Tibetan
་རེ་ཐག་ཆོད། །ཤེས་རབ་མེད་ལ་རྟོགས་པ་རེ་ཐག་ཆོད། །སྙོམ་ལས་ཅན་ལ་གྲུབ་རྟགས་རེ་ཐག་ཆོད། །བསམ་ངན་མི་ལ་ཕན་སེམས་རེ་ ཐག་ཆོད། །བསླབ་པའི་གོ་རིམ་རྣམ་དྲུག་བསྟན་པ་ནི། །འཇུག་སྒོ་དང་པོ་འབྲི་ཀློག་སྒྲ་ཚད་བསླབ། །གཉིས་པར་ཁྲིམས་བསྲུང་སྡེ་སྣོད་ཐོས་བསམ་བྱ། །གསུམ་པར་ལམ་འཇུག་བླ་མ་དམ་པ་བསྟེན། །བཞི་པར་མཉེས་བྱ་སྙན་བརྒྱུད་དམ་པ་ཉོན། །ལྔ་པར་བསྒྲུབ་བྱ་མཐར་ཕྱིན་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ། །དྲུག་པར་གཞན་དོན་སྐྱོ་ངལ་མེད་པར་བྱ། །དེ་རྣམས་རྗེས་འཇུག་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་སྲོལ། །སྐལ་བཟང་སློབ་མ་སྐྱོང་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །དད་ཅན་གང་མོས་རྗེས་སུ་འཛིན་ཤེས་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་བྱ་བྱེད་མི་གཞུག་ལམ་དགོད་ཤེས། །ཐོས་བསམ་ཚིག་འབྱམས་མི་གཞུག་སྒྲུབ་ལ་འཛུད། །རྙེད་འཚོལ་ཡོན་ཏན་མི་སློབ་དགེ་སྦྱོར་འཛུད། །གསོག་བྲུན་ནོར་སོག་མི་སློབ་ཆོག་ཤེས་བསླབ། །ཚེ་འདིའི་གྲོས་འདུན་མི་སྦྱོར་ཆོས་མགོ་འདོན། །དེ་དག་ཐབས་མཁས་བཤེས་གཉེན་བཟང་པོའི་ལུགས། །དྲན་པའི་བྱ་ར་བཏང་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །ཚེ་འདིར་ཤོར་རམ་དྲན་པའི་བྱ་ར་བཏང་། །ལེ་ལོས་གཡེངས་སམ་དྲན་པའི་བྱ་ར་བཏང་། །གོལ་སྒྲིབ་བྱུང་ངམ་དྲན་པའི་བྱ་ར་བཏང་། །འཁྲུལ་རྟོག་ཤོར་རམ་དྲན་པའི་བྱ་ར་བཏང་། །འཆལ་གཏམ་ཤོར་རམ་དྲན་པའི་བྱ་ར་བཏང་། །ཐ་མལ་ལུས་སམ་དྲན་པའི་བྱ་ར་བཏང་། །ཆོས་མཛད་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམ་དྲུག་ནི། །ཚེ་ལ་ལོང་མེད་མྱུར་དུ་འགྲོ་རྩིས་བྱ། །ལས་འབྲས་ཆེ་ཕྲ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་བྱ། །གཞན་དོན་འགྲུབ་དཀའ་རང་དོན་མ་ཤོར་བྱ། །ཤེས་བྱ་ཐུག་ མེད་ཚིག་འབྱམས་མ་ཤོར་བྱ། །མི་ཤེས་བླུན་སྒོམ་རྨོངས་པར་མ་ཤོར་བྱ། །མཁས་བཙུན་བཟང་འདོད་ང་རྒྱལ་མ་སོང་བྱ། །སྒྲུབ་འདོད་ལེགས་པར་བསམ་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །ཚེ་འདི་མ་བྲལ་ཕ་ཡུལ་བློས་མི་ཐོངས། །འདོད་ཞེན་མ་ལོག་དབེན་པར་སྡོད་མི་ཚུགས། །གྲུབ་མཐའ་མ་གྲོལ་རང་རྒྱུད་ཆོས་ཀྱིས་འཆིང་། །བསམ་གཏན་མ་སྐྱེས་སྟན་ལ་འདུག་མི་ཚུགས། །གཉེན་པོ་བྲལ་བས་རྣམ་གཡེང་རྐྱེན་མི་ཐུབ། །བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་གཉེན་པོ་དུག་ཏུ་འགྲོ། །དེ་བས་འདི་དག་ལེགས་པར་བསམ་པ་གཅེས། །ཕྱི་ནང་རྟགས་དྲུག་ལེགས་པར་བསྟན་པ་ནི། །དཔྱོད་ལྡན་མི་དཔེས་གང་བརྩམས་མཐར་ཕྱིན་དང་། །རྟོགས་ལྡན་མི་དཔེས་གཏམ་ལ་བསྐྱར་ཐུབ་དང་། །གོ་རིག་ལྡན་པས་གང་ཡང་ཤེས་པ་དང་། །ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ཏེ་དཀའ་སྤྱད་ནུས་པ་དང་། །ཆོས་དང་འདྲེས་ཏེ་རང་རྒྱུད་དུལ་བ་དང་། །ཤེས་རབ་ཅན་དེ་ཐོ
Chinese
希望破灭。没有智慧却希望证悟，希望破灭。懒惰的人却希望有成就的征兆，希望破灭。心怀恶意的人却希望有利益他人的心，希望破灭。 阐述学习的六个次第是：第一个入门是学习书写、阅读和音韵。第二个是守护戒律，听闻和思维经藏。第三个是进入道次第，依止殊胜的上师。第四个是听闻令人愉悦的殊胜口耳传承。第五个是努力修行，最终完成目标。第六个是为利益他人而不感到疲倦。这些是追随殊胜者的传统。 培养有缘弟子的六种方法是：知道如何随顺有信心者的意愿。知道如何引导勤奋者从事行动，并为他们安排道路。不让博学多闻者沉溺于辞藻，而引导他们修行。不教导追求财富者获取功德，而引导他们行善。不教导积攒财富者积攒财物，而教导他们知足少欲。不参与今生的讨论，而引导他们走向佛法。这些是善知识的巧妙方法。 放下正念的六种情况是：迷失于今生时，放下正念。因懒惰而散乱时，放下正念。出现错误或迷惑时，放下正念。失去错觉或妄想时，放下正念。说出不雅之语时，放下正念。处于平凡状态时，放下正念。 修行者的六种行为是：计算生命短暂，迅速流逝。区分善恶，取舍大小业果。他人之事难以成就，不失去自身利益。知识无边无际，不迷失于辞藻。不陷入无知、愚昧的禅修和迷惑。不因渴望成为智者、持戒者和善良者而变得傲慢。 想要修行，好好思考的六件事是：此生未逝，不要放弃故乡。欲望未退，不能在寂静处安住。宗派未解脱，自相续被佛法束缚。未生起禅定，不能坐在坐垫上。远离对治，无法克服散乱的因缘。执着于苦行，对治变成毒药。因此，好好思考这些事情非常重要。 很好地展示外内六种征兆是：有智慧的人，无论创作什么都能完成。有证悟的人，无论说什么都能重复。有理解力的人，无论什么都能理解。生起定解，能够忍受艰辛。与佛法融合，自相续调柔。具有智慧的人，获得...
