Tibetan
ཕྱོགས་དགག་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་ཚིགས་རང་རྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་བྱེད། འདི་མན་ཆད་ཀྱིས་གཞན་སྐྱེའང་འདོད་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ལ་སྣང་ལ་དོན་བྱེད་པ་གནམ་ཟླ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་། སྣང་ཡང་སྣང་བ་ལྟར་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལྟ་བུ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་དག་པའི་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་ལྡོག་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ན་སྣང་བ་ལ་ དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ཞེས་ཟེར། དེ་ལྟར་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་དུ་ཤེས་པས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་ཏེ་སྐུ་གཉིས་ཐོབ་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་བརྟགས་ན། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ཡང་ལོག་གི་ཀུན་རྫོབ་མཉམ་སྟེ། གཉིས་ཀ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པར་འདྲ་བས་དངོས་པོ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ཅེས་པའང་། སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བས་ནན་གྱིས་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་དཔྱད་ན་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །གཞན་སྐྱེའང་རང་སྐྱེ་དང་འདྲ་སྟེ་དཔྱད་ན་གཉིས་ཀ་གང་ལྟར་ཡང་སྐྱེ་བ་མི་རྙེད་དོ། །དེ་མི་མཚུངས་ཏེ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གཞན་སྐྱེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ས་མྱུག་ལྟ་བུ་ལ་བདག་གཞན་དང་སྐྱེ་མི་སྐྱེའི་ཚུལ་དཔྱད་ཚེ་གང་དུའང་མི་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་དོན་དམ་པའི་གཞན་སྐྱེ་སོགས་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ཚེ་ཐ་སྙད་དུ་ཅི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ས་བོན་སོགས་ཀྱི་མཐུ་ལས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་སོགས་བསླུ་མེད་དུ་འཕེན་པར་སྣང་བ་འདི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་གྱི་མཐའ་བཞི་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །མཐའ་བཞིར་ཁས་བླང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་སྣང་ཙམ་པ་འདི་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས་བདག་དང་གཞན་དང་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བ་མཐའ་དག་ལོག་པ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་དབང་གིས་ཁས་ལེན་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྣང་ཚོད་ པ་འདི་ལ་དཔྱད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་དམ་ཡང་མེད་དེ། སྣང་བ་ཉིད་མེད་པར་དེའི་སྟོང་པའང་མི་འགྲུབ་ལ། གཉིས་ཀ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་མ་གྲུབ་པར་མགོ་མཉམ་ཞིང་། བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའང་བློ་ངོར་གནས་ཀྱི། དོན་ལ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན། གྲུབ་མཐའི་སྤྲོས་པས་བཞག་པ་སྣང་བའི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་མོར་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ཕྲ་མོ་མི་ལྡོག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྟོག་གེས་བསླད་པ་ཡེ་མ་ཞུགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང་པོ་ནས་སྣང་ཀུན་རང་སར་གྲོལ་བ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཀ་དག་གི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་རྩེ་མོ། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པས་ནི། ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་བྱེད་དེ། གཤིས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་གནས་ལུགས་བློ་ལས་འདས་པ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པས་ན། རང་ལུགས་ལ་ཁས་ལེན་པའི་དམ་བཅའ་མེད་པའི་དབང་གིས། ཕ་རོལ་ཁས་ལེན་དང་བཅས་པ་ལ་རང་གི་ཁས་བླང་གི་ཐལ་བ་འཕེན་པ་ལས་དངོས་ཞེན་གྱི་དམ་བཅའ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་མཛད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཙམ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དང་། དངོས་མེད་རྣམས་བརྟེན་ནས་བཏགས་ པའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་དེ། རང་བཞིན་ཡོད་ན་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མི་འཐད་ལ། བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་དང་། གཅིག་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ན་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ཕྲ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས། གནས་སྐབས་ལམ་དང་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་ལྔ་སྟེ། གཅིག་དུ་བྲལ། རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ། ཡོད་མེད་སྐྱེ་བྲལ། དོན་བྱེད་འགོག་པ། རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་མོའོ། །དང་པོ། དོན་དུ་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། དངོས་དངོས་མེད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཆུ་ཟླ་བཞིན་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ། ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་མེད་པར་ཐལ། བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་བཞིན་ཏེ། བདག་ལས་སྐྱེ་ན་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དང་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་། གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་ཐལ་བ་དང་། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་ན་གཉིས་ཀར་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་ཞིག་ཆར་འབབ་པ་དང་། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་ན་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བའམ། འབྲས་བུའི་ཆེད་དུ་རྩོམ་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བས་ན། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་འདི་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་སྣང་གི། དོན་ལ་ས་བོན་ དང་མྱུ་གུ་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་མ་རྙེད་པས་ན་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་སྣང་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་མེད་དེ། དངོས་པོ་
Chinese
所有破斥他宗的观点，都是以自续因的方式进行。从这以下也承认他生。在世俗谛中，显现且能起作用的，如天上的月亮，是真实的世俗谛；显现却不能如所显现的那样起作用的，如二月，是虚假的世俗谛。这两种世俗谛存在。而且，这些错乱的世俗谛，在未获得清净地之前不会退转。当圣者们处于后得位时，所显现的被称为清净的世间法。像这样，通过了知二谛无违，积累二资粮，从而希求获得二身。对此进行观察，在真实的意义上，真实和虚假的世俗谛是相同的。因为两者都是从因缘所生，并且在对境中显现，如果进行观察，就会发现它们同样是不成立的。所以，所谓事物由自相成立，只不过是喜欢戏论者强加安立的，如果进行观察，什么也无法成立。他生也与自生相同，如果进行观察，无论如何也找不到生。如果说这不相同，仅仅是名言上说是他生，那么，对于名言上显现的事物，如土地和苗芽，如果观察其自体和他体，以及生与不生的方式，在任何地方都找不到。因为除此之外，不可能安立胜义的他生等等。那么，当苗芽从种子中产生时，在名言上是如何产生的呢？因为见到从因种子等的力量中，果苗芽等无欺地产生，所以承认这是缘起，而不应承认四边。因为没有承认四边，所以像这样，对于仅仅是显现的缘起事物，即使在名言中，也没有丝毫由自相成立的，因此，所有关于自、他、生、不生等等的戏论之网都是错误的，并且由于这个原因，也没有任何承认。此外，对于这种显现的现象进行观察，也没有不成立的胜义谛，因为如果没有显现，那么它的空性也不会成立。两者都是仅仅假立而不成立，是平等的。分为二谛也只是在意识中存在，实际上并没有成立两种，因此，宗派的戏论所安立的详细的显现方式，也因为成为微细戏论不退转之因，所以，对于平等性的意义，完全没有掺杂分别念的方式……
English
All refutations of other's views are done through the means of svatantrika reasoning. From here onwards, they also accept other-origination. In relative truth, what appears and functions, like the moon in the sky, is a valid relative truth; what appears but cannot function as it appears, like a double moon, is a false relative truth. These two types of relative truth exist. Moreover, these deluded relative truths do not revert until the attainment of the pure bhumi. When noble ones are in their post-meditation state, what appears is called pure worldly phenomena. Thus, by understanding the two truths as non-contradictory, accumulating the two accumulations, one desires to attain the two kayas. Upon examining this, in the ultimate sense, valid and invalid relative truths are the same. Because both arise from causes and conditions and appear to the object, if examined, they are similarly unestablished. Therefore, the assertion that things are established by their own characteristics is merely a forceful imputation by those who delight in elaboration; if examined, nothing is established. Other-origination is also similar to self-origination; if examined, neither can be found to originate in any way. If it is said that they are not the same, that other-origination is merely a designation, then, when examining the nature of self and other, and origination and non-origination, of things that appear merely as designations, such as earth and sprouts, nothing can be found anywhere. Because apart from that, it is impossible to establish ultimate other-origination, etc. Then, when a sprout arises from a seed, how does it arise in designation? Because it is seen that from the power of the cause, such as the seed, the effect, such as the sprout, unfailingly arises, it is acknowledged that this is dependent origination, and the four extremes should not be accepted. Because the four extremes are not accepted, therefore, for these dependently originated phenomena that merely appear, even in designation, there is not a particle established by its own characteristics. Therefore, all networks of elaboration, such as self, other, origination, and non-origination, are false, and for that reason, there is no acceptance. Furthermore, upon examining this apparent phenomenon, there is also no unestablished ultimate truth, because if there is no appearance, then its emptiness cannot be established. Both are equally unestablished, being merely imputed. The division into two truths also exists only in the mind; in reality, two are not established. Therefore, the detailed ways of appearance established by the elaborations of philosophical systems also become the cause of non-reversion from subtle elaborations. Therefore, the way in which conceptual thought has not at all corrupted the meaning of equality...
