Tibetan
ཡིད་བཞིན་མཛོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུས་པ། ཡིད་བཞིན་མཛོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུས་པ། ཡིད་བཞིན་མཛོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུས་པ་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། འདིར་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་གྲུབ་མཐའི་རིགས་མཛོད་ཆེན་མོའི་དོན་མདོ་ཙམ་བསྡུ་ན། ཤེས་བྱའི་ཆོས་སྤང་བླང་གཉིས་སུ་གནས་པ་ལས། དང་པོ་སྤང་བྱ་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་ལ་སྟོན་པ་དྲུག་ནི། འོད་སྲུངས་རྫོགས་བྱེད་འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་བརྫུས་སྐྱེས་མེད་པར་འདོད། ཀུན་དུ་རྒྱུ་གནག་ལྷས་ཀྱི་བུས་འཆིང་གྲོལ་མེད་དེ་ངོ་བོས་བྱུང་བར་འདོད། སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བུ་མོའི་བུ་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིས་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་འོག་ཏུ་ཕུར་བུ་པ་བཀག་པས་ཁེགས་སོ། །མི་ཕམ་སྐྲའི་ལྭ་བ་ཅན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུས་ཀྱིས་བྱས་པར་འདོད། དེ་ལ་ཕྲད་པ་བརྟགས་པའི་རིགས་པས་དུས་བདེན་གྲུབ་ཁེགས་ལ། དུས་ཡོད་ཀྱང་ལམ་མ་བསྒོམས་ན་ཀུན་དཀྲིས་མི་ཞི་བས་དུས་ ཀྱིས་གྲོལ་བ་ཁེགས། དུས་ཆེན་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་རྗེས་འཇུག་གི་མོས་པ་གཉིས་ལས་འགྱུར་ཁྱད་འབྱུང་བས་དེ་དང་མི་འདྲའོ། །ཀ་ཏྱཱའི་བུ་ནོག་ཅན་གྱིས་གང་དུའང་ཁས་མི་ལེན་པ་ངན་གཡོའི་ལྟ་བ་འཛིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཡོད་མེད་རྟག་མི་རྟག་སོགས་གང་དྲིས་ཀྱང་དྲིས་པ་ལྟར་ལུང་བསྟན་པར་མི་བྱའོ་ཟེར་བ་ནི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་ཀ་བ་ལྟ་བུ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མེད་ན་དངོས་མེད་དུ་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་གང་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་དེ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུས་ཐམས་ཅད་སྔོན་གྱི་ལས་ལས་བྱུང་། ད་ལྟའི་ལས་ཀྱིས་ད་ལྟ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་མ་མཐོང་བས་ལས་སྔོན་སོང་གི་ནུས་པ་ཟད་པར་བྱས་ནས་གྲོལ་བར་འདོད། དེ་ལ་ལུས་སེམས་དང་ལས་གཅིག་ཐ་དད། ལས་དེ་བྱེད་པོ་འདས་ད་ལྟ་མ་འོངས་གང་གིས་ བྱས། བྱེད་པོ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་སོགས་མུ་བཞི་རྣམ་སྨིན་མྱོང་མཁན་རྟག་མི་རྟག་གང་ཡིན་སོགས་བརྟགས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁེགས་ལ། ཐ་སྙད་དུའང་ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་ན། གཞན་བསད་པ་དང་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ལའང་དེ་ཡི་ཡུལ་དེའི་ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པས་བྱེད་པོ་ལ་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་མི་འཐད་པ་དང་། ལས་སུ་འདྲ་ཞིང་ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པས་ད་ལྟའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་ད་ལྟ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ལ་གེགས་མེད་པ་དང་། ལས་རྙིང་པའང་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་སྟེ་ལས་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་ཁེགས་སོ། །འཇིག་ལྟ་ཉི་ཤུ་ནི། གཟུགས་སོགས་རེ་རེ་ནས་བདག་ཡིན་པ་ལྔ་ནི། བདག་ཕུང་གཅིག་ན་བདག་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མར་ཐལ་བས་འགོག །བདག་དེར་གནས། བདག་ལས་དེ་བྱུང་། དེ་ལ་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བ་ལྔ་ཕྲག་གསུམ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་ནི་བདག་དང་ཕུང་པོ་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་སོ། །ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རེ་གཉིས་ལ། སྔོན་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཅོ་བརྒྱད། ཕྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་བཅུ་ཞེ་བཞི་ཡོད་པའི། དང་པོ་ནི། ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲ་བ་བཞི། །ཁ་ཅིག་ཆད་པར་སྨྲ་བ་བཞི། །མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བཞི། །ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་བཞི། །རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཏེ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བཞི་ནི་སྔོན་གྱི་བསམ་གཏན་པ་དག་གིས་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུ་དང་དྲུག་ཅུ་དང་དགུ་བཅུའི་བར་དང་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་དུ་བརྒྱུད་མར་སྐྱེ་བ་མཐོང་ནས་སྔ་ཕྱིའི་མཐའ་ཐུག་མེད་དུ་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས་ འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲ་བ་སྟེ། ཁས་ལེན་འདྲ་ཡང་སློབ་དཔོན་སོ་སོ་བས་ཕྱེ་བས་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ཚངས་ཆེན་རྟག་ལ་ལྷ་གཞན་མི་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། ལྷ་སུན་འབྱིན་པ་མི་རྟག་ལ་ལྷ་གཞན་རྟག་པ་དང་། ལྷ་རྩེ་དགས་བསླུ་བ་མི་རྟག་ལ་གཞན་རྟག་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མི་རྟག་ལ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་རྟག་པར་འདོད་པ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད། མཐའ་མེད། གཉིས་ཀ་ཡིན། གཉིས་ཀ་མིན་ཟེར་བ་བཞི། བཞི་པ་སྔོན་ཕྱི་རོལ་པའི་གནས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རྩོད་པ་བྱུང་ཚེ་ལྷ་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིག་ཅེས་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟེན། ཤེས་རབ་ཆུང་བ། གྲུབ་མཐར་མ་སྦྱངས་པ། སྦྱངས་ཀྱང་ངེས་པ་མེད་པ། རྟོགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་བཞི་ལ། ལྟ་བ་ཅི་ཡིན་དྲིས་པ་ན་ལྷ་མི་སྤོང་བའོ་ཙམ་དུ་སྨྲས་པ་ལས་བྱུང་བ་བཞིའོ། །འདིའང་ལྟ་གྲུབ་དངོས་སུ་སྨྲས་ན་མི་འགྲུབ་པར་དོགས་ནས་ལྷ་མི་སྤོང་བ་ཙམ་ལ་བརྒལ་བརྟགས་དེ་ཙམ་མི་ཡོང་བར་བསམས་ནས་བརྗོད་ཅི་བདེར་བྱས་པ་ཙམ་ལས་ཁྱད་མེད་ཀྱང་བློ་རིགས་བཞིའི་དབང་གིས་དང་པོར་བྱུང་ནས་བཞིར་ཕྱེ་བའོ། །རྒྱུ་མེད་ནི་བསམ་གཏན་དང་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། དང་པོ་སྔོན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནས་འཕོས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་བསམ་གཏན་གྱིས་བརྟགས་ཚེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ཕྲ་བའི་ཀུན་གཞི་མ་རྟོགས་པ་དང་། སྣོད་ཀྱི་རྒྱུ་རྡུལ་ཕྲ་བ་ནི་མ་རྟོགས་པར་སྣོད་བཅུད་རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་དེ་ ལྟར་སྨྲ་བའོ། །གཉིས་པ། ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྒྱུ་མེད་གློ་བུར་བར་སྨྲ་བའོ། །དེ་རྣ
Chinese
《如意宝藏》之宗义略摄 《如意宝藏》之宗义略摄 《如意宝藏》之宗义略摄 敬礼。 顶礼上师妙音。 此处略摄《如意宝藏》第十二章，宗义类藏大义。所知之法安住于取舍二者之中。首先，对于应舍弃的外道，有六位导师： 善护主张没有前世后世的因果、阿罗汉和化生。遍行黑衣子主张没有系缚和解脱，是自性产生的。言生女之子，胜光王主张没有善恶之果，这在下面驳斥पूरण（Purana，富兰那）派时已经驳斥了。不胜发衣者主张一切都是时间所为。对此，以相遇观察之理，破除了时间真实成立。即使有时间，不修道也不会平息一切烦恼，因此以时间解脱是不可能的。对于大时节，由于有佛的加持和随行者的信心二者，会产生转变差别，因此与此不同。迦旃延之子诺迦主张什么都不承认，持有邪恶的见解。无论问什么，如世界存在与否、常与无常等，都说不应如所问般回答，这是相违的。例如柱子，如果不能说成任何一种，就会成为非有，同样，什么都不承认也是如此。裸形者尼乾子主张一切都由先前的业产生。由于没有见到现在的业产生现在的果，因此主张通过穷尽先前业的力量而解脱。对此，身体、心和业是一还是异？此业由作者过去、现在、未来哪者所造？作者是作者，因此是能作者等四句，以及成熟的体验者是常还是无常等进行观察，则自性成立被破除。在名言中，如果只有业是因，那么杀生和布施，也是以其对境的业为因，因此作者成熟果是不合理的。业相同且只有业是因，因此现在的业产生现在的果没有障碍。旧业也不是自性成立的，因为业没有开始等理而被破除。二十种坏聚见是
English
