Tibetan
ས་པ་འདི། ཤེས་པའི་སྐྱེ་འཇིག་གཉིས་རིམ་བཞིན་བུམ་པར་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་དག་གིས་བསྐྱེད་བྱ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པ་འགལ་བས་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟ་ན་ཤེས་པ་འདུས་བྱས་ཡིན་ལ། སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་རྟག་པར་ཡང་ཐལ་ཕྱིར། འདུས་བྱས་རྟག་པར་ཐལ་བའི་འགལ་བ་གནས་སོ་ཞེས་པ་ཙམ་དུ་གོ་བ་བསླང་ནའང་རུང་སྟེ་ཡིག་སྐྱོན་ཅུང་བྱུང་བ་འདྲ་སྟེ་དོན་གྱིས་དཔྱད་པར་གྱིས་ཤིག །ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་དགག་པའི་ཐད་ལྐོག་གི་བུམ་པ་མཐོང་མི་སྲིད་ཅེས་པ། དོན་ དམ་པར་དཔྱད་ན་ཡུལ་རྗེན་ཅེར་དུ་མཐོང་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ལྐོག་གི་བུམ་པའང་བློ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པས་མཐོང་མི་སྲིད་པས་ན་དེ་མཐོང་བར་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་དང་། འདྲ་བ་བཀག་པའང་ལྐོག་གྱུར་མ་མཐོང་བ་དང་མཐོང་རྒྱུའི་རྣམ་པ་འདྲ་ཞེས་བཞག་ཏུ་མེད་པ་དང་། བུམ་པ་རྡུལ་དུ་མར་གནས་ལ་ཤེས་པ་རྡུལ་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ན་རྡུལ་ཆ་ཅན་དུ་གྲུབ་མི་ཤེས་པས་རིལ་པོར་སྣང་བ་དེ་དང་ཕྱི་དོན་འགལ་ནས་འདྲ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །མྱང་འདས་དངོས་མེད་དགག་སྐབས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དངོས་མེད་ཡིན་ན། ད་རུང་སེམས་ཅན་ཡོད་པས་དམ་བཅའ་འགྲོ་དོན་མ་རྫོགས་པ་དང་། ཐེག་དམན་ནི་སྒྲིབ་པ་གཏན་ནས་མ་ཟད་པས་ཤེས་པ་འགགས་ཏེ་དངོས་མེད་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་ཞེས་སོ། །སེམས་ཙམ་སྐབས་གཏན་དུ་འཁོར་བར་གནས་པ་མི་སྲིད་མོད། འཁོར་བའི་རྫས་ལ་ཟད་པའི་ཐ་མ་ཡོད་ཅིང་། རིགས་ལ་ཐ་མ་མེད་པས་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། ཤར་ཕྱོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ། གང་ཟག་སྒེར་གྱི་རྫས་ལ་བསམ་ན་མཐའ་ཡོད་དང་། སྤྱི་རིགས་ལ་བསམ་ན་མཐའ་མེད་དེ། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་རེ་རེའི་དབང་དུ་མཐའ་ཡོད་ཅིང་། སྤྱི་ལ་མཐའ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་བདེན་སྐབས་སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་པས་སོགས་གསུམ་གྱི་འདོད་པ་ནི། གཟུང་རྣམ་འཛིན་རྣམ་མང་ཉུང་ལས་ཕྱེ་ཡང་སྐབས་འདིར་ཤེས་པ་ཆ་གཉིས་སུ་བདེན་པ་དང་། དུ་མར་བདེན་པ་དང་། གཅིག་པུར་བདེན་ པར་འདོད་པ་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་རྒྱུད་འོག་མ་ནི་བདེན་གཉིས་རོ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་མ་ནུས་པ་སྟེ། དེ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟར་འདོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་དང་། དོན་དམ་སྟོང་པ་དཔྱད་བཟོད་སོ་སོར་ཁས་ལེན་པ་གཉིས་ཡོད་ལ། རང་རྒྱུད་གོང་མས་ནི་རྣམ་གྲངས་དང་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ལ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའོ། །ཐལ་འགྱུར་བས་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཐ་སྙད་ཀུན་བྲལ་ཉིད་དང་པོ་ནས་གཏན་ལ་འབེབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཐལ་འགྱུར་སྐབས་འདིར་ལེགས་བཤད་སྔ་ན་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ཞིང་ཞལ་གསལ་བས་གོ་སླ་ལ། ཐལ་འགྱུར་བ་ལ་དོན་དམ་དུ་ཁས་ལེན་མི་ལེན་གྱི་དཔྱད་ར་མེད་པས་ན། ཞེས་པ། ཁས་ལེན་ཡོད་མེད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཁས་བླངས་མི་བླངས་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རང་རྒྱུད་པས་ཀྱང་བཞེད་པས་ན། ཐལ་འགྱུར་བས་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་ཁས་བླངས་མི་བླངས་ཀྱི་དཔྱད་ར་སུས་ཀྱང་གཏོང་དོན་མེད་ཅེས་པའོ། །སྔགས་སྐབས་གསང་སྙིང་ལུང་དྲངས་པར། རྣམ་སྨིན་ཡུམ་དུ་ཤེས་པས་སྤྱད། །སྤྱོད་ཅེས་པ། མཱུཾ་ཡིག་ཡིན་ཡང་སྤྱད་བྱ་ཡུལ་ཡུམ་དུ་ཤེས་པའང་སྦས་དོན་ཡིན་ཕྱིར་དོན་གྱིས་འབྲེལ་བས་ཡིག་སྐྱོན་མིན་པ་འདྲ་སྟེ་དཔེ་ཀུན་ན་དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་། །བསམ་པའི་ཤེས་རབ་བསྟན་པའི་སྐབས་ཀྱི་ལེའུ་ལྔ་པོ་གསལ་བས་གོ་སླ་བར་ཟད་དོ། །ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་སྐབས། དེ་ཡང་བུམ་འཛིན་དགག་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཞེས་སོགས་དོན། བདེན་འཛིན་གཞིག་ པའི་ཕྱིར་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་བཀག་ཀྱང་། དོན་ལ་དགག་པ་རྐྱང་པ་ཙམ་ཞིག་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ་སྣང་སྟོང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བུམ་པའི་བདེན་འཛིན་ལོག་ནས་ཀྱང་སྣང་ཙམ་གྱི་བུམ་པར་རྣམ་པར་འཇོག་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་མིན་པ་སྣམ་བུ་སོགས་རྣམ་བཅད་ལ་ཁེགས་པས། ཆུ་ལེན་པའི་བུམ་པ་ཉིད་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་ལྟར། དགག་བྱ་རྣམ་པར་ཆོད་ཚེ་བདེན་མེད་ཀྱི་རྟེན་འབྱུང་ཤུགས་ལ་གྲུབ་པས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་ངེས་དོན་དུ་བཞུགས་པ་མ་ཤེས་ནས་དགག་རྐྱང་ཙམ་ལ་གནས་ལུགས་སུ་རློམ་པ་ལ། རགས་པ་ཇེ་ཕྲར་བཏང་སྟེ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ། རྡུལ་ཕྲན་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་སྣང་ཚོད་དམ་ཐ་སྙད་འཇོག་ཚོད་དུ། རྡུལ་ཕྲ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་དེ་བས་རགས་པར་སྣང་བས་བསྒྲུབ་ཅིང་རགས་པའང་ཇེ་རགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་སྟེ་མཐར་མངོན་སུམ་སྣང་བ་འདིས་བསྒྲུབ་ན་ཅི་གནོད་དེ་མགོ་མཚུངས་སོ། །མི་མཚུངས་ཏེ་བདེན་མེད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་སྟོབས་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་ན། སྣང་བའང་སྟོབས་དང་ལྡན་ཏེ། མདོ་ལས་འཇིག་རྟེན་ན་གང་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ང་ཡང་འདོད་དོ། །ཞེས་སོགས་དང་། འཇུག་པ་ལས། ཁྱོད་དང་འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་རྩོད་ཀྱིས་དང་། །ཞེས་སོགས་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་བདེན་གྲུབ་མི་བཤིག་གམ་
Chinese
此地，识的生灭二者次第显现为瓶子和不显现的自性。这些所生的识仅仅是自性，因为相同是相违的，所以与识相异。这样一来，识就是有为法了，而且还会推及到没有生灭的常法。因此，有为法推及到常法的相违之处存在。即使只是这样理解也可以，似乎有些文字错误，请从意义上进行分析。在驳斥隐蔽处时，说“不可能见到隐蔽的瓶子”。如果从胜义谛上分析，就像不可能直接见到境一样，隐蔽的瓶子也因为与心识没有关联而不可能见到，因此没有能证明见到它的论据。而且，驳斥相似之处也是，不可能安立隐蔽的未见之物与将要见到的事物在形态上相似。而且，瓶子存在于众多微尘中，而识不是由微尘组成的，因此如果形态是识，就不知道是如何由微尘组成的，因为与显现为整体的那个外境相违，所以没有相似之处。在驳斥涅槃非实有时，如果佛陀涅槃后是非实有，那么因为还有众生存在，所以承诺的利益众生就没有圆满。而且，小乘因为烦恼没有彻底断尽，所以识灭绝而变成非实有是不可能的。在唯识宗时，虽然不可能永远停留在轮回中，但是轮回的物质有穷尽的尽头，而种类没有尽头，所以没有任何过失，就像东方世界的边际一样。说的是，如果从个人角度考虑物质，那么是有边际的，如果从总体种类考虑，那么是没有边际的，就像东方世界的界限，就个体而言是有边际的，而总体上是没有边际的一样。在讲到唯识真实时，鸡蛋一半等三种观点是，虽然从所取相和能取相的多少来区分，但此时要以驳斥识在两个部分上是真实的，在多个部分上是真实的，以及仅仅在一个部分上是真实的方式来理解。自续下部不能成立二谛味一，因为他们认为二谛都如幻象，并且认为世俗谛不可分析，胜义谛空性可分析，这两种观点是分开承认的。自续上部则以名言和非名言的方式来区分真
English
