Tibetan
རྣམ་ཤེས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མཆོག་པ་དང་བཟང་པོའི་ལམ་པས། སྐྱེ་འགག་ལ་རག་མ་ལས་པ་དང་། འགག་པའོ་ཞེས་པ་ལ། ཡང་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་རང་རང་གི་དངོས་པོ་སྐྱེ་འགག་ལ་རག་མ་ལས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་ཁེགས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་དུ་རིམ་གྱིས་དམིགས་པ་ཉིད་དང་། སྐད་ཅིག་དང་འཕོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་སྤྱི་མཐུན་པའི་ རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ལམ་གང་ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ། །དགེ་སྦྱོང་ཆོས་སོགས་ལམ་དང་ཐར་པ་དག །ཐུན་མོང་མཐུན་ཕྱིར་བདེན་པ་དགག་བྱ་ཉིད། །མཛོད་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང་པོར་བསྟན་པའི་སྒོར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་དང་། གཤེ་ཡང་སླར་མི་གཤེ། ཁྲོས་ཀྱང་སླར་མི་ཁྲོ། བརྡེག་ཀྱང་སླར་མི་བརྡེག །མཚང་བྲུས་ཀྱང་སླར་མཚང་མི་འབྲུ་བ་སྟེ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་དང་། བསོད་སྙོམས་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་པ་དང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྟེན་འབྲེལ་དང་། ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བླང་དོར་གྱི་དམིགས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐོས་བསམ་བྱ་བ་དང་། ཚོགས་དང་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པར། ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམས་པས་ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ་དང་། སྲོད་དང་ཐོ་རངས་མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་མི་གཙང་བ་དང་། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་ཆོས་གོས་དང་། ལྷུང་བཟེད་དང་འཁར་གསིལ་འཆང་བ་དང་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། བདེན་པ་བཞི་དང་། རྟེན་འབྲེལ་སྒོམ་ པ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཐེག་པ་མཐུན་པར་ཁས་ལེན་པས་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་གཉེར་བྱ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་ལ་དག་གྲོལ་དུ་བདེན་ཞེན་ཡོད་ན་བློ་འགོག་གི་ཡུལ་ཙམ་འགོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་ལྷས། འདིར་ནི་སྣང་ཉིད་དགག་མིན་གྱི། །གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པ། །བདེན་པར་རྟོག་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ནི། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། ཕྱགས་དར་ཁྲོད་དང་ཙོག་པུ་པ། །ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཕྱིང་བ་པ། །ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཤིང་དྲུང་པ། །སྟན་ཅིག་པ་དང་ཇི་བཞིན་གནས། །དུར་ཁྲོད་
Chinese
因为遮止了识。由殊胜法与贤善道，对于不依赖生灭和灭尽者，真实地生和灭是不成立的，并且名言中各自的实物不依赖生灭是不可能的，而且变成其他的实物也是不可能的。那些全部同时被遮止，痛苦等等在名言中是次第缘取的，并且遮止了刹那和变异。现在宣说共同的自性是：声闻道凡是安住于戒，听闻和思维，沙门法等等道和解脱，因为共同一致的缘故，是应该遮止的谛实。在《俱舍论》中说：具有安住于戒，听闻和思维者，应当精勤于修。以这样的方式，首先在所开示的门中出家后安住于戒律，被骂也不还骂，发怒也不还怒，殴打也不还打，揭短也不还揭短，这是沙门的四法，以及安住于乞食等等十二种修持的功德，以及为了了知对于蕴、界、处、缘起、道和非道等等的取舍之想而进行听闻和思维，以及在众和合等等中，修习三十七道品而成就解脱，以及了知食物的量，以及夜晚和黎明不睡觉而精勤于瑜伽，以及贪欲等等的对治不净观，以及修习呼气吸气等等，以及出家的标志法衣，以及持钵和锡杖，以及少欲知足等等，以及四谛，以及修习缘起等等，因为共同承认宗派，所以不是遮止，因为实际上是唯一需要追求的。然而，如果对于那些清净解脱有真实的执着，那么就不是仅仅遮止能遮止智慧的对境，如寂天菩萨所说：此处并非遮止显现，而是应当遮止对于痛苦之因的执着为真实。十二种修持的功德是，在《道次第摄颂》中说：粪扫衣、冢间住、常乞食，不接受再请、穿毛褐，但持三衣、树下止，一坐食及随处住，并住尸林。
English
Because consciousness is blocked. By the path of the supreme Dharma and the virtuous, for those who do not depend on arising and ceasing and cessation, true arising and ceasing are not established, and in name, it is impossible for each entity not to depend on arising and ceasing, and it is also impossible to become other entities. All of those are simultaneously blocked, suffering and so on are sequentially apprehended in name, and momentariness and change are blocked. Now, the common nature is expressed as: The Hearer's path, whatever abides in discipline, hearing and thinking, the Dharma of a Shramana, etc., the path and liberation, because of common agreement, are truths to be refuted. In the Treasury of Knowledge, it says: Those who possess abiding in discipline, hearing, and thinking, should diligently apply themselves to meditation. In this way, first, having renounced in the gate that is shown, abiding in discipline, not scolding back when scolded, not being angry back when angry, not hitting back when hit, not revealing shortcomings back when shortcomings are revealed, these are the four Dharmas of a Shramana, and abiding in the twelve qualities of practice such as alms-begging, and the aggregates, elements, sources, dependent arising, path and non-path, etc., in order to know the object of acceptance and rejection, one should engage in hearing and thinking, and in assemblies and unions, etc., accomplishing liberation by meditating on the thirty-seven factors of enlightenment, and knowing the measure of food, and striving in yoga without sleeping at night and dawn, and the antidote to desire, etc., the impure, and meditating on breathing in and out, etc., and the signs of renunciation, Dharma robes, and carrying a begging bowl and a staff, and having few desires and being content, etc., and the four truths, and meditating on dependent arising, etc., because of commonly acknowledging the tenets, it is not a refutation, because in reality it is the only thing to be pursued. However, if there is a true clinging to those pure liberations, then it is not merely refuting the object of the intellect that can be refuted, as Shantideva said: Here, it is not refuting appearance itself, but rather one should reverse the conception of truth as the cause of suffering. The twelve qualities of practice are, in the Compendium of Sutras, it says: Rag robes, dwelling in cemeteries, constantly begging for food, not accepting re-invitations, wearing felt, holding only three robes, dwelling under trees, eating only one meal, and dwelling wherever, and dwelling in charnel grounds.
