Tibetan
་བའོ། །ཚོགས་དྲུག་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། །འཁོར་སེམས་བྱུང་ནི་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཉེར་གསུམ་པོ་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་ཙམ་སྟེ་རྫས་སུ་མེད་པར་འདོད། འདུས་མ་བྱས་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པ་བདག་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་མི་གཡོ་བའི་འགོག་པ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཚོགས་བདུན་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ཞེས་གསུམ་བསྣན་པས་འགོག་པ་དྲུག་སྟེ། གཞན་ལྔ་པོའི་དགག་གཞི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དགག་བྱ་སོ་སོ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའོ། །མཚན་གཞི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་དུ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ནི། བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རང་མཚན་དུ་མེད་པ་ཀུན་བཏགས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་ཞིང་ཞེན་པའི་ཡུལ་མིང་གིས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཅན་གང་ཡིན་པའོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བ་གཞན་དབང་སྟེ་ཤེས་པ་ཉིད་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་དག་མ་དག་གི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའོ། །གཞན་དབང་ལ་ཀུན་བཏགས་ལྟར་མེད་པ་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་ཡོངས་གྲུབ་སྟེ་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ རང་བཞིན་ཅན་དུ་གནས་པའོ། །ཀུན་བཏགས་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཆད་པའི་ཀུན་བཏགས་དོན་ལ་མི་སྲིད་བཞིན་བློས་བཏགས་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བཏགས་མེད་བཞིན་བློ་ལ་སྣང་བ་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མེད་བཞིན་སྣང་བ་གཟུགས་དང་དོན་སྤྱི་དང་མིང་གིས་གདགས་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཞན་དབང་ལ་གཉིས་ཏེ། མ་དག་གཞན་དབང་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཡུལ་དང་བཅས་པའོ། །དག་པ་གཞན་དབང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཞིང་ལ་སོགས་པའི་བཀོད་པའོ། །ཡོངས་གྲུབ་ལའང་གཉིས་ཏེ། འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ནི་ཡུལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་གཟུགས་དང་སེམས་བྱུང་རེག་པ་སོགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྫས་ཡོད་དོ། །སེམས་བྱུང་བག་ཡོད་སོགས་ཉེར་དགུ་དང་། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་ལྔ་བཏགས་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་གཞན་དབང་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ། ཀུན་བཏགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་འདོད་དོ། །དེས་ན་མདོ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་པ་ཐམས་
Chinese
。六识如广为人知的那样。眷属心生五十一种如前所述。二十三种不相应行，认为是暂时安立的假有，实际上并不存在。在三种无为法之上，加上不由因缘所生的无我之如是性，以及如是性上欲界之法未生之时的不动灭，还有如是性上七识未生之时的灭受想，这三者，总共是六种灭。其余五种的破斥之基，是以如是性上没有各自所破之时的状态来区分的。在所有这些基之上，三种自性是：只是假立而没有自相的是遍计所执，即显现为能取和所取二者，并且是执著之境，以名称来表示的任何事物。依赖于因缘而生的是依他起，也就是识本身，由各种习气的力量，显现为各种清净不清净的现象。在依他起上，像遍计所执一样不存在，完全断除而成立的是圆成实，即安住于二我空性的自性之中。遍计所执有两种：自性断灭的遍计所执，如在实际上不可能存在的情况下，由心识假立的法和我。名言的遍计所执，如实际上不存在却在心识中显现的二月之相等等，实际上不存在却显现的色法、总义以及以名称来安立的一切，都是它的自性。依他起也有两种：不清净的依他起，即世间的心和心生，以及所缘境。清净的依他起，即超世间的心之证后心和心生，以及刹土等等的庄严。圆成实也有两种：不变的圆成实，即境如是性；以及不颠倒的圆成实，即有境的智慧。其中，色法和心生触等二十三种以及如是性是实有。心生作意等二十九种，以及所有不相应行、虚空和五种灭是假有。此外，依他起法性是胜义谛，圆成实法性是胜义谛，遍计所执是世俗谛。因此，经中说一切法无自性，一切
English
Six consciousnesses are as widely known. The accompanying mental factors are fifty-one, as previously explained. The twenty-three non-associated compositional factors are considered to be merely nominally existent, established temporarily, and not substantially existent. On top of the three unconditioned elements, there is the suchness of selflessness, which is not created by causes and conditions, and the immovable cessation, which is the state where the phenomena of the desire realm are not born in suchness, and the cessation of perception and feeling, which is the state where the seven consciousnesses are not born in suchness. Adding these three results in six cessations. The basis for negating the other five is distinguished by the state where there are no individual objects to be negated in suchness. On top of all these bases, the three characteristics are: the completely imputed, which is merely imputed and has no own-characteristic, that is, whatever