Tibetan
བ། །ཉི་ཟེར་རྩལ་ལས་རླུང་བསྐྱོད་སྤྲིན་དེངས་ལྟར། །རང་ངོ་རྟོགས་ལས་རོལ་པ་རྒྱན་དུ་ཤར། །འཁྲུལ་པ་ཡེ་གྲོལ་རང་སར་རང་གྲོལ་བས། །འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་འཛིན་མ་སྤངས་དབྱིངས་སུ་ཞི། །གར་སོང་ཆ་མེད་དྭངས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་ཉི་མ་ཤར། །གཞན་ནས་མ་འོངས་རང་སྣང་དག་པ་ཙམ། །གཉིས་སྐྱེས་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་རྒྱས་པ། །སྒོང་རྒྱས་འཐུམས་ལྟར་ད་ལྟར་མི་སྣང་ཡང་། །སྒོང་རྒྱ་རལ་བས་མཁའ་དཀྱིལ་ལྡིང་བ་ལྟར། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་རྟོག་ཟག་པ་སྔར་ཟད་ཀྱང་། །ཟག་འབྲས་ལྷག་བཅས་སྒོང་རྒྱ་རལ་མ་ཐག །ལྷུན་གྲུབ་རིག་པ་རང་གསལ་རང་ལ་འཆར། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བས་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ། །རང་ངོ་ཤེས་པས་ཀུན་བཟང་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཕྱོགས་བཅུར་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པ་ཚད་མེད་ལས། །སྤྲུལ་པ་འཕྲོ་བས་འགྲོ་བའི་དོན་ཀུན་བྱེད། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མཛད་པ་ཉེ་བར་སྟོན། །འདི་ནི་རང་བཞིན་བབས་ ཀྱི་ངོ་བོ་ལས། །རྩལ་གྱི་ཐུགས་རྗེ་ཕྱོགས་མེད་ཤར་བ་སྟེ། །རོལ་པས་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། །མ་དག་ཆ་བཅས་རོལ་པ་ཉེར་ཞི་ཡང་། །མ་དག་འགྲོ་ལ་སྤྲུལ་པ་སྣང་བ་ནི། །སྟོན་པའི་ཇི་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་། །འགྲོ་སེམས་གཙང་མའི་ལས་སྨོན་དག་པས་འཆར། །དེ་ཚེ་ཞིང་ཀུན་སྤྲུལ་པ་ཚད་མེད་ཅིང་། །མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་འདྲེན་མཛད་ཀྱང་། །སྟོན་པའི་ཆོས་སྐུ་དབྱིངས་ལས་མི་གཡོ་སྟེ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྟག་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད། །དབྱིངས་ལས་རང་ཤར་སྟུག་པོ་བཀོད་པར་ནི། །རིག་འཛིན་མཁའ་འགྲོ་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ལ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་བཀོད་པ་བསམ་ཡས་སྣང་། །དེ་ཡང་དབྱིངས་ལས་སྟོན་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་། །གདུལ་བྱའི་མོས་དགེས་ལྷུན་གྲུབ་རང་ངོར་སྣང་། །ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །རོལ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚོ། །གདོད་མའི་དབྱིངས་ན་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་བཞུགས། །ལོངས་སྐུའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ། །རོལ་པར་རིགས་ལྔ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀུན་གང་བར་སྣང་བ་ཡིན། །སྤྲུལ་སྐུའི་ངོ་བོ་ཐུགས་རྗེའི་འཆར་གཞི་སྟེ། །རོལ་པར་གང་ལ་གང་འདུལ་དེར་སྣང་ཞིང་། །འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོས་མངའ་དབང་འབྱོར་པ་ཡིན། །འདི་དག་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་བས་མ་བསྒྲུབས་ཏེ། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཅོག་གཞག་ངང་ལ་སྣང་། །མཆོག་གསང་རབ་ལ་ཚེ་འདིར་སྣང་བ་སྟེ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་བར་དོར་མི་བསླུ་བས། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྩེ་མོའི་ ཐེག་པ་ནི། །རྒྱུ་འ
Chinese
啊！正如阳光的力量驱散风动的云彩， 认识自性后，显现为庄严的游舞。 迷乱本自解脱，于自处自然解脱， 迷乱显现和迷乱执着不舍弃而寂灭于法界。 去向无踪，在清净的虚空中， 法身和智慧任运成就的太阳升起。 并非从他处而来，仅仅是自显清净， 如同从二生卵中长出羽翼。 虽然现在像被蛋壳包裹一样不显现， 但就像蛋壳破裂后飞翔于虚空中央一样。 虽然能取所取、迷乱分别的垢染早已耗尽， 但残留着垢染之果，一旦蛋壳破裂， 任运成就的觉性自明自显。 法身和智慧的光芒遍布虚空。 认识自性，便在普贤的境界中解脱。 从十方无量慈悲的游舞中， 散发化身，成办一切众生的利益。 示现尽轮回之际的利生事业。 此乃从自性本然降临的体性中， 无偏显现力量的慈悲， 是游舞圆满成办他利。 即使不净有分的游舞趋于寂灭， 但对不净众生显现化身， 乃是导师如实的威力慈悲， 以及众生清净的业和愿力所显现。 那时，一切刹土充满无量化身， 虽然引导无边众生证得菩提， 但导师的法身却不离法界， 自生智慧无有常断和偏袒。 于法界中自显现的密集坛城中， 对持明者、空行母、十地菩萨， 显现无量圆满受用身的坛城。 那也是从法界中导师的慈悲， 以及所化众生的信心和意乐中，任运成就而自然显现。 法身的体性是自生智慧， 在游舞中是普照一切的智慧海， 安住于原始法界的一个明点中。 报身的体性是自性任运成就， 在游舞中是五部五智， 显现充满整个虚空。 化身的体性是慈悲的显现基础， 在游舞中是对何者应以何种方式调伏便显现何种形象， 以伟大的事业拥有自在。 这些不是通过因果和勤作而成就的， 而是本自任运成就，自然安住的状态中显现。 殊胜秘密至极之法在此生显现， 因此不会在其他中阴阶段被迷惑， 金刚藏顶乘， 因
English
