Tibetan
ཇུག །སེམས་ཉིད་དམིགས་མེད་རྟོགས་པས་མཚན་འཛིན་ཡིད་མི་འཇུག །ཆོས་ཉིད་བྱ་བྲལ་རྟོགས་པས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཡིད་མི་འཇུག །གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་རྟགས་སུ་ཤུགས་ལ་འཆར། །མ་སོང་དྲུག་གི་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ནི། །ལམ་ཁྱེར་གཡོམ་རྒྱུག་མ་སོང་ཕྲ་རགས་རྣམ་རྟོག་འཇོམས། །ས་ལམ་གཡོམ་རྒྱུག་མ་སོང་སྒྲིབ་གཉིས་སྤང་བྱ་ཞིང་། །རྒྱུ་འབྲས་གཡོམ་རྒྱུག་མ་སོང་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་བྱེད། །སྒོམ་པ་གཡོམ་རྒྱུག་མ་ སོང་རང་གསལ་འཛིན་པ་མེད། །སྤྱོད་པ་གཡོམ་རྒྱུག་མ་སོང་བྱ་བྱེད་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །མཛད་སྤྱོད་གཡོམ་རྒྱུག་མ་སོང་དམ་པའི་རྣམ་ཐར་སྐྱོང་། །དེ་དང་གང་ལྡན་དམ་ཆོས་སྙིང་པོར་འགྲུབ། །སྐྱོན་དྲུག་སྤོང་བར་གདམས་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །ལྟ་བ་རྟོགས་ཆོག་དེ་ནས་བྱ་རྒྱུ་མེད། །ཉམས་ལེན་ཁ་འབྱམས་སྐྱོན་དེ་ངོས་ཟིན་དགོས། །བསམ་གཏན་རང་གསལ་ངང་དུ་གནས་པ་བཙལ། །སྒོམ་པ་སྙེམས་བྱེད་དོན་དེ་ངོས་ཟིན་དགོས། །དྭངས་གསལ་མ་ཕྱེད་བྱིང་འཐིབས་འཁྱིམ་པ་ཙམ། །སེམས་འཛིན་གོལ་བའི་སྐྱོན་དེ་ངོས་ཟིན་དགོས། །གཅིག་ལ་ཨ་འཐས་དྲོད་རྟགས་སྐྱེས་ན་ཡང་། །ཀོར་ཙེར་བཅིངས་པའི་སྐྱོན་དེ་ངོས་ཟིན་དགོས། །གཅིག་ལ་བལྟས་པས་གཉིས་སུ་བྱུང་ཚོར་འཕྲོ། །རྣམ་རྟོག་རྐུན་བུའི་སྐྱོན་དེ་ངོས་ཟིན་དགོས། །མཉམ་གཞག་དུས་ན་དུག་ལྔ་མགོ་ནོན་ཡང་། །རྗེས་ལ་རགས་སྐྱེ་རྩ་བ་མ་ཆོད་སྐྱོན། །ད་རུང་སེམས་ཉིད་མ་རྟོགས་ངོས་ཟིན་དགོས། །ངོས་ཟིན་བྱས་ཏེ་གཉེན་པོས་གྲོལ་བ་གཅེས། །ལ་བཟླ་དྲུག་གིས་འཁོར་བ་བསྒྲལ་བ་ནི། །གནས་ལུགས་རང་བཞིན་བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས། །གཞི་ཡི་དུས་སུ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ལ་རྟོག །མྱོང་འཛིན་ཞེན་རྟོག་འཁོར་བའི་ཆོས་ཡིན་པས། །ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཉམས་མྱོང་ཆོས་མི་སྒོམ། །རྣམ་དག་སྤྱོད་ཡུལ་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་པས། །འབྲས་བུའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་དོན་མི་བྱེད། །རང་རིག་བློ་ཡིས་མ་བསླད་གནས་ལུགས་གཞི། །ཤེས་བྱའི་ཡུལ་དང་བྲལ་བས་སྤྲོས་ དང་བྲལ། །སྤྱིར་ཡང་མི་ཤེས་མི་འཛིན་ཡང་དག་ལམ། །དྲན་བསམ་འཚོལ་འཕྲོའི་དམིགས་གཏད་ཀུན་དང་བྲལ། །མཚན་མར་མི་དམིགས་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་མཆོག །སྒྲིབ་མེད་ཟང་ཀ་རང་གསལ་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ། །དེ་ལྟར་སུས་ཤེས་ཡངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། །རྟོགས་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ནི། །གཞན་གྱིས་སྒྲས་རྟོགས་བླ་མའི་མན་ངག་དང་། །སྣང་བའི་ཡུལ་རྟོགས་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་དང་། །འཛིན་པའི་སེམས་རྟོགས་རྩ་བྲལ་ནམ་མཁའ་དང་། །རིག་པའི་ངོ་རྟོགས་སྒྲིབ་མེད་གཅེར་བུ་དང་། །མཐོང་བའི་དོན་རྟོགས་བློ་ཡི་མཐའ་འདས་དང་། །སྒོམ་པའི་གདེང་རྟོགས་གཞི་མའི་ཟད་ས་སྟེ། །གང་གིས་དེ་རྟོགས་དགོངས་པ་ནམ་མཁའི་ངང་། །བྱ་བྱེད་མེད་པར་ཡེ་བབས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །བདུད་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །བླ་མ་བོར་ནས་སྡིག་གྲོགས་བསྟེན་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་བོར་ནས་འཁོར་བའི་ལམ་ཞུགས་དང་། །རང་དོན་བོར་ནས་གཞན་དོན་ལྟར་སྣང་བྱེད། །དགོས་མེད་བོར་ནས་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་གཉེར། །དབེན་པ་བོར་ནས་འདུ་འཛི་རྣམ་གཡེང་ཞུགས། །གཉིས་མེད་བོར་ནས་མཚན་མ་ཚིག་ཕྱིར་འབྲེང་། །དེ་འདྲའི་མི་ལ་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་པས། །འདི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གཏན་གྱི་འདུན་མ་འཕྱུགས། །ཡེང་མེད་བྱ་ར་བཏང་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་གླང་ཆེན་ཡན་འདྲ་འདི། །ཉམ་ངའི་འདམ་དུ་ཚུད་དམ་བྱ་ར་བཏང་། །ལྟ་ བའི་རང་བཞིན་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་འདི། །བདག་འཛིན་འདྲེ་ཡིས་ཁྱེར་རམ་བྱ་ར་བཏང་། །རིག་པའི་ངང་དངས་འོད་གསལ་ཁྱེའུ་ཆུང་འདི། །འཁྲུལ་པའི་རྗེས་ཕྱིར་འབྲངས་སམ་བྱ་ར་བཏང་། །བྱིན་རླབས་རྩ་བ་མོས་གུས་ལོ་ཐོག་འདི། །ལོག་ལྟའི་སད་ཀྱིས་ཁྱེར་རམ་བྱ་ར་བཏང་། །བྱང་ཆུབ་ཐར་ལམ་བགྲོད་པའི་སྒྲོན་མེ་འདི། །འདོད་པའི་རླུང་གིས་གཡོས་སམ་བྱ་ར་བཏང་། །འཆི་མེད་བདུད་རྩི་བླ་མའི་གདམས་ངག་འདི། །ཐེ་ཚོམ་དུག་དང་འདྲེས་སམ་བྱ་ར་བཏང་། །དེ་ཕྱིར་ཡེང་མེད་བྱ་ར་གཅེས་པ་ཡིན། །ཡང་དག་དོན་ལ་མི་རྟོགས་ཆོས་དྲུག་ནི། །སྐྱེ་བློས་སྐྱེ་མེད་མི་རྟོགས་བློ་འདས་ཕྱིར། །དངོས་བློས་སྟོང་ཉིད་མི་རྟོགས་ཡུལ་འདས་ཕྱིར། །བྱ་བློས་བྱར་མེད་མི་རྟོགས་བྱ་བྲལ་ཕྱིར། །སྙམ་བློས་གཉིས་མེད་མི་རྟོགས་བསམ་བྲལ་ཕྱིར། །ཞེན་བློས་མཐའ་བྲལ་མི་རྟོགས་ཕྱོགས་བྲལ་ཕྱིར། །སྤྱོད་བློས་སྤྲོས་མེད་མི་རྟོགས་སྤྲོས་འདས་ཕྱིར། །དངོས་པོ་མཚན་མར་མ་འཛིན་གནས་ལུགས་དོན། །མ་བསམས་ཟང་ཀ་ཐ་མལ་དམིགས་རྟོག་བྲལ། །གནས་ལུགས་རང་ངོ་བརྟག་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །རང་རིག་ཟང་ཀ་བཅོས་བསླད་མེད་པ་ནི། །ཐ་མལ་མ་ཡིན་ལུང་མ་བསྟན་ལས་ལོག །ཀུན་རྟོག་མ་ཡིན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ། །གཉེན་པོ་སེམས་མིན་སྤང་གཉེན་ཀུན་ལས་འདས། །གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་སོ་སོར་རང་རིག་སྟེ། །རང་ཞེས་མི་དམིགས་དམིགས་མྱོང་ཀུན་ལས་འདས། །རྟག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་ གསང་འདི་ཤེས་དཀའ་བས། །རྟོགས་དང་མི་རྟོགས་ཀུན་འདས་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན། །གང་གིས་འདི་ཤེས་གནས་ལུགས་དོན་ལ་མཁས། །རང་བཞིན་མངོན་དུ་ཕྱུང་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །རྟོགས་པའི་དུས་ན་རང་གསལ་སང་ངེ་བ། །མི་རྟོག་དུས་ན་མ་འགགས་ཝལ་ལེ་བ། །ཅིར་སྣང་དུས་ན་རང་གསལ་ལྷག་གེ་བ། །གཟུང་འཛིན་དུས་ན་ཀུན་གསལ་སལ་ལེ་བ། །མཉམ་གཞག་དུས་ན་མཐའ་གྲོལ་སང་ངེ་བ། །འཕྲོ་གནས་མཉམ་དུས་བར་མེད་ཧ་རེ་བ། །འདི་འདྲའི་གནད་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་རྩེ་མོར་ཕྱིན། །ཁྱད་དུ་བསད་ནས་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་དྲུག་ནི། །ངལ་དུབ་བཀྲེས་སྐོམ་སྡུག་བསྔལ་ཁྱད་བསད་དགོས། །མི་ཡུལ་འབྲེལ་འདྲིས་སོ་ནམ་ཁྱད་བསད་དགོས། །དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་ཁེ་གྲགས་ཁྱད་བསད་དགོས། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ཞེན་ཁྱད་བསད་དགོས། །བསྟོད་སྨད་ཚིག་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཁྱད་བསད་དགོས། །དྲན་རྟོག་རང་ཡལ་སྤང་གཉེན་ཁྱད་བསད་དགོས། །དེ་ལྟར་ལྡན་ན་ཐར་ལམ་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་མ་བྲལ་བསྒྲུབ་པ་ནི། །སྦྱིན་པ་སེར་སྣའི་དགྲ་ལ་མ་བསྐུར་ཅིག །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་ཇག་པས་མ་འཇོམས་ཤིག །བཟོད་པ་ཁོང་ཁྲོའི་མཚོན་གྱིས་མ་དབུག་ཅིག །བརྩོན་འགྲུས་ལེ་ལོའི་སྒྲོག་ཏུ་མ་འཆིངས་ཤིག །བསམ་གཏན་གཡེང་བའི་དུག་དང་མ་བསྲེ་ཞིག །ཤེས་རབ་རྨོངས་པའི་མུན་པས་མ་བསྒྲིབས་ཤིག ། དེ་ལྟར་མི་མཐུན་དྲུག་པོ་སྤངས་ལ་སྒྲུབས། །འབྲེལ་མེད་དྲུག་གི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱན་མཐོང་མི་ལ་ཐར་པའི་ལས་འབྲེལ་མེད། །སྤྱོད་པ་ངོ་སྲུང་མི་ལ་འཁྲུལ་ཞིག་ལས་འབྲེལ་མེད། །ཐོས་བསམ་ཁེ་གྲགས་མི་ལ་ཉམས་ལེན་ལས་འབྲེལ་མེད། །མི་དགེ་སྡིག་སྤྱོད་མི་ལ་མཐོ་རིས་ལས་འབྲེལ་མེད། །སྙོམ་ལས་ལེ་ལོའི་མི་ལ་ཉམས་མྱོང་ལས་འབྲེལ་མེད། །བདག་ལྟ་ཆགས་སྡང་མི་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ལས་འབྲེལ་མེད། །དེ་འདྲའི་འབྲེལ་མེད་དབང་དུ་རང་ཉིད་མ་སོང་གཅེས། །བསྒོམ་དུས་སེམས་ལ་བལྟ་ཐབས་རྣམ་དྲུག་ནི། །རེས་འགའ་སེམས་དེ་གནས་ཤིང་བརྟན་ལ་བལྟ། །སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་བྲལ་བར་སུས་ཤེས་པ། །སེམས་ཉིད་རང་དབང་ཐོབ་པར་གོམས་པའི་གནད། །རེས་འགའ་དེ་དུས་ཉམས་མྱོང་རང་ངོ་བལྟ། །མི་གནས་ཆགས་ཡུལ་མེད་པར་སུས་ཤེས་པ། །དགའ་བྲོད་རང་སྣང་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པའི་གནད། །རེས་འགའ་ཡོན་ཏན་གོང་འཕེལ་རྣམས་ལ་བལྟ། །མ་འགག་ཆོ་འཕྲུལ་རང་གྲོལ་སུས་ཤེས་པ། །སྐྱེ་མེད་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བ་སྤྱོད་པའི་གནད། །རེས་འགའ་མཉམ་གཞག་ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་བལྟ། །རང་བྱུང་བདེ་ཆེན་ཡེ་དག་སུས་ཤེས་པ། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་ཉིད་ལམ་དུ་སློང་བའི་གནད། །རེས་འགའ་ཕྱི་ནང་རིག་པ་རང་བབས་བལྟ། །འཁོར་བ་གཟུང་འཛིན་བྲལ་བ་སུས་ཤེས་པ། །དོན་དམ་ཉག་གཅིག་རྩད་ན
Chinese
嗟！心性了悟无所缘，故不执著名相于心间。法性了悟无造作，故不勤作于心间。了悟实相之征兆，自然显现。所示不散乱六诀窍是：行持不散乱，微细粗大之分别念皆灭除。道位不散乱，二障皆可断除。因果不散乱，善恶取舍。禅修不散乱，无有自明之执着。行止不散乱，所作所为皆合于法。作为不散乱，修持圣者之行谊。若与此相应，则能成就正法之精髓。断除六过患之六法是：见解通达即可，之后便无所作为。修行口头禅，必须认识此过患。禅定寻求安住于自明之状态。禅修傲慢自得，必须认识此过患。未分清明澄澈，仅是昏沉沉没。执持于心之过患，必须认识。于一境执着，即使生起暖相，亦须认识被束缚之过患。观一而生二，觉受纷飞。分别念如盗贼之过患，必须认识。入定时五毒虽被压制，然出定后粗重烦恼复生，未断除根本之过患。仍未了悟心性，必须认识。认识之后，以对治力解脱最为重要。以六种观照度脱轮回是：实相自性超越心识之范畴。于地之位，了知心之法性。然体验执着，实乃轮回之法，故于道位不修体验之法。清净行境，轮涅无二，故于果位不作利益有情之事。自知自明，未被心识所染之实相地基。远离所知之境，故远离戏论。总而言之，不识不知，乃为正道。远离忆念思索寻觅之目标。不执着于相，乃为究竟果位之殊胜。无有遮蔽，如水晶般自明，远离偏颇。如是知晓者，乃为广大之瑜伽士。所示六种了悟之自性是：由他者之言语了悟，乃上师之口诀。了悟显现之境，乃无实之幻象。了悟执着之心，乃无根之虚空。了悟觉性之面目，乃无有遮蔽之
English
Alas! By realizing the nature of mind as without object, one does not fixate on names and signs in the mind. By realizing the nature of reality as free from action, one does not engage in effort in the mind. As a sign of realizing the true state, it arises spontaneously. The instruction on the six non-distractions is: When carrying the path, do not be distracted; destroy subtle and coarse conceptual thoughts. When on the ground and path, do not be distracted; purify the two obscurations. When dealing with cause and effect, do not be distracted; adopt and abandon virtue and vice. When meditating, do not be distracted; there is no grasping at self-illumination. When acting, do not be distracted; engage in actions that accord with the Dharma. When behaving, do not be distracted; cultivate the conduct of the holy ones. If one is in accordance with this, one