Tibetan
་དུའང་མི་བདེན་པ་འཐད་མོད་ཀྱི། རྣམ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྨྲ་བ་མི་འཐད་དེ། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་ངོར་ཡུལ་སྣང་བ་བཞིན་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་ལ་སྣང་ལ། དཔྱད་ན་ཡུལ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པའང་མི་འགྲུབ་ཅིང་། དོན་དམ་པར་རང་རིག་པའང་མི་འགྲུབ་ལ། ཤེས་པ་རང་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་ན། ཡུལ་ཡང་མྱོང་བས་གྲུབ་བོ། །ཀུན་བཏགས་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དབང་སེམས་སེམས་བྱུང་ཡང་བཙལ་ན་མི་རྙེད་ལ། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཚོགས་བདུན་བརྟགས་ན་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞིའང་མེད་དེ། ཚོགས་བདུན་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་གཞིར་བཞག་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་ན་དེའི་གཞི་ཡང་མེད་དེ། ཤིང་རེ་རེ་ནས་བསལ་བའི་ནགས་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་དག་གི་སྡེ་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས། ཆོས་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་བདེན་གྲུབ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་དག་རབ་ཏུ་འགོག་པར་བྱེད་ཅིང་། ཁྱད་པར་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཞལ་ནས་སྣང་བའི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་མོར་བྱེད་པ་དེ་ལའང་། གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་གཉིས་སུ་ བྱུང་བ་དག་ཀྱང་། ཆོས་ཉིད་རྣལ་མའི་དོན་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བར་འཆེལ་བ་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་འོག་མ་ལ། སྒྱུ་མ་རིགས་གྲུབ་པ་དང་། སྣང་སྟོང་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། སློབ་དཔོན་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་གནས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མི་བདེན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། དོན་དམ་སྟོང་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་དུ་སྣང་བ་མ་འགགས་པས། ཚོགས་གཉིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བསགས་པས། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཐོབ་ནས། སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་བཞིན། སྒྱུ་མའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །དེས་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་ལས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁྲུལ་སྣང་སྒྱུ་མ་དང་། འཁྲུལ་པ་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་དུ་སྤྲོས་པ་ཞི་ཡང་གསལ་བ་མ་འགགས་པའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། མདོར་ན་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་བརྟགས་ན། སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་དང་། སྒྱུ་མ་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཐལ་བ་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་དྲ་བ་ལས་མ་འདས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་སློབ་དཔོན་དཔལ་སྦས་ལ་སོགས་པ་ནི། དོན་དམ་པར་ཅི
Chinese
即使是不真实的也说得过去，但说意识是真实成立的就不合理。就像在错觉中境显现一样，境显现于有境的意识中，如果进行分析，就像境不成立一样，有境的意识也不成立，胜义中自证也不成立。如果意识通过自身的体验而成立，那么境也通过体验而成立。就像遍计所执不成立一样，依他起的心和心所即使寻找也找不到。就像暂时的意识七识经过观察也找不到一样，阿赖耶识也不存在，因为在作为七识等各种显现之基础上，如果没有各种事物，那么它的基础也不存在，就像从一棵棵树中排除的森林一样。第二，中观自续派的宗派，通过将一切法分为二谛的方式，对于诸法存在的真实成立和名言中不存在的戏论进行遮破，特别是通过名言衡量来详细分析显现的现象，对此也产生了上下两种宗义，这些也与真实的法性之义相异，因为大多陷入了戏论之网中。其中，在自续下派中，有幻觉理成立和显空异体两种，第一种，如教师海云等认为，一切法本体不成立，如幻觉般的自性存在于二谛中，世俗的显现是不真实的，如幻觉一般，胜义是空性的，但缘起显现没有停止，因此积累二资粮如幻觉一般，获得果位菩提如幻觉一般，始终安住于幻觉的自性中，通过幻觉的事业来利益如幻觉般的众生。因此，由因缘缘起的力量所显现的一切都如幻觉一般，错觉显现是幻觉，在远离错觉的智慧显现境中，虽然寂灭了戏论，但明朗没有停止的显现也如幻觉一般，总之，基、道、果一切都如幻觉般认为。对此进行观察，就像幻觉一样，胜义中产生和毁灭，并且幻觉成为可以分析的对象等，没有超出戏论之网，因此不是究竟的佛陀密意。第二，教师吉祥隐藏等认为，胜义中什么也
English
Even untruth is acceptable, but it is unreasonable to say that consciousness is truly established. Just as an object appears in a delusion, so does consciousness, which possesses the object, appear. If analyzed, just as the object is not established, so too is the consciousness that possesses the object not established, and self-awareness is not established in the ultimate sense. If consciousness is established through its own experience, then the object is also established through experience. Just as the imputed is not established, so too are dependent arising minds and mental factors not found even when searched for. Just as the temporary consciousness, the seven collections, is not found when examined, so too is the alaya not existent, because if there are no diverse things on the basis of being established as the basis for the appearance of the