Here, the arising and ceasing of consciousness are successively manifested as the nature of appearing and not appearing as a vase. These produced consciousnesses are merely of the nature of consciousness, because sameness is contradictory, so they become different from consciousness. In this way, consciousness is conditioned, and it would also extend to the permanent, which has no arising or ceasing. Therefore, the contradiction of conditioned things extending to permanence exists. Even if it is understood only in this way, there seems to be some textual error, so please analyze it in terms of meaning. Regarding the refutation of the hidden, saying "It is impossible to see the hidden vase." If analyzed from the ultimate truth, just as it is impossible to directly see the object, the hidden vase is also impossible to see because it is not related to consciousness, so there is no proof to see it. Moreover, the refutation of similarity is also that it is impossible to establish that the hidden unseen object is similar in form to the object to be seen. Moreover, the vase exists in many dust particles, but consciousness is not composed of dust particles, so if the form is consciousness, it is not known how it is composed of dust particles, because it contradicts the external object that appears as a whole, so there is no similarity. When refuting Nirvana as non-existent, if the Buddha is non-existent after Nirvana, then because there are still sentient beings, the promised benefit to sentient beings is not fulfilled. Moreover, the Lesser Vehicle cannot become non-existent because the afflictions have not been completely exhausted, so consciousness is extinguished. In the Mind-Only school, although it is impossible to stay in samsara forever, the substance of samsara has an end to exhaustion, but the species has no end, so there is no fault, just like the edge of the eastern world. It is said that if you consider matter from an individual perspective, then there is an edge, and if you consider the overall species, then there is no edge, just like the boundary of the eastern world, which has an edge in terms of individuals, but no edge in general. When talking about Mind-Only reality, the views of the three, such as half an egg, are that although they are distinguished by the amount of the object-apprehending aspect and the subject-apprehending aspect, at this time it should be understood by refuting the way that consciousness is true in two parts, true in multiple parts, and true only in one part. The lower Svātantrika cannot establish the two truths as one taste, because they believe that both truths are like illusions, and they believe that the conventional truth cannot be analyzed and the ultimate truth of emptiness can be analyzed, these two views are admitted separately. The upper Svātantrika distinguishes truth by means of nominal and non-nominal
Chinese
是逐渐进入无有。应成派从一开始就确定了真俗二谛无别的法界，是远离一切言诠的自性。关于这一点，应成派在此处有非常多前所未有的善说，而且非常明了易懂。因为应成派在胜义谛中没有承认或不承认的辩论余地。所谓“承认或不承认”是指在名言中承认或不承认，而自续派也认可胜义谛是远离戏论的。因此，应成派用胜义谛的观察方式来观察后，无论承认与否，都没有任何人可以进行辩论。关于密咒部分，引用《秘密藏续》中的话：“以了知能成熟者为母而行持。”所谓“行持”，虽然是（藏文：སྤྱད，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：），但了知所行持的对境为母也是密意，因此在意义上是相关的，似乎不是文字错误，因为所有的版本都是这样显示的。在阐述心之智慧的章节中，前五章非常清晰易懂。关于第十八章，所谓“这也是考虑到对瓶子的执着而进行驳斥”等，意思是，为了摧毁对真实的执着，即使通过理智进行观察并驳斥，实际上并不仅仅是驳斥，而是显现与空性无二无别才是实相，而不是偏袒任何一方。也就是说，即使瓶子的真实执着消失了，仍然可以将瓶子安立为仅仅是显现。例如，通过排除不是瓶子的事物，如布匹等，从而确定了取水的瓶子是完全独立的。同样，一旦驳斥的对象被确定，无实的缘起就会自然成立，因此，如果不明白显现与空性的大无二别，而仅仅认为驳斥就是实相，就像将粗大的东西逐渐分解成微尘一样，即使观察到没有微尘，但在显现或名言的安立中，为了证明微尘，会用比它更粗大的东西来证明，而且粗大的东西也会越来越粗大，最终用显现来证明，那又有什么害处呢？这就像在玩文字游戏。如果认为并非如此，因为证明无实的理智具有力量，那么显现也具有力量。《度经》中说：“世间认为有什么，我也认为有什么。”等等。还有《入行论》中说：“你与世间争辩吧！”等等。那么，难道不摧毁真实成立吗？
