Tibetan
མས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དང་ལྷ་སོགས་རྟག་པར་འདོད་པ་ལ། རྟག་ན་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་མི་སྲིད་པ་དང་། དོན་བྱེད་ནུས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པས་རྟག་དངོས་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཁེགས། རྒྱུ་མེད་ནི། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པས་ཁེགས། གདགས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་གཅིག་ཐ་དད་ཆེ་ཆུང་སོགས་ཁྱད་ཆོས་མི་འཐད་པས་ཁེགས། དུས་དང་ཆ་ལ་བརྟགས་ན་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་མི་གྲུབ་ལ་བདག་མེད་པས་ལྷ་མི་སྤོང་བའང་ཁེགས། འཇིག་རྟེན་མཐའ་མེད་མི་འགྲུབ་སྟེ། མཐའ་མེད་རྒྱུའི་འཇིག་རྟེན་རིལ་པོ་གཅིག་མི་སྲིད་ལ། མཐའ་ཡོད་པའང་མི་སྲིད་དེ་ནམ་མཁའ་གར་ཡོད་དུ་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མེད་པས་སོ། །གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནི་འགལ་བ་གཞི་གཅིག་ལ་མི་འདུ་བས་ཁེགས་ལ། གཉིས་མིན་ནི་མི་སྲིད་པས་ཁེགས་སོ། །ཕྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེ་བཞི་ལ། འདུ་ཤེས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་བཅུ་དྲུག །མེད་སྨྲ་བརྒྱད། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་བརྒྱད། ཆད་སྨྲ་བདུན། ཚེ་འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ་ལྔའོ། །དང་པོ། བདག་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་དང་། གཟུགས་ཅན་མིན་པའི་འདུ་ ཤེས་ཅན་དང་། གཉིས་ཡིན་དང་། གཉིས་མིན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་བཞི། དེ་བཞིན་བདག་མཐའ་ལྡན་མི་ལྡན་སོགས་བཞི། བདག་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་བཞི། བདག་གཅིག་པ། ཐ་དད། ཆུང་ངུ་། ཆེན་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཏེ་བཅུ་དྲུག་གོ། །གཉིས་པ་འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ། བདག་གཟུགས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སྐྲ་སེན་ལྟ་བུ། གཟུགས་ཅན་མིན་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ། གཉིས་ཀ་མིན་པར་སྨྲ་བ་བཞི། བདག་མཐའ་དང་ལྡན་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སོགས་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །གསུམ་པ་འདུ་ཤེས་ཡོད་མེད་གཉིས་མིན་དུ་སྨྲ་བ་བརྒྱད་ནི། བདག་གཟུགས་ཅན་འདུ་ཤེས་ཡོད་པའང་མིན་མེད་པའང་མིན་སོགས་བཞི་དང་། བདག་མཐའ་ཡོད་འདུ་ཤེས་ཡོད་མིན་མེད་མིན་སོགས་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །བཞི་པ་ཆད་སྨྲ་བདུན་ནི། འདོད་པའི་མི་དང་། ལྷ་དང་། གཟུགས་ཁམས་སྟེ་གསུམ་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་བདུན་པོ་ཤི་ནས་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་ཆད་པར་འདོད་པའོ། །ལྔ་པ་འདི་ལ་མྱང་འདས་ལྔ་ནི། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མིས་འདོད་ཡོན་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་པོས་ཚེ་དེར་རང་རང་གི་བསམ་གཏན་ཆེར་གོམས་ན་ཚེ་འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ། བདག་དང་མཐའ་ལྡན་སོགས་འགོག་པ་གོང་དང་དོན་གཅིག་ལ། བདག་མེད་པས་དེ་འདུ་ཤེ
Chinese
那些认为世界和天神等是常存的人，如果常存，因为不会改变，所以不可能有作用；如果能起作用，就必然是无常的，因此被驳斥常存实有的理智所否定。无因论者认为，因为无因不依赖于其他，所以会恒常存在或不存在，这也被否定。对于未成立的所依，一、异、大小等特性不合理，因此被否定。如果考察时间和部分，刹那无分和微尘无分不能成立，因为无我，所以否定天人等也被否定。世界无边不能成立，因为无边的世界整体不可能是一个，而且有边也不可能，因为天空无论在哪里，都不会妨碍众生的产生。所有既是两者又是其他的情况，都因为矛盾不能聚集在一个基础上而被否定，而非两者的情况也被否定，因为不可能。依赖于外道的四十四种观点中，有十六种认为有意识，八种认为没有意识，八种认为既非有意识也非无意识，七种断灭论者，五种认为在此生中涅槃。第一种，四种认为自我是有色蕴的意识，四种认为自我是无色蕴的意识，四种认为自我是两者，四种认为自我是非两者。同样，四种认为自我有边或无边等，四种认为自我快乐或痛苦等，四种认为自我是一、异、小、大的意识，总共十六种。第二种，认为没有意识的有八种，如认为自我是有色蕴的无意识，如头发和指甲；认为自我是无色蕴的无意识，如虚空；认为自我是两者；认为自我是非两者，这四种。认为自我有边且没有意识等四种，总共八种。第三种，认为既非有意识也非无意识的有八种，如认为自我是有色蕴，既非有意识也非无意识等四种，认为自我有边，既非有意识也非无意识等四种，总共八种。第四种，断灭论者有七种，即欲界的人和天神，以及色界的三种和无色界的四种，这七种都认为死后生命会断灭。第五种，认为在此生中涅槃的有五种，即欲界的天神和人通过欲望，以及通过四禅，如果在此生中非常熟悉各自的禅定，就认为在此生中涅槃。对于这些，否定自我和有边等与前面意思相同，因为无我，所以这些意识
