Tibetan
ལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གསུངས་པ་དེ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ཉིད་བཀག་ཟིན་ཏོ། །གསོད་པ་དང་། རྐུ་བ་ཡང་དངོས་པོ་དེ་དུས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ལ་ཕྲད་པ་བརྟགས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིར་དབྱེ་བས། རྐུ་དུས་འགགས་པས་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ཀུན་ལ་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་རྫུན་སྣང་གི་ལས་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྩ་ཤེ་ལས། རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོད་ཡིན་ན། །ཅི་ཞིག་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་གནོད་བྱེད་ལ། །ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འགོག་པ་ཡང་། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ཁེགས་པས། དེ་གཉིས་འགག་པའི་འགོག་པ་ཁེགས་ཏེ། དགག་གཞི་མེད་ན་འགོག་པ་མེད་པས་ནད་མེད་པ་ལ་སྨན་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལས། སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ལ། །འགོག་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལམ་དགག་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་ལམ་སྒོམ་པ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང་དུས་མཉམ་མམ་ཐ་དད་དུ་སྒོམ། མཉམ་ན་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སྤང་གཉེན་རྫས་འགལ་ལ། ཐ་དད་ན་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། ན་ནིང་གི་ནད་ལ་ད་ལོའི་སྨན་བཞིན་ནོ། །ལམ་དེ་ནི་གོང་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མེད་དེ་འགྲོ་བ་ཉིད་དུས་གསུམ་དུ་ཕྱེས་པས་བཀག་གོ། །ལམ་དུ་མི་རུང་སྟེ། གང་ཞིག་གང་གིས་བགྲོད་པ་པོ་དང་བགྲོད་ལམ་དུས་གཅིག་ཐ་དད་རྟག་མི་རྟག་གིས་ཁེགས་སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྣམ་ཤེས་ལུས་མེད་པ་ལ་ནི། །ཕྲད་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །ཅེས་པ་དང་། རྩ་ཤེ་ལས། གང་ཚེ་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པ། །མུན་པ་དང་ནི་ཕྲད་པ་མེད། །ཇི་ལྟར་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པས། །མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །མར་མེས་ཕྲད་པ་མེད་པར་ཡང་། །གལ་ཏེ་མུན་པ་སེལ་བྱེད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ན་གནས་པའི་མུན། །འདི་ན་གནས་པ་དེས་སེལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། ། ལམ་དང་དེའི་སྤང་བྱ་དག །སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕྲད་པ་མེད་པས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་མི་རུང་སྟེ། འགོག་པ་ཉིད་བཀག་པས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དགག་བྱ་འདས་ན་འགོག་མི་དགོས་མ་འགགས་ན་མི་ཁེགས་པ་དང་། དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་ན་ངོ་བོ་འགལ་བ་ཐ་དད་པས་མི་རུང་། མི་མཉམ་ན་དགག་བྱ་དང་འགོག་བྱེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་མ་གྲུབ་
Chinese
又怎么会存在呢？所说的无常痛苦，并非自性本有。如是说。除了依缘起之外，没有其他的法存在。因此，除了空性之外，没有其他的法存在。如是说。关于业因的说法已经被驳斥了。杀生和偷盗也是一样，如果将事物分为过去、现在、未来三时来考察是否相遇，或者分为前后刹那，那么偷盗的时刻已经停止，事物无法成立，对一切事物都是一样的。因此，虚假显现的业就像梦一样，没有自性。根本慧论云：如果自性中有（业），那又有什么会产生呢？因此，对于空性的损害者来说，产生是不存在的。如是说。关于灭谛，因为痛苦的生起被遮止，所以那二者灭尽的灭谛也被遮止。如果没有要遮止的对象，就没有灭谛，就像没有疾病就不需要药物一样。彼论云：如果痛苦自性存在，那么灭谛是不合理的。如是说。关于道谛的遮止：当修道作为烦恼的对治时，是与烦恼同时修，还是异时修？如果是同时，那么在一个相续中，所断和对治是相违的；如果是异时，那么就不能作为所害和能害，就像去年的疾病用今年的药一样。那个道也没有向上行进，因为行进本身已经被分为三时而遮止了。不能成为道，因为以什么来行进，行者和所行之路，同时、异时、常、无常都被遮止了。入行论云：对于没有身体的识，相遇是不合理的。如是说。根本慧论云：当蜡烛正在产生时，不会与黑暗相遇。蜡烛正在产生时，如何能驱散黑暗呢？即使蜡烛没有相遇，如果它能驱散黑暗，那么存在于世界各处的黑暗，也会被存在于此处的蜡烛驱散。如是说。 道和它的所断，因为前后刹那没有相遇，所以不成立。不能够现证灭谛，因为灭谛本身已经被遮止，所以现证也被遮止。也就是说，如果所断已经过去，就不需要灭，如果没有灭尽，就无法遮止；如果二者同时，那么本体相违，因为是不同的；如果不等时，那么就不能作为所断和能断，所以不成立。