Ah! Just as the power of sunlight dispels the wind-driven clouds, Upon realizing one's own nature, it dawns as an adornment of play. Mistakenness is primordially liberated, self-liberated in its own place, Mistaken appearances and mistaken clinging subside into the expanse without abandonment. Nowhere to be found, in the clear sky, The spontaneously accomplished sun of kāya and wisdom dawns. Not coming from elsewhere, merely the purity of self-appearance, Like wings growing from within a twice-born egg. Though now unseen, as if enveloped by the egg's shell, Like soaring in the center of the sky when the eggshell cracks. Though the taints of grasping and clinging, mistaken thoughts, have long been exhausted, The remaining results of taint, as soon as the eggshell cracks, The spontaneously accomplished rigpa dawns, self-luminous in itself. The light of kāya and wisdom pervades the expanse of the sky. Knowing one's own nature, one is liberated into the expanse of Kuntuzangpo. From the immeasurable play of compassion in the ten directions, Emanations radiate, accomplishing all the benefit of beings. Showing deeds that are close until the end of saṃsāra. This is from the essence of the naturally descending nature, The compassion of power dawns without bias, It is the play that perfectly accomplishes the benefit of others. Even when the play with impure aspects subsides, The appearance of emanations to impure beings, Is due to the Teacher's authentic, powerful compassion, And the pure karma and aspirations of beings' minds. At that time, all realms are filled with immeasurable emanations, Though leading limitless beings to enlightenment, The Teacher's dharmakāya does not move from the expanse, The self-arisen wisdom has no permanence, cessation, or bias. In the dense arrangement of self-arising from the expanse, To vidyādharas, ḍākinīs, and bodhisattvas of the ten bhūmis, Appear the immeasurable arrangements of the saṃbhogakāya. That too is from the Teacher's compassion in the expanse, And the faith and intention of those to be tamed, spontaneously accomplished and naturally appearing. The essence of the dharmakāya is self-arisen wisdom, In the play, it is the ocean of all-knowing wisdom, Dwells as a single bindu in the primordial expanse. The essence of the saṃbhogakāya is self-nature, spontaneously accomplished, In the play, it is the five families and five aspects of wisdom, Appearing to fill the entire expanse of the sky. The essence of the nirmāṇakāya is the basis for the manifestation of compassion, In the play, it appears in whatever form tames whomever, Possessing mastery and power through great activity. These are not accomplished through cause, effect, or effort, But are spontaneously accomplished from the beginning, appearing in a naturally abiding state. The supreme secret, most profound, appears in this life, Therefore, one will not be deceived in other bardo states, The vajra essence, the pinnacle of vehicles, Cause
Tibetan
བྲས་ཐེག་པ་ཀུན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་རྩོལ་བ་དང་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་ཡང་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་གླུ། །མཁའ་མཉམ་གདོད་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་འདི། །མི་འགྱུར་གཞི་རྩ་བྲལ་བའི་གནས་ཉིད་དུ། །རང་ཤར་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་རོལ་པར་ཤར། །ཡེ་མཉམ་ཕྱམ་གདལ་ཀློང་ཆེན་ཡངས་པའི་དོན། །གར་ཡང་མ་ཕྱིན་གདོད་མའི་རང་བཞིན་ངང་། །མི་གཡོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །རྒྱ་ཆད་མེད་ཅིང་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ་བར་གྱུར། །དོན་རྣམས་ཇི་བཞིན་མཁའ་མཉམ་ཡངས་པའི་དཀྱིལ། །གང་དུ་རང་བྱུང་ཀློང་ཆེན་རྒྱལ་པོ་ནི། །རྟག་ཏུ་མི་གཡོ་སྣ་ཚོགས་རང་སར་གྲོལ། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་དབྱིངས་རུམ་ཡངས་པར་ཕྱིན། །རྟོགས་པའི་དུས་ངེས་མཁའ་འདྲའི་རྣལ་ འབྱོར་པས། །རང་ཉམས་ཕྱོགས་གཅིག་ལུང་དོན་མཐུན་པ་ནི། །རྩ་བའི་སེམས་ལུང་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དང་། །ཀློང་གསུམ་མན་ངག་སྡེ་བཞི་མཐུན་པར་བཀོད། །དགེ་བ་འདི་ཡིས་མ་ལུས་འགྲོ་བ་ཀུན། །མ་འབད་བཞིན་དུ་གདོད་མའི་སར་ཕྱིན་ནས། །ཀུན་བཟང་ས་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ཡི། །དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ཤོག །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་བདེ་དཔལ་འབྱོར་པ་ནི། །དག་པའི་ཞིང་བཞིན་འདོད་དགུ་ལྷུན་གྲུབ་ཅིང་། །ཆོས་རྔ་སྒྲོགས་པས་ཐར་པའི་རྒྱལ་མཚན་འཛུགས། །དམ་ཆོས་མི་ནུབ་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་ཤོག །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ། ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱིས་གངས་རི་ཐོད་དཀར་གྱི་མགུལ་དུ་ལེགས་པར་བཀོད་པ་རྫོགས་སོ།། །།དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ།། །། ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད།
Chinese
因此，它超越了一切乘。在《法界宝藏论》中，第十三章讲述了所有法皆于菩提心中本自成佛，无需勤作和修持亦能成佛。如此，法性金刚藏之歌，此与虚空等同、本初清净之自性，于不变、离根之境地中，显现为自生、无有迁变的游舞。本初平等、普阔、广大之意义，不往任何处，于本初自性之状态中，于不移、任运成就之法性上，无有边际且离于偏袒。诸义如是于等同虚空之广阔中心，于彼处自生广大之王，恒常不移，种种各于自处解脱。不可言说“此是”，已至广阔法界之怀抱。证悟之时机已定，如虚空之瑜伽士，自身体验与经文意义相符顺，根本心经二十一种，以及空三部诀窍四类相合而著。愿以此善，令无余一切众生，不勤作而至本初之地，于普贤之地，无有迁变，二利任运成就，成为佛法之王。愿一切方所皆具安乐兴盛，如清净刹土般，一切所欲任运成就，因宣法之鼓声而竖立解脱之胜幢，正法不衰，教法兴盛。名为《法界宝藏论》，乃由殊胜乘之瑜伽士龙钦饶绛（公元1308-1363）于冈日托嘎（雪山白顶）之山腰处善妙著成，圆满矣。善哉！善哉！善哉！ 《法界宝藏论》。
English
Thus, it excels all vehicles. From the Treasury of the Dharmadhatu, the thirteenth chapter tells how all dharmas are primordially enlightened in the mind of bodhi, and one becomes enlightened without effort or practice. Thus, the song of the Dharmata Vajra Essence, this nature that is equal to space and primordially pure, in the unchanging, rootless realm, arises as self-arisen, immutable play. The meaning of primordial equality, vast expanse, and great openness, without going anywhere, in the state of primordial nature, on the unwavering, spontaneously accomplished dharmata, is without limit and free from bias. All meanings, as they are, in the vast center equal to space, where the self-arisen great king is, always unmoving, all kinds are liberated in their own place. It cannot be said "this is," having gone to the embrace of the vast dharmadhatu. The time of realization is fixed, the yogi like space, whose own experience is in harmony with the meaning of the scriptures, the twenty-one root mind scriptures, and the four categories of instructions of the three spaces are arranged in harmony. May this virtue cause all beings without exception to go to the primordial ground without effort, and in the ground of Samantabhadra, without change, may the two benefits be spontaneously accomplished, and may they become the king of dharma. May well-being and prosperity be everywhere, may all desires be spontaneously fulfilled like a pure land, may the victory banner of liberation be erected by the sound of the Dharma drum, may the sacred Dharma not decline, and may the teachings flourish. This is called the Treasury of the Dharmadhatu, which was well composed by the supreme vehicle yogi Longchen Rabjam (1308-1363) on the mountainside of Gangri Thökar (Snow Mountain White Top), it is complete. Good! Good! Good! The Treasury of the Dharmadhatu.