Tibetan
། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་གང་ཟག་འཕོ་བར་སྨྲ་བས་འཕོ་བར་སྨྲ་བའོ། །ཞར་ ལ་དེ་དག་གི་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་དགག་པ་ནི། གནས་མ་བུ་པ། ཆོས་སྦས་པ། བཟང་པོའི་ལམ་པ། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ། བླ་མ་པ་ལྔས་བདག་འདོད་པ་ནི་སྔར་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕལ་ཆེན་པས་ནི་གང་ཞིག་འདྲི་བ་ལ། གཞན་ལ་འདུད་པས་ལན་གདབ་པ་དང་། མི་ཤེས་པ་དང་། ཡིད་གཉིས་དང་། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་། བདག་ཉིད་གསོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་གཞི་ལྔ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་དག་མུ་སྟེགས་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། བདུད་ཀྱིས་བསླུས་པ་དང་། ཟས་ལ་ཆགས་པ་ལམ་གྱི་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་མི་མངའ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་ན་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་འཇུག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངན་འགྲོར་འདོད་པས་སྐྱེ་བ་ལེན། སངས་རྒྱས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མེད་ཅེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ཉིད་དང་། འཇུག་པ་དང་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མང་ཐོས་པས་དགེ་འདུན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། མཉམ་གཞག་ལ་ངག་འཇུག་པ་ཡོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། འདས་པ་འགྲོ་བ་བཀག་པས་ཁེགས་ལ། ངག་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་སྨྲའི་ཕུང་པོ་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་མི་རུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཚོར་བའི་ཕུང་པོས་ཕྱེ་བ་དང་། བདེན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་རྟེན་པ་དང་ཤར་ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ་ནི་ཕལ་ཆེན་པ་བཞིན་ཏེ་བཀག་ ཟིན་ཏོ། །གནས་བརྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་གཞན་གྱིས་སྟོན་པ་མེད། གང་ཟག་དང་འདས་མ་འོངས་ཡོད་པར་སྨྲ་བའང་མི་རུང་སྟེ། སྟོན་པ་ལ་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཟག་དང་དུས་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །གངས་རི་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་དུས་ཕུང་པོ་འགགས་ཀྱང་གང་ཟག་རྟག་ཅེས་བྱ་བའང་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡོད་པ་དང་། བདེན་པ་དང་། གང་ཟག་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་སྨྲས་གང་ཟག་དང་། འདས་མ་འོངས་མེད། རྒྱུན་ཞུགས་བསམ་གཏན་ཐོབ། དགྲ་བཅོམ་ཡང་ཉམས་སྲིད། ལྷ་རྣམས་ལའང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོད། མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་ཡིན་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། དུས་གསུམ་རྫས་ཡོད་བཀག་པ་དང་། ཐོབ་པ་བཀག་པ་དང་། མདོ་སྡེ་དྲང་དོན་ཡིན་ན་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོས་ངེས་དོན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ཉན་ཐོས་པ་རང་གི་ལུང་དེ་མཆོག །མདོ་དྲང་དོན་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མང་སྟོན་པས་འདས་མ་འོངས་མེད་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ན་བཞི་ཀ་མཐོ
Chinese
從此世到彼世，說有補特伽羅（梵文：Pudgala，梵文羅馬擬音：Pudgala，藏文：གང་ཟག，漢語字面意思：人）轉移者，是說有轉移。順便稍微駁斥一下他們的觀點： स्थितविर（梵文：Sthavira，梵文羅馬擬音：Sthavira，藏文：གནས་མ་བུ་པ，漢語字面意思：長老子部）、法護部（梵文：Dharmaguptaka，梵文羅馬擬音：Dharmaguptaka，藏文：ཆོས་སྦས་པ，漢語字面意思：法藏部）、賢道部（梵文：Bhadrayānīya，梵文羅馬擬音：Bhadrayānīya，藏文：བཟང་པོའི་ལམ་པ，漢語字面意思：賢道部）、大眾部（梵文：Mahāsāṃghika，梵文羅馬擬音：Mahāsāṃghika，藏文：ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ，漢語字面意思：大眾部）、上座部（梵文：Theravāda，梵文羅馬擬音：Theravāda，藏文：བླ་མ་པ，漢語字面意思：上座部）這五部主張有我，如前已破斥。大眾部對於所詢問之事，以向他人敬禮來回答，以及不知、猶豫、完全考察、滋養自身等五種根據，認為不合理，因為這些外道也有，以及被魔所欺騙，貪著食物是道的障礙之故。說一切有部認為佛沒有世間法，菩薩時不允許有เมรุ（梵文：Meru，梵文羅馬擬音：Meru，藏文：མེར་མེར་པོ，漢語字面意思：須彌山）等。菩薩因想往惡趣而受生。佛沒有世間的正見，這也不行，因為如來已遮止了生，沒有進入和接受的緣故。多聞部認為僧伽超越世間，以及在等持中有語言進入，這也不行，因為遮止了過去的行進，以及遮止了語言的緣故。常論者認為沒有蘊的痛苦是勝義諦，這不行，因為痛苦本身是由受蘊所分的，以及遮止了諦實的緣故。支提耶部（梵文：Caityaka，梵文羅馬擬音：Caityaka，藏文：མཆོད་རྟེན་པ，漢語字面意思：支提部）和東西山部與大眾部相同，已經破斥過了。上座部認為阿羅漢沒有他人教導，說有補特伽羅和過去未來，這也不行，因為導師要聽聞佛法，以及如遮止補特伽羅和時間一樣。雪山部認為菩薩不是異生，涅槃時蘊雖然滅盡，但補特伽羅是常，這也不行，因為其中有異生，以及諦實和遮止補特伽羅的緣故。有部說沒有補特伽羅和過去未來，入流者獲得禪定，阿羅漢也可能退失，諸天也有梵行，一切經都是不了義，這也不行，因為遮止了三時實有，以及遮止了獲得，如果經是不了義，那麼論師就無法找到了義了。而且聲聞乘自己所說的經典是最好的，就像經是不了義一樣。大眾部認為沒有過去未來，見到痛苦就見到四諦。
