Tibetan
་དང་ནི། །རྟེན་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞུང་ཐེག་པ་འོག་མ་ཙམ་དུ་གཅིག་ཀྱང་། ལྟ་བ་དང་གྲུབ་ཚུལ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། སྐབས་འདིར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ལས། དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་ནི་སྡེ་ཚན་རང་བཞིན་དང་། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་དོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡེ་པ་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་དང་། ཐར་པ་འཚོལ་བའི་རང་བཞིན། གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕལ་ཆེན་པ་དང་གནས་བརྟན་རབ་དབྱེ་བས། །སྡེ་ཚན་བཅོ་བརྒྱད་ཕྱིས་ནི་གཞན་ཡང་དབྱེ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་དང་བཅུ་དྲུག་ན་ཁ་ཆེའི་གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པར་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་ཨ་ཤོ་ཀ་སྟེ་ཆོས་རྒྱལ་ མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་དགེ་སློང་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་དབྱེན་ཆེན་པོ་སྐྱེད་དེ་དགེ་འདུན་རྣམས་འཁྲུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་ཕལ་པ་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཆད་པ་ལས། ཕལ་ཆེན་སྡེ་ཞེས་པ་དང་། རྒན་པོ་ཉུང་བ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཆད་པ་ལ་གནས་བརྟན་སྡེ་ཞེས་གྲགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་འདུལ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་གཙོ་ཆེར་ཁས་ལེན་པའི་དབྱེ་བས་གྲུབ་མཐའ་ཡང་སོ་སོར་གྱེས་ཏེ། ལྟུང་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་ལའང་གྲངས་མང་ཉུང་སོ་སོར་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ཕལ་ཆེན་པའང་བརྒྱད་དུ་གྱེས་ཏེ། གྱེས་པའི་ཕལ་ཆེན་པ། ཐ་སྙད་གཅིག་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ། མང་དུ་ཐོས་པ། རྟག་པར་སྨྲ་བ། མཆོད་རྟེན་པ། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེའོ། །གནས་བརྟན་པའང་བཅུ་རུ་གྱེས་ཏེ། གངས་རི་པ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ། རྒྱུར་སྨྲ་བ། གནས་མ་བུ་པ། ཆོས་མཆོག་པ། བཟང་པོའི་ལམ་པ། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ། མང་སྟོན་པ། ཆོས་སྦས་པ། ཆར་བཟང་འབེབས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡེ་པ་བཅྭོ་བརྒྱད་དོ། །ཕྱིས་ནི་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡང་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གོས་དམར་བ་གཉིས་སུ་གྱེས་སོ། །ཆར་བཟང་འབེབས་པ་ཡང་། འོད་སྲུངས་པ་དང་། བླ་མ་པ་གཉིས་སོ། །གནས་ མ་བུ་ལའང་། རི་ཆེན་པོ་པ་དང་། འཕོ་བར་སྨྲ་བ་གཉིས་སོ། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་དང་། ཆོས་མཆོག །བཟང་པོའི་ལམ་པ་རྣམས་ཀྱང་གྱེས་པར་བཤད་དོ། །རྩ་བའི་སྡེ་བཞི་ནི། གནས་བརྟན་པ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ།
Chinese
并且是，依靠如犀牛角的道路，应当知晓是正确汇集的。如是。即使仅仅是下部宗义，因为观察到观点和建立方式稍微不同，因此，此处说为两种。第一，关于声闻的安立是：声闻有部类自性和，宗义，这仅仅是三种。关于声闻乘的安立有三种：各个部派的差别，寻求解脱的自性，宗义的详细区分。第一是：大众部和上座部分别，部类十八，后来又分。那是，在佛陀涅槃后三一六年，在克什米尔（迦湿弥罗）的鲜花装饰的城市里，国王达磨阿育王，即被称为法王无忧者出现。那时，恶魔罪恶者化现为比丘，制造大分裂，僧团混乱。那时，年轻的大众部，持经者大多数，断为一方，称为大众部。年长的少数，持律者一些，断为一方，被称为上座部。以佛陀所说的律藏和主要承认的经藏的差别，宗义也各自不同，堕罪和学处的基础也出现数量多少的不同。之后，逐渐地，大众部也分为八部：分裂的大众部，一说部，说出世部，多闻部，说常部，支提部，东山部，西山部。上座部也分为十部：雪山部，一切有部，因缘部，善岁部，法护部，贤道部，一切恭敬部，多说部，说出世部，善雨部。如是，部派十八部。后来，有部也分为了有部和赤衣部。善雨部也分为，饮光部和上座部。善岁部也分为，大山部和说转移部。一切恭敬部和，法护部，贤道部也说已分裂。根本的部有四个：上座部，一切有部。
English
And, relying on the path like a rhinoceros horn, one should know that it is correctly gathered. Thus it is. Even if it is only the lower tenets, because the views and establishments are observed to be slightly different, therefore, here it is said to be two kinds. First, the establishment of the Hearers is: Hearers have division, nature, and tenets, these are only three. There are three establishments of the Hearer Vehicle: the differences of each division, the nature of seeking liberation, and the detailed distinctions of tenets. The first is: The Mahasanghika and Sthavira are distinguished, eighteen divisions, and later others are also divided. That is, three hundred and sixteen years after the Buddha's Nirvana, in the flower-decorated city of Kashmir (Kaśmīra), King Dharma Ashoka, who was called the Righteous King Ashoka, appeared. At that time, the evil demon