ཡི་ངང་ལ་རྒྱུ་འབྲས་བྱ་རྩོལ་མེད། །ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་ཏེ། །མཐའ་དབུས་གཉིས་མེད་འགོག་ པའི་ཚུལ་བརྗོད་ཀྱི།
Chinese
无去来，行持唯一无取舍，果唯一离断证。此乃任运自成之见。显有世间器情轮回与涅槃，一切法皆是法性本初之状态，不离自生智慧，故当知任何皆是立基之见。于种种境显现之法性，莫思于何处如是安立，于自现无散收中任运安住。于法性平等之界中自然安住。于显现红白境之相，不收摄根门，眼亦不动摇，不思及我，不分别他，于坦然宽阔中自然安住。扩展赞叹，离散收之心，于普皆平等自生智慧之见中，现内外无别虚空融合之觉受，生起乐明离戏之禅定。于立基不动平等之见中，无内外，离能所戏论。无有于境执着他之念，故无所取之法，离器情显现执着。无有生于轮回之境，犹如虚空。不于自心内作意，故无能取之法，寂灭有之分别念。断除生于轮回之作者之根源。彼时如虚空内外错乱之法，任何皆不可得，趋入法身之见。穷尽之处无有去来，一切皆是法界浩瀚普贤王如来之刹土，乃趋入殊胜法身之宫殿。如今之觉性若不离本基，彼即串习来世之有，远离再取有之业与习气，宣说因果无谬，轮回涅槃平等。不住有寂，趋入菩提心要。于此亦珍爱寂止专注，乃自性大圆满之见。若离自性，则是意念分别轮回，于彼因果自不欺惑，颠倒之辈由下而下堕落。是故殊胜秘密大圆满，不离法界，诸力皆于本基中运行，见不摇动，安住于平等。于此状态中无有因果勤作，如是等无有见修，宣说无有边中之遮止之理。
English
There is no going or coming. Practice is unique, without acceptance or rejection. The result is unique, free from abandonment and attainment. This is the view of self-arisen spontaneity. Appearances, existence, the environment and beings, samsara and nirvana, all phenomena are in the state of primordial suchness. Since it does not move from self-arisen wisdom, one should know that anything is the view of establishing a basis. In the suchness that appears as various objects, without thinking about where to establish it like this, spontaneously rest in the absence of scattering and gathering. Naturally abide in the realm of equality of suchness. In the appearance of red and white objects, without gathering the senses, and without moving the eyes, without thinking of oneself, and without discriminating others, naturally rest in vast openness. Expanding praise, the mind free from scattering and gathering, in the view of all-equal, self-arisen wisdom, the experience of the blending of inner and outer space arises, and the samadhi of bliss, clarity, and non-elaboration dawns. In the unwavering, equal view of establishing a basis, there is no inner or outer, free from the elaboration of grasping and being grasped. There is no thought of clinging to something else as an object, therefore there is no object to be grasped, free from clinging to the appearance of the environment and beings. There is no object of being born in samsara, like space. Without thinking inwardly in one's own mind, there is no object to be grasped, and the conceptual thoughts of existence are pacified. The root of the creator of being born in samsara is cut off. At that time, the phenomena of inner and outer confusion, like space, are not perceived at all, and one goes to the view of the Dharmakaya. Since there is no going or coming at the point of exhaustion, everything is the realm of Samantabhadra, vast in the expanse of reality, and one goes to the supreme palace of the Dharmakaya. If the present awareness does not move from the ground, then that itself becomes the habit of emptying the existence of the future. Free from karma and imprints of taking rebirth, it is said that cause and effect are unerring, and samsara and nirvana are equal. Not abiding in existence or peace, one goes to the heart essence of enlightenment. Here too, it is precious to cherish single-pointed calm abiding, which is the view of the Great Perfection of self-nature. If one moves from self-nature, then it is the conceptual mind of samsara. In that, cause and effect themselves are not deceiving. The mistaken beings go from lower to lower. Therefore, the supreme secret Great Perfection does not move from the Dharmadhatu, and all forces operate on the ground. The view is unwavering, abiding in equality. In this state, there is no cause and effect or effort. Like that, there is no view or meditation, and one speaks of the way of preventing the absence of both ends and middle.