English
Hope is dashed. Hoping for realization without wisdom, hope is dashed. Hoping for signs of accomplishment for the lazy, hope is dashed. Hoping for a mind of benefiting others for the malicious, hope is dashed. Explaining the six stages of learning: The first entry is learning to write, read, and phonetics. The second is to uphold the precepts, listen to and contemplate the scriptures. The third is to enter the path, rely on the noble guru. The fourth is to listen to the pleasing, noble oral transmission. The fifth is to diligently practice, ultimately completing the goal. The sixth is to work for the benefit of others without feeling weary. These are the traditions of following noble beings. The six methods of nurturing fortunate disciples are: Knowing how to follow the wishes of those with faith. Knowing how to guide diligent ones to action and arranging the path for them. Not letting the learned drown in rhetoric, but guiding them to practice. Not teaching those who seek wealth to acquire merit, but guiding them to do good deeds. Not teaching those who accumulate wealth to hoard possessions, but teaching them contentment. Not participating in discussions of this life, but guiding them towards the Dharma. These are the skillful methods of a good spiritual friend. The six situations of abandoning mindfulness are: When lost in this life, abandon mindfulness. When distracted by laziness, abandon mindfulness. When mistakes or confusion arise, abandon mindfulness. When losing illusions or delusions, abandon mindfulness. When uttering indecent words, abandon mindfulness. When in an ordinary state, abandon mindfulness. The six actions of practitioners are: Calculating that life is short and quickly passing. Distinguishing between good and bad, adopting and abandoning large and small karmic results. Others' affairs are difficult to accomplish, do not lose one's own benefit. Knowledge is boundless, do not get lost in rhetoric. Do not fall into ignorance, foolish meditation, and confusion. Do not become arrogant because of desiring to be wise, virtuous, and good. The six things to think well about when wanting to practice are: Before this life passes, do not abandon the homeland. Before desire subsides, one cannot stay in solitude. Before sectarianism is resolved, one's own continuum is bound by Dharma. Before meditation arises, one cannot sit on the cushion. Separated from antidotes, one cannot overcome the causes of distraction. Holding asceticism as supreme, the antidote turns into poison. Therefore, it is very important to think well about these things. Showing well the six outer and inner signs: A wise person, whatever they create, they can complete. A realized person, whatever they say, they can repeat. A person with understanding, whatever it is, they can understand. Generating certainty, being able to endure hardship. Being integrated with the Dharma, one's own continuum is tamed. A person with wisdom obtains...