Abridged Tenets of the Wish-Fulfilling Treasury Abridged Tenets of the Wish-Fulfilling Treasury Abridged Tenets of the Wish-Fulfilling Treasury. Homage. Homage to Guru Manjughosha. Here, a brief summary of the twelfth chapter of the Wish-Fulfilling Jewel Treasury, the Great Treasury of Tenet Categories. The objects of knowledge abide in two Purana Kashyapa asserts that there is no cause and effect, no Arhats, and no spontaneous birth in the past and future worlds. Ajita Kesakambalin asserts that there is no bondage and liberation, and that everything arises by its own nature. Pakudha Kaccayana, the son of Smraadevi, asserts that there is no result of virtue and vice, which is refuted below when the Puranas are refuted. Makkhali Gosala, the one with the hair garment, asserts that everything is done by time. Regarding this, by the reasoning of examining encounters, the true establishment of time is refuted. Even if there is time, if the path is not cultivated, all afflictions will not be pacified, so liberation by time is impossible. For great occasions, since there is a difference in transformation arising from the blessing of the Buddha and the devotion of the followers, it is different from that. Sanjaya Belatthiputta asserts that he does not accept anything, holding a view of evil deceit. Whatever is asked, such as whether the world exists or not, is permanent or impermanent, etc., he says that one should not prophesy according to what is asked, which is contradictory. For example, like a pillar, if it cannot be expressed as any one thing, it would follow that it is non-existent, similarly, not accepting anything is the same. Nigantha Nataputta asserts that everything arises from previous actions. Since he does not see present actions producing present results, he asserts that liberation is achieved by exhausting the power of past actions. Regarding this, are body, mind, and action the same or different? By whom was that action done, past, present, or future? Since the agent is the agent, there are four possibilities such as the agent, and examining whether the experiencer of maturation is permanent or impermanent, the self-establishment is refuted. In conventional terms, if only action is the cause, then for killing and giving alms, the action of that object is the cause, so it is unreasonable for the agent to ripen the result. Since actions are similar and only action is the cause, there is no obstacle for present actions to produce present results. Old actions are also not self-established, so they are refuted by reasons such as actions having no beginning. The twenty views of the perishable aggregates are
Chinese
五种认为色等各自为我的观点是：如果我与蕴为一，则会导致我不恒常和多重的过失，因此予以驳斥。我存在于其中，我从中产生，我能支配它，这十五种观点因为没有明确指出我与蕴是不同的，所以被驳斥。六十二种见解中，有十八种依赖于前际，四十四种依赖于后际。第一种是：四种认为一切恒常。四种认为某些事物断灭。四种认为有边无边。四种回避关于神的问题。两种认为无因，共计十八种。其中前四种是，过去的禅定者们看到三十、六十、九十劫之间，以及从一个家庭到另一个家庭的连续转生，认为前后没有尽头，因此认为一切世界都是恒常的。虽然主张相似，但由于导师各自不同，所以分为四种。第二种是，认为大梵天恒常而其他神不恒常，或者认为冒犯神的人不恒常而其他神恒常，或者认为乐于嬉戏的神不恒常而其他恒常，或者认为色界的神不恒常而无色界的神恒常，这四种。第三种是，说世界有边、无边、既有边又无边、既非有边也非无边，这四种。第四种是，过去在外道的一些地方发生争论时，依赖于“应该说回避关于神的问题”的誓言。智慧浅薄、未学习宗义、学习了也没有定解、具有证悟慢心的四种人，当被问及见解是什么时，仅仅回答“回避关于神的问题”，由此产生了这四种观点。这些人也因为担心直接说出见解宗义无法成立，所以认为仅仅回避关于神的问题不会引起太多的辩论，因此随意回答，除此之外没有其他区别，但由于四种不同根性的智慧，最初产生后又分为四种。无因论有两种，依赖于禅定和理智。第一种是，过去从无想天转移而来的一些人，通过禅定观察时，没有领悟到无想天的微细阿赖耶识，也没有领悟到作为容器之因的微细粒子，因此认为容器和内容无因而生。第二种是，依赖于天空中突然出现的云彩，因此认为一切世界都是无因而突然产生的。这些
