Tibetan
ད་པ་མཁའ་སོགས་ཆད་པའི་རྒྱུར་མ་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདག་ལྟ་ལ་ གནས་པས་ན་ལྟ་གཞི་བདག་མེད་པར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་དང་། རྟག་ཆད་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཅི་རིགས་སྔར་བསྟན་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཏརྐཱ་སྡེ་ལྔའི་དང་པོ་གྲངས་ཅན་པ་ནི་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་ཞེས་བྱ་བ་བསམ་གཏན་གྲུབ་པ་ཞིག་གིས་བྱས་པ་སྟེ། འདི་དག་གིས་དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་རྒྱུད་དྲུག་ཅུ་པ་སོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཉེར་ལྔར་བརྩི་སྟེ། བདག་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་དང་། རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་ཆ་མཉམ་པའི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཆེན་པོ་ཞེས་པ་མེ་ལོང་དྭངས་པ་ལྟ་བུ་ཕྱི་ནང་མཚམས་སྦྱོར་བ་བྱུང་། དེ་ལས་ང་རྒྱལ་གསུམ་བྱུང་ཞིང་ང་རྒྱལ་ལས་དེ་ཙམ་ལྔ་དང་དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་བྱུང་། དེ་ཙམ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་བདག་ཡུལ་ལ་ཆགས་པས་བསླུས་པར་ཤེས་ནས་བསམ་གཏན་བསྒོམས་པས་ལྷའི་མིག་ཐོབ་ནས་བལྟས་ཚེ་རྣམ་འགྱུར་རྣམས་གཙོ་བོའི་ཀློང་དུ་ཐིམ་ནས་བདག་ཡན་གར་དུ་གནས་པ་ནི་གྲོལ་བའོ་ཞེས་འདོད། དེ་འདྲའི་གཞུང་ལུགས་ཆོས་ཅན། རྫུན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པའི་རང་བཞིན་ནམ། གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དང་ཐ་དད་པའི་འགལ་བ་མང་པོ་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ་གཙོ་བོ་རྟག་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མི་རུང་བ་དང་། བདག་རྟག་པ་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མི་རུང་བ་དང་། བདག་ལ་ཆགས་བཞིན་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་མི་སྲིད་པ་ དང་། ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་ཆ་དང་ལྡན་པས་ན་གཙོ་བོ་གཅིག་པུ་མི་སྲིད་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གཅིག་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཀུན་དང་འགལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་ཁེགས་སོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་པ་ཤེས་བྱའི་དོན་དྲུག་འདོད་པ་ནི། དྲང་སྲོང་གཟེགས་ཟན་པས་དབང་ཕྱུག་བསྒྲུབས་ཚེ། རྟེན་རྡོའི་ཕོ་མཚན་གྱི་སྟེང་དུ་འུག་པ་བྱུང་བ་ལ་དབང་ཕྱུག་ཏུ་བཟུང་བས། དེ་ལ་རྫས་ཡོད་དམ་ཞེས་སོགས་དྲིས་པའི་ཚིག་དྲུག་གི་མཐར་འཕུར་སོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ཏུ་སྨྲ་སྟེ། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལས་དང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་དང་འདུ་བ་དྲུག་གོ། །དེ་ཡང་རྫས་དགུ་སྟེ། བདག་དུས་རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ནམ་མཁའ་ལྔ་རྟག་པའི་རྫས། ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞི་མི་རྟག་པའི་རྫས་སོ། །ཡོན་ཏན་ནི་ཉེར་བཞི་སྟེ། གྲངས། ཚད། འཕྲད་པ། ཕྱེ་བ། གཞན། གཞན་མིན་དྲུག་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་དང་། མིག་གི་ཤེས་པ་སོགས་ལྔ་དང་། བདེ་སྡུག །འདོད་སྡང་། ཆོས་ཆོས་མིན། འབད་པ། འདུ་བྱེད་པའི་ཤུགས་ཏེ་བཅུ་གསུམ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་དང་སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན། དེ་བཞིན་དུ་རེག་བྱ་རླུང་གི། དྲི་སའི། རོ་ཆུའི། གཟུགས་མེའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ལས་བརྐྱང་བསྐུམ་འདེགས་འཇོག་འགྲོ་བ་ལྔ། སྤྱི་ལ་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུ་གཉིས། བྱེ་བྲག་ནི་གསལ་བ་ཐ་དད་པའི་རྫས། འདུ་བ་ལ་ཐ་དད་དུ་འདུ་བ་མགོ་ལ་རྭ་ལྟ་བུ་དང་། ཐ་མི་དད་དུ་འདུ་བ་དུང་ལ་དཀར་ཟླུམ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་འདོད། བདག་ ནི་ཤེས་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞིང་། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཁྲོད་ན་རྟག་ཏུ་གནས་ཀྱང་རླུང་རློན་པས་བསྒྲིབས་ནས་མི་ཐོས་པ་ལ། སྐྱེས་བུའི་བྱེད་རྩོལ་གྱིས་རླུང་བསལ་ཚེ་ཐོས་པར་འདོད་དོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་བྱའི་དོན་དྲུག་ཤེས་པ་དག་གི་སྒོ་ནས་རྣམ་གྲོལ་བསྒྲུབ་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། རིགས་པས་བརྟགས་ན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཕྱོགས་དང་དུས་སོགས་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་དོན་ལ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ཅིང་། རྡུལ་དང་འབྱུང་བཞི་ཕྱོགས་ཆ་བརྟགས་པས་ཁེགས། བདག་དང་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་གཞི་མ་གྲུབ་ལ། བདག་ཤེས་མེད་ལ་བདེ་སྡུག་འཆིང་གྲོལ་མི་འཐད་ཅིང་བདེ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་མི་གྲུབ་པ་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་གཞག་འགལ་བ་ཁོ་ནར་སྣང་བས་ཁེགས་སོ། །གསུམ་པ་རིག་བྱེད་པའམ་སྤྱོད་པ་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་དཔོགས་ལ་སྟོན་པར་འཛིན་ཞིང་རིག་བྱེད་ཚད་མར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལ་ཕན་པའི་ཡལ་ག་སོགས་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་ཞིང་དམ་བཅའ་བཅུ་ཁས་ལེན་པ་སྟེ། འཇུག་པ་བཅུ་ལྡན་གྱི་ཁྱབ་འཇུག །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་རིག་བྱེད། དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་བ། ཤེས་པ་རང་གིས་རང་མི་རིག་པ། གངྒཱའི་ཁྲུས་ཀྱིས་འདགས་པ། ཡུལ་ཀུ་རུར་སྐྱེས་སམ་དེའི་རྡུལ་གྱིས་བཏབ་པས་ཀྱང་དག་པ་སོགས་ཡུལ་གྱིས་དག་པ། གཡུལ་དུ་ཞུགས་པ་བསད་པས་དག་པ། བུ་བསྐྱེད་པས་མཐོ་རིས་སྐྱེ་བ། རྐུ་སོགས་ཀྱིས་སྲོག་བསྲུང་བས་དག་པ། བླ་མ་དང་བྲམ་ཟེ་རིག་བྱེད་ལ་གནོད་པ་བསད་ན་ཆོས་སྲུང་བས་དག་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུགས་དེའང་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཞུང་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་ཕན་པའི་དོན་མེད་པའི་ལམ་ལྟར་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱབ་འཇུག་སོགས་གང་ཡིན་ཡང་སྐྱེས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་ལ། མ་སྐྱེས་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་མེད་པས་ཁྱབ་སྟེ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་ཞིག་མི་སྲིད་ལ་རྟག་དངོས་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཀྱང་ཁེགས་སོ། །རིག་བྱེད་སྐྱེས་བུས་མ་
Chinese
因此，色等不是断灭之因。此外，所有这些都基于我见，因此，先前已经阐述了论证作为立足点的无我，以及阻止常断二边的论证，之后也将继续阐述。其中，五种论式（tarka）的第一种，数论派，是由名为仙人迦毗罗（Ser skya）的禅定成就者所创立。他们追随自在黑天六十经等，将一切所知事物都归纳为二十五种。即，作为知识之人的我（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是常恒的，而由明、暗、力三者平衡的主体（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）产生了被称为大（Mahat）的事物，它就像一面清澈的镜子，连接内外。由此产生了三种我慢，从我慢中产生了五唯（tanmātra）和十一种官能。从五唯中产生了五大。此外，我认识到自己被境所迷惑，通过修习禅定获得了天眼，当他观察时，所有变化都融入了主体的范围，而我则独立存在，这被认为是解脱。这样的宗义，是虚假的，因为它具有许多与解脱的自性或主体的自性相异的矛盾。理由成立，因为从常恒的主体中不可能产生结果，常恒的我不可能享受境，对于仍然有贪执的我来说，不可能没有贪执，并且由于具备三种 गुण（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），主体不可能唯一，如果因果本质相同，那么就与所有的名言分别相违背等等论证所破斥。第二，胜论派主张六种所知义，即仙人食穗者（Gzegs zan pa）在成就自在时，将猫头鹰出现在石制林伽（男性生殖器）上视为自在天，并询问“这是实有吗？”等六个问题，猫头鹰飞走后，他们认为一切所知都是六种词义，即实、德、业、同、异、和合六种。其中，实有九种，即我、时、极微、方、虚空五种是常恒的实，地、水、火、风四种是非常恒的实。德有二十四种，即数、量、合、离、他、非他六种是共同的德，眼识等五种，以及乐、苦、欲、嗔
