Tibetan
ཉམ་པ་ལས་བདག་འཕགས་ཤིང་མཆོག་དང་མཉམ་སྙམ་པ་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ལམ་ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ། ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་དེ་ལས་ཀྱང་འཕགས་སྙམ་པ་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ། ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བཟུང་སྟེ་སེམས་ཁེངས་པ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ། ཆེས་ཁྱད་འཕགས་ལས་བདག་ཅུང་ཞིག་དམན་ཀྱང་རང་བཟང་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ། ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་ཐོབ་པ་ལ་ཐོབ་པར་རློམ་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ། གསོད་གཅོད་བརྩོན་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་མིན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་རློམས་ནས་སེམས་ཁེངས་པ་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །རྒྱགས་པ་བདུན་ནི། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ལང་ཚོ་ཐོས་སོགས་ལ་ཡིད་མགུ་ནས་འཐིག་པའམ་སེམས་གཏུག་པའོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་གཞི་མང་པོ་རྣམས་ནི་སྤྱིར་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། ཤེས་བརྗོད་འཇུག་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་རྣམས་གང་ལ་འཇུག་པའི་གཞི་དེར་ངེས་པའི་ཚིག་གི་གཞི་དང་། སྤྲོས་པའི་གཞི་དང་དོན་བསྡུས་པའི་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་དག་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་ལ་སའི་དངོས་གཞི་ལས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་གསུངས་ཤིང་། འདིར་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་བཅུ་ཙམ་བཀོད་པ་ནི། མཚོན་བྱེད་དུ་མཛད་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་ན་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དྲུག་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་སོགས་སུ་བཤད་པ་ས་སྡེ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལེའུ་དྲུག་པར། འཇིག་བསྐལ་ནི་ཡར་སྐྱེ་མར་འགྲིབ་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་སྟེ་བཞི་བཅུ་ན་འཇིག་ལ། དེ་ཡང་གནས་པའི་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུ་རྫོགས་པའི་མཐར་བཅུ་པ་ནས་ཡར་འཕེལ་བར་རྩོམ་པ་ན་འཇིག་པའི་མགོ་རྩོམ་སྟེ་ངན་སོང་གསུམ་སྟོངས་ནས་མི་རྣམས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ཐོབ་ནས་གོང་མར་སྐྱེ་བ་སོགས་བསམ་ གཏན་གསུམ་པའི་བར་རིམ་པས་སྟོངས་པ་ན། དང་པོར་མེས་ལན་བདུན་འཇིག་ཅེས་པ་ཉི་མ་བདུན་རིམ་བཞིན་ཤར་བས་ཚངས་གནས་མན་བསྲེགས་པ་ལ་བཞེད་ཅིང་། དེའི་རྗེས་ལ་མཁའ་ལས་ཆར་གྱི་རྒྱུན་ཐེངས་བདུན་དུ་བབས་པས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ཐོག་མ་མན་ཆད་འཇིག་ལ། སྔར་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བ་ཆུ་དང་འདྲེས་པར་གནས་སོ། །དེ་ཡི་རྗེས་ཐོག་ཏུ་རླུང་དྲག་པོ་ལན་གཅིག་ལྡང་བས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་མན་ཆད་དང་སྔར་གྱི་སྐྱོ་མ་དེ་དག་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུར་འཐོར་ཏེ་ཅི་ཡང་མི་སྣང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འཇིག་ཐེངས་གཅིག་ལ་མེ་ཆུ་རླུང་གསུམ་ཀ་འབྱུང་ཞིང་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་མན་ཆད་འཇིག་པའི་ལུགས་ཡིན་པས་མཛོད་ཀྱི་ལུགས་སོགས་དང་གཏན་མི་འདྲའོ། །བསྐལ་པ་ལ་
Chinese