transformed into a monk, creating a great schism, and the Sangha was in turmoil. At that time, the young Mahasanghika, mostly Sutra holders, were cut off to one side, called the Mahasanghika division. The older few, some Vinaya holders, were cut off to one side, called the Sthavira division. With the difference between the Vinaya spoken by the Buddha and the Sutras mainly acknowledged, the tenets also differed, and the basis of downfalls and precepts also appeared with different numbers. Afterwards, gradually, the Mahasanghika also divided into eight divisions: the divided Mahasanghika, the Ekavyavaharika, the Lokottaravada, the Bahusrutiya, the Prajnaptivada, the Cetiyavada, the Purvasaila, and the Aparasaila. The Sthavira also divided into ten divisions: the Himavanta, the Sarvastivada, the Hetuvada, the Vatsiputriya, the Dharmaguptaka, the Bhadrayaniya, the Sammatīya, the Dharmottariya, the Suvarnabhumi, and the Mahisasaka. Thus, there are eighteen divisions. Later, the Sarvastivada also divided into the Sarvastivada and the Kasyapiya. The Mahisasaka also divided into the Kasyapiya and the Sthavira. The Vatsiputriya also divided into the Dharmottariya and the Samkrantivadin. The Sammatīya, the Dharmaguptaka, and the Bhadrayaniya are also said to have split. The four root divisions are: the Sthavira, the Sarvastivada.
Tibetan
མང་པོས་བཀུར་བ། ཕལ་ཆེན་པ་དང་བཞི་སྟེ། བརྟག་གཉིས་ལས། གནས་བརྟན་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་དང་། །ཀུན་བཀུར་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་ལ་དབྱེ་བས་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། ཁོ་བོས་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་གྲུབ་པའི་མཐའ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལས་གནས་བརྟན་པ་རྣམས་ནི་གྲུབ་མཐའ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བར་འདུ་ལ། ཕལ་ཆེན་པ་རྣམས་མདོ་སྡེ་པར་འདུས་པར་བཤད་དོ། །སྡེ་པ་དེ་དག་སོ་སོའི་ངེས་ཚིག་ནི། མདོ་སྡེ་འཛིན་པའི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཆད་པས་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ཐོག་མར་གྱེས་པས་གྱེས་པའི་ཕལ་ཆེན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མཁྱེན་པར་འདོད་པས་ཐ་སྙད་གཅིག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་མི་མངའ་ཟེར་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའོ། །མང་དུ་ཐོས་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྗེས་སུ་སྟོན་པས་མང་སྟོན་པའོ། །འདུས་བྱས་ལ་བརྟགས་ན་རྡུལ་ཆར་རྟག་ཟེར་བས་རྟག་པར་སྨྲ་བའོ། །མཆོད་རྟེན་ཅན་གྱི་རི་ལ་གནས་པས་མཆོད་རྟེན་པའོ། ། གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པའི་ཤར་གྱི་རི་ལ་གནས་པས་ཤར་གྱི་རི་ལ་གནས་པའོ། །ནུབ་ཀྱི་རི་ལ་གནས་པས་ནུབ་རིར་གནས་པའོ། །གནས་བརྟན་པའི་རིགས་ཡིན་པས་གནས་བརྟན་པའོ། །གངས་རི་པ་ནི་གངས་ཀྱི་རི་ལ་གནས་པའོ། །དུས་གསུམ་དང་གཞི་ལྔ་རྫས་ཡོད་དུ་སྨྲ་བས་ཡོད་སྨྲ་བའོ། །དུས་གསུམ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ལས་འགའ་ཞིག་མེད་ལ། འབྲས་བུ་མ་བྱུང་བའི་ལས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་སྨྲ་བས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །གོས་དམར་ཅན་གྱི་ལུགས་སྟོན་པས་གོས་དམར་ཅན་ནོ། །བྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་བཅས་སུ་སྨྲ་བས་རྒྱུར་སྨྲ་བའོ། །ཀུན་དུ་རྒྱུར་གནས་པའི་བུད་མེད་ཅིག་གི་བུ་ཚུར་ཤོག་གིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ལྟ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཁས་ལེན་པས་གནས་མ་བུ་པའོ། །སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་རྗེས་སུ་སྟོན་པས་ཆོས་མཆོག་པའོ། །བཟང་པོའི་ལམ་པའི་སློབ་མ་ཡིན་པས་བཟང་པོའི་ལམ་པའོ། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་བས་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་སྟོན་པས་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བའོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་སྲིད་པ་མི་འབྱུང་བར་སྟོན་པས་མང་སྟོན་པའོ། །ཆོས་སྦས་ཀྱི་ལུགས་སྨྲ་བས་ཆོས་སྦས་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་པས་ཆར་བཟང་འབེབས་པའོ། །སློབ་དཔོན་འོད་སྲུངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་འོད་སྲུངས་པའོ། །སློབ་དཔོན་བླ་མ་ཡིན་པས་བླ་མ་པའོ
Chinese
