Tibetan
་པར་བྱའོ། །ལེའུ་བདུན་པ་ནི་གོ་སླ་བར་ཟད་དོ། །ལེའུ་བརྒྱད་པའི་སྐབས་སུ། ཐར་དང་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་ལམ་ལ་རག་ལས་ཤིང་ལམ་དེའང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པས་ན། བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་གལ་ཆེ་ཞིང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མདོ་རྒྱུད་རྣམས་ནས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་དོན་གདམས་ངག་ཏུ་བསྡུས་པའི་དང་པོ་སྐྱོན་བྲལ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་བླ་མ་ནི། རྒྱ་གར་ན་བི་མ་མི་ཏྲ་དང་། བོད་ན་བཻ་རོ་ལྟ་བུ། རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་བླ་མ་ཤིང་རྟ་ཐོགས་མེད་དང་རྗེ་བཙུན་གྲགས་པ་ལྟ་བུ། སྲིད་ལས་རྣམ་གྲོལ་མཆོག་རབ་བླ་མ་ཞི་བ་ལྷ་དང་འབྲོམ་སྟོན་པ་ལྟ་བུ། ཤེས་རབ་རྒྱ་ཆེ་སྐལ་བཟང་བླ་མ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་རོང་ཟོམ་པ་ལྟ་བུ། རིམ་བརྒྱུད་བྱིན་རླབས་ལྡན་པའི་བླ་མ་ན་རོ་པ་དང་མི་ལ་ལྟ་བུ། ཐུགས་རྗེས་ལམ་སྣ་འདྲེན་པའི་བླ་མ་ཏེ་ལོ་དང་མར་པ་ལྟ་བུ། མཐར་ཐུག་སྙིང་པོའི་དོན་སྟོན། བླ་མ་ཤྲཱི་སིང་ཧ་དང་། ལྕེ་བཙུན་སེང་གེ་དབང་ཕྱུག་ལྟ་བུའོ། །ལེའུ་དགུ་པ་དང་བཅུ་པ་ནི་གོ་སླའོ། །ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་སྐབས་སུ། ཉེས་པ་སོ་དྲུག་སྤང་དགོས་པའི་དང་པོ། བདུད་ཀྱི་ལས་དྲུག་ནི། འཕགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཡི་གེར་འབྲི་བ་དང་ཉན་དུ་འཇུག་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ལེ་ལོ་དང་། མ་དད་པ་དང་། བླ་མ་ལ་སྲི་ཞུ་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་གསལ་ཏེ། བདུད་ཀྱི་ལས་བཞི་ཚན་གསུམ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་སུ་གསུངས་པའང་འདིར་བསྟན་དྲུག་པོ་འདིར་གཞན་དྲུག་ཀྱང་དོན་གྱིས་འདུས་པས་འདིར་དྲུག་ཏུ་མཛད་པའོ། །སྒྲིབ་པའི་ལས་དྲུག་ནི། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ལེའུ་བརྒྱད་པའི་བམ་པོ་བདུན་པ་ཐུག་མཚམས་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཞི་ཚན་བཞི་བཅུར་གསུངས་པའི་བཞི་ཚན་དང་པོ་ན་སྒྲིབ་པའི་ལས་དྲུག་གི་དང་པོ་བཞི་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་། ཐ་མ་གཉིས་ནི་བཞི་ཚན་བཞི་པ་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སྡིག་གྲོགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ། སྡིག་གྲོགས་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་འདུ་ཤེས་པ། ཆོས་མིན་ལ་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་པ། ཆོས་ལ་ཆོས་མིན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་བཞིར་གསུངས་པ་འདིར་དོན་གཉིས་སུ་བསྟན་པའོ། །ཆོས་སྤོང་བའི་རྒྱུ་དྲུག་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ལས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་ནི་བཞི་ཚན་བཅུ་གསུམ་པར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཚུལ་འཆོས་གསུམ་གསུངས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ལ། དེའི་ཐ་མ་ནི་འདིའི་བཞི་ པའོ། །དེའི་ལྷག་མ་བཞི་ནི་བཞི་ཚན་བཅོ་ལྔ་པར་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ལས་གཡེང་བའི་སྐྱོན་དྲུག་ནི། བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ལས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་བཞི་ནི་བཞི་ཚན་སོ་དྲུག་པར་བསྟན་ལ། ལྔ་པ་ནི་བཞི་ཚན་སོ་བདུན་པའི་ལྟ་བ་བཞིས་མཚོན་པའི་གོང་འོག་ཏུ་བསྟན་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་འདིར་འདུས་ཤིང་། དྲུག་པ་ནི་བཞི་ཚན་ཐ་མས་བསྟན་པའི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་དང་། བདུད་ལས་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ནད་གདོན་མང་བའང་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏེ། གོང་འོག་གི་དོན་ཕལ་ཆེ་བའང་འདིར་འདུས་སོ། །ལོག་པར་འཁྱོགས་པའི་སྐྱོན་དྲུག་ནི། དཀོན་བརྩེགས་ཀྱི་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོ་གཉིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཡང་ས་བཞི་གསུངས་པས་བསྟན་ལ། བར་མ་གཉིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཆོས་བཞི་བསྟན་པ་དེར་འདུ་ཞིང་། ལྔ་པ་ནི་བསྟེན་པར་མི་བྱ་བ་བཞི་གསུངས་པས་གསལ་ལ། དྲུག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་བཞི་དང་འཆིང་བ་བཞི་བཤད་པའི་དོན་གྱིས་བསྟན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་ལས་གོལ་བའི་ཆོས་དྲུག་ནི་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་ཉི་ཤུ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་འདིར་བསྟན་དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་མི་ཚོལ་བར་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པའི་ གསང་ཚིག་འཛིན་པ་ཞེས་དང་། གཉིས་པར་དངོས་སུ་བསྟན་ཞིང་། གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་ཚོལ་བ་ཞེས་པས་བསྟན་ཞིང་། དྲུག་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་སྨྲ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་སྐལ་བ་མཉམ་པ་རྣམས་ལ་མི་སྟེན་ཞེས་སོགས་ནས་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་ཉི་ཤུའོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ལ། བཞི་པ་ལྔ་པ་གཉིས་མ་དཔེར་ཆད་པ་ལ་ཁ་བསྣན་དུ་བྱས་པ་འདིར་བདུད་ལས་ལྷག་མ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདུ་སྟེ། དེ་དག་གི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་ན་མང་བས་བཞག་ལ་མདོ་ཉིད་དུ་བལྟས་པས་གསལ་ལོ། །ཡོན་ཏན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་སྡེ་ཚན་དང་པོ་གཅེས་པའི་འདུན་པ་དྲུག་ནི་ལག་བཟང་གིས་ཞུས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐབས་ནས། དེ་ཆོས་རྣམས་ལ་རིན་པོ་ཆེར་འདུ་ཤེས་ཏེ་ཉེ་བར་གནས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཆོས་འཛིན་པ་ལ་དོན་ཡོད་པར་སྲོག་ལ་སོགས་པར་འདུ་ཤེས་ཞེས་པ་འདི། སྐབས་འདིར་གཅེས་པའི་འདུ་ཤེས། ཆོས་འཚོལ་བ་སྤོང་བ་དངོས་བསྟན
Chinese
应如是做。第七章很容易理解。第八章中，解脱和遍知的获得依赖于道，而道又完全依赖于善知识，因此，依止善知识非常重要，并且其特征在经续中广为宣说，此处将要义归纳为口诀，首先是无过失、功德圆满的上师，如印度之毗玛拉米扎，西藏之贝若扎那。自性功德圆满的上师，如车乘无著和杰尊扎巴。从轮回中彻底解脱的最殊胜上师，如寂天和仲敦巴。智慧广大、具善缘的上师，如龙树和绒宗巴。具有传承加持的上师，如那若巴和米拉日巴。以慈悲引导道路的上师，如帝洛巴和马尔巴。开示究竟心要的上师，如师利星哈和拉尊僧格旺秋。第九章和第十章很容易理解。第十一章中， 首先是必须断除的三十六种过失，六种魔业是：在《圣妙吉祥一切功德庄严王经》这部大乘经中说：‘种姓之子，这四种是书写和听闻此法类之魔业。’四种是什么呢？经中从懒惰、不信任、不侍奉上师等处已经阐明。经中说魔业四种分为三组，共十二种，此处所说的六种，实际上包含了另外六种，因此此处归纳为六种。六种遮蔽之业是：在《大慧请问经》中，第八品第七卷末尾处，宣说了四组四种会成为大乘障碍的法类，在第一组四种中，直接指出了六种遮蔽之业的前四种。最后两种是在第四组四种中，将善知识视为恶友，将恶友视为善知识，将非法视为法，将法视为非法，此处将这四种归纳为两种。六种舍弃佛法的因是：从前面刚刚提到的经中阐述，第一种是在第十三组四种中，将身语意三种伪装归纳为一种。
English
It should be done like this. Chapter seven is easy to understand. In chapter eight, obtaining liberation and omniscience depends on the path, and the path depends entirely on the virtuous spiritual friend. Therefore, relying on a spiritual friend is very important, and its characteristics are widely explained in the sutras and tantras. Here, the key points are summarized into oral instructions. First, the flawless and perfect guru is like Vimalamitra in India and Vairochana in Tibet. The guru who is perfect in nature and qualities is like the chariot-borne Asanga and Jetsun Drakpa. The most supreme guru who is completely liberated from samsara is like Shantideva and Dromtonpa. The guru with vast wisdom and good fortune is like Nagarjuna and Rongzompa. The guru with the blessings of the lineage is like Naropa and Milarepa. The guru who guides the path with compassion is like Tilopa and Marpa. The guru who reveals the ultimate essence is like Shri Singha and Lachetsun Senge Wangchuk. Chapters nine and ten are easy to understand. In chapter eleven, First, the thirty-six faults that must be abandoned, the six works of demons are: In the Mahayana Sutra called "The King Adorned with All the Qualities of the Holy Dharma," it says: 'Son of lineage, these four are the works of demons for writing and listening to this category of Dharma.' What are the four? It is clarified in the sutra from laziness, distrust, not serving the guru, etc. The sutra says that the four works of demons are divided into three groups, a total of twelve. The six mentioned here actually include the other six, so here they are summarized as six. The six works of obscuration are: In the "Sutra Requested by Great Wisdom," at the end of the seventh volume of the eighth chapter, four groups of four dharmas that would become obstacles to the Mahayana are explained. In the first group of four, the first four of the six works of obscuration are directly pointed out. The last two are in the fourth group of four, regarding the virtuous spiritual friend as an evil friend, regarding the evil friend as a virtuous spiritual friend, regarding the non-dharma as dharma, and regarding the dharma as non-dharma. Here, these four are summarized as two. The six causes of abandoning the Dharma are: explained from the sutra just mentioned, the first is in the thirteenth group of four, summarizing the three pretenses of body, speech, and mind into one.
