Tibetan
འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པས་ཡུལ་མྱོང་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་པའོ། ། རྡུལ་བར་མེད་ནི། རགས་པ་རྩོམ་ཚེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་བར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གང་རུང་དུ་མི་འཐད་པས་ན་བར་ནི་མེད་ལ་འབྱར་ཀྱང་མ་འབྱར་བས་རེག་ལ་མ་འབྱར་བའམ། བར་མེད་པས་འབྱར་ལ་ངོས་ཆས་མ་རེག་པའི་ཕྱིར། འབྱར་ལ་མ་རེག་པ་ཞེས་སུ་འདོད། དབང་པོ་ནུས་པར་འདོད་པ་ནི། དབང་པོའི་རྫས་ལྐོག་ན་མེད་ཀྱི་མིག་སོགས་ཀྱི་རང་རང་གི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་ནུས་པའི་ནུས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་པ་སྔ་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ཤེས་སོགས་སྐྱེ་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ངེས་པས་གྲུབ་བོ་ཞེས་འདོད། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བཏགས་ནི། སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་གཟུགས་དང་སེམས་སེམས་བྱུང་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པས་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ཏེ་རི་རྭ་བཞིན་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །ཞེས་འདོད། མྱང་འདས་དངོས་མེད་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་ཕུང་པོ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་རྒྱུན་ཆད་ནས། མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པ་ལྟར་ཡུལ་འགོག་པ་ཆོས་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་ཙམ་ལ་འདོད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་མཐུན་ལ། འོན་ཀྱང་འདིས་བྲལ་བའི་རྫས་སོ་སོ་བར་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །ཚུལ་དེ་དག་ལ་དཔྱད་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་མ་ཕྲད་དང་། དུས་མཉམ་མི་མཉམ་འབྲས་བུ་ཡོད་པའམ་མེད་པ་གང་སྐྱེད། རང་སྐྱེ་སོགས་མཐའ་ བཞི་པོ་གང་གི་ཚུལ་དུ་སྐྱེ་དཔྱད་ན་དོན་དམ་པར་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་ཅིང་། སྣང་བ་བློ་དང་ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ན། གཞལ་བྱ་མངོན་གྱུར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་རྣམ་དབྱེ་འཐད་དཀའ་ལ། ཡུལ་ལྐོག་ན་མོ་མེད་པར་ཡང་སྣང་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་བར་མེད་ན་གཅིག་ཏུ་འབྱར་བར་ཐལ་ལ། མ་རེག་པའམ་མ་འབྱར་ན་ནི་བར་དང་བཅས་པར་ཐལ་བ་ལས་ཕུང་གསུམ་པ་མི་སྲིད་ལ། དབང་པོའི་ནུས་པའང་དོན་དམ་པར་དབང་པོར་བཀག་པས་ཁེགས་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་དབང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ནུས་པར་བཏགས་པ་ལ་དགོས་པ་མི་ཆེ་བ་དང་། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བཏགས་ཁོ་ན་ཡིན་ན། མི་རྟག་པ་ཤེས་བྱ་ལ་མི་གནས་པས་ན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མྱང་འདས་ནི་རྒྱུན་ཆད་པའི་དངོས་མེད་རྐྱང་པ་མིན་ཏེ། ཐེག་དམན་གྱི་མྱང་འདས་སྒྲིབ་པ་མ་ཟད་པས་མཐར་ཐུག་མིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ནི་འགྲོ་དོན་མ་རྫོགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་འགག་པ
Chinese
因为体验相似，所以用知识来体验境，因此被命名为“境体验”。 无间隙微尘：在形成粗大物质时，微尘之间存在间隙或不存在间隙都是不合理的，因此没有间隙，虽然接触但没有粘连，或者说接触但没有粘连。因为没有间隙而粘连，但表面性质没有接触，所以被称为“粘连但没有接触”。认为根是能力，指的是根的实体在隐蔽处不存在，而是眼等各自产生自识的能力。这又是先前知识的力量所产生的，依靠它而产生眼识等，因此被认为是可以通过随后的行止来确定的。非相应假立：生灭等非相应的行蕴，由于不是从色、心、心所中成立为彼或异体，所以是假立的，就像石女儿一样只是名称而已。是这样认为的。涅槃无实：三乘的涅槃是指，在涅槃时，蕴连同种子一起断绝，就像天空中的云消散一样，被认为是与境止息法界无二无别，认为什么都没有与胜论派相同。然而，此宗不认为分离的各个物质之间存在间隙。如果考察这些道理，因果相遇或不相遇，同时或不同时，产生有果或无果，以自生等四边中的哪种方式产生来考察，那么从胜义谛上来说，从缘而生是不成立的。如果显现是心和境隐蔽的，那么所量是现前、隐蔽的区分就难以成立。因为境在隐蔽处不存在也可能显现，所以外境真实是不成立的。另外，如果微尘之间没有间隙，就会过于粘连成一体。如果不接触或不粘连，就会过于存在间隙，所以不存在第三种情况。根的能力，从胜义谛上来说，也被阻碍根本身所阻碍，名言上根本身就可以产生知识，因此命名为能力没有太大必要。如果非相应只是假立，那么无常不住于所知，就会导致成为常恒论者的秘密宗的观点。涅槃不是断绝的无实，因为小乘的涅槃没有断尽障碍，所以不是究竟的，佛的事业没有圆满，智慧熄灭
English
Because of experiencing similarity, the term "experiencing the object" is applied because knowledge experiences the object. Non-intervening atoms: When forming coarse matter, it is unreasonable for the atoms to have or not have gaps between them. Therefore, there is no gap, and although there is contact, there is no adhesion, or contact but no adhesion. Because there is no gap, there is adhesion, but the surface nature does not touch, so it is called "adhesion but no contact." Considering the senses as abilities refers to the fact that the substance of the senses does not exist in the hidden place, but it is an