Tibetan
ཞིར་བཤད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དེ་བཞིན་དུ། །འགོག་དང་ལམ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་མངོན་རྟོགས་རིམ། །ཞེས་སོ། །རྩོམ་བྱེད་དོན་དམ་ནི། རགས་མཐའ་རྡུལ་ཕྲན་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞིག་མི་ནུས་པ་དང་། ཤེས་མཐའ་སྐད་ཅིག་བློས་གཞིག་མི་རུང་བ་སྟེ། དེ་ལས། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་པར། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རི་ལ་སོགས་པ་ནི། དཔག་ཚད་དུ་ཞིག་པ་ནས། རྒྱང་གྲགས་དང་། འདོམ་དང་། ཁྲུ་དང་། སོར་དང་། ནས་དང་། ཤིག་དང་། སྲོ་མ་དང་། ཉི་རྡུལ་དང་། གླང་རྡུལ་དང་། ལུག་རྡུལ་དང་། རི་བོང་རྡུལ་དང་། ཆུ་རྡུལ་དང་། ལྕགས་རྡུལ་དང་། རྡུལ་ཕྲན་དང་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་ཞིག་པས་སོ། །ཉི་འོད་ཀྱི་རྡུལ་འབྲིང་པོ་གཅིག་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུར་བགོས་པའི་ཆ་གཅིག་ཙམ་ པ་ཟླུམ་གོང་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། བློས་གཉིས་སུ་མི་རུང་བས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆ་ཤས་ཅན་དུ་ནི་མ་གཟིགས་ཏེ། མཚོན་གྱིས་བཅད་པ་དང་། གཏུན་དུ་ཞིབ་མོར་བརྡུངས་ཀྱང་གཉིས་སུ་འགྱེས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཚེ་དང་བསྐལ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་ལོ་དུ་མར་ཞིག་པས་སོ། །ལོ་ཉིད་ཟླ་བ་དང་། ཞག་དང་། ཡུད་ཙམ་དང་། ཐང་ཅིག་དང་། དབུགས་དང་། རྩ་འཕར་བ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། སྐད་ཅིག་དྲུག་ཅུར་ཞིག་པས་སོ། །མི་དར་མ་ཁམས་སྙོམས་པའི་རྩ་འཕར་བ་གཅིག་ལ་དྲུག་ཅུར་བགོས་པའི་ཆ་གཅིག་ཙམ་གྱི་དུས་ནི་དོན་དམ་ཡིན་ཏེ། མྱུར་ཡང་སྐད་ཅིག་གི་ཕྱིར་དང་། མདའ་ལ་སོགས་པ་མགྱོགས་པས་ཀྱང་དེའི་བར་དུ་ནུར་བའམ་འགྱུར་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས། གཟུགས་མིང་དུས་མཐའ་རྡུལ་ཡིག་དང་། །སྐད་ཅིག་ཕྲ་རབ་རྡུལ་དང་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་དང་ནི་དེ་བཞིན་དུ། །ཉི་ཟེར་རྡུལ་དང་ཕྲ་མོ་དང་། །དེ་ལས་བྱུང་དང་དེ་བཞིན་དུ། །སོར་གཅིག་ཅེས་བྱ་གོང་བདུན་འགྱུར། །སོར་མོ་ཉི་ཤུ་བཞི་ལ་ཁྲུ། །ཁྲུ་བཞི་ལ་ནི་གཞུ་གང་ངོ་། །དེ་དག་ལྔ་བརྒྱ་རྣམས་ལ་ནི། །རྒྱང་གྲགས་དེ་ལ་དགོན་པར་འདོད། །དེ་བརྒྱད་དཔག་ཚད་ཅེས་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལ། །དེ་ཡི་སྐད་ཅིག་དེ་དག་ཀྱང་། །དྲུག་ཅུ་ལ་ནི་ཐང་ཅིག་གོ། །ཡུད་ཙམ་ཉིན་ཞག་ཟླ་གསུམ་ནི། །གོང་ནས་གོང་དུ་སུམ་ཅུར་འགྱུར། །ཞག་མི་ ཐུབ་དང་བཅས་པ་ཡི། །ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ལ་ལོ་གཅིག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་སིལ་བུ་ཆ་ཤས་མེད་པ་དག་རླུང་དྲག་པོས་མི་འགྱེས་པར་གནས་པ་ནི་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་
Chinese
广说。 痛苦的生起也是如此，灭和道也是如此，那么，这些如何现证次第呢？这样说。 造作者的胜义谛是：粗大的边际，微尘，木棒等都不能摧毁，了知的边际，刹那的智慧也不能摧毁，从那之中，对于什么用武器摧毁和用智慧遣除，如果遣除，那么智慧不容许，如瓶水一样是世俗谛，胜义谛是其他的存在。这样说。 而且山等是从一逾缮那坏灭到，一呼气，一拃，一肘，一指，一粒大麦，一只虱子，一粒青稞，太阳的微尘，牛的微尘，羊的微尘，兔子的微尘，水的微尘，铁的微尘，微尘和极微尘之间的坏灭。太阳光的一个中等微尘分成四十九份中的一份 的圆形团，那是胜义谛，因为智慧不能分成二，所以圣者们也没有见到有分，用武器砍断，用杵臼捣碎也不能分成二。 寿命和劫是世俗谛，因为坏灭成多年。年本身，月，日，一瞬间，一会儿，呼吸，脉搏也不真实，因为坏灭成六十刹那。成年人身体健康时，脉搏跳动一次分成六十份中的一份的时间是胜义谛，即使快速也是刹那的缘故，箭等快速的也无法在那之间移动或变化。 那之中说：色名时间边际微尘字，刹那极微尘和微尘，微尘以及同样地，日光微尘和细微，从那产生以及同样地，一指叫做七倍，二十四指为一肘，四肘为一张弓。那些五百为一呼气，那叫做寂静处。那八为一逾缮那。一百二十刹那为一，那的刹那也是，六十为一会儿。一瞬间，日夜月三个，从上到上三十倍。日 不能和合的，十二个月为一年。这样说。 如是零散没有分的部分，不被强风吹散而安住是共同的业。
English