Tibetan
།གཞན་དུ་ངང་ལས་ཕྱིར་འཁྱམ་རྩལ་ཉིད་ལས། །རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་སྲིད་དགུ་འཆར་བས། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་ཅེས་ནམ་ཡང་མ་བརྗོད་ཅིག །རྟེན་འབྲེལ་རྐྱེན་འབྱུང་འདུས་བྱས་གྲངས་བསམ་འདས། །འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཞི་བདེའང་གྲངས་བསམ་འདས། །དེ་ཀུན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཉིད། །གཤིས་ལ་གཞལ་ན་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ལྟར། །ལམ་དུ་བྱེད་པས་གཤིས་ཐོག་མི་གཡོའི་དུས། །གང་ཡང་མི་དམིགས་དགོངས་པའི་དུས་ན་རྩི། །གཤིས་ཐོག་མཐར་ཕྱིན་གང་ཡང་གོས་མི་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀློང་ཆེན་འདི། །རྟེན་མེད་སྒྱུ་མས་སྤྲུལ་པའི་རྩེད་མོ་བྱེད། །འདི་ལས་ཐར་དགོས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཟློས་འཚལ། །དེ་ཡི་ཐབས་ནི་འདི་ལས་མཆོག་གཞན་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་དགོངས་པ་མ་གཡོས་གཅེས། །འདི་ཉིད་ཁོ་བོའི་སྙིང་གཏམ་ཟབ་མོའི་ཀློང་། །ཀུན་ཡིན་ཀུན་མིན་ཡིན་མིན་འདས་པ་གཅེས། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །། བཅུ་གཅིག་པ། རྐྱེན་སྣང་མཁའ་མཉམ་དག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ། ཐམས་ཅད་མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཅིག་ལ། །གཉིས་སུ་བཟུང་བས་རྒྱུ་འབྲས་སྲིད་པར་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་སྣང་རྟེན་མེད་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ལ། །ཐུག་ཕྲད་རྗེས་མེད་རྩིས་གདབ་བྲལ་བར་སྐྱོང་། །མི་འདོད་ཐོག་ཏུ་བབ་ལ་དོར་བྱའི་སེམས། །ཁྲོ་དང་མི་དགའ་ཕྲག་དོག་ འཁྲུག་དང་འཚིག །སྐྱོ་བས་ཡིད་དབྱུང་ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་སེམས། །འཆི་དང་སྐྱེ་བས་འཇིགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་དུས་ངོས་བཟུང་ལ། །མི་སྤོང་མི་སྦྱོང་མི་སྒྱུར་མི་ལེན་ཞིང་། །མི་ལྟ་མི་སྒོམ་རང་བབས་ཕྱམ་གཅིག་ཏུ། །དམིགས་བསམ་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བར་ལྷུན་གྱིས་ཞོག །རྗེས་མེད་རང་ཡལ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་པའི་སེམས། །གསལ་དྭངས་ངར་དང་བཅས་པ་ཁོང་ནས་འཆར། །ཡིན་མིན་མེད་པའི་རིག་པ་ཕྱོགས་ཡན་ལ། །འདིར་གཏད་མེད་པའི་སྣང་བ་ཐུག་ཕྲད་ཀྱིས། །འདིར་གཟུང་མེད་པའི་ངང་དེར་རང་གཞག་པས། །འདིར་གྲོལ་མེད་པའི་དགག་སྒྲུབ་རྗེས་མེད་ཡལ། །འཛིན་ཞེན་མེད་པའི་ཉམས་མྱོང་ཁོང་རྡོལ་འབྱུང་། །འདི་ཉིད་ཇི་བཞིན་དགོངས་ཀློང་ཡེ་ནས་ཡངས། །དེ་བཞིན་འདོད་ཅིང་ཡིད་ལ་དགའ་བའི་སེམས། །གྲུབ་བདེ་གཉེན་དང་གཏམ་སྙན་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །གནས་དང་ཕྱོགས་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དེར། །རང་བཞིན་དགའ་བས་བརྒྱན་པའི་སེམས་ཤར་བ། །དེ་ཉིད་ངོས་གཟུང་རང་བབས་ཅོག་གཞག་གིས། །གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་མ་བཅོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུ
Chinese
此外从自性向外散乱的游舞中， 显现种种戏乐，有情世间九有生， 切莫说成没有因果。 缘起、因生、和合，数量超乎思量， 轮回的错觉、寂静安乐也超乎思量， 那一切是因缘聚合的缘起。 若以体性衡量，似乎什么也不成立， 于道中行持，体性上不动的时侯， 什么也不缘，于见解时珍重。 体性上究竟，什么也不沾染。 烦恼、业和习气这广阔的虚空， 无根的幻化，做着变化的嬉戏， 从此解脱，因果上要勤作。 它的方法没有比这更殊胜的了， 因此，法界见解不摇动要珍重， 这乃是我甚深心语的虚空。 一切是，一切不是，超脱是与非要珍重。 从法界宝藏中，开示见解不离法性的第十章完毕。 第十一章，开示因缘显现清净如虚空之品。 一切是等同虚空的菩提心一味一体， 执着二元，便在因果有海中迷惑。 错觉是无根幻化的显现， 断绝相遇，不留痕迹，远离计数，安住。 不悦意降临时，应舍弃之心， 嗔怒和不喜，嫉妒， 争斗和恼怒，厌倦而灰心，疾病痛苦之心， 死亡和出生所生的恐惧等等， 从自性游舞中显现时，认识之后， 不舍弃，不调伏，不改变，不取，并且， 不看，不修，自然安住于当下， 远离作意、思虑、舒放和收摄，任运安住。 不留痕迹，自然消逝，虚空般广阔的心， 清晰明澈，连同觉性从心中显现， 无是无非的觉性，向四面八方延伸， 无有定指的显现，通过相遇， 于此无所执着的自性中，安住自心， 于此无所解脱的，破立不留痕迹而消逝， 无有执着的体验，从心中涌现， 如实了知此理，见解的虚空本来就开阔， 同样，想要和心中欢喜的念头， 成就、安乐、亲友和甜言蜜语、受用，以及， 住所和方向，于悦意之处， 以自性欢喜所庄严的心显现时， 认识它，以自然安住当下， 于原始的法界中，不作勤作，任运成就。