seven collections and so on, then its basis does not exist, just like a forest that has been cleared of individual trees. Secondly, the school of the Madhyamaka Svatantrika, through the method of dividing all phenomena into two truths, thoroughly refutes the true establishment that exists in phenomena and the elaborations that do not exist in name, and in particular, it meticulously analyzes the appearances that appear by measuring with names. Even in this, there are two schools of thought, higher and lower, which have arisen, and these are also different from the true meaning of the nature of reality, because they mostly fall into the net of elaboration. Among these, in the lower Svatantrika, there are two: the establishment of illusion as reasoning and the difference between appearance and emptiness. The first, such as the teacher Ocean Cloud and others, believes that all phenomena are not established in their essence, and their illusory nature exists in both truths. The appearance of conventional truth is untrue, like an illusion, and the ultimate truth is emptiness, but the appearance of dependent arising does not cease. Therefore, by accumulating the two accumulations like an illusion, one obtains the result, enlightenment, like an illusion, and constantly abides in the nature of illusion, and through the activity of illusion, one benefits sentient beings who are like illusions. Therefore, all appearances that arise from the power of cause, condition, and dependent arising are like illusions. The illusory appearance is an illusion, and in the realm of appearance of the wisdom that is free from delusion, although elaboration is pacified, the appearance of clarity that does not cease is also like an illusion. In short, the basis, path, and result are all considered to be like illusions. Upon examining this, just like an illusion, there is production and destruction in the ultimate truth, and the illusion becomes an object that can be analyzed, etc., which does not go beyond the net of elaboration, and therefore is not the ultimate intention of the Buddha. Secondly, the teacher Glorious Hidden and others believe that in the ultimate truth, nothing
Tibetan
ར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ཞེས་དམིགས་སུ་ མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བུམ་སོགས་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་པར་སྣང་ཞིང་བདེན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་ཅི་ཡང་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པའོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པ་དཔྱད་བཟོད་དང་། ཀུན་རྫོབ་དཔྱད་མི་བཟོད་གཉིས་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཅེས་གཞི་གཅིག་ལ་མི་འདུ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་མི་རྟག་པ་ལྟར་དོན་དམ་མི་རྟག་པར་ཐལ་བ་དང་། དོན་དམ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཅན་དང་། སྟོང་པ་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གྲུབ་པ་ཙམ་མོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ནི་རང་རྒྱུད་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྟགས་ན། སྣང་བ་མིན་པའི་སྟོང་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མི་སྲིད་དེ། སུ་ལའང་སྣང་བ་མེད་ན་དེའི་རྣམ་པ་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་མེད་པར་ཐལ་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྣང་བའང་མི་རྙེད་དེ་གང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་བརྟག་བྱའི་སྣང་ཡུལ་དུ་མི་རུང་ན་བརྟག་བྱའི་དོན་དུའང་མི་རུང་སྟེ། ཤེས་བརྗོད་ཀྱིས་གཞལ་བྱ་ཡིན་ན་རྣམ་པ་སྣང་དགོས་ལ། དེ་མེད་ན་རྟོགས་སུ་མི་རུང་ངོ་། །སྤྲོས་བྲལ་ནི་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་སྣང་སྟོང་ཕྱོགས་རེ་བའི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡི་སྟོང་པ་ནི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བར་དམིགས་དགོས་ན་དེ་མི་རུང་ངོ་། །སྣང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་ལམ་མིན་ཏེ། དེས་ སྒྲིབ་པ་མི་སེལ་ཞིང་སྤང་གཉེན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ཚེ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་ཤེས་པས་མི་ཕན་པ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་ཅེས་པ་གང་ནས་ཀྱང་མི་རྙེད་དེ། ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་གི་ཡུལ་ཡིན་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་རྒྱུད་གོང་མ་ནི། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་དང་། ཞི་འཚོ། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་སོགས་པས་ནི། དོན་དམ་སྒྱུ་མ་དང་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པ་མེད་པས་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་སྤྲོས་པ་ཀུན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནའང་། གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་ཞིང་མི་བསླུ་བར་གནས་པ་འདི་ལ། རིགས་པས་དཔྱད་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པའི་སྟོང་པའམ་དོན་དམ་རྣམ་གྲངས་པ་གཉིས་མགོ་མཉམ་པར་སྒྲུབ་པས་ན་ཁས་ལེན་དང་བཅས་ཤིང་། རང་ལུགས་སྒྲུབ་པ་དང་། གཞན་