ability of the eyes, etc., to generate their own consciousness. This is also produced by the power of previous knowledge, and based on it, eye consciousness, etc., are produced, so it is considered that it can be determined by subsequent movement. Non-associated imputation: Non-associated formative aggregates such as arising and ceasing are imputations because they are not established as the same or different entities from form, mind, and mental factors, just like a barren woman's son is only a name. This is how it is considered. Nirvana as non-entity: Nirvana of the three vehicles refers to the fact that at the time of Nirvana, the aggregates together with their seeds are cut off, and it is considered to be inseparable from the cessation of the realm of phenomena, just like clouds dissipating in the sky. Considering that there is nothing is the same as the Vaisheshika school. However, this school does not consider that there are gaps between the separated individual substances. If we examine these reasons, whether cause and effect meet or do not meet, whether they are simultaneous or not, whether they produce fruit or not, and examine which way of arising from the four extremes of self-arising, etc., then from the ultimate truth, arising from conditions is not established. If appearance is the mind and the object are hidden, then the distinction between what is measurable as manifest and hidden is difficult to establish. Because it is possible for the object to appear even if it does not exist in the hidden place, the reality of external objects is not established. Furthermore, if there is no gap between atoms, they will be too adhered to become one. If they do not touch or adhere, there will be too many gaps, so there is no third possibility. The ability of the senses, from the ultimate truth, is also obstructed by the obstruction of the senses themselves, and in conventional terms, the senses themselves can generate knowledge, so there is not much need to name it as ability. If non-association is only imputation, then impermanence does not abide in what is knowable, which would lead to the view of the secret school of eternalists. Nirvana is not merely a non-entity that is cut off, because the Nirvana of the Hinayana does not exhaust the obscurations, so it is not ultimate, the deeds of the Buddha are not complete, and wisdom ceases.
Tibetan
འི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་མི་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི། དབང་པོ་འབྲིང་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས། སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་དུས་སུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཡང་དག་པའི་དོན་དམིགས་པར་བྱས་ནས། གང་ཟག་ གི་བདག་དང་། གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་བདག་མེད་ཕྱེད་གཉིས་རྟོགས་པ་དང་། འབྲས་བུ་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་དུ་དམན་པར་བཞག་གོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་སྟེ། ཕྱིའི་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ནང་གི་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་ཚེ་སྔ་མར་ཡང་དག་པའི་དོན་མི་ཤེས་པའི་མ་རིག་པ་ཡོད་པ་ལས། ཚེ་འདི་འགྲུབ་པའི་ལས་བསགས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་སྲིད་པར་འཕེན་བྱེད་རྒྱུ་དང་འཕང་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་འགྲུབ་བོ། །རྣམ་ཤེས་ལས་མིང་བཞི་དང་གཟུགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལས་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགྲུབ་ཅིང་། སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡུལ་དབང་ཤེས་གསུམ་འདུས་པའི་རེག་པ་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ལས་ཚོར་བ་དང་། ཚོར་བ་ལས་ཡུལ་འདོར་ལེན་གྱི་སྲེད་པ་དང་། སྲེད་པ་ལས་ཡུལ་དང་དུ་ལེན་པའི་ལེན་པ་དང་། དེ་ལས་སྲིད་པ་འགྲུབ་པའི་ལས་བསགས་པ་ལ་སྲིད་པ་ཞེས་དང་། སྲིད་པ་ལས་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་ལས་རྒ་ཤི་འབྱུང་ངོ་། །བཅུ་གཉིས་པོ་དག་ཀྱང་། མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་གསུམ་ཉོན་མོངས། འདུ་བྱེད་སྲིད་པ་གཉིས་ལས། ལྷག་མ་བདུན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