English
The five views that consider each of the aggregates, such as form, to be "I" are: If the self and the aggregates are one, it would lead to the faults of the self being impermanent and multiple, therefore it is refuted. "I exist in it, I arise from it, I control it," these fifteen views are refuted because they do not clearly distinguish the self from the aggregates. Among the sixty-two views, there are eighteen that rely on the prior extreme and forty-four that rely on the posterior extreme. The first is: Four assert that everything is permanent. Four assert that some things are annihilated. Four assert that the world has an end and no end. Four evade questions about gods. Two assert that there is no cause, totaling eighteen. Among these, the first four are that ancient meditators, seeing the continuous rebirths between thirty, sixty, and ninety kalpas, and from one family to another, thought that there was no end to the past and future, and therefore asserted that all worlds are permanent. Although the assertions are similar, they are divided into four because the teachers are different. The second four are those who believe that Great Brahma is permanent while other gods are impermanent, or that those who offend the gods are impermanent while other gods are permanent, or that the gods who delight in play are impermanent while others are permanent, or that the gods of the form realm are impermanent while the gods of the formless realm are permanent. The third four are those who say that the world has an end, has no end, has both an end and no end, or has neither an end nor no end. The fourth four are based on the vow that when disputes arose in some non-Buddhist places in the past, one should say that one evades questions about gods. Four people with little wisdom, not trained in philosophical systems, not certain even if they have studied, and with pride in their apparent realization, when asked what their view is, only answer that they evade questions about gods, and from this these four views arise. These people also, fearing that directly stating their philosophical system would not be established, thought that merely evading questions about gods would not cause too much debate, so they answered arbitrarily, and there is no other difference, but due to the four types of intelligence, they first arose and then divided into four. The theory of no cause has two types, relying on meditation and reasoning. The first is that some who have transferred from the realm of non-perception, when observing through meditation, did not realize the subtle alaya-consciousness of the realm of non-perception, nor did they realize the subtle particles that are the cause of the container, and therefore thought that the container and its contents arose without cause. The second is based on the sudden appearance of clouds in the sky, and therefore they assert that all worlds are causeless and arise suddenly. These