Tibetan
ད་པར་ཐལ་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། རེ་མོས་སུ་ཕྲད་ན་ཨཱཿའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ཆ་ༀ་དང་ཕྲད་ཅིང་། ཕྱི་ཆ་ཧཱུྃ་དང་ཕྲད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཉམས་སོ། །སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱིས་ཕྲད་པ་ན། །སྐད་ཅིག་དུས་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །གཉིས་པོ་དག་ནི་དུས་མཉམ་ན། །བསྐལ་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱའོ། །རིང་ཐུང་གི་བརྟག་ པ་ནི། ལྷ་སྦྱིན་མཆོད་སྦྱིན་གཉིས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་གི་ཚེ། ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྐྱེ་བའི་སྲུབ་ནོན་དུ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚེ། གཉིས་པོ་དང་གཅིག་པོ་ལ་དུས་རིང་ཐུང་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་བསྐལ་པའང་སྐད་ཅིག་ཏུ་ཐལ་ཏེ། མཐུད་པས་རིང་ཐུང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་སྐད་ཅིག་དེ་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ལོ། །དེའང་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཉིད་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ལོགས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་མི་འགྲོགས་པ་དང་། ཕྱི་ལོགས་འགྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པའང་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ལོགས་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་འགྲོགས་ཤིང་ཕྱི་ལོགས་མི་འགྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་པོ་དེ་ཕྲད་མ་ཕྲད་བརྟག་པ་ཡིན་ནོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཐོག་མ་དབུས་དང་ཐ་མ་ཡང་། །སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་བསམ་བྱས་ན། །སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་པས་ཆོས་རྣམས་སྣང་ལ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་དུས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། གང་ཚེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་དཀར་ནག་ཆོས། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཚེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ ཕྱིན་གྲངས་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་མཐར་ཐུག་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚོགས་མི་གསོག་པ་དགག་པ། རིགས་ངེས་པ་དགག་པ། འཕགས་པའི་གནས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དགྲ་བཅོམ་འཚང་མི་རྒྱ་སྟེ་ཚོགས་མི་གསོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཚོགས་གསོག་མི་གསོག་ཏུ་དངོས་སུ་ནི་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་མི་གསོག་སྟེ་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལེན་པའི་རྒྱུ་མཐོང་སྤངས་སྒོམ་སྤངས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའང་མ་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ན་ཕྲ་རྒྱས་ཕྲ་མོའི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་སྤང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ
Chinese
因为同样的理由，这会成为一个谬论。如果按顺序相遇，那么阿（ཨཱཿ，Āḥ，āḥ，啊）的刹那会分成两部分，因为前一部分与嗡（ༀ་，Oṃ，oṃ，嗡）相遇，后一部分与吽（ཧཱུྃ་，Hūṃ，hūṃ，吽）相遇。如果承认这样，那么无分刹那的观点就崩溃了。如果前后两者相遇，刹那就会变成两个时间单位。如果两者同时发生，那么一劫就会变成一个刹那。应该这样说。关于长短的考察：当知道拉辛和乔辛这两个人时，拉辛的意识会变成两个刹那，因为在出生的间隙中，乔辛的意识产生了一个刹那。这两个和一个之间，时间有长短吗？如果没有，那么一劫也会变成一个刹那，因为连接起来就没有长短之分了。如果有，那么这个刹那就会分成两部分。也就是说，拉辛的前一个意识会分成两部分，因为前一部分不与乔辛的意识相伴，后一部分相伴。乔辛的意识也会分成两部分，因为前一部分与拉辛的意识相伴，后一部分不相伴。这实际上是对前后两种想法是否相遇的考察。《宝鬘论》中说：最初、中间和最后，如果像刹那一样思考，因为是三个刹那的自性，世界不会停留在刹那中。像这样的推理可以让我们知道诸法在显现上是不成立的。这时，就会进入对般若波罗蜜多的意义的理解。《摄类学》中说：何时有为法、无为法以及黑白法，智慧彻底分析后，连微尘都不可得时，世间便会走向般若波罗蜜多。对阿罗汉的最终驳斥有三种：驳斥积累僧团，驳斥确定种姓，以及圣者的状态。第一种是：阿罗汉不会扩张，因为他们不积累僧团。这个论点的前提不成立，因为实际上没有观察到积累或不积累僧团。他们不积累僧团，因为他们不在三界中受生，因为断除了受生的原因，即见道所断和修道所断的微细烦恼。这个论点也不成立，因为如果未获得佛果，就不可能断除所有微细烦恼的恶趣，因为声闻阿罗汉
English