English
From this world to the other, those who say that a person (Pudgala, Devanagari: पुद्गल, Romanized Sanskrit: Pudgala, Tibetan: གང་ཟག, literal meaning: person) transmigrates are saying there is transmigration. Incidentally, to refute their views slightly: The Sthavira, Dharmaguptaka, Bhadrayānīya, Mahāsāṃghika, and Theravāda schools, these five assert the existence of a self, which has been refuted before. The Mahāsāṃghika, when asked something, answers by bowing to others, and their assertion of five bases—not knowing, doubting, fully examining, and nourishing oneself—is unreasonable, because these are also present in non-Buddhists, and because being deceived by demons and being attached to food are obstacles to the path. The Sarvāstivāda school believes that Buddhas do not possess worldly dharmas, and that Meru (Devanagari: मेरु, Romanized Sanskrit: Meru, Tibetan: མེར་མེར་པོ, literal meaning: Mount Meru) and the like are not applicable during the time of a Bodhisattva. Bodhisattvas take rebirth because they desire to go to lower realms. It is also unacceptable to say that Buddhas do not have correct worldly views, because the Tathāgata has already prohibited birth, and there is no entering or accepting. The Bahuśrutīya school believes that the Sangha transcends the world, and that there is speech entering into meditative equipoise, which is also unacceptable, because the past going has been blocked, and because speech has been blocked. The Eternalists believe that suffering without aggregates is ultimately true, which is unacceptable, because suffering itself is divided by the aggregate of feeling, and because truth has been blocked. The Caityaka school and the Eastern and Western Mountain schools are the same as the Mahāsāṃghika, and have already been refuted. The Sthavira school believes that Arhats are not taught by others, and they say that persons and the past and future exist, which is also unacceptable, because teachers listen to the Dharma, and just as persons and time have been blocked. The Haimavata school believes that Bodhisattvas are not ordinary beings, and that even though the aggregates cease at the time of Nirvāṇa, the person is permanent, which is also unacceptable, because there are ordinary beings in it, and because truth and the person have been blocked. The Sarvāstivāda school says that there are no persons and no past or future, that Stream-enterers attain Samādhi, that Arhats can also decline, that even gods have pure conduct, and that all Sūtras are provisional, which is also unacceptable, because the real existence of the three times has been blocked, and because attainment has been blocked, and if the Sūtras are provisional, then the commentators cannot find the definitive meaning. Moreover, the Śrāvakayāna considers its own scriptures to be the best, just as the Sūtras are considered provisional. The Mahāsāṃghika school believes that there is no past or future, and that seeing suffering means seeing all four truths.