English
Therefore, color and so on are not established as causes of cessation. Furthermore, since all of these are based on the view of self, the reasoning that demonstrates the absence of self as a basis for views, and the reasoning that prevents permanence and annihilation, have been explained previously and will be explained later as well. Among them, the first of the five systems of reasoning (tarka), the Samkhya school, was founded by a meditative adept named the sage Kapila (Ser skya). These followers of Ishvara Krishna's Sixty Stanzas, etc., enumerate all knowable things as twenty-five in number. Namely, the self, the purusha (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), the knower, is permanent, and from the pradhana (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), the principal, which is the equilibrium of the three gunas (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) of sattva, rajas, and tamas, arises the mahat, which is like a clear mirror connecting the inner and outer. From this arise the three types of ego, and from ego arise the five tanmatras and the eleven senses. From the five tanmatras arise the five elements. Furthermore, the self, realizing that it is deceived by attachment to objects, cultivates meditation and obtains the divine eye. When it observes, all transformations dissolve into the realm of the pradhana, and the self remains independent, which is considered liberation. Such a system is false because it has the fault of closely accumulating many contradictions that are different from the nature of liberation or the nature of the pradhana. The reason is established because it is not possible for an effect to arise from a permanent pradhana, it is not possible for a permanent self to enjoy objects, it is not possible to be free from attachment while still having attachment, and because it possesses the three gunas, it is not possible for the pradhana to be singular, and if the cause and effect are of the same essence, it contradicts all conventions of terminology, and so on, are refuted by reasoning. Secondly, the Vaisheshika school asserts six categories of knowable things, namely, when the sage Kanada accomplished Ishvara, he regarded an owl appearing on a stone lingam (male genital organ) as Ishvara, and after asking six questions such as "Is this a substance?", the owl flew away. Based on this, they assert that all knowable things are six meanings of words, namely, substance, quality, action, generality, particularity, and inherence. Among these, there are nine substances, namely, the self, time, atom, direction, and the five spaces are permanent substances, and earth, water, fire, and wind are impermanent substances. There are twenty-four qualities, namely, number, measure, conjunction, disjunction, otherness, and non-otherness are six common qualities, and the five visual consciousnesses, as well as pleasure, pain, desire, anger,
Chinese