大众所敬。大众部有四派。在《二观察》中说：‘住一切有部，及大众所敬大众部。’如是说。这些部派以差别而分出的十八部，还有其他安立方式，应当在我所著的《宗义宝藏论》中了解。其中，住部属于说一切有部的宗义，大众部则被认为是属于经部。这些部派各自的词义是：执持经藏的僧众，大众部偏向一方，因此称为大众部。从它那里最初分出的，称为分别大众部。认为佛陀在一瞬间了知一切所知，因此称为一说部。说佛陀没有世间法，因此称为出世说部。由多闻的论师所教导，因此称为多闻部。观察有为法时，说微尘是常，因此称为常住部。住在佛塔山，因此称为制多山部。 住在以鲜花装饰的城市的东山，因此称为东山住部。住在西山，因此称为西山住部。属于住部的种类，因此称为住部。雪山部住在雪山。说三时和五事是实有，因此称为说有部。三时中，有些产生果的业不存在，有些不产生果的业存在，因此称为分别说部。宣说穿红色袈裟的规矩，因此称为赤衣部。说过去和未来的一切都有因，因此称为说因部。一个常年在外的妇女的儿子，虽然以‘过来’出家，但承认不可言说的我，因此称为犊子部。追随论师法胜，因此称为法胜部。是贤道的学生，因此称为贤道部。因受众人尊敬而宣说论师的规矩，因此称为大众所敬部。向许多人宣说不再产生轮回，因此称为多说部。宣说隐没法的规矩，因此称为法护部。降下殊胜的法雨，因此称为善雨部。随顺论师饮光，因此称为饮光部。是论师上师，因此称为上师部。
English
The one revered by many. There are four schools of the Mahasamghika. As stated in the 'Two Examinations': 'The Sthaviras who assert all existence, and the Mahasamghika revered by all.' It is said. There are other ways to establish the eighteen divisions that arose from these through differentiation, which should be understood in the treatise 'The Precious Treasury of Tenets' composed by me. Among these, the Sthaviras are included in the tenet of the Sarvastivadins, while the Mahasamghikas are said to be included in the Sautrantikas. The etymology of each of these schools is as follows: The Sangha that upholds the Sutras, the Mahasamghikas, deviated to one side, hence called the Mahasamghika school. Because it was the first to split from it, it is called the Split Mahasamghika. Because they believe that the Buddha knows all knowable things in a single instant, they are called the Ekavyavaharikas (One-Expression School). Because they say that the Buddha does not possess worldly qualities, they are called the Lokottaravadins (Transcendent-World-Saying School). Because they are taught by a learned teacher, they are called the Bahusrutiyas (Much-Hearing School). When examining compounded phenomena, they say that particles are permanent, hence they are called the Cetiyavadins (Permanent-Saying School). Because they reside on the Chaitya Mountain, they are called the Chaityakas (Stupa School). Because they reside on the eastern mountain of a city adorned with flowers, they are called the Purvasailas (Eastern Mountain Dwellers). Because they reside on the western mountain, they are called the Aparasailas (Western Mountain Dwellers). Because they belong to the Sthavira lineage, they are called the Sthaviras (Elders). The Himavantakas reside on the snowy mountains. Because they assert that the three times and the five aggregates are substantially existent, they are called the Sarvastivadins (Those Who Say Everything Exists). Among the three times, some actions that produce results do not exist, and some actions that do not produce results do exist, hence they are called the Vibhajyavadins (Distinction-Saying School). Because they teach the customs of wearing red robes, they are called the Dharmaguptakas (Red-Robe School). Because they say that all that has occurred and will occur has causes, they are called the Hetuvadins (Cause-Saying School). Although the son of a woman who constantly wanders was ordained with 'Come here,' they acknowledge an inexpressible self, hence they are called the Vatsiputriyas (Calf-Son School). Because they follow the teacher Dharmottara, they are called the Dharmottariyas (Dharma-Supreme School). Because they are students of the Bhadra path, they are called the Bhadrayaniyas (Good-Path School). Because they are revered by all and teach the teacher's customs, they are called the Sammatīyas (Universally Respected School). Because they teach many people that samsara will not arise, they are called the Sannagarikas (Much-Saying School). Because they proclaim the customs of concealing the Dharma, they are called the Dharmapalakas (Dharma-Protected School). Because they shower down excellent Dharma rain, they are called the Suvarsakas (Good-Rain School). Because they follow the teacher Kasyapa, they are called the Kasyapiyas (Kasyapa School). Because they are the teacher's lama, they are called the Lamakas (Lama School).