English
Those who believe that the world and gods are permanent, if permanent, because they do not change, it is impossible to have function; if they can function, they are necessarily impermanent, therefore they are negated by the reasoning that refutes permanent entities. Those who believe in no cause argue that because no cause does not depend on others, it will either always exist or not exist, which is also negated. For an unestablished basis, characteristics such as one, different, large, and small are unreasonable, therefore they are negated. If time and parts are examined, momentary indivisibility and atom indivisibility cannot be established, and because of no-self, negating gods and humans is also negated. The infinity of the world cannot be established, because an infinite world as a whole cannot be one, and having boundaries is also impossible, because the sky, wherever it is, does not hinder the birth of sentient beings. All cases that are both and other are negated because contradictions cannot gather on one basis, and cases that are neither are also negated because they are impossible. Among the forty-four views that rely on external paths, sixteen believe in consciousness, eight believe in no consciousness, eight believe in neither consciousness nor no consciousness, seven are annihilationists, and five believe in Nirvana in this life. The first, four believe that the self is consciousness with form, four believe that the self is consciousness without form, four believe that the self is both, and four believe that the self is neither. Similarly, four believe that the self has boundaries or no boundaries, etc., four believe that the self is happiness or suffering, etc., four believe that the self is one, different, small, or large consciousness, totaling sixteen. The second, there are eight who believe in no consciousness, such as believing that the self is unconscious with form, like hair and nails; believing that the self is unconscious without form, like space; believing that the self is both; believing that the self is neither, these four. Four believe that the self has boundaries and no consciousness, etc., totaling eight. The third, there are eight who believe in neither consciousness nor no consciousness, such as believing that the self is with form, neither conscious nor unconscious, etc., four, believing that the self has boundaries, neither conscious nor unconscious, etc., four, totaling eight. The fourth, there are seven annihilationists, namely humans and gods of the desire realm, and the three of the form realm and the four of the formless realm, all seven of whom believe that life will be cut off after death. The fifth, there are five who believe in Nirvana in this life, namely the gods and humans of the desire realm through desires, and through the four dhyanas, if they are very familiar with their respective meditations in this life, they believe in Nirvana in this life. For these, negating self and having boundaries, etc., has the same meaning as before, because of no-self, so these consciousnesses
Tibetan