Tibetan
ས་པས་མི་ངོམས་དང་། །ནང་གི་རྟགས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་ཤར་བ་ཡིན། །གཟུང་འཛིན་མདུད་པ་དགྲོལ་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །ཆགས་སྡང་སྐྱེས་དུས་སེམས་ལ་བལྟས་ཏེ་དགྲོལ། །དུག་ལྔ་སྐྱེས་དུས་རང་ངོ་བལྟས་ཏེ་དགྲོལ། །ཟུག་རྔུ་བྱུང་དུས་བདེ་ཆེན་བསྒོམས་ཏེ་དགྲོལ། །རྣམ་རྟོག་འཐོར་དུས་རང་བཞིན་བཅད་དེ་དགྲོལ། །ངལ་དུབ་སྐྱེས་དུས་ལྷོད་དེ་གློད་དེ་དགྲོལ། །འཐིབས་ཤིང་ལྟེང་ཚེ་གསལ་དག་ངར་བཅས་དགྲོལ། །བསྒྲུབ་པའི་ ཆོས་ལ་བཅས་པ་རྣམ་དྲུག་ནི། །གདམས་ངག་ཟབ་མོ་ངོ་སྤྲོད་བཅས་པ་དགོས། །ངོ་སྤྲོད་གོང་མའི་ཕྱག་བཞེས་བཅས་པ་དགོས། །ཕྱག་བཞེས་དེ་ཡང་ཉམས་མྱོང་བཅས་པ་དགོས། །ཉམས་མྱོང་དྲོད་ཚད་རྟགས་དང་བཅས་པ་དགོས། །དྲོད་རྟགས་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུར་བཅས་པ་དགོས། །འབྲས་བུ་གཞན་དོན་མཛད་པར་བཅས་པ་དགོས། །ཡ་བྲལ་ལམ་དེ་གོལ་བའི་གནས་སུ་འཁྱོག །གཅེས་པའི་གདམས་ངག་རྣམ་དྲུག་བསྟན་པ་ནི། །དགེ་སྦྱོར་གང་བྱེད་ཐུན་ལས་མི་འདའ་གཅེས། །བཀའ་ལུང་ཆོས་དང་རང་རྒྱུད་འདྲེས་པ་གཅེས། །བསམ་གཏན་རྐྱེན་ཐུབ་རང་རྒྱུད་མི་འཁྲུགས་གཅེས། །ལྟ་བ་མཐའ་གྲོལ་ཕྱོགས་འཛིན་མེད་པ་གཅེས། །ཆོས་ཉིད་ངང་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་གཅེས། །ཅིར་སྣང་ཐབས་ལ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་གཅེས། །ཡང་དག་ཆོས་ལ་གྱིས་པ་རྣམ་དྲུག་ནི། །འཁོར་བའི་ཉེས་ལྟོས་ཞེན་པ་ལོག་པ་གྱིས། །བདེན་མེད་རྩལ་སྦྱངས་སྒྱུ་མར་ཤེས་པ་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་གཞན་དོན་ལྟོས་མེད་གྱིས། །དགོངས་པ་བློ་འདས་འཁོར་འདས་ཕྱེད་པ་གྱིས། །རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་རང་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་གྱིས། །བྱིན་རླབས་རང་འབར་གཞན་སྣང་བསྒྱུར་བ་གྱིས། །བསྒོམ་པའི་གོལ་ས་བཅད་པའི་ཆོས་དྲུག་ནི། །འཕྲོ་རྒོད་མ་སོང་སྤྲོས་མེད་དོན་ལ་གནས། །ལྟེངས་པོར་མ་སོང་རིག་པའི་གསལ་ངར་གདགས། །ཕྱལ་བར་མ་སོང་དྲན་པའི་རྩི་ཡིས་གཟུང་། །ཧད་པོར་མ་སོང་བདེ་གསལ་ཉམས་དང་ ལྡན། །རེ་དོགས་མ་སོང་ལྷུན་གྲུབ་འོད་གསལ་ངང་། །སྒོར་ཚེ་མ་སོང་རྒྱ་བསྐྱེད་དཔངས་གཏོད་སྒོམ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་མ་ནོར་ལམ་གྱི་མཆོག །ལམ་ཞུགས་རྣམས་ཀྱི་མ་སོང་རྣམ་དྲུག་ནི། །འགྱུར་མེད་དད་པ་གཟུང་འཛིན་མ་སོང་དང་། །འཁོར་བའི་སྐྱོ་ཤས་སྡུག་བསྔལ་མ་སོང་དང་། །ཐོས་བསམ་མཁྱེན་རྒྱ་ཐ་སྙད་མ་སོང་དང་། །སྙིང་རུས་སྒྲུབ་པ་སྐྱིད་འདོད་མ་སོང་དང་། །གཞན་དོན་སེམས་བསྐྱེད་མཚན་མར་མ་སོང་དང་། །མཐོན་པོའི་ལྟ་བ་རློམ་སེམས་མ་སོང་དང་། །ཤིན་ཏུ་གཅེས་ཏེ་རབ་ཏུ་ཉུང་བར་གདའ། །ཡང་ཟབ་གནད་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོ
Chinese
地基不会厌倦，内在的征兆会显现在外。解脱能取所取执着的六法是：生起贪嗔之时，观照自心而解脱；生起五毒之时，观照自性而解脱；产生痛苦之时，修持大乐而解脱；散乱分别之时，断绝自性而解脱；生起疲劳之时，放松舒缓而解脱；昏沉沉闷之时，以明净的觉性而解脱。 修持之法所应具备的六种条件是：甚深口诀，必须具备认识；认识，必须具备上师的实修；实修，必须具备经验；经验，必须具备暖相和证相；暖相和证相，必须具备可获得的果；果，必须具备利益他人的事业。分离之路会偏离正道。 所应珍视的六种窍诀是：无论做什么善行，都应珍视不超出座间；应珍视经教和自心相融合；应珍视禅定能经受住违缘，自心不散乱；应珍视见解脱离边见，没有偏执；应珍视法性常在，没有聚散；应珍视无论显现什么，都应以方便生起智慧。 对于真正的佛法应做的六件事是：对轮回的过患生起厌离心；修习无实有之技艺，了知如幻；发起菩提心，无私地利益他人；证悟超越思维的境界，区分轮回与涅槃；无论生起什么分别念，都应任其自解脱为智慧；加持自然显现，转变外境。 断除禅修歧途的六法是：不让散乱放逸，安住于无戏论之义；不陷入昏沉，应保持觉性的明锐；不陷入掉举，应以正念之绳抓住；不陷入呆滞，应具足乐明之体验；不陷入希望和恐惧，安住于任运自成之光明；不陷入局限，应扩展心量，提升境界而修持。如此行持，则是不谬误的殊胜之道。 入道者不应有的六种情况是：不应有动摇的执着和能取所取；不应有对轮回的厌倦和对痛苦的逃避；不应有闻思的广博和对名声的追求；不应有精进的修行和对安乐的贪求；不应有为他人的发心和对名相的执着；不应有高深的见解和傲慢的念头。这些都非常珍贵，极其稀少。 甚深要义的修行。