English
How could it exist? The impermanence and suffering that are spoken of are not inherent in nature itself. Thus it is said. Apart from dependent arising, there are no phenomena that exist. Therefore, apart from emptiness, there are no phenomena that exist. Thus it is said. The assertion of karma as a cause has already been refuted. Killing and stealing are also the same; if one examines whether the object is encountered by dividing it into the three times, or by dividing it into prior and subsequent moments, then the moment of stealing has ceased, and the object cannot be established, which is the same for all things. Therefore, the karma of false appearances is like a dream, and is without inherent existence. The Root Wisdom says: If there is existence from inherent nature, then what would come into being at all? Therefore, for that which harms emptiness, arising does not exist. Thus it is said. As for cessation, because the arising of suffering is obstructed, the cessation of those two, cessation itself, is obstructed. If there is nothing to be obstructed, there is no cessation, just as medicine is not needed when there is no illness. That same text says: If suffering inherently exists, then cessation is not reasonable. Thus it is said. The refutation of the path: When meditating on the path as an antidote to afflictions, does one meditate simultaneously with the afflictions or at different times? If simultaneously, then in one continuum, the abandoned and the antidote are contradictory substances. If at different times, then they cannot function as what is harmed and what harms, like this year's medicine for last year's illness. That path also does not go upward, because the very act of going has been divided into three times and obstructed. It cannot be a path, because whatever is traversed by whatever, the traveler and the path, are obstructed by being simultaneous, different, permanent, and impermanent. The Engaging in Bodhisattva Behavior says: For consciousness without a body, encounter is not reasonable. Thus it is said. The Root Wisdom says: When a candle is being lit, it does not encounter darkness. How can a candle dispel darkness as it is being lit? Even if the candle does not encounter it, if it dispels darkness, then the darkness that exists everywhere in the world would be dispelled by the one that exists here. Thus it is said. The path and what is to be abandoned by it are not established because they do not encounter each other in prior and subsequent moments. It is not possible to realize cessation, because cessation itself has been obstructed, so realization is also obstructed. That is to say, if what is to be abandoned has passed, then cessation is not needed; if it has not ceased, then it cannot be obstructed. And if the two are simultaneous, then their essence is contradictory because they are different. If they are not simultaneous, then they cannot function as what is to be abandoned and what abandons, so it is not established.