appears as the two, grasper and grasped, and is the object of attachment, expressed by name. Dependent arising, which relies on causes and conditions, is other-powered, that is, consciousness itself, due to the power of various predispositions, appears as various pure and impure phenomena. The thoroughly established, which is established as completely cutting off what does not exist like the completely imputed on other-powered, that is, abiding in the nature of emptiness of the two selves. There are two types of completely imputed: the completely imputed that is cut off in characteristics, such as the self of phenomena and persons imputed by the mind as if they could not exist in reality. The completely imputed of name, such as the appearance of two moons appearing in the mind even though they do not exist, the appearance of form, general meaning, and everything that is designated by name, which do not exist, are its nature. There are two types of other-powered: impure other-powered, which is the mind and mental factors of the world, together with their objects. Pure other-powered, which is the subsequent attainment mind and mental factors of the transcendent mind, and the arrangement of fields and so on. There are also two types of thoroughly established: the unchanging thoroughly established, which is the object suchness; and the non-perverted thoroughly established, which is the wisdom of the object-possessor. Among these, form and mental factors such as contact, twenty-three in total, and suchness are substantially existent. Mental factors such as mindfulness, twenty-nine in total, and all non-associated compositional factors, space, and the five cessations are nominally existent. Furthermore, other-powered dharmas are ultimate truth, thoroughly established nature is ultimate, and completely imputed is considered to be conventional truth. Therefore, the sutras say that all dharmas are without self-nature, all
Tibetan
ཅད་གཟུང་འཛིན་དུ་ཀུན་བཏགས་པའི་ཡུལ་ལ་དགོངས་ཤིང་མཚན་ཉིད་གསུམ་སོ་སོར་ཀུན་བཏགས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་མེད་པ། གཞན་དབང་རང་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་མེད་པ། ཡོངས་གྲུབ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་རང་གསལ་ཙམ་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་གཞིར་ཡོད་པས་དེ་དགག་པ་མིན་པས་ན་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་འདི་ལས་གཞན་དུ་མེད་པར་འདོད། གཉིས་པ་སྒོམ་པའི་གཞི་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་དང་། གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་བདག་དང་བྲལ་བའི་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་བློ་འཇོག་པའོ། །གཉིས་པ་སྤྱོད་ཚུལ་ནི། སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྲེང་བ་ཙམ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པའི་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་དམིགས་ནས་གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་སུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་པའོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གནས་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིང་དང་སྐུ་དང་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཚུལ་ཚད་མེད་པས་མཛེས་པའོ། །ཞེས་འདོད། གྲུབ་པའི་མཐའ་དེ་དག་ལ་བརྟགས་ན་ཕྱི་དོན་བདེན་པ་མེད་པར་གྲུབ་ཀྱང་། ནང་གི་ཤེས་པའང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་ན་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་ངོས་ན་ཡོད་མཉམ་དང་། དོན་དམ་གནས་ཚུལ་ལ་མེད་མཉམ་དུ་གནས་པས། ཕྱི་དོན་མེད་ལ་ཤེས་པ་ཡོད་པའང་མི་གྲུབ་བོ། །རིགས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཤེས་པ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དབང་པོའི་རྣོ་རྟུལ་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་ལས་བསྒྱུར་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་སྦྱང་རུང་བ་དང་། དྲི་མ་ཟད་པའི་གཉེན་པོ་མཆོག་ གསུམ་ལ་བརྟེན་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་བས་ན་རིགས་ཆད་པའང་མེད་དོ། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་བདེན་པ་མེད་ལ། ཀུན་གཞིའང་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྲེང་བ་ལ་རྒྱུན་བརྟན་པ་དོན་ལ་མ་གྲུབ་ལ། འདིས་དམིགས་པ་དང་ས་བོན་དང་རྣམ་སྨིན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་ཡིད་དང་ཚོགས་དྲུག་དང་འགོག་པ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཟད་པས་ན་དོན་ལ་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་ལ། དོན་དུ་སྣང་བ་འདི་དག་ནང་གི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་བདེན་པར་འདོད་པ་རྣམ་བདེན་པ་དང་། མི་འདོད་པ་རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས་སུ་གྲགས་པའང་རྣམ་ཤེས་རང་གསལ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ཀུན་རྟོག་གིས་སྦྱར་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་ཤངྐ་རཱ་ནནྡ་ལ་སོགས་པས་གཟུང་ཆར་སྣང་བ་འཛིན་བྱེད