Chinese
因此，首先要理解万象皆于自身解脱的大中观本来清净之义。第三，名相乘之顶峰。通达诸佛究竟意趣之精髓，即应成派中观宗，遮止一切有无、是非之执着戏论。以本来清净之方式，确立了性空离思、与真谛无别之大境界。由于自宗不立任何宗见的缘故，仅以自宗之理，遣除他宗之立论，从而摧毁一切实执之宗见。如是，显现世间一切诸法，皆为缘起之显现。有事物依赖而生，无事物依赖而立。如是，一切为缘起所摄之法皆无自性。若有自性，则不应依赖而生。以依赖而生之故，则无四边生，亦无一异之体性。故如幻如化，远离常断等微细之边见。以此方便，可圆满暂时之道与究竟之果。其中，为了确立无自性之义，有五大正理：一、离一多；二、金刚屑；三、有无生灭；四、破有实事；五、大缘起。第一，于实相中显现之法，应无实有或非实有，以离一与多之故。如水中之月。第二，如所显现之法，应无自性，以非从自、他、二者、无因而生故，如梦境一般。若从自生，则生无意义，且有无穷之过患。若从他生，则应一切生一切。若从二者生，则二者皆有过患。若从无因生，则一切皆不应显现，或为果而作之努力皆应断绝。故种子生芽，亦仅为缘起之显现。然于实义中，种子与芽，既非一亦非异，故离一切戏论。第三，此等种种显现之事物，应无自性，以实物
English
Therefore, one should first engage in the meaning of the Great Madhyamaka Primordial Purity, in which all phenomena are liberated into their own ground from the very beginning. Third, the pinnacle of the characteristic vehicle. The essence of the ultimate intention of the Victorious Ones is the Madhyamaka Prasangika, which prevents all elaborations with the fixation of existence, non-existence, being, and non-being. Since the nature of reality is not established in any way, it is proven in a state beyond the intellect, a great indivisible truth, pure from the very beginning. Because there is no commitment to one's own system, by throwing the ashes of one's own assertions at the assertions of others, all commitments to substantialism are destroyed. Thus, all phenomena of appearance and existence are merely dependent arising. Things arise in dependence, and non-things are designated in dependence. Thus, all phenomena included in dependent arising are without inherent existence. If there were inherent existence, it would be unreasonable to arise in dependence. Because it arises in dependence, there is no arising from the four extremes, and there is not even a little bit of establishment in the nature of one or different. Therefore, like an illusion without truth, it is through the gate of being free from the subtle extremes of permanence and annihilation that the temporary path and the ultimate results are perfected. Furthermore, there are five great reasons for establishing the meaning of non-inherent existence: freedom from one and many, vajra slivers, freedom from arising of existence and non-existence, refutation of functionality, and great dependent arising. First, the phenomena that appear in reality should not be established as either real or unreal, because they are free from one and many. For example, like the moon in water. Second, the way things appear should be without essence, because they do not arise from self, other, both, or without cause, like a dream. If it arises from self, then arising is meaningless and there would be the fault of endlessness. If it arises from other, then everything would arise from everything. If it arises from both, then the faults of both would fall like rain. If it arises from no cause, then everything would not appear, or the effort for the sake of the result would be cut off. Therefore, the arising of a sprout from a seed also appears only as dependent arising. However, in reality, the seed and the sprout are not found to be either one or different, so they are free from fixation. Third, these various phenomena of appearance should be without inherent existence, because they are real things.