Tibetan
པ་ཁོ་ནའོ། །ཚོགས་ལམ་ལ་སོགས་པའང་སྒོམ་པའི་བློ་དེ་ཉིད་ཚོགས་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཐ་དད་ཀྱི་རྫས་སུ་མི་རུང་ལ། གཞན་ཡིན་ན་དེའི་བློ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ལམ་དུ་མི་སྲིད་པས་སྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདེན་པ་བཞི་ཆར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་བདེན་པ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་བཞི་ཞེས་སྨྲ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་བཞུགས་ནས་བདེན་གཅིག་ཀྱང་། །གྲུབ་པར་མ་མཐོང་བཞི་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །རྩོམ་བྱེད་དོན་དམ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ཅན་དང་། དུས་ཅན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་ལ་བརྟག་པ་ལྔ་ལས། ཕྲད་མ་ཕྲད་ནི། རགས་པ་རྩོམ་ན་རྡུལ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད། མུ་སྟེགས་ བྱེ་བྲག་པ་ཕྲད་པར་འདོད། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་པ་བར་དང་བཅས་པར་འདོད། མདོ་སྡེ་པ་འབྱར་ལ་མ་རེག་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་ཕྲད་ན་དབུས་ཀྱི་རྡུལ་དེ་ཕྱོགས་དྲུག་གི་རྡུལ་དང་ཕྲད་པའི་ཚེ། ངོས་ཆ་དྲུག་གིས་ཕྲད་དམ། ཤར་ལ་སོགས་པར་ཕྲད་པའི་ངོས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྲད། ངོས་དྲུག་གིས་ཕྲད་ན། དབུས་རྡུལ་དེ་ཉིད་ཆ་དྲུག་ཏུ་ཐལ་ཏེ་ཕྲད་པའི་ངོས་དྲུག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤར་སོགས་དྲུག་ཅར་དང་འབྱར་རོ་ཞེ་ན། ངོས་དྲུག་གི་རྡུལ་ཉིད་ཤར་ཕྱོགས་མ་ཁོ་ནའི་གོན་ཡོད་པར་ཐལ་ཏེ། ཤར་ངོས་དང་འབྱར་བའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་འབྱར་ཞེ་ན། བར་དུ་སྣང་མུན་གྱི་རྡུལ་གྱིས་ཆོད་དམ་མ་ཆོད། མ་ཆོད་པ་མི་རུང་སྟེ། གཟུགས་ཅན་གྱི་བར་ཙམ་ལ་སྐྱ་ཐལ་ལེ་བ་དང་ནག་ཐིབས་སེ་བ་ཞིག་ལས་མི་འདའོ། །ཆོད་ན་སྣང་མུན་གྱི་རྡུལ་དང་འབྱར་རམ་མ་འབྱར། འབྱར་ན་ཕྱོགས་དྲུག་གམ་གཅིག་གིས་འབྱར་བ་ལས་མི་འདའོ། །མ་འབྱར་ན་དེ་ལ་ཡང་བར་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་ན། བར་དེར་སྣང་མུན་ཞུགས་པ་དང་མ་ཞུགས་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའོ། །གལ་ཏེ་ཐུག་མེད་དུ་ཡང་མ་འབྱར་ཞེ་ན། ཡུངས་འབྲུ་གཅིག་གི་ནང་དུའང་གླང་པོ་ཆེ་ཤོང་བར་ཐལ་ཏེ། བར་ལ་དཔག་ཚད་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མ་འབྱར་ན་ནི་བར་ཡོད་པས་ན་མཚོན་གྱིས་ལུས་ཆོད་པ་དང་། སྒྱོགས་ཀྱིས་མཁར་འཇིག་པ་དང་། ཀ་བས་གདུང་འདེགས་པ་དང་། རྔ་ལས་སྒྲ་འབྱུང་ བའང་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་རགས་པ་བརྩམ་པར་སྣང་ཡང་ཕྲད་མ་ཕྲད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་རི་བཞིན་ནོ། །ཉི་ཤུ་པ་ལས། དྲུག་གི་ཆར་ནི་སྦྱར་
Chinese
仅此而已。 如果是修习道次第等的心的本身就是道次第等，那么所修与能修不应是不同的实体。如果是其他的，那么不是那个心的道是不可能的，因此修习将变得没有意义。因此，四圣谛全部没有成立。如《楞伽经》中说：无生是唯一的真谛，孩子们说有四谛。菩提树下安坐时，连一个真谛也没有成立，何况能有四个？又如《母经》中说：圣谛等也是无自性的。破斥造作者的胜义有二：破斥有色者和破斥有时者。首先，对于那些微尘进行五种观察。关于聚合与不聚合：如果粗大的事物被创造，那么微尘是互相聚合还是不聚合？外道胜论派认为是聚合的。声闻乘的分别论者认为是带有间隔的。经部宗认为是粘连而不接触的。如果是聚合，那么当中心的微尘与六方的微尘聚合时，是以六个面的一部分聚合，还是以与东方等聚合的那个面聚合？如果是以六个面聚合，那么中心的微尘本身将变成六个部分，因为有六个聚合的面。如果说是与东方等六个方向全部粘连，那么六个面的微尘本身将变成仅仅是东方一面的装饰品，因为与东面粘连，就像微尘本身一样。如果说不粘连，那么中间是被光明和黑暗的微尘隔开还是没有隔开？没有隔开是不行的，因为有色物的间隔仅仅是灰蒙蒙的和黑黝黝的，不会超过这些。如果隔开了，那么是与光明和黑暗的微尘粘连还是不粘连？如果粘连，那么不外乎是以六个方向或一个方向粘连。如果不粘连，那么那里也会有间隔，因此，那个间隔中光明和黑暗进入还是没有进入，不外乎这两种情况。如果说永远也不粘连，那么一个芥菜籽里也会容纳下一头大象，因为间隔没有尽头。另外，如果不粘连，那么因为有间隔，所以用刀剑砍断身体，用炮弹摧毁城堡，用柱子支撑屋梁，以及从鼓里发出声音等，都将变成中断。因此，粗大的事物虽然看起来是被创造的，但实际上并不存在聚合与不聚合，就像梦中的山一样。《二十颂》中说：六分的聚合