从不如自己的人那里，认为自己殊胜，或者与殊胜者相等，这是过胜慢或者大慢。 观察特别殊胜者，认为自己比他还殊胜，这是慢中之慢。 将近取五蕴执著为我和我所，内心充满骄傲，认为“我”是这样的慢。 从极其殊胜者那里，即使自己稍微差一点，也认为自己很好，这是稍微慢的慢。 对于有漏无漏的功德，没有获得却自认为获得，这是增上慢。 勤奋于杀害砍伐等非功德之事，却自认为功德而内心骄傲，这是邪慢。 七种骄慢是：对自身具有的青春、听闻等感到满足而自满或内心固执。 众多名言的基础，一般是对六识的对境，安立各种各样的取舍名言。 所谓知、说、行的三种名言，在所适用的基础上，有确定的词语基础，以及广说的基础和意义简略的基础，这些都是不同的名称。 其中，大地的实体比这更多。 这里列举了意之对境法界的大约十种分类，作为象征。 详细来说，内外处彻底分类为六百六十等，这可以从地藏部中了解。 第六品中，坏劫是指向上增长和向下衰减各二十，总共四十时发生坏劫。 也就是，在住劫二十中劫圆满的最后，从第十中劫开始向上增长时，就开始坏劫，即三恶道空虚后，人们通过法性获得禅定，并向上投生等，直到三禅逐渐空虚。 首先，据说火七次毁灭，即七个太阳依次出现，将梵天以下焚毁。 在那之后，空中连续七次降下雨水，将二禅的最初以下毁灭。 先前焚烧的灰烬与水混合在一起。 在那之后，突然刮起一次强风，将三禅以下以及先前的残余全部吹向四面八方，使其消失得无影无踪。 这样，一次毁灭中，火、水、风三种都会出现，并且是三禅以下毁灭的方式，因此与俱舍宗等完全不同。 关于劫。
English
From those inferior to oneself, thinking oneself superior, or equal to the superior, this is excessive pride or great pride. Observing someone particularly superior, thinking oneself even more superior than them, this is pride beyond pride. Grasping the five aggregates of appropriation as self and belonging to self, with a heart full of arrogance, thinking "I" am like this, is pride. From someone extremely superior, even if one is slightly inferior, thinking oneself is good, this is a slightly proud pride. Claiming to have attained virtues of the contaminated and uncontaminated when one has not, this is the pride of presumption. Diligently engaging in non-virtuous activities such as killing and cutting, yet considering them virtues and becoming arrogant, this is perverse pride. The seven types of arrogance are: being satisfied and complacent with one's own youth, learning, etc., or being stubborn in one's heart. The many bases of terminology are generally the objects of the six consciousnesses, establishing various terminologies of acceptance and rejection. The three terminologies of knowing, speaking, and acting, on the basis to which they apply, have a definite basis of words, as well as a basis of elaboration and a basis of condensed meaning; these are different names. Among them, the substance of the earth is said to be much more numerous. Here, about ten categories of the mind's object, the realm of phenomena, are listed as symbols. In detail, the thorough classification of internal and external sources is explained as six hundred and sixty, etc., which can be understood from the Earth Store section. In the sixth chapter, the destruction kalpa refers to the upward increase and downward decrease of twenty each, totaling forty, when destruction occurs. That is, at the end of the twenty intermediate kalpas of the abiding kalpa, when the upward increase begins from the tenth intermediate kalpa, the destruction kalpa begins, that is, after the three lower realms are emptied, people attain meditation through the nature of reality and are reborn upwards, etc., until the third dhyana gradually becomes empty. First, it is said that fire destroys seven times, that is, seven suns appear in succession, burning everything below the Brahma realm. After that, a continuous rain falls from the sky seven times, destroying everything below the beginning of the second dhyana. The ashes of the previous burning remain mixed with water. After that, a strong wind suddenly blows once, scattering everything below the third dhyana and the previous remnants in all directions, making them disappear without a trace. Thus, in one destruction, all three elements of fire, water, and wind occur, and it is the way of destruction below the third dhyana, so it is completely different from the Abhidharma-kosa school, etc. Regarding kalpas.
