Tibetan
ཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དུ་མི་འཐད་ཅེས་པའི་དོན། དུ་མ་གཅིག་ཡིན་ན་ལྷས་བྱིན་ལྷས་བྱིན་དུ་རྟོག་པ་མ་འཁྲུལ་པ་དང་། ལྷས་བྱིན་ལ་མཆོད་སྦྱིན་དུ་རྟོག་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་མི་འཐད་དེ། དེ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱང་འཕེན་པའི་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་མེད་དེ། ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་རིམ་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་དེངས་པས་སོགས་ཀྱིས་བཤད་ལ། འདི་སྐབས་གཉིས་བཅས་ཞེས་པ་ནི་རྒྱང་འཕེན་པས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་བཀོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཟོལ་སྦྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་གྲུབ་པར་རེ་བས་འདི་སྐད་དུ། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ནས་མ་འོང་པའི་སྐྱེས་བུའམ། བུམ་པ་གང་རུང་གི་གཉིས་དང་བཅས་ པ་ཡིན་ཏེ། ཨུཏྤལ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བུམ་ལྡན་རྩིག་པ་བཞིན་ཞེས་འགོད། ཡང་ན་ཆོས་ཅན་དང་རྟགས་དང་དཔེ་འདྲ་བ་ལ་ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལུས་དང་བུམ་པ་གང་རུང་གི་གཉིས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྦྱར། དེ་གཉིས་གང་ཡིན་ཀྱང་དོན་འདྲ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དངོས་སུ་འགོད་མ་ནུས་ནས། བུམ་པ་དེ་ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལུས་སམ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ནས་མ་འོང་པའི་སྐྱེས་བུའི་གཉིས་བཅས་སུ་སྒྲུབ་པ་རྟགས་ཨུཏྤལ་མིན་པ་བཀོད་ནས་འདི་སྙམ་དུ། བུམ་པ་ལ་ཨུཏྤལ་མིན་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ལ། དཔེ་བུམ་པ་རྩིག་རྩར་བཞག་པ་ན་རྩིག་པ་དེ་ལ་གང་རུང་གི་གཉིས་བཅས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་སྟེ་རྩིག་པ་དེ་ཨུཏྤལ་མིན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ། བུམ་པའི་གཉིས་བཅས་ཀྱང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་བུམ་པ་ནི་བུམ་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་གཉིས་བཅས་སམ་ཟླ་བཅས་སུ་མི་སྲིད་པ་སྟེ། སྐབས་འདིར་སྨོས་པའི་ཟླ་བོ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ནས་འོང་བ་མིན་པའི་སྐྱེས་བུའམ། ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་སྐྱེས་བུའི་གཉིས་བཅས་ལས་འོས་མེད་པས་དེ་སྒྱུ་ཐབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་རེ་བའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་གཉིས་དང་བཅས་པས་ཁྱབ་པ་ཡོད་པ་ནི་སྤྱིར་བཏང་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་མིན་པར་དུ་མ་སྲིད་པས་ན་དངོས་པོ་ཡིན་ཚད་རང་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་བགྲང་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་གཉིས་བཅས་ཡིན་ལ། དེའི་ ཕྱིར་ཨུཏྤལ་མིན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནའང་གཉིས་བཅས་ཙམ་ཡིན་པ་གཞིར་བཞག་ལ་བསམས་ནས། ངག་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་སྐྱེས་བུའི་ཚིག་ཚིག་གྲོགས་སུ་བཞག་པས་གཉིས་
Chinese