Extensive explanation. Likewise, the origin of suffering, cessation, and the path are also like that. So, how are these realized in sequence? Thus it is said. The ultimate truth of the creator is: the coarse boundary, dust, sticks, etc., cannot destroy it, and the boundary of knowledge, the wisdom of a moment, cannot destroy it. From that, whatever is destroyed by weapons and eliminated by wisdom, if eliminated, then wisdom does not allow it. Like a water bottle, it is conventionally true, and the ultimate truth is another existence. Thus it is said. Moreover, mountains and so on are destroyed from one yojana to one breath, one span, one cubit, one finger, one barleycorn, one louse, one millet, sun dust, cow dust, sheep dust, rabbit dust, water dust, iron dust, between dust and extremely fine dust. One medium dust of sunlight divided into one part of forty-nine parts The round ball is the ultimate truth, because wisdom cannot divide it into two, so even the noble ones have not seen it as having parts. Cutting it with a weapon and pounding it finely with a pestle cannot divide it into two. Life and kalpas are conventional truths because they are destroyed into many years. The year itself, the month, the day, a moment, a while, breathing, and the pulse are also not true, because they are destroyed into sixty moments. The time of one part of sixty parts when the pulse of a healthy adult beats once is the ultimate truth, because even if it is fast, it is a moment, and even fast arrows and so on cannot move or change in between. It says in that itself: form name time limit dust letter, moment extremely fine dust and dust, dust and likewise, sunlight dust and fine, from that arising and likewise, one finger is called seven times, twenty-four fingers are one cubit, four cubits are one bow. Those five hundred are one breath, that is called a quiet place. Those eight are one yojana. One hundred and twenty moments are one, and those moments are also, sixty are a while. A moment, day and night, three months, from top to top thirty times. Day Unable to reconcile, twelve months are one year. Thus it is said. Thus, the scattered, indivisible parts that are not scattered by strong winds and remain are common karma.
Tibetan
ཀྱིས་བསྡུས་པའམ། ལྡན་པ་ཞེས་པས་མི་འགྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྡུལ་དུ་མ་ལས་རི་དང་། སྐད་ཅིག་མཐུད་པས་ཡུན་རིང་པོར་རི་ལ་སོགས་པ་གནས་པར་སྣང་བ་ནི་བྱིས་པ་བློ་རགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་རྣམས་རྡུལ་ཕྲན་དང་སྐད་ཅིག་འགག་པར་མཁྱེན་ཏེ། བཙུན་པ་དཔལ་ལེགས་ཀྱི་རྡུལ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། ལག་མཐིལ་སྤུ་ཉག་གཅིག་འདུག་པ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་རྟོགས་ལ། །དེ་ཉིད་མིག་ཏུ་སོང་ན་ནི། །མི་བདེ་བ་དག་སྐྱེད་པ་ལྟར། །བྱིས་པ་ལག་མཐིལ་འདྲ་བ་ཡིས། །འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་སྤུ་མི་རྟོགས། །འཕགས་པ་མིག་དང་འདྲ་བ་རྣམས། །དེ་ཡིས་ཡིད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་མཐར་ཐུག་ནི། དགྲ་བཅོམ་ལྷག་མེད་དུ་འདས་པ་ནི་མར་འཁོར་བར་ཡང་མི་ལྟུང་སྟེ། མཐོང་སྤང་སྒོམ་སྤང་གི་ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡར་སངས་རྒྱ་བ་མི་སྲིད་དེ་རིགས་ཉན་ཐོས་སུ་ངེས་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ལུང་ལས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་རབ་རྣམས་ཡིན་གྱི། བདག་གིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དུ་འཁོར་བར་གནས་ན་སྡུག་བསྔལ་བསྲན་མི་བཟོད་ཅིང་ལམ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། སེམས་ཅན་དམུ་རྒོད་བཟློག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །ཀུན་གཞི་མེད་པ་ནི། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ནི་རེ་མོས་སུ་ཡོད་ཀྱི། དེ་དག་ལས་གཞན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མེད་དེ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྟན་པའི་སེམས་ཤིག་གྲུབ་ན་དེ་ཉིད་གང་ཟག་གི་བདག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་ཆེན་མེད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་འདུལ་བ་ལུང་སྡེ་བཞི་སོ་སོར་ཐར་པ་དང་བཅས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། མངོན་པ་གདག་པའི་སྡེ་བདུན་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གསུངས་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་དང་། ཕལ་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལ་མཐོ་བརྩམ་པའི་ཆེད་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་རྟག་ཏུ་སྟོན་པའི་དྲུང་ན་འབྲལ་མེད་དུ་ཡོད་པ་ལས་མ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་