English
That's all there is to it. If the very mind that meditates on the stages of the path, etc., is the stages of the path, etc., then the object of meditation and the meditator should not be different entities. If it is something else, then it is impossible for the path to be something other than that mind, and therefore meditation will become meaningless. Therefore, all four noble truths are not established. As it says in the Lankavatara Sutra: "Non-arising is the one true truth, but children say there are four truths. Seated under the Bodhi tree, not even one truth was established, how much less could there be four?" Also, as it says in the Mother Sutra: "The noble truths, etc., are also without self-nature." Refuting the truly existent creator has two parts: refuting the corporeal and refuting the temporal. First, examine those atoms with five investigations. Regarding aggregation and non-aggregation: If a coarse object is created, do the atoms aggregate or not aggregate with each other? The non-Buddhist Vaisheshika school asserts that they aggregate. The Shravaka Vaibhashika school asserts that they are separated by intervals. The Sautrantika school asserts that they adhere but do not touch. If they aggregate, then when the central atom aggregates with the atoms of the six directions, do they aggregate with a part of the six faces, or do they aggregate with the very face that aggregates with the east, etc.? If they aggregate with the six faces, then the central atom itself will become six parts, because there are six faces that aggregate. If you say that they all adhere to the six directions such as the east, then the atom of the six faces itself will become merely an ornament of the eastern face, because it adheres to the eastern face, just like the atom itself. If you say that they do not adhere, then is the space in between separated by atoms of light and darkness or not separated? It is not possible to be not separated, because the interval of a corporeal object is merely grayish and dark, and does not exceed these. If it is separated, then do they adhere or not adhere to the atoms of light and darkness? If they adhere, then they cannot but adhere with six directions or one direction. If they do not adhere, then there will also be an interval there, therefore, light and darkness either enter or do not enter that interval, there are only these two possibilities. If you say that they never adhere, then an elephant will fit inside a single mustard seed, because the interval is endless. Furthermore, if they do not adhere, then because there is an interval, cutting the body with a sword, destroying a castle with a cannonball, supporting a roof beam with a pillar, and sound coming from a drum, etc., will all become interrupted. Therefore, although it appears that coarse objects are created, they do not actually exist as aggregating or non-aggregating, just like a mountain in a dream. The Twenty Verses says: An aggregation of six parts