It would be a fallacy because of the same reason. If they meet sequentially, then the moment of Āḥ (ཨཱཿ, Āḥ, āḥ, Ah) would be divided into two parts, because the former part meets with Oṃ (ༀ་, Oṃ, oṃ, Om), and the latter part meets with Hūṃ (ཧཱུྃ་, Hūṃ, hūṃ, Hum). If you accept that, then the indivisible moment is ruined. If the former and latter meet, the moment will become two units of time. If the two are simultaneous, then a kalpa will become a moment. That is what should be said. The examination of length: At the moment of knowing both Lhasin and Chosin, Lhasin's consciousness would become two moments, because at the moment when Chosin's consciousness arises for one moment in the interval of birth, is there a difference in length between the two and the one? If not, then a kalpa would also become a moment, because it is not long or short by connecting. If there is, then that moment would be divided into two parts. That is, Lhasin's previous consciousness would be divided into two parts, because the former part does not associate with Chosin's consciousness, and the latter part does. Chosin's consciousness would also be divided into two parts, because the former part associates with Lhasin's consciousness and the latter part does not. That is actually an examination of whether the two previous and subsequent thoughts meet or not. In the Ratnavali it says: "The beginning, the middle, and the end, if thought of as moments, because of being the nature of three moments, the world does not abide in a moment." When we know that phenomena are not established in appearance by such reasoning, we enter into understanding the meaning of the Perfection of Wisdom. In the Abhisamayalankara it says: "When conditioned and unconditioned things, and black and white dharmas, are completely broken down by wisdom, and not even a particle is perceived, then in the world, one goes to the Perfection of Wisdom." There are three refutations of the ultimate Arhat: refuting the accumulation of the sangha, refuting the determination of lineage, and the state of the noble ones. The first is: Arhats do not expand, because they do not accumulate the sangha. The premise of this argument is not established, because in reality, the accumulation or non-accumulation of the sangha is not observed. They do not accumulate the sangha, because they do not take birth in the three realms, because they have abandoned the cause of taking birth, which is the subtle afflictions abandoned by the path of seeing and the path of meditation. This argument is also not established, because if Buddhahood is not attained, it is impossible to abandon all the evil destinies of subtle afflictions, because the Shravaka Arhat
Tibetan
་ལ་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྐལ་དོན་མི་ཤེས་ཤིང་ལམ་འདྲི་བར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་སྲིད་དེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་སོ། །རིགས་ངེས་པའང་མི་འཐད་དེ། སྒྲིབ་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་སྦྱང་རུང་དུ་མཚུངས་པས་དེ་སྦྱངས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་གནས་ཚུལ་ནི། དབང་པོ་དམན་པ་རྣམས་སྐྲག་པ་སྤངས་ཤིང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ངལ་གསོར་འཇུག་པ་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་དེ། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། འདི་ ལྟར་མྱ་ངན་འདའ་བར་གང་བརྗོད་པ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་ཁྱེད་ཐར་ཡང་། །ཁྱེད་ནི་ད་དུང་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའ། །སངས་རྒྱས་ཐེག་པའི་མཆོག་འདི་བཙལ་བར་གྱིས། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་འདི་འདྲ་སྟེ། །ངལ་གསོའི་ཕྱིར་ནི་མྱ་ངན་འདས་པར་སྟོན། །ངལ་སོས་ནས་ནི་མྱ་ངན་ཀུན་འདའ་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་ལ་དཀྲི་བར་བྱོས། །ཞེས་པ་དང་། ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པདྨའི་འོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །རབ་འབྱོར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟླ་བའི་ཏོག་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་དེ་དག་ཇི་སྲིད་དུ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ་བ། །དེ་སྲིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་གཅིག་གིས། །ཏིང་འཛིན་མྱོས་པས་བརྒྱལ་ཏེ་གནས། །བསྐུལ་ནས་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཆགས་འབྱུང་ཞིང་། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསགས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འགོག་པའི་དབྱིངས་སུ་