Tibetan
ས་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་བསླུ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་གནོད་པ་ཡིན་པས་དགག་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་ ཚེ་སྔ་མ་ཡོད་དེ་སྐྱེ་སེམས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་མི་འབྱུང་བར་གྲུབ་ཅིང་། དེའི་ཉེར་ལེན་ནི་ཤེས་པ་ལས་ས་སོགས་ཡིན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མར་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཚང་ཞིང་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ད་ལྟ་མ་མཐོང་བ་ཀུན་མེད་ན་སང་ཕན་ཆད་ཀྱི་རང་གཞན་ཡང་མི་མཐོང་བས་དེ་དག་གི་ཆེད་དུ་ཟས་སོགས་སྟ་གོན་མི་རིགས་པ་དང་། རང་གི་དོན་སྣོད་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་དག་ཡུལ་དུས་གཞན་དུ་མཐོང་བས་ན་མེད་པར་མི་སྒྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་ཡང་ཡུལ་དུས་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ལ། གནོད་བྱེད་མེད་ཅིང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པས་སོ། །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ཟེར་བའང་མི་འཐད་དེ། ཚུལ་གསུམ་ལྟར་སྣང་མིན་པར་ཡང་དག་པར་ཚང་བ་ལ་འཁྲུལ་བ་མི་སྲིད་ཅིང་། དོན་སྤྱི་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱས་ཀྱང་རང་མཚན་ལ་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ན་རྒྱང་འཕེན་པའི་ཚིག་ལས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་རྗེས་སུ་མི་དཔོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་གཞལ་བྱ་བསྒྲུབ་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་ན་དེ་ཅི་ལྟར་གཞལ། མངོན་སུམ་མ་ཞུགས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་འགྲུབ་ན་འགལ་ཏེ། མངོན་སུམ་ཞུགས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ལྡོག་པས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །ད་ནི་བླང་བྱ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལའང་ཐེག་པ་དམན་པ་དང་ ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང་། དམན་པ་ལའང་དབང་པོའི་རིམ་པ་ལས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ཉན་ཐོས་པ་ལ་སྡེ་ཚན་དང་། རང་བཞིན་དང་། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཞག་པ་ལས་དང་པོ་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དེ། ཐོག་མར་རྩ་བའི་སྡེ་པ་ཕལ་ཆེན་པ་དང་། གནས་བརྟན་པ་གཉིས། ཕལ་ཆེན་པ་ལས་ནི། གྱེས་པའི་ཕལ་ཆེན་པ། ཐ་སྙད་གཅིག་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ། མང་དུ་ཐོས་པ། རྟག་པར་སྨྲ་བ། མཆོད་རྟེན་པ། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ་དང་བརྒྱད་གྱེས་ལ། གནས་བརྟན་པ་ལས། གངས་རི་བ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ། རྒྱུར་སྨྲ་བ། གནས་མ་བུ་པ། ཆོས་མཆོག་པ། བཟང་པོའི་ལམ་པ། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ། མང་སྟོན་པ། ཆོས་སྟོན་པ། ཆར་བཟང་འབེབས་པ་སྟེ་བཅུར་གྱེས་པས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །འདི་དག་སོ་སོར་འདོད་པ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་
Chinese
因此，为了欺骗自己和他人，它对整个世界都是有害的，所以必须加以驳斥。也就是说，前世是存在的，因为最初的生起心识，如果没有与其相似的前一刻，就不会产生。并且，以知识作为它的近取因，而不是地等，是不合理的。因为后世的产生具备了所有的因缘，并且没有障碍。如果现在没有看到的一切都不存在，那么明天及以后的自己和他人也无法看到，因此没有必要为他们准备食物等。并且，自己的受用物也会变成不存在。如果有人说，这些在其他时间和地点可以见到，所以不能证明它们不存在。那么，前世后世也在其他时间和地点可以见到，并且没有妨害，而且有证明。说后比量不是量也是不合理的，因为对于完全具备三相，而不是像三相一样的东西，不可能有错误。即使以总义作为实有境，也不会欺骗自相。如果后比量不是量，那么就无法从顺世外道的言论中推断出没有来世。此外，如果你仅仅通过现量来证明所量，那么如果没有通过现量看到没有来世，你如何衡量它？如果仅仅因为没有现量参与就能成立，那就矛盾了，因为现量参与就变成了不是证明，并且证明的量会倒转，因此所证成的事物成立，这是可笑的。现在，关于应该接受的佛教宗义，也有小乘和大乘两种。小乘也根据根器的不同，分为声闻和缘觉两种乘。首先，声闻乘分为部派、自性和宗义三种。首先是十八部派，最初是根本的部派大众部和上座部。从大众部中分出：一说部、出世部、鸡胤部、多闻部、常住部、制多山部、东山部、西山部，共八部。从上座部分出：雪山部、说一切有部、经量部、犊子部、法上部、贤胄部、正量部、大众部、法藏部、饮光部，共十部，所以总共十八部。这些部派各自有不同的观点。
English