关于“不应错与不错”的意义。如果多者为一，则认为天授是天授，这是不错的；认为天授是供施，这是错误的，这不应理，因为二者是一。诸如此类。在顺世外道的观点中，没有前世后世，因为身心是同一实体的缘故等等，其意义依次通过身体分解为微尘等来解释。这里所说的“此时二者具备”是指顺世外道为了证明没有后世而设立的论证。也就是说，希望通过诡辩的方式来成立，所以这样说：瓶子，作为有法，与非从后世而来的补特伽罗，或者任何瓶子的二者具备，因为是非乌 উৎপལ་（utpala，青莲花）之物。如同有瓶子的墙壁一样来陈述。或者，对于有法、理由和比喻相同的情况，可以这样组合：与身心是同一实体的补特伽罗的身体和任何瓶子的二者具备。无论这两种情况中的哪一种，意义都是相同的。因为无法直接陈述证明没有后世的论证，所以为了证明瓶子是身心同一实体的补特伽罗的身体，或者不是从后世而来的补特伽罗的二者具备，而设立了非乌 উৎপལ་（utpala，青莲花）作为理由，并且这样认为：在瓶子上成立了非乌 उत्पལ་（utpala，青莲花）的周遍关系。例如，当瓶子放在墙边时，墙壁上就成立了任何二者具备的周遍关系，因为墙壁是非乌 उत्पལ་（utpala，青莲花）之物，并且也是瓶子的二者具备。这样一来，此时的有法瓶子就不可能是瓶子本身的二者具备或伴侣，因为此时所说的伴侣只能是从后世而来的补特伽罗，或者身心同一实体的补特伽罗的二者具备，所以希望通过诡辩的方式来成立。如果某物是事物，那么普遍存在着与另一事物的二者具备，这是普遍的规律。因为事物不是唯一的，而是可能存在多个，所以任何事物都可以被视为自身和他者的二者具备。因此，即使是非乌 उत्पལ་（utpala，青莲花）之物，也仅仅是二者具备，这是基于此而思考的。在口头表达时，由于将“补特伽罗”一词作为词语的助手，所以是二者
English
Regarding the meaning of "not right to be mistaken or not mistaken." If the many are one, then perceiving Lhas-byin as Lhas-byin is not mistaken; perceiving Lhas-byin as offering is mistaken, which is not right, because the two are one. Like that and so on. In the view of the Lokayata (Carvaka), there is no past or future life, because body and mind are the same substance, etc., the meaning of which is explained in sequence by the body dissolving into atoms, etc. Here, "at this time, possessing two" refers to the argument established by the Lokayata to prove that there is no afterlife. That is, hoping to establish it through sophistry, so it is said like this: A pot, as the subject, possesses two, either a person not coming from the afterlife, or any pot, because it is a non-utpala (utpala, 青莲花) object. Like a wall with a pot. Or, for the case where the subject, reason, and example are similar, it can be combined like this: possessing two, the body of a person whose body and mind are the same substance and any pot. Whichever of these two cases, the meaning is the same. Because it is not possible to directly state the argument proving that there is no afterlife, in order to prove that the pot is the body of a person whose body and mind are the same substance, or possessing two of a person not coming from the afterlife, non-utpala (utpala, 青莲花) is established as the reason, and it is thought like this: The pervasion of non-utpala (utpala, 青莲花) is established on the pot. For example, when the pot is placed next to the wall, the pervasion of possessing any two is established on the wall, because the wall is a non-utpala (utpala, 青莲花) object, and it also possesses two of the pot. In this way, the subject pot at this time cannot be the pot's own possessing two or companion, because the companion mentioned at this time can only be a person not coming from the afterlife, or possessing two of a person whose body and mind are the same substance, so it is hoped to be established through sophistry. If something is an object, then the pervasion of possessing two of another object is generally present. Because objects are not only one, but many are possible, so anything that is an object can be regarded as possessing two, just to the extent that it can be counted as itself and another. Therefore, even if it is a non-utpala (utpala, 青莲花) object, it is only possessing two, which is based on this and thought about. In verbal expression, because the word "person" is placed as a word assistant, it is two.