ས་ཅན་སོགས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་བདག་ཏུ་ཐལ་ན་བདེ་སྡུག་གི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བ་སོགས་ དང་། འདུ་ཤེས་ཡོད་མེད་སོགས་འགལ་བས་གཉིས་ཡིན་དང་གཉིས་མིན་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཆད་པའང་སྐད་ཅིག་ལ་མེད་ཅིང་རྒྱུན་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པས་ཁེགས་ལ་འདོད་ལྷ་སོགས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མི་གྲུབ་པ་དང་། འདོད་ཡོན་དང་བསམ་གཏན་ཙམ་ལ་ཆེར་གོམས་པས་མྱང་འདས་མི་ཐོབ་སྟེ་དེ་དག་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་ཤིང་། གཏན་དུ་ཐར་བའི་ཐབས་མིན་པས་སོ། །ལོ་མ་ཅན་སོགས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ནི། ལོ་མ་ཅན། རྒྱལ་དཔོགས་པ། འཇིག་རྟེན་མེད་པ། འཚོ་བ་པ། དབྱུ་གུ་གསུམ་པ་སོགས་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་དེའི་ལུགས་ནི། སྔར་བྱུང་བ། ད་ལྟ་ཡོད་པ། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཆ་ནས་ཕྱེ་ན་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་སྟེ། ཐམས་ཅད་རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བས་ལམ་མིན་དུ་འཁོར་མོ་ཡུག་ཏུ་འཕྱན་པ་ཤ་སྟག་གོ། །སྡེ་ཚན་བཅུ་གཅིག་གི་དང་པོ། མགོ་སྙོམས་པ་བཅུ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་ཐ་སྙད་པ། རང་རྒྱལ་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་ཟ་བ་པ། དེ་བཞིན་སེམས་ཙམ་ལ་ཕྲ་བ་པ། དབུ་མར་ཕྲ་བ་ཆེན་པོ། བྱ་བ་ལ་རིག་བྱེད་པ། སྤྱོད་པར་རིག་སྤྱོད་པ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་རིག་སྦྱོར་བ། ཕ་རྒྱུད་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེར་སྤྱོད་པ། མ་རྒྱུད་ལ་རྒྱལ་དཔོགས་པ། གཉིས་མེད་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་བརྒྱལ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་འབྱུང་བ་ལྔ་དང་ཆེན་པོ་ལྔའི་ཁམས་ལས་ཕྱེ་བས་བརྒྱ་ཐམ་པའོ། །འདི་འདྲའི་དབྱེ་བ་རྣམས་གྲུབ་མཐའ་ཟུར་པ་རེ་མིན་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་ཙམ་མོ། །རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་དགུ་ནི། སྤྱི་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། བྱེ་ བྲག་ཕྱྭ་དང་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྟག་པ། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་རྟག་པ། བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག་རྟག་པ། རེག་བྱ་རྟག་པ། ཡོན་ཏན་རྟག་པ། གཙོ་བོ་དང་བདག་རྟག་པ། ཚིག་གི་དོན་དགུ་རྟག་པ། རིག་པའི་གནས་རྟག་པར་འདོད་པ་སྟེ། འདི་ལ་རྟག་པའི་རང་བཞིན་བདག་དང་གཙོ་བོ་རྣམ་འགྱུར་གསུམ། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རེག་དུས་སྤྱོད་ཚུལ་ལས། སྤྱི། འབྲེལ་བ། འབད་འདུའི་ཤུགས་ཏེ་བཅུ་གཅིག་རེས་གཞལ་བས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ཏུ་གནས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་རྩ་བ་དགུ་ལ་བཅུ་གཅིག་རེས་གཞལ་ན་དགུ་བཅུ་གོ་གཅིག་འོང་ལ། དེ་སྟེང་སྤྱི་བྱེ་བྲག་རྟག་པ་གཉིས་བསྣན་པའོ་ཞེས་སོགས་ཟེར་ཡང་ཁུངས་བཞིན་བརྟག་པར་བྱའོ། །བསྙོན་སྨྲ་དྲུག་ནི། རྒྱལ་དཔོགས་པས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་སྨྲ་བ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགོད། རིག་པ་ཅན་པས་བདག་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་
Chinese
在土地等处未成立，如果无意识成为我，则不能成为苦乐的所依等，以及，由于有无意识等相违，因此二者皆是与二者皆非未成立，并且，断灭也不是刹那间消失，也没有成立为常有之物，因此遮破后，对于转生到欲天等处，生起相续断灭的理由不成立，并且，仅仅是对于欲妙和禅定非常熟悉，因此不能获得寂灭，因为这些没有超出轮回的自性，并且，不是永久解脱的方法。叶衣佛母等一百二十种：叶衣佛母，胜论派，无有世间，生活者，三杖派等一百二十种宗派的规矩是：从过去出现，现在存在，未来出现的方面来分，有三百六十种，所有这些都说常断，因此在非道中像车轮一样旋转漂泊。十一个部类中的第一个，平等头十种：对于声闻来说，平等头是名言者，对于独觉来说，平等头是食者，同样，对于唯识宗来说，是微细者，对于中观来说，是极微细者，对于事业来说，是明智者，对于行为来说，是明行者，对于瑜伽续部来说，是明瑜伽者，对于父续来说，是行持苦行者，对于母续来说，是胜论派，对于无二来说，平等头是昏厥获得者，对于这些从五大和五大的界中来分，有一百种。这些分类虽然不是单独的宗派，但也仅仅是名称而已。九种常有究竟：认为总相是常有，以及， 别相自在和自在天是作者常有，吠陀的词是常有，不可言说的我是常有，所触是常有，功德是常有，自性和我是常有，词的九种意义是常有，明处认为是常有，对于这些，常有的自性我和自性变化三种，所知能知触时行的方式中，总相，关系，努力的威力等十一，依次衡量有一百零一种。对于这些，有些人说如果九个根本依次衡量十一个，则有九十一，在那之上加上总相别相常有二者等等，但应按照依据来考察。六种诡辩者：胜论派为了成立补特伽罗是一切知者，将不说话作为理由安立。有理智者认为我在一切中存在