Chinese
或者被包含，被称为“具有”是不合适的。山是由许多微尘组成的，刹那相续而显现山等长久存在，这只是心智粗糙的孩童的错觉。圣者们了知微尘和刹那生灭。如尊者吉祥所著《七十微尘论》中说：‘手掌中有一根毫毛，人们不能觉察到，如果它进入眼中，就会产生不适。孩童如手掌，不能觉察到行苦之毫毛。圣者如眼睛，因此而心生不悦。’ 阿罗汉的最终状态是：阿罗汉入于无余涅槃后，也不会再堕入轮回。因为断除了见断和修断的细微烦恼，所以断绝了在三界受生的因。向上成佛也是不可能的，因为他们的种姓已确定为声闻，所以不能成为成佛之因。一般来说，经文中说有佛陀出现，指的是殊胜之人。如果我于无数劫中处于轮回，则无法忍受痛苦，且会从道上退失。 而且，对于不可调伏的刚强众生，也无法利益他们。’ 阿赖耶识不存在：从眼识到意识之间的六识是轮流存在的，除此之外，没有阿赖耶识，因为没有观察到。如果成立一个常恒的心，那它就是补特伽罗的我。 大乘不存在：佛陀只说了包括别解脱戒在内的四部律藏，以及从一部经中演化出来的经典等等，还有包括七部论藏在内的阿毗达磨等等。除此之外，《十万颂般若波罗蜜多》、《宝积经》、《华严经》等等，佛陀并没有说。这是因为佛陀涅槃后，魔和外道为了抬高自己的教法而造作的。因为像住持光明大德等大声闻们，总是和导师不分离，但从未听闻过这些经典。而且，这些经典与四法印相违背，与三藏相违背，与业果
English
Or being included, it is inappropriate to be called "having." Mountains are composed of many particles, and the appearance of mountains and the like existing for a long time due to the continuity of moments is merely an illusion for children with coarse minds. The noble ones know that particles and moments cease. As it is said in the "Seventy Particles" by the Venerable Pal Lek: 'A single hair is on the palm of the hand, people do not perceive it, but if it enters the eye, it causes discomfort. Children are like the palm of the hand, they do not perceive the hair of the suffering of formations. The noble ones are like the eyes, and therefore their minds become very displeased.' The ultimate state of an Arhat is: An Arhat who passes into complete Nirvana will not fall back into samsara. Because they have abandoned the subtle defilements of what is to be abandoned by seeing and what is to be abandoned by meditation, they have exhausted the cause of taking birth in the three realms. It is also impossible to become a Buddha upwards, because their lineage is determined as Shravakas, so they cannot be the cause of becoming a Buddha. In general, the scriptures say that Buddhas appear, referring to excellent individuals. If I remain in samsara for countless eons, I will not be able to endure suffering and will fall away from the path. Moreover, it is not possible to benefit stubborn beings who cannot be tamed.' The Alaya consciousness does not exist: The six consciousnesses from eye consciousness to mind consciousness exist in turns, but other than these, there is no Alaya consciousness, because it is not observed. If a permanent mind is established, then that is the self of the person. The Mahayana does not exist: The Buddha only spoke of the four Vinaya Pitakas including the Pratimoksha vows, and the Sutras that evolved from one Sutra, and the Abhidharma including the seven treatises, and so on. Other than that, the Buddha did not speak of the "One Hundred Thousand Verse Prajnaparamita," the "Ratnakuta Sutra," the "Avatamsaka Sutra," and so on. This is because after the Buddha passed into Nirvana, demons and heretics fabricated these to elevate their own teachings. Because great Shravakas like the Elder Kashyapa, etc., were always inseparable from the Teacher, but they had never heard of these scriptures. Moreover, these scriptures contradict the Four Seals, contradict the Three Pitakas, and contradict the law of cause and effect.