Tibetan
ཡར་སྐྱེ་ཉི་ཤུ་དང་མར་འགྲིབ་ཉི་ཤུ་ཡོད་པ་ཙམ་ས་སྡེ་དང་མཐུན་ཀྱང་གཟུགས་ཁམས་པའི་ཚེ་ཚད་སོགས་མི་མཚུངས། ས་སྡེ་དང་མངོན་པ་ལྟར་ན་མེས་འཇིག་པ་ན་དུ་བ་ཡང་མེད་ཐལ་བའང་མེད་པར་བསྲེགས་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་མན་ཆད་ཞིག་ནས་སླར་ཡང་སྔར་བཞིན་ཆགས་ཏེ། ཡང་མེས་འཇིག་པ་སོགས་མེ་འཇིག་ལན་བདུན་བྱུང་བའི་རྗེས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་མན་ཆད་ཆུས་འཇིག །ཡང་ཆགས་ནས་མེས་འཇིག་བདུན་གྱི་རྗེས་ཆུ་འཇིག་གཅིག་སོགས་དེ་འདྲའི་ཚུལ་དུ་ཆུ་བདུན་ཐལ་བ་ན། ཡང་ཆགས་ནས་མེས་ལན་བདུན་འཇིག་ཅིང་དེ་ནས་སླར་ཆགས་པའི་འཇིག་རྟེན་དེ་རླུང་གིས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་མན་ ཆད་འཇིག་པས་ན། བསྡོམས་པས་མེས་འཇིག་པ་དྲུག །ཆུས་འཇིག་བདུན། རླུང་འཇིག་གཅིག་སྟེ། འཇིག་ཐེངས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིར་བཤད་དེ། མཛོད་ལས། མེ་ཡིས་བདུན་ནོ་ཆུ་ཡིས་གཅིག །དེ་ལྟར་ཆུ་བདུན་ཐལ་ནས་ཀྱང་། །མཇུག་ཏུ་རླུང་གིས་འཇིག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ལ་ལུགས་འདིར་མེ་བདུན་དང་ཆུ་བདུན་ཀྱང་རིམ་བཞིན་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱུང་བར་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒན་པོ་དག་གིས་སྔོན་ཡང་བྱུང་ཞེས་སྒྲོག་ཅེས་པ་ནི་མཛོད་སོགས་ལྟར་ན་གོང་མའི་ལྷ་རེ་རེའི་ཚེ་ལ་འཇིག་པ་དུ་མ་བྱུང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དུ་འཆད། འདིར་འཇིག་རྟེན་ཆགས་འཇིག་གི་རྒྱུས་ཤེས་པ་དག་གིས་གཏམ་སྨྲ་བ་ཙམ་ལས་རང་གིས་སྔར་མཐོང་བར་མི་འཆད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་གོང་མར་སྐྱེ་བ་དག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གཞན་གྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བར་མངོན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདིའི་ཡིན་ན་ཚེ་ཚད་མི་རྫོགས་པས་ཚེ་ལོ་བཅུ་པའི་སྐབས་སུ་ཤི་བ་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་ལ་དེ་དུས་དམྱལ་བ་སྟོང་པ་འགལ་སྙམ་ན་ཞིང་གཞན་དུ་སྐྱེ་བས་མི་འགལ་ཞེས་གཞུང་འདིར་དོགས་གཅོད་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་འདི་རང་གི་དགེ་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཚད་བར་བསྐལ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་དེ་རྫོགས་མི་ནུས་ཏེ། སྣོད་མ་ཆགས་པར་བསྐལ་པ་གཅིག་དང་། སྣོད་འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་ཀྱང་བྲི་བའི་ལྷག་པར་བསྐལ་པ་བརྒྱད་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྤྱིར་ཅུང་མ་རྫོགས་ཀྱང་མི་སྐྱོན་ཏེ། མངོན་པ་ལྟར་ནའང་། ཚངས་ཆེན་གྱི་ཚེ་ཚད་ ལས་བསྐལ་པ་གཉིས་ཆད་ཅིང་། འོད་གསལ་དང་དགེ་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཚད་ལས་བར་བསྐལ་གཉིས་རེ་ཆད་ཀྱང་དེ་དང་ཉེ་བའི་སྒོ་ནས་བཞག་པས་མི་འགལ་ཞེས་འདོད་པ་བཞིན་ཡིན་ལ། འདིའི་བར་ཁུག་དང་ཡ་ཐོག་མ་ཐོག་ཡུན་མི་མཉམ་པས་གནས་རིས་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་དེ་བར་ཁུག་གིས་བཞག་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་ཀྱང་ཞིབ་པར་གཞུང་འདིར་གསལ་ཁ་མེད་པས་ད་རུང་བརྟག
Chinese
仅仅是生起二十和衰减二十与地界相同，但与色界的寿命等不同。按照《俱舍论》和《现观庄严论》的说法，火灾发生时，焚烧得连烟和灰烬都没有，从初禅以下毁灭，然后又像以前一样形成。再次发生火灾等，在发生七次火灾之后，二禅以下被水毁灭。再次形成后，在发生七次火灾之后，一次水灾等，以这样的方式经过七次水灾后，再次形成，发生七次火灾，然后再次形成的世间被风毁灭，三禅以下被毁灭。总共发生六次火灾，七次水灾，一次风灾，总共说是六十四次毁灭。如《俱舍论》中所说：“火烧七次，水淹一次，这样经过七次水灾后，最终被风毁灭。”据说这种说法中，七次火灾和七次水灾也依次同时发生。老人们宣称以前也发生过，按照《俱舍论》等，是指上界的每一位天人都体验过多次毁灭。这里只是知道世界形成和毁灭原因的人们在说话，而不是说自己以前见过。同样，下界众生向上界投生，也显现在其他世界的界域中投生。如果说这个世界的众生死于十岁时投生到地狱，那时地狱空无就相矛盾，那么投生到其他世界就不矛盾，正如本论中所作的决断一样。那么，这个世界的善增劫的寿命六十四中劫无法圆满，因为在器世界未形成时有一个劫，器世界毁灭时有一个劫，因此最多只能有八个劫。一般来说，即使稍微不圆满也没有问题，正如《现观庄严论》中所说，大梵天的寿命减少了两个劫，光明显和善增劫的寿命减少了两个中劫，但由于与此相近，所以安立也不矛盾。这里的中间劫和最初劫、最后劫的时间不相等，如果以中间劫来确定各处所的寿命，那就非常圆满了，但详细情况本论中没有明确说明，所以还要进一步考察。