accomplishes the essence of the sacred Dharma. The six Dharmas for abandoning the six faults are: Once the view is understood, there is nothing more to do. The fault of rambling practice must be recognized. Seek to abide in the state of self-luminous contemplation. The fault of pride in meditation must be recognized. Without distinguishing clarity and luminosity, there is only dullness and sinking. The fault of grasping at the mind must be recognized. Even if warmth signs arise from clinging to one thing, the fault of being bound in a circle must be recognized. When one looks at one thing, dualistic perceptions arise. The fault of conceptual thoughts being like thieves must be recognized. Although the five poisons are suppressed during equipoise, coarse afflictions arise again afterward, and the root fault is not cut. One must recognize that the nature of mind is still not realized. Having recognized it, it is most important to be liberated by the antidote. The six contemplations for liberating from samsara are: The nature of reality transcends the realm of the intellect. At the ground stage, one realizes the Dharma of the mind. However, experiential clinging and attachment are the Dharma of samsara, so at the path stage, one does not meditate on experiential Dharma. Pure activity is the indivisibility of samsara and nirvana, so at the fruition stage, one does not act for the benefit of sentient beings. The ground of reality is self-knowing, uncorrupted by the intellect. It is free from the object of knowledge, so it is free from elaboration. In general, not knowing and not grasping is the correct path. It is free from all aims of memory, thought, and seeking. Not fixating on signs is the supreme of ultimate fruition. Without obscuration, like crystal, self-luminous, free from partiality. Whoever knows this is a great, vast yogi. The teaching on the nature of the six realizations is: Realization through the words of others is the oral instruction of the guru. Realization of the field of appearances is the unreal illusion. Realization of the grasping mind is rootless space. Realization of the face of awareness is unobscured
Chinese
埃瓦姆和， 见之义悟，超离心智之边际， 修之定解，乃是基之穷尽处， 谁人若悟此，于虚空之意境中， 无作任运而自成。 断魔之六法： 舍弃上师而亲近恶友， 舍弃菩提而步入轮回道， 舍弃自利而行貌似利他之事， 舍弃无用而营求世间八法， 舍弃寂静而入喧嚣散乱， 舍弃无二而逐名相言辞。 如是之人，为魔所加持， 此生来世，痛苦断绝，终将失望。 无散漫守护之六法： 行为之自性，如狂象般， 堕入险恶泥潭耶？当守护之。 见之自性，显空无别此， 为我执鬼所夺耶？当守护之。 觉性之澄明，光明童子此， 随逐错乱之后耶？当守护之。 加持之根本，信敬之庄稼此， 为邪见霜所袭耶？当守护之。 菩提解脱道，行进之明灯此， 为欲望之风所动耶？当守护之。 不死甘露，上师之教言此， 与疑惑毒相混耶？当守护之。 是故无散漫守护至关重要。 于真实义不悟之六法： 以生念不悟无生，因超离心智故。 以实念不悟空性，因超离境故。 以作念不悟无作，因超离作为故。 以思念不悟无二，因超离思虑故。 以执念不悟无边，因超离方故。 以行念不悟无戏，因超离戏论故。 不执著事物名相，乃是安住之义。 不作意，赤裸本然，离于分别念。 审视安住自性之六法： 自明赤裸，无有矫饰乃是， 非是庸常，超离授记之外。 非是分别，远离能取所取二者。 非是能治之心，超越舍取一切。 他人不见，各自自证也。 不缘于自，超越一切所缘体验。 恒常存在， 然此秘密，甚难知晓。 超越悟与不悟，乃是周遍一切。 谁人若知此，乃精通安住之义。 自性显现之
English