Chinese
关于（上述）的教导，那最后一个是此处的第四个。其余的四个在四组的第十五个中已阐述。偏离佛法的六种过失是，正如刚才所说的，从那里阐述的。最初的四个在四组的第三十六个中已阐述。第五个主要包含在以四组第三十七个的四种观点为代表的上下文中。第六个通过四组最后一个阐述的三种障碍，以及魔业及其结果，即许多疾病和邪魔，实际上也已阐述。上下文中大部分含义也包含在这里。六种误入歧途的过失在《宝积经》第十八品《持国天子所问经》中已阐述。其中，最初的两种通过阐述菩萨的四种悬崖来表示。中间的两种包含在阐述障碍菩提的四种法中。第五种通过阐述四种不应依止的事物来阐明。第六种通过阐述苦果成熟的四种法和四种束缚的含义来表示。偏离大乘的六种法在《文殊师利幻化经》中提到：“这二十位天子是菩萨的魔业的殊胜体现。”等等。其中，这里阐述的第一个是：“不寻求菩萨的藏经，而是持有舍弃世间的秘密语。”第二个是直接阐述的。第三个通过“即使了解菩萨的道，也不完全寻求波罗蜜多的道”来表示。第六个是：“不依止那些与菩萨、说法者、真正进入大乘、具有相同福分的人。”等等，直到“二十种魔业的殊胜体现”。第四个和第五个在母本中缺失，这里添加了，包含了所有剩余的魔业。由于详细解释这些含义会很长，所以省略了，通过阅读经文本身就很清楚了。三十六种功德的第一组，即六种珍爱之心，在《善臂请问般若经》中，通过“他对诸法视为珍宝，并安住于此”等来阐述。持有佛法，认为有意义，甚至牺牲生命等，这在此时是珍爱之心，直接阐述了放弃寻求佛法。
English
Regarding the teachings (mentioned above), the last one is the fourth one here. The remaining four are explained in the fifteenth of the four sets. The six faults of straying from the Dharma are, as just mentioned, explained from there. The first four are explained in the thirty-sixth of the four sets. The fifth is mainly contained in the context above and below, represented by the four views of the thirty-seventh of the four sets. The sixth also actually explains the three obscurations explained by the last of the four sets, and the results of demonic actions, namely many diseases and evil spirits. Most of the meaning of the context above and below is also contained here. The six faults of going astray are explained in the eighteenth chapter of the Ratnakuta Sutra, the Sutra Requested by the King Dhritarashtra. Among them, the first two are indicated by explaining the four precipices of a Bodhisattva. The middle two are contained in the explanation of the four dharmas that obstruct Bodhi. The fifth is clarified by explaining the four things that should not be relied upon. The sixth is indicated by explaining the meaning of the four dharmas of the ripening of suffering and the four bonds. The six dharmas that deviate from the Mahayana are mentioned in the Manjushri Emanation Sutra: "These twenty sons of gods are the excellent manifestations of the demonic actions of Bodhisattvas." etc. Among them, the first one explained here is: "Not seeking the Bodhisattva's canon, but holding the secret words of abandoning the world." The second is directly explained. The third is indicated by "Even if one knows the Bodhisattva's path, one does not completely seek the path of Paramita." The sixth is: "Do not rely on those who are Bodhisattvas, Dharma speakers, truly entered into the Mahayana, and have equal merit." etc., up to "the twenty excellent manifestations of demonic actions." The fourth and fifth are missing in the original text, and are added here, containing all the remaining demonic actions completely. Since explaining these meanings in detail would be long, it is omitted, and it is clear by looking at the sutra itself. The first group of the thirty-six qualities, namely the six cherished aspirations, is explained in the Prajna Sutra Requested by Good Arms, through "He regards the dharmas as precious and abides closely," etc. Holding the Dharma, considering it meaningful, even sacrificing life, etc., this at this time is the cherished aspiration, directly explaining abandoning the search for the Dharma.