Therefore, since it is harmful to the entire world for deceiving both oneself and others, it must be refuted. That is, previous lives exist because the initial moment of arising consciousness does not arise without a prior moment similar to it. And it is unreasonable to take consciousness as its immediate cause, rather than earth and so on. Because the arising of future lives possesses all the necessary causes and is without obstacles. If everything not seen now did not exist, then oneself and others tomorrow and thereafter would also not be seen, so it would be unnecessary to prepare food and so on for them. And one's own objects of enjoyment would also become non-existent. If one says that these can be seen in other times and places, so one cannot prove that they do not exist, then the previous and future lives can also be seen in other times and places, and there is no harm and there is proof. Saying that inference is not valid is also unreasonable, because there is no possibility of error for something that fully possesses the three characteristics and is not like the three characteristics. Even if one takes the general meaning as the real object, it will not deceive the self-character. If inference is not valid, then one cannot infer from the words of the materialists that there is no afterlife. Furthermore, if you prove the object to be measured only through direct perception, then how do you measure it if you have not seen with direct perception that there is no afterlife? If it can be established merely because direct perception is not involved, then it is contradictory, because the involvement of direct perception becomes not a proof, and the valid means of proof is reversed, so the establishment of the object to be proven is a laughing matter. Now, regarding the Buddhist tenets that should be accepted, there are also the Lesser Vehicle and the Greater Vehicle. The Lesser Vehicle is also divided into the Hearers' Vehicle and the Solitary Buddhas' Vehicle according to the order of faculties. First, the Hearers are divided into three
Tibetan
ཅིང་། དེ་དག་དགག་པའི་ཚུལ་གཞུང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ལ། ཉན་ཐོས་པ་འདི་དག་རྟེན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་གནས་ནས། ཤེས་བྱ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཞི་ལ། བདེན་བཞིའི་འཇུག་ལྡོག་མ་ནོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པར་བྱས་ནས། གཤེ་ཡང་སླར་མི་གཤེ། ཁྲོས་ཀྱང་སླར་མི་ཁྲོ། བརྡེགས་ཀྱང་སླར་མི་བརྡེག །མཚང་བྲུས་ ཀྱང་སླར་མཚང་མི་འབྲུ་སྟེ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཡང་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་ལ་གནས་པས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལེན་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཤེས་པ་དང་། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་བརྩོན་པ་དང་། དུག་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར་མི་སྡུག་པ་སོགས་དང་། བདེན་བཞི་དང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་ཚུལ་བཞིན་སྒོམ་པའི་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལམ་ལྔར་སྦྱངས་པས། འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་ལས་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ལམ་དང་ཐར་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན་པས་དགག་པར་བྱར་མེད་ཅིང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལའང་ལམ་དང་ཐར་པ་དེ་དག་ཡར་ལྡན་དུ་ཚང་དགོས་པས་ཐུན་མོང་གི་ཆར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་དགག་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། རང་དོན་ཉི་ཚེ་བའི་བློ་དང་། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཕྱོགས་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་གྲུབ་མཐའི་སྐྱོན་ནི་སྐབས་འདིར་དགག་པར་བྱ་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་འདོད་པ་དང་། སོ་སོའི་འདོད་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ཉན་ཐོས་པ་དག་གི་ཐུན་མོང་གི་འདོད་པ་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། ལམ་དམན་པ་དགག་དགོས་པས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐབས་འདིར་དེ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། ཤེས་མཐོང་གིས་བལྟས་ནས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ལམ་དུ་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་བདུན་ནི། ཡུལ་བདེན་པ་བཞི། རྩོམ་བྱེད་དོན་དམ་པ། དགྲ་བཅོམ་པ་མཐར་ཐུག་པ། ཀུན་གཞི་མེད་པ། ཐེག་ཆེན་མེད་པ། ས་བཅུ་མེད་པ། སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་བདེན་བཞི་ནི། སྡུག་བསྔལ། ཀུན་འབྱུང་། འགོག་པ། ལམ་གྱི་བདེན་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ཟག་བཅས་འབྲས་བུའི་ཕུང་པོའི་ཆ་སྟེ། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཅན་དང་སྐྱེ་བའི་གནས་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་བཅས་པའོ། །དེ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་དང་གནས་སམ་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་པོ་ཅི་རིགས་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེའི་རྒྱུའི་ཆ་སྟེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་སོ། །ལས་ནི་