Tibetan
བཅས་སུ་འདོད་ན་སྐྱེས་བུའི་གཉིས་བཅས་གྲུབ་པ་ལས་འོས་མེད་ལ། སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ནས་མ་འོང་པའམ། ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་སྨྲས་པས་དོན་ལ་སྐྱེས་བུ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ནས་མ་འོངས་པའམ། ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པས་ལུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་བློ་མེད་ལ། ལུས་ཞིག་ནས་ཀྱང་སེམས་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་གྲུབ་སྙམ་པའོ། །དེ་ཡང་དེ་འདྲའི་སྐྱེས་བུའི་གཉིས་བཅས་རྐྱང་པར་སྨྲས་ན་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་བསྟན་མི་ནུས་པས་འཇིགས་ནས། བུམ་པ་དང་གང་རུང་གི་གཉིས་བཅས་ཞེས་གཡོ་ཐབས་སུ་འགོད་པའང་། འདི་ལྟ་བུའི་ཟོལ་སྦྱོར་གྱི་རྟགས་དེས་ཞེ་འདོད་ནི་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་ཅི་ཡང་མི་ཕན་ལ། སྨྲས་ཆོས་ལ་སྨྱོན་པ་གཏོལ་མེད་ཀྱི་རྡོལ་ཐབ་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་ཆགས་པ་ལས་ལེགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། སྤྱིར་དངོས་པོ་ལ་དུ་མ་ཡོད་པས་དངོས་པོ་གང་ཡང་གཉིས་དང་བཅས་པ་ཙམ་ནི་གྲུབ་ཟིན་པས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ལ། སྐབས་ཀྱི་ངག་སྦྱོར་གྱི་དོན་ལྟར་ན་གང་རུང་གི་གཉིས་བཅས་གཏན་ནས་མིན་ཏེ་བུམ་པ་བུམ་པའི་གཉིས་བཅས་དང་གློ་བུར་བའི་སྐྱེས་བུའི་གཉིས་བཅས་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་བུམ་པའི་ཟླ་བོར་འགལ་ལ། གློ་བུར་བའི་སྐྱེས་བུ་རི་རྭ་བཞིན་དུ་གཞི་མ་གྲུབ་པས་དེའི་གཉིས་བཅས་ཡིན་པ་འགལ་ལོ། །དེས་ན་དཔེ་བུམ་ལྡན་ རྩིག་པ་ལའང་སྤྱིར་གཉིས་བཅས་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་སྐབས་འདིའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་གཉིས་བཅས་ནི་གཏན་མེད་པས་ཅི་ཡང་མི་ཕན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལུས་བུམ་མ་ཕྱེ་བར་དེ་གཉིས་ཐུན་མོང་གི་སྤྱི་ཙམ་ལ་བཟུང་ན་རུང་སྙམ་ན་མི་རུང་སྟེ་ལུས་བུམ་གཉིས་མིན་པའི་གང་རུང་ཞེས་པ་དོན་གཞན་ཅི་ཡང་མེད་པས་སོ། །འོ་ན་སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་བཞིན་ཅེས་པ་ལའང་། དཔེ་དང་ཆོས་ཅན་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གནས་པའི་བྱས་པ་དང་། མི་རྟག་མེད་པས་དེ་ཡང་མི་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན་མི་མཚུངས་སྟེ། མི་རྟག་པ་ཙམ་སྒྲ་དང་བུམ་པའི་ཁྱད་པར་མ་བྱས་པར་སྒྲུབ་རུང་སྟེ་སྒྲ་བུམ་གཉིས་ཀའང་མི་རྟག་པར་ཁྱད་མེད་པས་ན་མི་རྟག་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་ཀྱང་། ལུས་བུམ་གང་རུང་གི་སྤྱི་ཞེས་པ་དོན་གཞན་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན། བུམ་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ལུས་བུམ་གང་རུང་ཞེས་པའང་ཡོད་པར་འགྱུར་དགོས་ན་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་འདྲའི་རྟགས་འགོད་པ་ནི་གྱི་ན་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བརྗོད་བྱས་སྟོང་པ་བརྗོད་རྣམས་ཀྱི། །འདི་དེ་མི་ཤེས་ཀྱིས་བསླད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་
Chinese
如果想要以“有二者”来理解，那么除了成立“人的有二者”之外别无选择。而如果说这个人不是从彼世而来，或者说具有身心为一体的性质，那么实际上这个人就不是从彼世而来，或者说身心为一体，身体之前没有心识，身体坏灭之后也没有心识，这样就认为没有前世后世。而且，如果只是说这种“人的有二者”是单独的，那么因为害怕无法在例子中显示随同，所以就用“瓶子和任何一个的有二者”来作为一种权宜之计。像这种虚假的标志，因为无法成立所要表达的意思，所以没有任何用处，而且在所说之法上，只会产生像疯子胡言乱语一样的过失，没有任何好处。一般来说，因为事物有很多，所以任何事物仅仅是“有二者”这一点已经成立，不需要再去证明。按照语气的上下文来看，根本不是“任何一个的有二者”，因为既不是“瓶子的有二者”，也不是“突然出现的人的有二者”。因为“瓶子的有二者”与瓶子本身相矛盾，而“突然出现的人”就像兔角一样，因为基础没有成立，所以说它是“有二者”也是相矛盾的。因此，例子中，即使墙壁上普遍存在“有二者”，但因为这里所要表达的“有二者”根本不存在，所以没有任何用处。如果认为不区分身体和瓶子，将这两者视为共同的总体是可以的，那也是不行的，因为“不是身体和瓶子的任何一个”没有任何其他的意义。那么，如果说“声音是所立宗，是无常的，因为是所作，就像瓶子一样”，那么，在例子和所立宗中，共同存在的“所作”和“无常”不存在，这样也无法成立吗？不是这样的，因为仅仅是无常，在没有区分声音和瓶子的情况下是可以成立的，因为声音和瓶子在无常这一点上没有区别，所以无常存在于两者之上。但是，如果说“身体和瓶子的任何一个”有其他的意义，就像瓶子有无常一样，那么“身体和瓶子的任何一个”也必须存在，但这是不可能的。因此，设立这样的标志是没有意义的。如《释量论》中所说：“所说空无所说，此彼不识为过失。”