Tibetan
ང་། བར་སྲིད་མེད། དགྲ་བཅོམ་ཡང་བསོད་ནམས་སོགས་གང་ཟག་ལུས་དང་མཉམ། སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དུ་གཏོགས་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། བདེན་བཞི་བཀག་པ་དང་། བར་དོའི་ཚེ་ཚད་གསུངས་པ་དང་། གང་ཟག །ལུས། མཉམ་པ་གསུམ་བཀག་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལས་སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཆོས་སྦས་པས་སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དུ་མ་གཏོགས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པ་འདོད་ན་དགེ་འདུན་མ་ཡིན་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དགེ་བ་ལ་ཐུགས་འདུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་སྲུངས་པས་རྣམ་སྨིན་འབྱུང་བར་འདོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་རྟག་མི་རྟག་མེད་པས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོས་དམར་བས་གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་མེད་པ་དང་ཡོད་དོ་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། ཡོད་མེད་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། བརྟགས་ཡོད་ཀྱི་གང་ཟག་ཁས་བླང་དགོས་ལ། རྫས་ཡོད་ཀྱི་ཕུང་པོའང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་པས་ཕུང་པོ་ལྔ་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་འཕོ། ལམ་མ་རྟོགས་པར་ཕུང་པོ་མི་འགག །གང་ཟག་དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་པའང་འཕོ་བ་ཉིད་བཀག་པ་དང་། ཕུང་པོའི་རྒྱུན་མ་གྲུབ་པ་དང་། གང་ཟག་བརྟགས་ཡོད་ཙམ་དང་འགལ་བ་དང་། ལམ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །གནས་མ་བུ་པས་ཉེ་བར་བླང་བྱ་དང་ལེན་པ་ནི་རྟག་པ། ཆོས་གང་ཡང་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་འཕོ་བ་མེད། གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉེ་བར་བླངས་ནས་འཕོ། འདུས་བྱས་སྐད་ཅིག་དང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའང་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་ལས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པར་མི་བརྗོད། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་གང་དུའང་མི་བརྗོད། སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་དམ་པ་རྟག་པར་ཡོད་ ཅེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་རྒྱུ་མི་དགོས་ཤིང་། རྟག་ན་བཤིག་མི་ནུས་པས་འཇིག་པ་རྒྱུ་བཅས་མི་སྲིད་དོ། །སྐད་ཅིག་མིན་པའི་དངོས་པོ་བཀག་པ་དང་། བླང་བྱའི་ཕུང་པོ་དང་། ལེན་པ་པོའི་བདག་དུས་མི་མཉམ་ན་བླང་དུ་མེད་ལ། མཉམ་ན་རྫས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། མཐའ་གང་ཡང་མ་གྲོལ་ན་བདག་དང་ཕུང་པོ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་དང་། བདག་གམ་སེམས་ཀྱིས་ལུས་ལེན་པ་ཁེགས་པ་ཡིན་ལ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ལ་བདག་མི་རུང་སྟེ་བདག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མང་པོས་བཀུར་བའི་ཆད་པར་གྱུར་པ་དང་ཆད་པ་དང་། གྲོལ་བར་གྱུར་པ་དང་གྲོལ་བ་དང་གྲོལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། རྒྱུན་བཀག་པས་ཆད་པ་བཀག་པ་དང་། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་ཤར་ནུབ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་།
Chinese
我，没有中阴。阿罗汉也是，福德等同于有身体的补特伽罗。说佛陀属于僧伽也是不行的，因为遮止了四谛，说了中阴的寿命，遮止了补特伽罗、身体、等同这三者，以及因为佛陀被说成不同于僧伽。 持法藏者说佛陀不属于僧伽也是不行的，如果认为佛陀是自续，则与非僧伽相违，因为佛陀的心意在于善法。 饮光部认为异熟会产生也是不行的，因为事物被无常和常所遮止。 赤衣部说补特伽罗和蕴不存在和存在也是不行的，因为存在和不存在是自相矛盾的，必须承认假立存在的补特伽罗，并且实有的蕴也是不存在的。 犊子部说五蕴从此世转移到彼世，未证悟道之前蕴不会灭尽，补特伽罗在胜义中不存在也是不行的，因为这本身就遮止了转移，蕴的相续没有成立，与仅仅是假立存在的补特伽罗相违，并且道本身也没有成立。 正量部说近取和取者是常，任何法都不会从此世转移到彼世，补特伽罗是取了五蕴之后转移，有为法有刹那和非刹那，补特伽罗不能说是与蕴是一体或异体，涅槃也不能说是一体或异体，一切有情和佛陀都具有不可言说的清净我，并且是常有的，这也是不行的，因为刹那不需要坏灭，如果是常，则无法破坏，因此有因的坏灭是不可能的。 遮止了非刹那的事物，如果所取的蕴和取者的我不同时，则无法取，如果同时，则会变成异体，并且如果任何边都没有解脱，则会导致我和蕴不存在，并且遮止了我或心识取身体，对于不可言说的自性来说，我是不行的，因为我不可言说。 大众部认为有堕入断灭和断灭，有解脱和解脱以及解脱的识也是不行的，因为遮止了相续就遮止了断灭，并且遮止了去往前后世和东西方等。