Chinese
总的来说，他们认为，对于在能取和所取上遍计所执的对境，遍计所执的自性是无自性的； 依他的自性是无自性的，圆成实的事物是无自性的。他们是这样认为的。因为觉性自明仅仅是轮回和涅槃的基础，所以这不是否认。因此，他们认为佛陀的究竟密意不是心识之外的其他。第二，修行的基础是：将心安住在远离人我，以及由能取和所取所包括的法我的无所缘的状态中。第二，行为方式是：缘于仅仅是心识刹那相续上假立为有情，数量不可思议的众生，在无数三大阿僧祇劫等中行持六度。第三，成就的果实是：由转依的不可思议的智慧，以及以无量刹土、身和事业的方式所庄严。他们是这样认为的。如果考察这些宗派的结论，虽然成立了外境无有真实，但是内识也未成立为真实。因此，在名言的显现层面，它们处于有和无的相同状态；在胜义的实相层面，它们处于无和无的相同状态。所以，外境无有而心识有，也是不成立的。种姓不是自性成立的，因为心识不是自性成立的。因为感官的敏锐和迟钝等可以由因缘所改变。心识自性光明，并且可以清净突发的垢染。依靠清净垢染的殊胜对治力三宝，即使是微小的（功德）也不会浪费，因此种姓也不会断绝。因为是从因缘所生，所以依他不是真实的。阿赖耶识也仅仅是刹那相续，恒常在意义上是不成立的。因为这（阿赖耶识）所缘、种子和异熟等都是众多的，所以丝毫也不存在以自性成立。同样，烦恼意、六识聚和灭尽等，都是互相观待，仅仅是缘起性的自性，因此在意义上没有任何成立。第二，关于各自的差别：将显现为对境的这些，认为是内在心识的真实，被称为唯真派；不这样认为的，被称为唯假派。因为他们说心识自明是真实成立的，所以这仅仅是并非真实的自己的分别念所安立的。其中，婆罗门商羯罗难陀等认为，显现为所取的
English
In general, they consider that for the object of imputation on the apprehended and the apprehender, the nature of the imputed is without essence; The nature of the dependent is without essence, and the nature of the perfectly established is without essence. They think so. Because the self-luminous awareness is merely the basis of samsara and nirvana, this is not a negation. Therefore, they believe that the ultimate intention of the Buddhas is none other than the way of mind-only. Secondly, the basis of meditation is: to place the mind in a state of non-objectification, free from the self of the person and the self of phenomena included by the apprehended and the apprehender. Secondly, the way of practice is: focusing on the immeasurable beings who are merely labeled as sentient beings on the momentary stream of consciousness, practicing the six perfections in countless three great incalculable eons, etc. Thirdly, the fruit of accomplishment is: adorned by the inconceivable wisdom of the transformation of the basis, and the immeasurable ways of lands, bodies, and activities. They think so. If we examine the conclusions of these schools, although it is established that external objects are not real, inner consciousness is also not established as real. Therefore, in the conventional appearance, they exist in the same state of being and non-being; in the ultimate reality, they exist in the same state of non-being and non-being. Therefore, it is not established that external objects do not exist while consciousness does. Lineage is not established by nature, because consciousness is not established by nature. Because the sharpness and dullness of the senses, etc., can be changed by conditions. The mind is naturally luminous and can purify sudden defilements. Relying on the supreme antidote, the Three Jewels, which purify defilements, even the slightest (merit) will not be wasted, so the lineage will not be cut off. Because it arises from conditions, the dependent is not real. The alaya consciousness is also merely a momentary stream, and permanence is not established in reality. Because the object, seeds, and maturation of this (alaya consciousness) are all multiple, there is not even a little that is established by nature. Similarly, afflicted mind, the six aggregates, and cessation are all mutually dependent, merely the nature of dependent origination, so nothing is established in reality. Secondly, regarding the individual differences: those who consider these appearances as objects to be the reality of inner consciousness are called the True Aspectarians; those who do not think so are called the False Aspectarians. Because they say that self-luminous consciousness is truly established, this is merely established by one's own non-real conceptualizations. Among them, the Brahmin Shankarananda and others believe that what appears as the apprehended