Chinese
总之，这些驳斥的方式应该在论典中了解。第二，关于自性之显示：这些声闻者安住于清净的戒律基础上，对于所知蕴、界、处之地，以四谛之出入无误的方式，通过听闻和思维断除增益，被辱骂也不还骂，被嗔怒也不还嗔怒，被殴打也不还殴打，被揭短也不还揭短，以具足沙门的四法而进入道。此外，安住于少欲知足，受持十二种头陀功德，知量而食，夜晚不在上下夜睡眠而精进，以不净观等作为对治三毒之法，如理作意四谛和缘起的意义，修习三十七道品于五道，从而获得了解脱三界之果。因此，这些道和解脱是正确的，所以不应驳斥。大乘也必须圆满具备这些道和解脱，因此共同的部分不是驳斥的对象。然而，对于只顾自己利益的心态，以及执着于基、道、果的实有宗派之过失，在此处必须驳斥。第三，如果从宗派的建立来区分，有两种：共同的观点和各自的观点。首先，声闻者的七种共同观点是：因为必须驳斥低劣的道，所以在此大乘的场合必须了解它。因为经中说，这是以智慧之眼观察而度过的道。这七种观点是：境四谛是真实的，作者是胜义谛，阿罗汉是究竟的，没有阿赖耶识，没有大乘，没有十地，认为佛是自性。其中，境四谛是：苦、集、灭、道四谛。第一，苦谛是具有烦恼的果蕴之部分，也就是六道轮回的众生以及出生的处所外器世界。这些是苦的自性和作为处所或所依，因为与三种苦相关联。集谛是该苦的因的部分，即业和烦恼二者。业是
English
In short, the ways of refuting these should be understood in the treatises. Second, regarding the display of self-nature: These Shravakas, abiding in the foundation of pure discipline, regarding the ground of the knowable aggregates, elements, and sources, through hearing and thinking in a way that is unerring in the entry and exit of the Four Noble Truths, sever the superimpositions. Even if reviled, they do not revile in return; even if angered, they do not become angry in return; even if beaten, they do not beat in return; even if their faults are exposed, they do not expose faults in return. They enter the path by possessing the four qualities of a renunciate. Furthermore, abiding in contentment with little desire, they take up the twelve qualities of ascetic practice, know the measure of food, do not sleep during the upper and lower parts of the night but exert themselves, and use the contemplation of impurity, etc., as antidotes to the three poisons. By properly contemplating the meaning of the Four Noble Truths and dependent origination, and cultivating the thirty-seven factors of enlightenment on the five paths, they attain the fruit of liberation from the three realms. Therefore, these paths and liberation are correct, so they should not be refuted. The Great Vehicle must also fully possess these paths and liberation, so the common aspects are not objects of refutation. However, the faults of the mindset that only cares for its own benefit, and the sectarian faults of clinging to the reality of the ground, path, and fruit, must be refuted in this context. Third, if we divide according to the establishment of tenets, there are two types: common views and individual views. First, the seven common views of the Shravakas are: Because the inferior path must be refuted, it must be understood in this context of the Great Vehicle. Because it is said in the sutras that this is the path to be traversed by observing with the eye of wisdom. These seven views are: the four objective truths are real, the agent is the ultimate truth, the Arhat is the ultimate, there is no Alaya consciousness, there is no Great Vehicle, there are no ten bhumis, and they believe that the Buddha is self-existent. Among these, the four objective truths are: the Four Noble Truths of suffering, origin, cessation, and path. First, the truth of suffering is the part of the aggregate of results that is tainted, that is, sentient beings who are born in the six realms of existence, along with the external world of the environment that is the place of birth. These are the nature of suffering and serve as the place or basis, because they are associated with the three types of suffering in various ways. The truth of origin is the part that is the cause of that suffering, namely, karma and afflictions. Karma is