English
It is gradually entering into non-existence. The Consequentialists establish from the beginning that the Dharmadhatu, which is the inseparability of the two truths, is the very nature that is free from all concepts. In this regard, the Consequentialists have many unprecedented good explanations here, and they are very clear and easy to understand. Because the Consequentialists have no room for debate about whether to accept or not accept in the ultimate truth. The so-called "accept or not accept" refers to accepting or not accepting in name. Even the Autonomists also agree that the ultimate truth is free from elaboration. Therefore, after the Consequentialists observe with the means of observing the ultimate truth, no one can debate whether to accept or not accept. Regarding the mantra section, quoting from the Guhyagarbha Tantra: "Practice by knowing the one who ripens as the mother." The so-called "practice," although it is (Tibetan: སྤྱད, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: ), knowing the object to be practiced as the mother is also a secret meaning. Therefore, it seems that it is not a textual error because it is related in meaning, because all versions show it that way. In the chapter on explaining the wisdom of thought, the first five chapters are very clear and easy to understand. Regarding the eighteenth chapter, the meaning of "This is also with the intention of refuting the attachment to the pot," etc., is that in order to destroy the attachment to reality, even if one observes and refutes through reason, in reality, it is not just refutation, but the inseparability of appearance and emptiness is the very reality, and it is not biased towards any side. That is, even if the real attachment to the pot disappears, the pot can still be established as merely an appearance. For example, by excluding things that are not pots, such as cloths, etc., it is determined that the pot for fetching water is completely independent. Similarly, once the object to be refuted is determined, the dependent arising of non-reality will naturally be established. Therefore, if one does not understand the great non-duality of appearance and emptiness, and only thinks that refutation is reality, it is like gradually breaking down coarse things into dust. Even if one observes that there is no dust, in the establishment of appearance or name, in order to prove the dust, one will use something coarser than it to prove it, and the coarse things will become coarser and coarser. In the end, if one proves it with obvious appearance, what harm is there? This is like playing word games. If one thinks that it is not like this, because the reason for proving non-reality has power, then appearance also has power. The Sutra says: "Whatever the world thinks exists, I also think exists." And the Entering the Middle Way says: "You argue with this world!" etc. Then, does it not destroy true establishment?