English
If one wants to understand it as "having two," then there is no choice but to establish "the having-two of a person." And if it is said that this person does not come from the other world, or that they possess the nature of body and mind being one substance, then in reality, this person does not come from the other world, or body and mind are one substance, there is no mind before the body, and there is no mind after the body is destroyed, thus it is thought that there is no past or future life. Moreover, if one merely says that such a "having-two of a person" is singular, then fearing that one cannot show concomitance in the example, one uses "the having-two of a vase and any one" as a expedient. Such a false mark, because it cannot establish the intended meaning, is of no use whatsoever, and in the dharma being spoken, it only produces faults like the incoherent ramblings of a madman, with no benefit whatsoever. Generally, because things are many, the mere fact that anything is "having two" is already established and does not need to be proven. According to the context of the statement, it is definitely not "the having-two of any one," because it is neither "the having-two of a vase" nor "the having-two of a suddenly appearing person." Because "the having-two of a vase" contradicts the vase itself, and "a suddenly appearing person" is like a rabbit's horn, because the basis is not established, it is contradictory to say that it is "having two." Therefore, in the example, even if "having two" is generally present on the wall, because the "having-two" that is intended here does not exist at all, it is of no use whatsoever. If one thinks that it is permissible to not distinguish between the body and the vase and to consider these two as a common generality, that is not permissible, because "not any one of the body and the vase" has no other meaning whatsoever. Then, if one says, "Sound is the subject, it is impermanent, because it is produced, like a vase," then, in the example and the subject, the commonly existing "produced" and "impermanence" do not exist, so is it not established? It is not like that, because merely impermanence, without distinguishing between sound and vase, can be established, because sound and vase are not different in that they are impermanent, so impermanence exists on both. But, if saying "any one of the body and the vase" has another meaning, just as the vase has impermanence, then "any one of the body and the vase" must also exist, but that is impossible. Therefore, setting up such a mark is meaningless. As it says in the Pramāṇavārttika: "Saying empty of what is said, is corrupted by not knowing this and that."