Tibetan
བླ་གབ་མེད་པ་དང་། །དགོན་པ་པ་དང་བསོད་སྙོམས་ཏེ། །ཐུབ་པ་ཞི་བའི་ཐུགས་མངའ་བས། །སྦྱངས་པ་བཅུ་གཉིས་འདི་དག་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གཞན་རྣམས་སྔར་བསྟན་པ་དང་ཕྱིས་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་སྡེ་པ་ཀུན་འདོད་པ་ཐུན་མོང་པ་མཐུན་པར་ཁས་ལེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། གྲུབ་པའི་མཐའ་དག་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐུན་མོང་པ་དང་སོ་སོའི་རིམ་པའོ། །ཐུན་མོང་འདོད་པ་རྣམ་པ་བདུན་ཉིད་དེ། །དམན་པ་དགག་པས་འདིར་ནི་རབ་ཤེས་བྱ། །ཉན་ཐོས་པ་དག་གི་ཐུན་མོང་དུ་ཁས་ལེན་པའི་འདོད་པ་བདུན་དང་། སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་བདུན་ཏེ། ཡུལ་བདེན་པ་བཞི་དང་། རྩོམ་བྱེད་དོན་དམ་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་མཐར་ཐུག་པ་དང་། ཀུན་གཞི་མེད་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་མེད་པ་དང་། ས་བཅུ་མེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ། ཀུན་འབྱུང་། འགོག་པ། ལམ་བདེན་པ་ཉིད་དང་བཞི་སྟེ། བླང་དོར་བྱ་བ་དག་གི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལོ། །དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ནི། འབྲས་བུའི་ཕུང་པོ་སྟེ། སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེ་བའི་གནས་གཉིས་སོ། །སྐྱེ་བ་ནི། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་པོ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཁོར་བའོ། །གནས་ནི། ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་གྲངས་ནི། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་དག་གོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་ཆ་སྟེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །ལས་ནི། བསམ་པ་དང་། སེམས་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་དང་གསུམ་མོ། །དེའང་། བསམ་པ་ལུས་དང་ངག་གི་སྟེ། །སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །མི་དགེ་བ་ནི། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དང་། ཕ་མ་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བ་ལྔ་དང་། བསླབ་པ་འདྲལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་བ་ནི། སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དང་གཞན་ཡང་ངོ་། །ལུང་མ་བསྟན་ནི། བཟོ་ འདྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འགོག་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་གཏན་ནས་ཞི་བ་སྟེ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་པ་དང་། བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པའོ། །ལམ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཤེས། ཀུན་འབྱུང་སྤང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད། ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཚོགས་ལམ། སྦྱོར་ལམ། མཐོང་ལམ། བསྒོམ་ལམ། མི་སློབ་པའི་ལམ་དང་ལྔའོ། །དེ་ཡང་མཛོད་ལས། བདེན་པ་དག་ནི་བ
Chinese
没有隐瞒，寺院和乞讨，能仁具有寂静之心，宣说了这十二种修持。其他内容之前已经讲过，以后还会讲解。现在对所有部派共同认可并一致承认的宗派进行详细
English
Without concealment, monasteries and alms, the Muni possesses a peaceful mind, and these twelve practices were taught. The others have been taught before and will be explained later. Now, to classify in detail the tenets that all schools commonly accept and unanimously acknowledge: If all tenets are classified, there are two types: common and individual orders. There are seven common views, and by refuting the inferior views, one should understand them well here. The seven views commonly accepted by the Hearers and the detailed explanation of their individual natures are divided into two. The first has seven: the four true objects, the author is the ultimate truth, the Arhat is the ultimate, there is no Alaya consciousness, there is no Mahayana, there are no ten grounds, and the Buddha is self-existent. The first is: the four noble truths of suffering, origin, cessation, and path, which are the objects of what should be accepted and abandoned. The first suffering is: the aggregates of the result, that is, the birth of sentient beings and the two places of birth. Birth is: the cycle of the six realms of beings from one to another. The place is: the external container world, as mentioned before. Therefore, there are many kinds of suffering, such as birth, etc. Origin is: the part of the cause of suffering, that is, the two types of karma and afflictions. Afflictions are: desire, etc. Karma is: the two types of thought and intention, divided into three types: virtuous, non-virtuous, and neutral. Among them, thought is of body and speech, and intention is of mind, as it is believed. Non-virtuous are: the ten types of killing, etc., the five uninterrupted crimes of killing parents, etc., the five near crimes of killing Bodhisattvas, etc., and breaking precepts, etc. Virtuous are: the ten types of abstaining from killing, etc., and others. Neutral are: crafts, etc. Cessation is: the complete pacification of suffering and its cause, that is, with remainder and without remainder, and cessation with analysis and without analysis. The path is: by knowing suffering, abandoning origin, realizing cessation, and the way the path arises in the continuum, it is divided into five: the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of no more learning. As it is said in the Treasury of Knowledge: The truths are