English
It is similar to the Earth Division only in that there are twenty increases and twenty decreases, but it differs in terms of the lifespan of the Form Realm, etc. According to the Earth Division and the Abhidharma, when a fire occurs, it burns without even smoke or ashes, and everything below the first dhyana is destroyed, and then it forms again as before. Again, after seven fire destructions, the second dhyana and below are destroyed by water. After forming again, after seven fire destructions, one water destruction, etc., in this way, after seven water destructions, it forms again, and the world that forms again after seven fire destructions is destroyed by wind, destroying the third dhyana and below. In total, there are six fire destructions, seven water destructions, and one wind destruction, totaling sixty-four destructions. As stated in the Treasury of Knowledge (Abhidharmakosha), "Fire destroys seven times, water destroys once, and after seven water destructions, it is finally destroyed by wind." It is said that in this system, the seven fire destructions and seven water destructions also occur simultaneously in sequence. The elders proclaim that it has happened before, which, according to the Treasury of Knowledge, etc., means that each of the higher gods has experienced multiple destructions during their lifespan. Here, it is merely that those who know the causes of the formation and destruction of the world are speaking, not that they have seen it before themselves. Similarly, those who are born from lower realms to higher realms also appear to be born in the realms of other worlds. If it is thought that if beings of this world die at the age of ten and are born in hell, it would contradict the emptiness of hell at that time, then it does not contradict being born in other realms, as is determined in this text. Then, the lifespan of this world's Good Increase Kalpa, sixty-four intermediate kalpas, cannot be completed, because there is one kalpa when the vessel world is not formed, and one kalpa when the vessel world is destroyed, so there can be no more than eight kalpas in excess. In general, it is not a problem even if it is slightly incomplete, just as the Manifest Knowledge (Abhisamayalankara) states that the lifespan of the Great Brahma is reduced by two kalpas, and the lifespans of Clear Light and Good Increase are reduced by two intermediate kalpas each, but since they are close to it, it is not contradictory to establish them. Here, the intermediate kalpas and the initial and final kalpas are not of equal duration, so if the lifespans of the various abodes are determined by the intermediate kalpas, it would be very complete, but there is no clear explanation in this text, so further investigation is needed.