English
Furthermore, from the play of wandering outward from one's own nature, Various plays appear, and the nine realms of sentient existence arise, Never say that there is no cause and effect. Interdependence, arising from conditions, compounded things are beyond calculation, The illusion of samsara, peace and happiness are also beyond calculation, All of that is interdependence from the gathering of causes and conditions. If measured by its essence, it seems that nothing is established, By practicing on the path, at the time of immovability in essence, Nothing is fixated upon, cherish the time of view. Ultimately perfected in essence, nothing is stained. This vast expanse of afflictions, karma, and habitual tendencies, Rootless illusion, performs the play of transformation, To be liberated from this, one must diligently work on cause and effect. There is no method more supreme than this, Therefore, cherish the immovability of the Dharma realm's view. This is the expanse of my profound heart advice. Cherish that which is all, not all, and beyond is and is not. From the Treasury of the Precious Dharma Realm, the tenth chapter, which teaches that the view does not waver from the nature of reality, is complete. Eleventh Chapter: The Chapter on Revealing the Purity of Conditioned Appearances as Vast as Space. Everything is the same in the single mind of bodhichitta, which is as vast as space, By grasping at duality, one is deluded in the causal ocean of existence. Illusions are rootless, magical appearances, Cut off encounters, leave no trace, cultivate detachment from calculations. The mind that should be abandoned when the undesirable falls upon you, Anger and displeasure, jealousy, Strife and annoyance, discouragement and weariness, the mind of sickness and suffering, Fear of death and birth, and so on, When they arise as play from your own nature, recognize them, Do not abandon, do not tame, do not transform, do not take, and, Do not look, do not meditate, naturally settle in the present moment, Freely rest without intention, thought, expansion, or contraction. The mind that is traceless, naturally vanishes, and is as vast as space, Clear and pure, along with awareness, arises from within, The awareness that is neither yes nor no extends in all directions, The appearance without a fixed point, through encounters, In that nature where there is nothing to grasp, settle your mind, Where there is nothing to liberate, affirmation and negation vanish without a trace, The experience without clinging bursts forth from within, Know this as it is; the expanse of view is primordially vast, Likewise, the mind that desires and delights, Accomplishment, happiness, friends, sweet words, enjoyment, and, Places and directions, in those pleasing places, When the mind adorned with natural joy arises, Recognize it, and by naturally settling in the present moment, In the primordial realm, without effort, it is spontaneously accomplished.