་ལས་ལས་དང་། ལས་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་ལས་སླར་ཡང་ཉོན་མོངས་དང་ལས་འབྱུང་བས་མ་རིག་པ་མ་ལྡོག་གི་བར་དུ་སྲིད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་འཁོར་ལོ་བརྒྱུད་མར་འཇུག་གོ། །ཚུལ་དེ་དག་རང་རྒྱལ་གྱིས་སྒོམ་ཚུལ་ནི། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རུས་པ་ལ་བལྟས་ཏེ་འདི་ཤི་བ་ལས་བྱུང་ཞིང་། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་མ་རིག་པའི་བར་དུ་ཤེས་ཤིང་མ་རིག་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤང་བར་རིག་ནས་ལམ་རང་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་རྒ་ཤི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། དེ་སྐྱེ་བ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་འབྱུང་རིམ་ལ་བསམས་པས་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་རྟོགས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག་པ་སོགས
Chinese
因为没有原因，所以不会中断。第二种是独觉佛。具有中等根器独觉种姓的补特伽罗，以先前串习的力量，在有生之最后一世，通过缘起的方式，将真实义作为目标，通过了知补特伽罗之我和所取无自性而证悟二种无我，获得独觉阿罗汉的果位，也被安立为比大乘低劣。也就是说，一切内外之法都以缘起的方式产生，例如依靠外面的种子而产生苗芽等等，以及从内在的无明到老死之间产生。其中，前世因为不了解真实义的无明存在，所以积累了成就今生的业就是行。由此产生能投生于有之因和所投之果的识。从识产生由名四蕴和色蕴所摄的凝酪等。由此产生眼等六处。从六处产生境、根、识三者聚合的触。由此产生受。从受产生舍取境的爱。从爱产生领受境的取。由此积集成就有之业称为有。从有产生于六道中受生。从生产生老死。这十二支中，无明、爱、取三者是烦恼，行、有二者是业，其余七者是痛苦之蕴。这样，从烦恼产生业，从业产生痛苦，从痛苦之基又再次产生烦恼和业，所以在无明未被遣除之前，有支的缘起之轮会持续不断地运转。独觉对此的修习方式是：观察尸陀林的骨骸，知道这是由死亡而来，而死亡又是由生而来，如此等等，直到无明，并且知道无明要由证悟无我的智慧来断除，从而依靠自身相续之道。像这样，老死是痛苦的自性，它由生而来等等，通过思维产生的次第而证悟苦谛，以及生灭则老死灭等等。
English
Because there is no cause, it will not cease. The second is the Pratyekabuddhas. A person with medium faculties and the lineage of a Pratyekabuddha, through the power of previous habituation, in the last lifetime of existence, through the means of dependent origination, takes the true meaning as the object, and through knowing the self of the person and the apprehended as without inherent existence, realizes the two selflessnesses, and attains the fruit of a Pratyekabuddha Arhat, which is also established as inferior to the Great Vehicle. That is, all external and internal phenomena arise in the manner of dependent origination, such as relying on external seeds to produce sprouts, and from internal ignorance to old age and death. Among these, in the previous life, because there was ignorance that did not understand the true meaning, the accumulation of karma that accomplishes this life is action. From this, consciousness arises, which is the cause of projecting into existence and the result of being projected. From consciousness arise the aggregates of name, the four aggregates, and the aggregate of form, such as curds. From this arise the six sense bases, such as the eye. From the six sense bases arises contact, which is the union of object, faculty, and consciousness. From this arises feeling. From feeling arises craving, which is the rejection and acceptance of objects. From craving arises grasping, which is the acceptance of objects. From this, the accumulation of karma that accomplishes existence is called existence. From existence arises birth in the six realms. From birth arises old age and death. Among these twelve branches, ignorance, craving, and grasping are the three afflictions, action and existence are the two karmas, and the remaining seven are the aggregates of suffering. Thus, from affliction arises karma, from karma arises suffering, and from the basis of suffering, affliction and karma arise again, so the wheel of dependent origination of existence continues to turn until ignorance is eliminated. The way in which Pratyekabuddhas meditate on this is: by looking at the bones in the charnel ground, knowing that this came from death, and that death came from birth, and so on, up to ignorance, and knowing that ignorance is to be abandoned by the wisdom that realizes selflessness, thereby relying on the path of one's own continuum. In this way, old age and death are the nature of suffering, and it comes from birth, etc., through contemplating the order of arising, one realizes the truth of suffering, and when birth ceases, old age and death cease, etc.