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུར་གནས་པ་ལ། བསྐུལ་ནས་དག་པའི་ཞིང་དུ་པདྨོ་ལས་སྐྱེས་ཏེ། གདོད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་དེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་འགོག་པར་ཞུགས་ཏེ། བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་སྒྲུབ་དུས་སྔར་གྱི་ཞི་བ་གཅིག་པུ་ཚོལ་བའི་བློ་ངན་དེ་གོམས་པས། འཁོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་ཞིང་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པའི་བློ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་ཞིང་སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་ཚོགས་རྫོགས་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པ་དང་། དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དུས་མཉམ་ཡང་། ཉན་ཐོས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཕྱིར་བསྐལ་པ
Chinese
因为不了解以处所、时间和自性为特征的“劫”的意义，所以需要询问道路。《宝性论》中说：“因此，在未获得佛果之前，涅槃是不可能的。就像舍弃光明和光芒后，无法看到太阳一样。” 认为种姓决定也是不合理的，因为遮障是突发的，因此在可以净除方面是相同的，如果净除了遮障，那么声闻也不会没有成佛的可能。关于圣者的状况是，为了使根器低劣者消除恐惧，进入轮回痛苦的休息状态，所以才那样说。在《妙法莲华经》中说：“像这样说要进入涅槃，虽然你们从轮回的痛苦中解脱，但你们还没有完全进入涅槃，应当寻求这殊胜的佛陀乘。引导者们的幻化就是这样，为了休息而示现涅槃，休息之后为了完全进入涅槃，应当努力达到一切智智的境界。” 以及“舍利子也将变成如来，名为莲花光。” 善现也将变成如来，名为月亮顶。等等。” 以及“那些声闻直到诸佛没有劝请之前，都以一个智慧身，沉醉于禅定中而昏厥。被劝请后，以各种形象，对众生之事产生贪恋，积累福德智慧资粮，从而获得佛陀菩提。” 这样，在灭尽的法界中安住十千劫，被劝请后，在清净的刹土中从莲花中化生，最初发起菩提心。《大涅槃经》中说：“阿罗汉也完全进入涅槃后进入灭尽定，在十千劫时发起无上正等菩提心。” 这样发起菩提心后，在修道时，由于习惯了以前只寻求寂静的恶劣心态，对轮回感到厌倦，想要迅速进入涅槃的心态，会阻碍清净佛土和成熟众生的资粮圆满，因此对于最初的菩萨，和最初发起菩提心的时间相同，但声闻发起菩提心会推迟到劫后。
English
Because one does not understand the meaning of "aeon" characterized by place, time, and self-nature, it is necessary to inquire about the path. The Ratnagotravibhāga states: "Therefore, until Buddhahood is attained, nirvāṇa is impossible. Just as one cannot see the sun after abandoning light and rays." It is also unreasonable to assert a fixed lineage, because obscurations are adventitious and therefore equally capable of being purified. If they are purified, then there is no reason why śrāvakas could not become Buddhas. Regarding the state of the noble ones, this is said to dispel the fear of those with inferior faculties and to lead them to rest from the suffering of saṃsāra. The Lotus Sutra states: "What is said here about entering nirvāṇa is that although you are liberated from the sufferings of saṃsāra, you have not yet fully entered nirvāṇa. You should seek this supreme Buddha-vehicle. The emanations of the guides are like this: they show nirvāṇa for the sake of rest. After resting, in order to fully enter nirvāṇa, strive to reach the state of omniscient wisdom." And, "Śāriputra will also become a Tathāgata named Padmaprabha (Lotus Light)." Subhūti will also become a Tathāgata named Candra-ketu (Moon Banner)." And, "Those śrāvakas, until they are urged by the Buddhas, remain in a state of stupor, intoxicated by samādhi, with a single body of wisdom. After being urged, they arise with attachment to the welfare of sentient beings in various forms, accumulate merit and wisdom, and attain Buddhahood and enlightenment." Thus, residing in the realm of cessation for ten thousand aeons, after being urged, they are born from a lotus in a pure land and initially generate the mind of enlightenment. The Mahāparinirvāṇa Sūtra states: "Arhats also enter complete nirvāṇa and then enter cessation. After ten thousand aeons, they generate the mind of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment." Having generated the mind of enlightenment in this way, when practicing the path, due to the habit of the previous evil mind of seeking only peace, the mind that is weary of saṃsāra and desires to quickly enter nirvāṇa obstructs the purification of the Buddha-field and the completion of the accumulation for maturing sentient beings. Therefore, for the initial bodhisattva, the time of initially generating the mind of enlightenment is the same, but the generation of the mind of enlightenment by the śrāvaka is delayed until after an aeon.