不是正法。努力，是行作的力量，即十三是我的功德，声音是虚空的功德。同样，触是风的，香是地的，味是水的，色是火的功德。业有伸、屈、举、放、行五种。总的来说，有大和小两种。个别来说，是清晰、各异的物质。聚合有各异的聚合，如头上长角；有不各异的聚合，如海螺的白色圆形，认为是两种。我，就像虚空一样没有知觉。声音虽然常在虚空中，但被潮湿的风遮蔽而听不见，认为通过士夫的努力消除风才能听见。像这样，通过知觉的门径来证得六种所知，这有法，是不正确的，因为如果用理智来分析，就会有矛盾。也就是，方和时等只是假立的，实际上并没有成立为实物。分析微尘和四大，就会被遮破。我和自在天没有成立常有的基础。我没有知觉，所以苦乐、束缚解脱是不合理的，而且苦等功德也不能成立，因此，由于仅仅显现为名言的矛盾而被遮破。第三，吠陀论者或行者，认为婆罗门是国王的榜样，认为吠陀是量。他们依赖于能帮助证悟的支分等论典，将遍入天视为神，并承诺十个誓言：具有十种进入的遍入天，非士夫所造的吠陀，事物无因而生，知觉自己不能认识自己，用恒河的水沐浴可以清净，出生在俱卢国或被那里的尘土涂抹也能清净等，通过地方来清净。参加战斗被杀可以清净，生孩子可以生到天界，通过偷盗等来保全生命可以清净，如果杀害上师、婆罗门、吠陀的有害者，则认为是守护正法而清净。像那样的宗派，有法，是应该抛弃的颠倒论典，因为这像是对解脱没有帮助的道路。无论是遍入天等，只要是生出来的，就遍及无常；如果没有生出来，就像石女的儿子一样不存在。不可能存在真实成立且没有生出来的东西，而且也被遮破常有实物的道理所遮破。吠陀不是士夫所
English
It is not Dharma. Effort, is the power of action, namely thirteen are my merits, and sound is the merit of space. Likewise, touch is of wind, smell is of earth, taste is of water, form is the merit of fire. Actions are five: stretching, contracting, lifting, placing, and walking. Generally, there are two: large and small. Specifically, it is a clear, distinct substance. Aggregation is considered in two ways: distinct aggregation, like horns on the head; and non-distinct aggregation, like the white roundness of a conch shell. The self is like space, without consciousness. Although sound always exists in space, it is obscured by the humid wind and cannot be heard. It is believed that sound can be heard when the wind is cleared by the effort of a person. Thus, to attain liberation through the doors of knowing the six objects of knowledge is a subject that is not correct, because it is contradictory when analyzed with reason. That is, directions and times are merely imputed and do not actually exist as substances. Analyzing atoms and the four elements is refuted. The self and Ishvara (自在天) do not have a permanent basis. The self is without consciousness, so suffering and happiness, bondage and liberation are unreasonable, and the qualities of happiness etc. cannot be established. Therefore, it is refuted because it only appears as a contradiction in designation. Third, the Vedic followers or practitioners, who consider Brahmins as examples for kings and regard the Vedas as valid, rely on texts such as branches that help in realization, regard Vishnu as a god, and accept ten vows: Vishnu with ten entrances, the Vedas not created by a person, things arising without cause, consciousness not knowing itself, purification by bathing in the Ganges, purification by being born in the Kuru country or being smeared with its dust, purification through place. Purification by being killed in battle, birth in heaven by giving birth to a child, purification by protecting life through theft, etc., and if one kills those who harm the guru, Brahmins, and the Vedas, it is considered purification by protecting the Dharma. Such a system, is a subject, is a reversed doctrine to be abandoned, because it seems like a path that does not help liberation. Whether it is Vishnu or anything else, if it is born, it is pervaded by impermanence; if it is not born, it does not exist like the son of a barren woman. It is impossible for something to be truly established and not born, and it is also refuted by the reasoning that refutes permanent entities. The Vedas are not created by a person.