Ewam and, Understanding the meaning of seeing, transcending the limits of the mind, The certainty of meditation is the end of the ground. Whoever understands this, in the state of the sky of intention, Effortlessly and spontaneously accomplished. The six dharmas that interrupt the demons: Abandoning the guru and relying on evil friends, Abandoning Bodhi and entering the path of Samsara, Abandoning self-interest and doing things that seem to benefit others, Abandoning the unnecessary and seeking the eight worldly dharmas, Abandoning solitude and entering into noisy distractions, Abandoning non-duality and following after names and words. Such a person is blessed by demons, Suffering in this life and the next, and will eventually be disappointed. The six dharmas of guarding without distraction: The nature of behavior, like a mad elephant, Has it fallen into a dangerous swamp? Guard it. The nature of seeing, the indivisibility of appearance and emptiness, Has it been taken away by the demon of self-grasping? Guard it. The clarity of awareness, this luminous child, Has it followed after delusion? Guard it. The root of blessings, this crop of faith and respect, Has it been taken away by the frost of wrong views? Guard it. The lamp of the path to Bodhi liberation, Has it been moved by the wind of desire? Guard it. The nectar of immortality, the guru's instructions, Is it mixed with the poison of doubt? Guard it. Therefore, guarding without distraction is essential. The six dharmas of not understanding the true meaning: With the thought of birth, not understanding the unborn, because it transcends the mind. With the thought of substance, not understanding emptiness, because it transcends the object. With the thought of action, not understanding non-action, because it transcends action. With the thought of thought, not understanding non-duality, because it transcends thought. With the thought of attachment, not understanding the boundless, because it transcends direction. With the thought of action, not understanding non-elaboration, because it transcends elaboration. Not grasping at the names and characteristics of things is the meaning of abiding. Not thinking, naked and natural, free from conceptualization. The six dharmas of examining the nature of abiding: Self-luminous and naked, without artificiality, is, Not ordinary, beyond prediction. Not conceptualization, free from the duality of subject and object. Not an antidote mind, transcending all abandonment and adoption. Unseen by others, self-awareness for each. Not clinging to self, transcending all experiences of clinging. Always existing, But this secret is very difficult to know. Transcending understanding and non-understanding, it is all-pervasive. Whoever knows this is proficient in the meaning of abiding. The manifestation of self-nature