Chinese
因为甚至“如”也不成立，所以说“幻化”是没有特定指向的。 在世俗名言中，瓶等并非是空性，因为它们显现为有作用且是真实的。但在胜义谛中进行观察时，什么也找不到，所以是空性。因此，胜义谛是经得起观察的，而世俗谛是经不起观察的，这两者作为法和法性，并非统一于一个基础之上。因为如果世俗谛是无常的，那么胜义谛也会变成无常的；如果胜义谛没有生灭，那么世俗谛也会变成没有生灭。因此，显现的世俗谛作为法，以及空性的胜义谛作为法性，仅仅是相互依赖而成立的。 世俗谛也可以分为正世俗和倒世俗两种，这和自续派的观点一样。 对此进行考察，不是显现的空性在二谛中都是不可能存在的，因为如果对任何人都不显现，那么它的体相就完全不存在，因此也会变成在世俗谛中也不存在，就像兔子的角一样。也找不到与空性相异的显现，因为所显现的一切在观察时都不能成立。如果胜义谛不能成为被观察的显现对象，那么它也不能成为被观察的意义，因为如果是能被知识和言语所衡量的事物，就必须显现体相，如果没有体相，就无法被证悟。 离戏不同于此，因为它超越了执着于显现和空性任何一方的边见。如果此处的空性必须被认为是与显现分离的，那是不可能的。 观修与显现相异的空性不是正道，因为它不能消除障碍，并且在应舍应取方面是不合理的。例如，当对敌人产生嗔恨时，仅仅知道天空是空性的并不能带来帮助。 所谓的空性从任何地方都找不到，因为无论哪个方向或时间的知识的对象，都伴随着它的体相的显现。第二，自续派的观点是：导师耶谢宁波、寂护、莲花戒等人认为，胜义谛仅仅是幻化和空性，因为用理智无法观察，所以在终极实相的意义上是超越一切戏论的。然而，在暂时的阶段，世俗名言的事物各自保持着自己的特征，并且真实不虚。如果用理智观察，就会发现没有丝毫真实成立的空性或胜义谛的同义词，这两者是平等成立的，因此是带有承诺的，并且是自宗的成立方式，以及
English
Because even "suchness" is not established, the term "illusion" has no specific reference. In conventional terminology, things like pots are not emptiness, because they appear to be functional and real. But when examined in ultimate truth, nothing is found, so it is emptiness. Therefore, ultimate truth is amenable to analysis, and conventional truth is not amenable to analysis. These two, as phenomena and the nature of phenomena, are not unified on a single basis. For if conventional truth were impermanent, then ultimate truth would also become impermanent; if ultimate truth had no arising or ceasing, then conventional truth would also become without arising or ceasing. Therefore, the appearing conventional truth as a phenomenon, and the empty ultimate truth as the nature of phenomena, are merely established in dependence on each other. Conventional truth can also be divided into correct and incorrect conventional truths, which is the same as the Svatantrika view. Upon examining this, an emptiness that is not an appearance is impossible in both truths, because if it does not appear to anyone, then its form is completely non-existent, and therefore it would also be non-existent in conventional truth, like a rabbit's horn. An appearance that is different from emptiness cannot be found either, because everything that appears cannot be established upon examination. If ultimate truth cannot be an object of appearance to be examined, then it cannot be an object of examination either, because if it is something to be measured by knowledge and expression, then a form must appear, and if there is no form, it cannot be realized. Freedom from elaboration is different from this, because it transcends the extremes of clinging to either appearance or emptiness. If the emptiness here must be regarded as separate from appearance, that is impossible. Meditating on an emptiness that is different from appearance is not the path, because it does not eliminate obscurations and is not appropriate in terms of what should be abandoned and what should be adopted. For example, when anger arises towards an enemy, merely knowing that the sky is empty does not help. The so-called emptiness cannot be found anywhere, because whatever direction or time is the object of knowledge, it is accompanied by the appearance of its form. Secondly, the Svatantrika view is that teachers like Yeshe Nyingpo, Shantarakshita, Kamalashila, and others, consider ultimate truth to be merely illusion and emptiness, because it cannot be examined by reasoning, so in the sense of ultimate reality, it is beyond all elaboration. However, in the temporary stage, things in conventional terminology each maintain their own characteristics and remain truthful and not deceptive. If examined with reason, it will be found that there is not the slightest bit of truly established emptiness or synonyms for ultimate truth, these two are equally established, therefore it is with commitment, and it is the way of establishing one's own system, and