English
The ground will not be satisfied, and inner signs will manifest outwardly. The six dharmas for dissolving the knots of grasping and fixation are: When attachment and aversion arise, look at your own mind and dissolve them. When the five poisons arise, look at your own nature and dissolve them. When pain arises, meditate on great bliss and dissolve it. When discursive thoughts scatter, cut off their nature and dissolve them. When fatigue arises, relax and release, and dissolve it. When dullness and drowsiness occur, dissolve them with clear and sharp awareness. The six conditions that should be present in the practice of dharma are: Profound instructions must have introduction. Introduction must have the practice of the previous masters. Practice must have experience. Experience must have warmth and signs. Warmth and signs must have the fruit to be obtained. The fruit must have the activity of benefiting others. The path of separation deviates to a place of error. The six precious instructions that are taught are: Whatever virtuous activity you do, cherish not exceeding the session. Cherish the blending of the teachings and your own mind. Cherish that meditation can withstand obstacles and that your own mind is not disturbed. Cherish that the view is free from extremes and without bias. Cherish that the nature of reality is constant and without coming and going. Cherish that whatever appears, wisdom arises from skillful means. The six things to do for the true Dharma are: Turn away from attachment to the faults of samsara. Practice the skill of non-existence, and know it as illusion. Generate bodhichitta, and benefit others selflessly. Realize the state beyond mind, and distinguish samsara from nirvana. Whatever thoughts arise, let them self-liberate into wisdom. Let blessings self-ignite, and transform the appearance of others. The six dharmas for cutting off the pitfalls of meditation are: Do not let scattering and excitement go, abide in the meaning of non-elaboration. Do not fall into dullness, apply the sharpness of awareness. Do not fall into distraction, hold it with the glue of mindfulness. Do not fall into stupor, be endowed with the experience of bliss and clarity. Do not fall into hope and fear, abide in spontaneous luminosity. Do not fall into limitation, expand the mind and raise the level of meditation. If you do so, it is the supreme path without error. The six things that should not be present in those who have entered the path are: Unwavering faith without grasping and fixation. Weariness of samsara and avoidance of suffering. Vastness of learning and contemplation without seeking fame. Diligent practice without craving comfort. Altruistic intention without clinging to signs. Lofty view without arrogance. These are very precious and extremely rare. The practice of the profound essence.