English
I, there is no intermediate state. Arhats are also, merit and so on are equal to pudgalas with bodies. It is also not permissible to say that the Buddha belongs to the Sangha, because the four truths are denied, the lifespan of the intermediate state is spoken of, the three of pudgala, body, and equality are denied, and because the Buddha is said to be different from the Sangha. It is also not permissible for the Dharmaguptakas to say that the Buddha does not belong to the Sangha, because if one considers the Buddha to be self-sufficient, it contradicts being a non-Sangha, because the Buddha's mind is on virtue. It is also not permissible for the Kāśyapīyas to believe that vipāka arises, because things are obstructed by impermanence and permanence. It is also not permissible for the Haimavatas to say that pudgalas and skandhas do not exist and exist, because existence and non-existence are contradictory, one must admit the nominally existent pudgala, and the substantially existent skandhas also do not exist. It is also not permissible for the Vātsīputrīyas to say that the five skandhas transfer from this world to the next, the skandhas do not cease until the path is realized, and the pudgala does not exist in the ultimate sense, because this itself denies the transfer, the continuum of the skandhas is not established, it contradicts the merely nominally existent pudgala, and the path itself is also not established. It is also not permissible for the Dharmottarīyas to say that what is to be taken and the taker are permanent, no dharma transfers from this world to the next, the pudgala transfers after taking the five skandhas, conditioned things have moments and non-moments, the pudgala cannot be said to be the same as or different from the skandhas, nirvana cannot be said to be the same or different, all sentient beings and Buddhas have an inexpressible pure self, and it is permanent, because moments do not need to be destroyed, and if it is permanent, it cannot be destroyed, so destruction with causes is impossible. Non-momentary things are denied, if the skandhas to be taken and the self of the taker are not simultaneous, then they cannot be taken, and if they are simultaneous, they will become different entities, and if no extreme is liberated, it will lead to the non-existence of self and skandhas, and it denies that self or mind takes the body, for an inexpressible nature, self is not permissible, because self cannot be expressed. It is also not permissible for the Mahāsāṃghikas to believe that there is falling into annihilation and annihilation, there is liberation and liberation, and the consciousness of liberation, because denying the continuum denies annihilation, and it denies going to past and future lives and east and west, etc.