English
Not established in places like land, etc., and if unconsciousness becomes self, then it cannot be the basis of happiness and suffering, etc., and because of the contradiction of having or not having consciousness, etc., therefore neither both nor neither is established, and also, cessation is not momentary and has not been established as a permanent substance, therefore, after refuting, for those born in desire realms, etc., the reason for the continuity of birth being cut off is not established, and also, merely being very familiar with desirable qualities and meditation, therefore liberation is not attained, because these have not transcended the nature of samsara, and also, it is not a method of permanent liberation. One hundred and twenty like Leaf-Clad Mother: Leaf-Clad Mother, Victory Party, Without World, Livelihood, Three Staffs, etc., the rules of these one hundred and twenty schools are: From the aspects of past occurrence, present existence, and future occurrence, there are three hundred and sixty, all of which speak of permanence and annihilation, therefore they wander like a wheel in the non-path. The first of the eleven categories, the ten equal heads: For the Hearers, the equal head is the nominalist, for the Solitary Realizers, the equal head is the eater, similarly, for the Mind-Only school, it is the subtle one, for the Middle Way school, it is the extremely subtle one, for action, it is the intelligent one, for conduct, it is the intelligent conduct one, for the Yoga Tantra, it is the intelligent yoga one, for the Father Tantra, it is the one who practices asceticism, for the Mother Tantra, it is the Victory Party, for the Non-Dual, the equal head is the fainting achiever, for these, from the elements of the five great elements and the five great ones, there are one hundred. These classifications, although not separate schools, are merely names. Nine permanent ultimates: Considering the general characteristic as permanent, and, the particular characteristic of self and the lord of power as the permanent creator, the words of the Vedas are permanent, the inexpressible self is permanent, the tangible is permanent, the qualities are permanent, the essence and the self are permanent, the nine meanings of words are permanent, the place of knowledge is considered permanent, for these, the nature of permanence, the self, and the three transformations of essence, in the ways of knowing, acting, touching, and behaving, the general characteristic, relationship, and the power of effort, etc., eleven, measured in sequence, there are one hundred and one. For these, some say that if the nine roots are measured in sequence by eleven, there will be ninety-one, and on top of that, add the two permanent general and particular characteristics, etc., but it should be examined according to the source. Six sophists: The Victory Party, in order to establish that the person is omniscient, establishes not speaking as a reason. The intelligent ones believe that the self exists in all.